[COLOR=#800080]BEN DEĞİLDİM

Bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır, yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.

Bir gece, yatağında uyuyordun..
Uyanıverdin birden, sesiz dünyaya.
Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
Ve karanlıklar içindeydi odan...
Seni gören ben değildim.

Ben çok uzaktaydım o zaman,
Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
Artık beni düşünmeye başladığından
Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
Bunu bilen ben değildim.

Bir kitap okuyordun dalgın..
İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
O ölen ben değildim..

Özdemir ASAF

[COLOR=#800080]ÖZLEM

Bir gece, gecede bir uyku..
Uykunun icinde ben..
Uyuyorum,Uykudayım,
Yanımda sen.
Uykunun içinde bir rüya,
Rüyamda bir gece,
Gecede ben..
Bir yere gidiyorum, delice..
Aklımda sen.
Ben seni seviyorum, gizlice..
El-pençe duruyorum,
Yüzüne bakıyorum,
Söylemeden, tek hece.
Seni yitiriyorum, çok karanlık bir anda..
Birden uyanıyorum, bakıyorum aydınlık;
Uyuyorsun yanımda..güzelce.

Özdemir ASAF

İlk defa ellerim acıyor anne,
Kendimi öldürüyorum kendi ellerimle
Hiç kıyamazdın ya üzülmeme
Kendime vurmaktan ellerim acıyor anne,

İçimde su içen kuşlar vardı anne,
Kendi sesimden korkup kaçtılar
Pır diye uçtular dallarımdan
İçime bir daha kuşlar konmayacak anne

Bir gardiyan var içimde anne,
Hep beni onun yanına hapis eden,
Ellerimi onunla kelepçeleyen
Bir gardiyan var içimde

Semazenler niye dönmüyor anne,
Niye kaybediyorum gittikçe
Kaybetmek içinmi kazanıyoruz,
Yoksa kendimimi kaybediyorum anne

Niye büyüttünki beni anne
Hep bebek kalamazmıydım içinde
Yenik başlayacağımızı bile bile
Başlamamış bir oyuna başlanırmı sence.

Onu aklımdan silemezsin dimi anne
Gözlerini silebilirmisin ellerinle
İlk doğduğum günkü,
Yeniden günahsız olabilirmiyim anne.

Durdurabilirmisin içimdekileri anne
Çocukken istemeden öğrettiğin gibi
Bütün herşeyimle güvendim sana
Ben düşerken beni niye tutamıyorsun artık anne

Özgürlük dediğin bunu anne,
Düşerken yanlız kalmakmı sence
Keşke ilk yürümeye başladımda bile
Düştüğümde kaldırmasaydın beni ellerinle

İnsan büyüdükçe yere daha ağır düşüyor anne,
Gökdelen gibi yaşıyoruz,
Büyüdükçe yükseliyoruz yerden
Bu yaşta yerden çok yüksekteyim, tut beni anne

Bir kız var anne, bir kız var beynimde
Hayatımdan çıkaramayacak kadar sevdiğim
Onunda annesi olduğunu bildiğim
Bir kız var yapayanlız anne.

[BNe yapıcam ben, ne yapıcam anne, [/B]
[BNe yaparım onsuz, o neyapar bensiz [/B]
Ona haksızlık ediyorum dimi,
Bir gün bırakıp beni gidecek dimi anne

Ölmekte böyle birşeymi anne
O zamanda önce ruhumu ayrılıyor insanın bedenden
Sonramı kanlarımı çekiliyor damarlarımdan
Ben ölüyormuyum anne.

Onu görerek daha çok üzeceğim anne
Ona dokunarak daha çok üzeceğim
Onu ellerim olmadan nasıl severim,
Bana onsuz yaşamayı öğretsene anne.

Yaşamak çok mu şart anne,
Ayakta kalmakmı lazım onsuz gecelerde
Yaşamam için su içmem gerekiyor,
Sence onun elinden su içmeden yaşanırmı anne.

Niye sevdik biribirimizi anne
Niye yaptık bunu biribirimize
Niye ayrı yollara doğru sevdik
Niye birleşemedik anne.

Bana onsuz hayatı yaşatan tanrım
Onu tanıdıktan sonra niye güç vermedi anne,
Niye bizi biribirimize attı, niye anlamadı farkı
Şimdi bizi niye ayırıyor anne.

Ben onu öptüm anne
Bedenim dayanır, bedenim yok zaten
Ama ruhum dayanmıyor, dayanamıyorum
Ruhum benden bu kadar diyor anne

Onu nekadar sevdiğimi biliyorsun dimi anne
Nolur uzaktan öyle durup yüzüme gülümseme
Bir şeyler söyle, kız bana vur, bağır
Ama nolur sessiz çığlıklar atma bana anne

Hadi tutsana ellerimden,
Çocukken yaptığın gibi
Bana ayakta durmayı öğretsene
Sarılsana bana anne.

Hem korkup hem kormadığın oldumu anne
Korkmaktan kormamak cesaretmi sence
Korkakmıyım ben cesurmu.
Cesursam niye titriyorum anne

O gidecek anne,
Alıp başını gidecek uzak yerlere
Benim olmadığım yerlere gidecek
Ben o günmü öleceğim anne

Anne izin verme kendimi öldürmeme
Ellerimi onunla bağlasana anne
Beni ayırma ondan nolur,
Yada bana onun yanında dayanma gücü versene

Bir rüzgar ol anne,
Al götür beni onsuz yerlere
[BNe olacaksa olsun demekten korkuyorum [/B]
Beni ondan çok uzaklara götürme anne

Anne, sen hiç ağlayan çocuğumu gördünmü
Dayanma gücümün bittiğini gördünmü anne
Beni sevmekten başka ne yaptın, niye bana öğretmedin bunları
Ben bittim, benden bu kadar anne.

Ruhum öldü anne,
Gereksiz bir beden kaldı sadece üzerimde
Rüzgarlarda savruluyorum
Ruhum olmadan ayakta duramıyorum anne

Niçin bedenler bu kadar önemli
Niçin bedenimi tutamıyorum anne
Ruhsuz boş bir tabut gibiyim
Boş tabutlar soğuk olurmu anne

[BNeye yararki sen polis olsan [/B]
Katilim benim anne
Ruhumu öldürdüm bedenimle
Bedenimide o öldürüyor anne

Emre Şenkal

A.Vahap ERGÜVEN