Bugünlerde nedendir bilemem ama,sürekli sorularla haşır neşir beynimin içi...Sanki hayata yeni başlamışım,sıfırdan bir bilgi ihtiyacı içerisindeyim.Coğu soru ya da sorgulamalarımın yanıtsız kalacağını tahmin ettiğim için... Kolaya kaçmak bunun adı ve sanırım hepimize hitap edecek sorularımı sıralamak en iyisi gibi geliyor...


Normallik-anormalik ve insan davranışları...Kime ve neye göre bu kavramlar?Mesela,toplum tarafından anormal olarak etiketlenen bazı bireyler benim için sıradan insanlar olabiliyor...Ya da aynı durum sizin için de değişebiliyor?Farklılık,algılamalarımız ve olaylara bakış açımız...

En canlı örneğini şu an yaşıyorum...Simdi hem bu yazıyı yazıyorum hem de bir okuyucuma yardım ediyorum ki bu okuyucumda bütün gözler...Neden mi?Yürüyüş,konuşma ve davranış hali ile insanlar tarafından eşcinsel ya da homo diye nitelendirilen bir insan ki benim için sıradan bir insan...Ne kadar laf kalabalığı yapıyorum ben böyle)gelelim başlığımıza:

*Normal,insanın belli bir denetim alanı içinde eylemesini sağlayan, davranışlarını biçimlendiren kural ya da kurallar bütününe verilen ad; toplum bilimlerinde yerleşik ya da beklenen toplumsal davranış biçimi; ne yapılması gerektiğine ilişkin üstü örtük toplumsal kural ya da örnek biçim* (Felsefe Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınlan, s.1045).

Böyle bir tanımı okuyunca ilk akla gelen soru şu:kim belirliyor bu normali?ilk akla gelen yanıt:kimler çoksa, onlar.Ilk yanıt genellikle en yüzeysel olanıdır. normun içine biraz daha girmeye çalıştığımızda, çoğunluğun gücüyle değil de, iktidarın gücüyle karşılaşacağımızı görürüz.Halk çoğunluğu ne zaman gücü eline almış ki, kuralları koyabilsin?


Bir toplumun içine doğuyoruz; etrafı çepeçevre sarılmış, farklılıkların değil de benzerliklerin arandığı, ortalamanın tutturulduğu grupların oluşturduğu bir topluma.Kurallar yani normlar, bizim aslında görmediğimiz, ama farkında olmadan kabul ettiğimiz ölçülerdir.Bu ölçülerin biçimlendiremediği bireylere de anormal diyoruz.Yaşama kendi rengimizi katmaya çalıştıkça, normların dışına çıkıyoruz.

Böyle düşünüldüğünde normal olan, sıradandır, normali seçmek güvenli bir yaşamı seçmektir ve normal olan ortalama olandır.Fakat bu sorgulamaların ötesinde normalliğe ihtiyaç duyduğumuz da, tartışılmaz bir gerçek.Normal olmak, yani toplumsal kabul görmek, iç dünyamızdaki huzuru sağlıyor.Oyleyse farklılıkların törpülenmediği başka bir toplum hayali gerekli...
Uçlarda ve beyinsel anlamda sıradışı bir yaşam,kimse bilmeden,kendince yaşamak ve kendin gibilerle haşır neşir olmak ama toplumun içinde...Hayalciliğe kaçmadan...Yapabildiğim bu ...