Obama bizi kurtaracak mı?








Yaşanan ekonomik kriz beraberinde birçok tartışmayı ve farklı görüşü beraberinde getirdi.

Bunlardan en ilgi çekenlerden biri Amerika eski Başkanı Bill Clinton’un Ekonomik Danışmanı Dr. Joseph Stiglitz ile 1986’da Amerikan hükümetine bağlı analist olrak çalışan Richard C. Cook arasında geçen tartışma...

Bu tartışmayı diğerlerinden ayıran özellik tartışmanın Obama’nın ekonomi politikaları üzerine olması...

Zira Stiglitz, Başkan Obama’nın yatırımcıları bu karışıklıktan kurtaracağını iddia ediyor... Ancak Dr. Cook hiçte aynı fikirde değil...

İşte Joseph Stiglitz’e Dr. Richard C. Cook tarafından yazılmış açık mektup...

‘’Sayın Dr. Stiglitz

Alternet’teki makalenizi okudum. Saygısızlık etmek istemem ama, inanıyorum ki, Amerikan ekonomisi hakkında önerdiğiniz çözümlerde gözden kaçırdığınız noktalar var. Bu mektubun amacı, yazdıklarınızla ilgili itirazlarımı ve farkılıklarımızı belirtmek ve aynı zamanda şubat ayındaki New York ziyaretimde sizi bir tartışmaya davet etmektir.
Belirttiğiniz üzere, Amerika’nın resesyonunda ikinci yıl geride kalmakta, hem de daha kötüye giderek. Ancak iddianıza göre, Başkan Obama bizi bu karışıklıktan kurtaracak.

Demeye çalıştığınız şey, ekonomik krizin kaynağı finansal sektördeki problemlerden kaynaklanmakta olduğu, ve “borç verme” yöntemiyle birlikte problemlerin çözülebileceği. Ancak atladığınız nokta, neden borç vermenin üzücü bir şekilde ekonomimizdeki en önemli faktörlerden biri haline geldiği.

Fikrime göre problemin asıl sebebi finansal sektör değil, borcun geri ödenmemesi halinde asla tamir edilemeyecek sonuçlar doğurması muhtemel borçlanma sistemleri. Borç vermek, asla başarılı sonuçlar doğurmayacaktır, çünkü tüketici alımlarındaki durgunluk sebebiyle, dışarıdan alımın neredeyse bitmesi, insanların borçlarını geri ödemesini olanaksız kıldı.

Devletin düşük kredi planından bahsediyorsunuz; devletin bankalara yardım etme ihtimali olduğunu ve bu durumda güvenin tekrar sağlanabilineceğini, sonuç olarak varlık fiyatlarının ve borçlanmanın da düzeleceğini söylüyorsunuz.

JOSEPH STIGLITZ’İN YAZISININ TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN

Ben diyorum ki; gözleminiz doğru olabilir. Ama asset fiyatlarındaki düşüşü görmezden geliyorsunuz. Yazılarınız, devlet ve bankaların ekonomiyi desteklemek için finansal baloncuklar yarattığı, vergi gelirlerini koruduğu gerçeğini görmezden geliyor. Tekliflerinizden hiçbiri, ekonomiyi canlandıramaz. Kendi yönteminizle bir balon şişiriyor gibi gözüküyorsunuz.

Diyorsunuz ki; temel problem çok basit; finansın en parlak döneminde bile; özel ödüller ve sosyal dönüşler arasında derin bir uçurum vardı. Banka yöneticileri, son beş yıl içinde çok büyük ödemeler yapmasına rağmen, bankaların toplam karı yine de negatif olmuştur. Bunun geri dönüşü ise daha kötüdür, finansal sektör sermaye ve yönetme riski almalıydı. Ekonomimiz bu tür hatalar için yüzlerce milyar dolar harcıyor.
Ben de diyorum ki; banka müdürlerinin maaşları ve ikramiyelerinin abartı olduğu doğrudur, ama “geri dönüş” tanımını yapma şekliniz yanlıştır. Finansal sektör gerçekten “sermaye tahsisi” değildir, yine de bankalar kendi çıkarları için sermaye tahsis ediyor. Ancak, şu anda bankalara dayanan para sistemleri yerine başka alternatifler bulmalıyız. Orta sınıf ailelerin başına gelebilecek felaketleri göz ardı edemeyiz.
Devam eden hükümet eylemleri konusunda diyorsunuz ki; “Yapmamız gereken tam olarak bu;-hem de ulusal borç konusunun gelecekteki risklerini bilerek- çünkü hala kredi konusunda bir güvence yok. Çünkü resesyondayız ve resesyonda riskler de yüksek olur. “

Ben diyorum ki; borca dayalı para sistemimizde bizim imalat işlerimiz Çin ve diğer düşük maliyetli işgücü piyasalarına doğru kaymıştır, otomobil sektörümüz tüketici ihtiyaçları yüzünden çökmek üzeredir, toplam borç ise 70 trilyon dolara yaklaşıyor. Bahsedilmesi gereken problemler bunlar, insanlar daha olan borçlarını ödeyemezken onları yeni borçlara yönlendirmek değil.

Diyorsunuz ki; alternatif nedir? İsviçre ve elbette diğer ülkeler başka bir alternatif olduğunu gösterdiler, hükümet, yeterli sermayesi olmayan bankaları sahiplendi.

Ben diyorum ki; Özel sektör yerine bankaları devletin işletmesi güçsüz bir ekonomiyi canlandırmaktan çok uzaktır. Banka kredisinin ulaşılabilirliği, karlı bir üretime sebep olmaz.

Siz diyorsunuz ki; Zamanla Amerika’nın ekonomisi toparlanacak. Zamanla finansal sektörümüz kar sağlamaya başlayacak, yapması gerekene yoğunlaşacak.

Ben de diyorum ki; Lütfen bize söyleyin, Amerika’nın ekonomisi NASIL düzelecek? İşsizliğin artmasından sonra mı, insanların evinin ipotek edilmesinden sonra mı? Tam olarak önerdiğiniz nedir? Bir öneriniz yoksa ben size söyleyeyim: “İnsanlara Mali Yardım : Bölünmüş Ekonomiler ve Temel Gelir Garantisi”. Bu yazımda, “Cook Planı” dediğim şeyi anlatıyorum. Belgeler, paylaşımlı olmalı, gelir gizliliğini sağlamalı fakirliğin önüne geçmeli, ve lokal ve bölgesel ekonomide bir dönüşüm sağlamalı; en önemlisi bu acilen olmalı, zamanla değil.

Saygılarımla
Richard C. Cook’’

] Bence hayır nedeni ise 1984 yılından günümüze kadar uzanan bir yoketme projesi var amerikanın.Tabiki bizim siyasilerin de yardımı ile.
]Bir ülkeyi dışardan yıkmak okadar zordur ki önemli olan içeriden yavaş yavaş çürütmektir.
]Elma ve kurdu gibi.Elma Türkiye, içini kemiren kurdları ise rte ve yandaşları..

]Obama ne kadar Türkiye'ye sempati duyarsa duysun öncelikle amerikanın ve kendi çıkarlarını gözetecektir.

]Yani bugüne kadar olduğu gibi bugünden sonra da eski düşman dost olmayacaktır.

]Dolayısıyla o da bu çarkın bir dişlisi olarak düzene uyacaktır.