] Paşaların Paşası Mustafa Kemal;

Tahsin Yücel – Paşaların Paşası (Varlık Dergisi 465.sayı- 1 Kasım 1957)
Başlıklı yazısında bakın ne diyor:

Kemal Paşa’nın büyüklüğünü, bize yakınlığını, çok yakınlığını dopdolu duyardım içimde. Çocuk gönlüm, çocuk aklım, ordu ordu gavurları kılıçtan geçiren, denize döken mavi gözlü adamın, içimizden biri gibi, bizler gibi bir adam olmasını kabul edemezdi. Kemal Paşa gönüllere sığardı ama kağnılarla, atlı arabalarımıza, kamyonlarımıza, bizim daracık sokaklarımıza, küçük basık evimize sığamazdı. Arsanın bir başından bir başına kadar yürürdüm. “Kolu bu kadardır, gövdesi bu kadar, başı, ayakları bu kadar” derdim. Kendi kendime ölçer, biçer, hesaplar yapardım: Başı en yüce minarelerden daha yüceydi. Belki elini uzatsa değerdi. “ Bizim eve giremez” derdim bazı bazı. Sanki pek yakında bize gelecekti. Evimize girmese de olurdu. Kapımızın önünde arslanlar gibi dururdu ya, eğilip yanağımı sıkardı ya. Gelmese de olurdu; vardı, yaşıyordu ya, başımızdaydı ya! O zamanlar böyle değildim. Ben küçüktüm, anam da, komşularımızda, akrabalarımız da böyle değildi. Geceleri yatağa girince kaygı sarmazdı içlerini, yarınlarına güvenleri vardı. Kemal Paşa yanımızdaydı ya! Kemal Paşa kanat germişti yurdumuzun üstüne, yurdumuzun üstüne titrerdi, hepimizin üzerine titrerdi. Bizi, yurdumuzu ne gavurlara verdi, ne kötülere. Paşaların Paşasına güvenimiz vardı. O’nun Türkiye gençliğine beslediği güven gibi bir güven, katıksız, sonsuz.
Sonra yıllar geçti, her yıl daha yüceltti ülkemizi. Sonra bende genç oldum, düşünmesini öğrendim. Düşüncelerim de çocukluk düşüncelerimin, çocukluk duygularımın aynıydı. Duygular, düşünceler içinde ölçebiliyordum bu büyüklüğü, düşünmeye başlayınca biraz büyüklerin, biraz küçüklerin duyguları, düşünceleri de benimki gibi idi, görüyordum.
Bu düşüncem hiçbir zaman değişmedi, sarsılmadı. Kemal Paşa’nın ölçülmez büyüklüğüne, gösterdiği yolun aydınlığına, ta yürekten inanmıştım.
…. Kemal Paşa bir büyük ülkü, bir aydınlık yol, alabildiğine güzel, alabildiğine gür, sonu gelmez bir türküdür: kurtuluş, yükseliş türkümüz hep söylenecektir.


( 1994’te Atatürk’ün Bilinmeyen Yönleri adı altında geniş bir araştırma yapmıştım.Bu yazıyıda oradan aktardım. Bu yazıyı okumaktan hiç bıkmadım. Bunu sizlerle paylaşmak istedim.)

] Gökyüzünde uçar turna katarı
] Türkiye unutma güzel Ata’nı
] Memleket kurtaran bunca vatanı
] Toprak kabul etmez diye çamur atanı.
] ( Zöhre Ana)