“Erzurum’dan Sivas’a kongre için geldiğimizde, Mustafa Kemal’in karargahı olarak, Sivas Lisesini hazırlamışlardı. Padişaha, kendisine hazırlanan odaları dolaşırken, yatak odasında, karyolanın arkasında bulunan sarı atlas yastık gözüne ilişti. Yastığın üzerinde, koyu renk bir ibrişimle işlenmiş şu beyit vardı:
[COLOR=#00b050]Cihanın cahına mağrur olup incitme insanı
[COLOR=#00b050]Süleyman-ı zaman olsan bırakırsın bu eyvanı
(Dünya şaşasıyla gururlanıp incitme insanları, zamanın Süleymanı da olsan bırakırsın bu dünyayı)
Atatürk yazıyı okuduktan sonra durdu. Mazhar Müfit Bey’i çağırttı. Beyti ona da okuttu.
Mazhar Müfit :
- Paşa’m bu sizin için yazılmış değil, deyince:
Atatürk:
- Bu uyarı hepimiz için ve her şey için prensip olmalıdır, cevabını verdi.
Luzümlü Bir İhtar
GÖZÜM ÜZERİNİZDE !
İktidara sahip olanlar gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evladı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; Türk İstiklal ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!
Mustafa Kemal Atatürk
20 Ekim 1927
![[Resim: ata_imza.gif]](http://www.ataturkungencligehitabesi.com/ata_imza.gif)