[COLOR=#4169e1]Bazı oklukirpiler dikenler yerine daha koyu [COLOR=#4169e1] renk kıllarla kaplıdır. Hem kıllar hem de dikenler dikleşebilir. Bu hayvanların di kenlerini ok gibi fırlattıkları inancı büyük olasılıkla dikenlerinin en küçük dokunuşta bile kökünden kopmasına dayanır. Saldırıya geçen düşmanına doğru güçlü kuyruğunu savuran bir oklukirpi yerinden kolayca ko­pan dikenlerini saldırganın yüzüne ve pençe­lerine kolayca saplayabilir. Yeni [COLOR=#4169e1] doğan yavru­ların dikenleri yumuşaktır.
[COLOR=#4169e1]Oklukirpilerin başlıca besinlerini ağaç ka­bukları ve yapraklar oluşturur. Tropik bölge­lerde yaşayan bazı türler yam gibi yumrulu bitkileri yiyerek zarar verirler. Kanada'da yaşayanlar ise kabuklarını kemirdikleri ağaç­ların ölmelerine neden olur. Oklukirpiler oyuklarda ağaç kovuklarında ve mağaralarda barınır.
[COLOR=#4169e1]![[Resim: 200pxporcupinebiodome40ne5.jpg]](http://img186.imageshack.us/img186/6352/200pxporcupinebiodome40ne5.jpg)
[COLOR=#4169e1]En iri tür olan tepeli oklukirpinin (Hystrix cristata) uzunluğu 1 metre dolayındadır. Bu tür Avrupa'nın güneydoğusunda Afrika'nın birçok yerinde ve Asya'nın güneyinde yaşar. Türkiye'nin Ege Bölgesi'yle Marmara ve Akdeniz bölgelerinin doğu kesimlerinde rast­lanan bayağı oklukirpi (Hystrix indica) Orta­doğu'dan Hindistan'a kadar uzanan bölgeye dağılmıştır. Kuzey Amerika oklukirpisi (Eret-hizon dorsatum) Yenidünya oklukirpilerinin en irisidir. Dikenleri öbür Yenidünya türle­rinde görüldüğü gibi ok ya da mızrak ucuna benzer biçimde çıkıntılıdır. Bu dikenler kaba kılların arasına dağılmıştır. Orta ve Güney Amerika'da yaşayan oklukirpilerin dikenleri kısa kuyrukları kavrayıcıdır.