Cumhuriyet
19 Mayıs 2009


GÖRÜŞ/ HALİT DERİNGÖR



Para Bazen Vezir, Bazen Rezil Eder


75 yıldır futbolun içindeyim. Bir başarısızlık karşısında hiçbir kulüp yöneticisinin, “Suç antrenörde değil, bizlerdedir” dediğini duymadım. Suçlu olan, hep antrenörlerdir. Sanki onlar yöneticilerin develeridir. Gelen vurur, giden vurur...

Bir antrenör alırsınız. Uyum sağlayamaz. Mukavelesi bittiği zaman onu değiştirip bir başkasını alabilirsiniz. Ama bizim kulüplerimiz, çoğu zaman başarılı olmuş antrenörleri de gönderiyor. Gönderdikleri bir şey değil; adamlara birtakım kötü sıfatlar da takıyorlar. Avrupa’da kariyerlerini sarsacak derecede suçlamalarda bulunuyorlar. Antrenörlerin isimlerinin başına konan sıfatları, bu yazımda açıklamak istemiyorum. Okuyucularım anımsar. Tekrar yinelemeyelim.

Aragones’in Türkiye’ye geliş günlerini anımsayın. Yere göğe sığdıramamıştık. Krallar gibi karşılama yaptık. Ama daha bir yıl dolmadan adamı krallıktan düşürdük!.. Palyaçoya dönüştürdük. Sözüm ona Deniz Barış ile hiç arası yokmuş. Ona “o.ç.” demişmiş. Bunu da yeni işitmiş olduk. Genellikle kulüplerimiz, antrenörlere tazminat vermemek için böyle çirkin yollara başvuruyorlar!.. Bu durum sadece F.Bahçe Kulübü’ne özgü değil tabii ki. Diğer kulüplerde de durum benzer. Ülkemiz, adeta antrenörler hurdalığına dönüştü... Siz hiçbir antrenöre, geldiği günkü ilginin, giderken de gösterildiğini gördünüz mü?

Bir türlü kafamız almıyor. Bir tek antrenör, bir tek kafa, büyük bir kulübü nasıl batırabilir? Eğer sorumluluk var ise kolektiftir. Bu sorumluluğu tek bir kişiye yüklemek, mantıksızlığın aile boyudur. Peki, Aragones gitti diyelim. Kim gelecek? Örneğin, F.Bahçe’ye yirmi yılda yirmiden fazla antrenör geldi. Bu adamların hiçbirinin ömrü, pervane böceğindekinden fazla olmadı. Bu yıl, ne değişebilir ki? Yönetimler, her yıl aynı şeyi yapıyor veya söylüyorlar. Ancak başka şey yapıp söylediklerini zannediyorlar. Başkan Aziz Yıldırım, üç yıl arka arkaya şampiyon olacaklarını söylüyor. Nasıl? Veya hangi antrenör ile... Herhalde seçim yatırımı olsa gerek. Dileriz, istediği olur. Artık iletişimin en hızlı olduğu yılları yaşıyoruz. Bütün ülkeler, birbirlerini çok iyi tanıdılar. Böyle antrenörü yıpratan ülkeye nasıl geliyorlar ki? Gayet basit. Para... Para... Para... O da bizde bol! İnsanı bazen vezir bazen de rezil ediyor.