Bir ya da daha fazla lenf düğümünün süreğen ya da ivegen yangılanması. Vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen bir yangılanmadan yayılan mikroplar lenf aracılığıyla lenf düğümüne ulaşarak burada yangılanmaya yol açarlar. Bazen mikroplar lenf düğümüne kanla da gelebilirler. İvegen lenfadenitte irin de olabilir. Bu durumda lenf düğümünü yarmak ve antibiyotik kullanmak gerekir.

Süreğen lenfadenitler ise tüberküloz, frengi ya da cüzam kökenli olurlar. Yangılanan lenf düğümlerinin şişmesi, bazı hastalıkların teşhisinde önemli rol oynar. Bir insanın koltuk altlarında, kasıklarında ya da boynundaki lenf düğümlerinin şişmesi, bu düğümlere yakın yerlerde bir yangılanma olduğunu belirtir.
Lenf damarlarının, yaralar ve derideki sıyrıklar yolu ile lesıf dolaşımına giren hastalık yapıcı mikropların (özellikle stafilokok ve streptokok) etkisiyle süreğen ya da ivegen olarak yangılanması. Mikroplar çıban, abse, sivilce gibi mikroplu bir odak noktasından da vücuda girebilirler. Hastalık belirtileri yozlaşan damar bölgesine ve olayın genişliğine göre değişir

İrinli de olabilen ivegen lenfanjit yangılanan damar boyunca hastaya ağrı verir. Bu lenfanjit, deri üzerinde kırmızı bir kordon şeklinde ortaya çıkar. Bazen ateş yükselir. Sülfamitli ilaçlar ve antibiyotikler iyi sonuç verir.

Süreğen lenfanjit daha sinsi bir gelişim izler. İvegen lenf anjitte olduğu gibi deride kızarmış kordon görülmez. Süreğen lenfanjit lenf kanallarının tıkanması sonucu gitgide gelişen ödemler (fil hastalığı) meydana getirir.
Kanlı anjiyomu andıran fakat içinde kan yerine lenf bulunan tehlikesiz bir ur. Lenf damarlarının yeni oluşumların dan meydana gelmiştir. Lenfanjiyomların basit, oyuk ve kistli olmak üzere çeşitleri vardır. Doğuştan ya da sonradan kazanılmış olabilirler. En çok yanak, dudak, dil ve boyunda ortaya çıkarlar. Tedavi ancak ameliyatla gerçekleştirilir.
Bir lenf düğümünden türeyen bir ur. Lenf omun ortaya çıktığı koşulların başlıcaları şunlardır:

1 — Bölgesel nitelikte ivegen bulaşıcı hastalıklar (stafilokok, streptokok enfeksiyonları, Ducrey basili, veba basili).

2 — Bazı sistemlerde ortaya çıkan ivegen bulaşıcı hastalıklar (kızamık).

3 — Süreğen bulaşıcı hastalıklar (tüberküloz, frengi, mantar haftalıkları).

4— Alerjik reaksiyonlar (serum hastalıkları).

5 — Doğuştan anormallikler (lenfanjiyom).

6 — Lenf düğümlerinde görülen birincil hastalıklar (Hodgkin hastalığı, lenfosarkomi.

7— Kan kanseri.

8 — Tehlikeli urların ****stazı.

Son zamanlarda lenfom terimi sadece lenf düğümü kökenli tehlikeli urlar, Hodgkin hastalığı, lenfosarkom, lenfoblastom için kullanılmaktadır.



Yüz ve kafatası kemiklerinin dokularının aşırı büyümesi ya da cüzamda olduğu gibi deri altı dokusunun anormal şekilde irileşmesi nedeniyle, başın bir aslan başı görünüşü kazanarak biçiminin bozulması.

Kemiksi leontiyazda özellikle yüzdeki ve kafatasındaki kemik dokularının aşırı bir derecede büyümesi göze çarpar. Bunun sonucu hastanın başı, aslan kafasını andırır. İliğin fibrozları mikroskopta osteoklast ve osteoblastlarla bir arada açık seçik görülür. Fibroz kist kökenli gelişme bozukluğunun temel özellikleridir. Röntgende yüz kemiklerinin irileştiği ve yoğunlaştığı görülür. Bu arada röntgen filmindeki kist görünüşünde daha açık alanlar görülür. Hastalık gitgide ilerler fakat hastaya ağrı vermez.