Türkiye'nin her yöresinde olduğu gibi, Niğde yöresine has bazı kelimeler var.
Niğde yöresinde kullanılan bazı kelimeler,
Cülük: Civciv. “Ufak at da cülükler de yesin”
Çebiç: Oğlaktan küçük keçi yavrusu. “Çebiç çobanı iyi kaval çalıyor”
Dıkılmak: İçeriye girmek. “Çocuklar, içeri dıkılın”
Dölek: Düzgün. “Dölek dur oğlum”
Ellağam: Herhalde. “Bu iş ellağam böyle olması lazım”
Fıcıtmak: Fırlatmak. “Daşı bir fıcıttım, kafası yarıldı”
Gıyık: Büyükçe iğne. “Gıyığı getir de yorganı yüzleyelim”
Hacat: Evlerde kullanılan araç ve gereçlere verilen genel ad. “Şu hacat bozulmuş”
Hangırda?: Nerede? “Bizim eşyalar hangırda?”
Hangırdamak: Gülmek. “Hangırdamadan derdini anlatamıyor”
Hıçır: Çok yediği halde iyileşmeyen. “Bizim hıçır toklu hiç iyileşmedi”
Höykürmek: Garip sesler çıkararak bağırmak. “Niye öyle höykürüyon?”
Kerahat: Pislik, kötü. “Git şuradan kerahat”
Kes: İri saman. “Samanın içinden kesleri ayırıver”
Köstü: Köstebek. “Köstü deliklerinden su kaçıyor.”
Menter: Mantar. “Dün bir menterli pilav yedik”
Mılığım Yıkık: Moralim bozuk. “Bugünlerde mılığım yıkık”
Mirav: Bahçe sulayan kimse . “Bugün bizim mirav görünmedi”
Şelfin: Tavuğun biraz küçüğüne denir. “Bu şelfinleri kaça aldın?”
Telis: Çuval. “Şu telisler delikmiş”
Tentene: Dantel, oya. “Tenteneyin modeli de güzelmiş”
Yöneği: Aksi, ters. “Şu adam amma da yöneği”
Zıymak: Kaymak. “Geçen dağdan zıydık”
Istar : Halı tezgahı, halı.
İfrit : Pis koku.
Kanayaklı : Kadıncağız, kızcağız (Mahsun veya masumluk ifadesi olarak)
Karık : Üzüm dikilen tümsek
Kelik : Eski ayakkabı
Kesirinden gelmek : Sırf inat olsun diye yapılan şey
Kığı : Koyun-keçi pisliği
Kırı : Eşek yavrusu
Kişniş : Küçük taneli üzüm
Köfter : Üzüm suyu ve nişastayla yapılan yöresel tatlı.
Kömüs: Bağ ve tarla sulama sırasını ayarlayan yetkili
Kursak : Mide
Mazarat : Zararlı
Meşkef : Kir,pislik, pasak
Nörüyon : Ne yapıyorsun ?
Ödü sıdmak : Çok korkmak
Pöç : Kuyruk sokumu
Sıracalı : Hastalıklı
Sokum : Lokma
Söğürme : Ateşte etle yapılan yöresel bir yemek
Şepe : Biraz kalınca açılan anında yenilen yufka ekmek
Tirit : Kelle suyu ile ekmek karışımı yemek
Uyku semesi : Uyku mahmurluğu hali, uyku sersemliği
Ümüğü ötmek : Yokluktan ve açlıktan perişan olmak
Ütmek : Kumarda kazanmak, kılı yakarak temizlemek
Vıcıtmak : Fırlatmak, çekilip gitmek.
Vittırıvızık : (Halk ağzıyla) pekmezle yapılan unlu helvaya verilen ad.
Yamsılmak: Saygısızca, geniş ve rahat oturmak.
Yamuk : Güvenilmez
Yılıkkan : Yalama, gevşemiş
Yuha : İnce, seyrek, hafif (Bu göynek çok yuka)
Yuvak : Kabaran toprak damları yağmura karşı sertleştirmek için kullanılan eksen delikleri bulunan taş silindir.
Yinli : Hafif, uçarı, elde avuçta durmaz (yenli diye de söylenir)
Cekkelek: Yinli ile aynı anlamda kullanılır.
[BNeşeğil:Nasıl yani [/B]
Nööürüpbatın:nasılsın neler yapıyorsun
Kadarak: Bağ ve bahçeleri sulamak için kullanılan akar su
Tosba: Kablumbağa
Fişkene: Sümüklüböcek, salyangoz
Sızgıt: Kuyrukyağı ile kızartılıp küpe basılan kışlık kuşbaşı et
Peşkir: Havlu
Yağlık: Mendil
Farfara: Oynak
Sako: Çeket
Küllü: Su Konulan Sırsız küp
Maşrafa:Külüden su almak için kullanılan kuplu bakır tas
Sındı: Makas
Çörten: Çatı üzerindeki suyu akıtmaya yarar oluk
Honnuk: Suyun aktığı yer
Karık: Sebze bahçelerinde fidelerin dikildiği alan
Zibil: Çöp
Meliz: Bal arısı
Bu kelimelerin bazıları bütün yörelerde kullanılıyor olabilir. Niğde yöresine yeni gelmiş, anlamakta zorluk çekenlere bir nebze katkımız olsun diye, yöresel kelimelerden bir seçki yaptık.