ne işi ben seni tanımıyorum bilenem dedi..

Yarım kalmış işimizi halledelim tanışırız dedi.

Bu zamana kadarki yazılanlar



Sabahın ilk saatleriydi. Güneş Doğmak Üzereydi. Biz de erkenden kalkmıştık,
yola koyulma vaktiydi. Azığımızı aldık elimize, havada baya güzeldi. ormanda
ilerlemeye başladık, Bir at arabasının üzerinde yolda ilerlerken herkes ayrı
ayrı düşüncelere dalmıştı ki birden bire at arabasının önünde bir adam belirdi.

-Allah rızası için bir sadaka istedi hemen arabadan indim
-Hayırdır ne oluyor ne istiyorsun ey yolcu?
-Sadaka istiyorum
-Utanmıyor musun sadaka istemeye.
-Açım sakatım muhtacım ablaa allah rızası için bir ekmek parası
-Gel senin kardını bir güzel doyuralım
-Ya bebem, ya evdeki bebem ne olcek abey
-Senin karnını bi doyuralımda gideriz sizin eve
-Niye geliyosun eve abi?
-Sana yardım etmek istiyoruz
-Yok siz bana para verin abim eve kadar zahmet etmeyin
-Kolay kazançcı senii

Dilenci birden bire gözden koybolmuştu.Adam etrafına bakınıyordu dilenciyi
bulmak için aradı baktı adamdan eser yok. Acaba hayalmiydi bunlar diye düşündü
Ve tekrardan arabasına binip yoluna devam etmeye başladı.

Aklı halen dilencideydi, içinde bir uhde kalmıştı, ya gerçekten açsa
ya evde çocukları aç yatıyorsa neden vermedimki biraz para? diye yol boyunca düşündü.
Ama biyandanda eve gelmemi neden istemedi acaba Belki de yalan sölüyordu diye düşündü
yol boyunca. Derken günler günleri kovaladı ve yıllar sonra bi gezimizde aynı yerde
aynı adamı gördüm. Bir taşın üstüne oturmuş öylece duruyordu düşünüyordu düşün düşün
nereye kadar. Evet yıllar sonra bile hala çocuklarını düşünüyodu.Evde ekmek bekleyen
çocuklarını busefer indim tuttum yakasından.

-Hadi bakalım gidiyoruz dedim.
-Nereye? dedi ürkek ürkek
-Yarım kalmış bir işimiz var.
-Ne işi ben seni tanımıyorum bile dedi.
-Yarım kalmış işimizi halledelim tanışırız dedim.

evine götüreceksin beni bu sefer itiraz istemem dedim

Tamam ama bir şartla dedi.

şart mart dinlemem düş önüme dedim

Tamam bey abi ne kızıyorsun düşüyorum önüne.