BUĞDAY



Düzüldü uçsuz bucaksız alay,

Çıngıraklar çalar kapılarda,

Düzüldü uçsuz bucaksız alay,

Bak, son hasad başladı rüzgârda.



Okundan atılmak üzere yay,

Kuyuların ağzı genişledi.

Okundan ayrılmak üzere yay,

Korku tâ kemiğime işledi.



Savruluyor gökyüzünde buğday,

Gölgeler uzaklaşıyor yerde,

Savruluyor gökyüzünde buğday,

Tanrım! Tanrım! Bir deva bu derde...



Düzüldü uçsuz bucaksız alay,

Çıngıraklar çalar kapılarda.

Düzüldü uçsuz bucaksız alay,

Bak, son hasad başladı rüzgârda.



Undan bize de pay, bize de pay.

Koşun, buğday dağıtıyor Yusuf.

Undan bize de pay, bize de pay.

Çökmeden sonu gelmiyen küsuf.



Eriyecek tencerede kalay,

Çocuklar ağlaşmasınlar dağda,

Eriyecek tencerede kalay,

Yetişmeyecek Ömer imdada.



Altında aynı eyer aynı tay

Arayıcısı herkes bir sesin,

Altında aynı eğer aynı tay

Seferi aynı köye herkesin.



Artık kuruldu bu kervansaray,

Boşuna düşünür ihtiyarlık.

Artık kuruldu bu kervansaray,

Şimdi seslerle dolu mezarlık.

[FONT="Courier New"]CEVAP [/color]

- Ciğercinin kedisinden sokak kedisine -

Açlıktan bahsediyorsun;

Demek ki sen komünistsin.

Demek bütün binaları yakan sensin.

İstanbul’dakileri sen,

Ankara'dakileri sen...



Sen ne domuzsun, sen!

[FONT="Courier New"]CIMBIZLI ŞİİR



Ne atom bombası,

Ne Londra Konferansı;

Bir elinde cımbız,

Bir elinde ayna;

Umurunda mı dünya!

[FONT="Courier New"]ÇOK ŞÜKÜR



Bir insan daha var, çok şükür, evde;

Nefes var,

Ayak sesi var;

Çok şükür, çok şükür.

[FONT="Courier New"]DAĞ BAŞI



Dağ başındasın;

Derdin günün hasretlik;

Akşam olmuş,

Güneş batmış,

İçmeyipte ne halt edeceksin?

[FONT="Courier New"]DALGA



Mesut sanmak için kendimi

Ne kâğıt isterim, ne kalem,

Parmaklarımda cıgaram,

Dalar giderim mavisinden içeri

Karşımda duran resmin.



Giderim deniz çeker;

Deniz çeker, dünya tutar.

İçkiye benzer birşey mi var,

Birşey mi var ki havada

Deli eder insanı, sarhoş eder?



Bilirim, yalan, hepsi yalan;

Taka olduğum, tekne olduğum yalan;

Suların kaburgalarımdaki serinliği,

İskotada uğuldayan rüzgar,

Haftalarca dinmeyen motor sesi,

Yalan....



Ama gene de,

Gene de güzel günler geçirebilirim;

Geçirebilirim bu mavilikte.

Suda yüzen karpuz kabuğundan farksız,

Ağacın gökyüzüne vuran aksinden,

Her sabah erikleri saran buğudan,

Buğudan, sistem, aşktan, kokudan...



Ne kağıt yeter ne kalem,

Mesut sanmam için kendimi.

Bunların hepsi... hepsi fasafiso.

Ne takayım, ne tekneyim.

Öyle bir yerde olmalıyım

Öyle bir yerde olmalıyım ki,

Ne ışık, ne sis, ne buğu gibi...

İnsan gibi.

[FONT="Courier New"]DALGACI MAHMUT



İşim gücüm budur benim,

Gökyüzünü boyarım her sabah,

Hepiniz uykudayken.

Uyanır bakarsınız ki mavi.



Deniz yırtılır kimi zaman,

Bilmezsiniz kim diker;

Ben dikerim.



Dalga geçerim kimi zaman da,

O da benim vazifem;

Bir baş düşünürüm başımda,

Bir mide düşünürüm midemde,

Bir ayak düşünürüm ayağımda,

Ne haltedeceğimi bilemem.