[COLOR="#000000"]
Atatürkün Anıları

VATANI TEK BAŞIMA MÜDAFAA EDERİM

23 Nisan 1920’ Ankara’da Büyük Millet Meclisi açılmıştır. Memleketin her tarafından birçok mebuslar gelmişti. Bu yeni meclise gelenlerin bir kısmı, Ankara’da hiçbir şeyin olmadığını görünce yeise düşmüşlerdi. Bahsedilen, ne Yeşilordu, ne hazine, ne yatacak otel, hiçbir şey yoktu. Sadece Mustafa Kemal’

’Bazılarına bu dava çürük gelmiş olacak ki, memleketlerine dönmeye karar verdiler. Bunlar geri dönerlerse Meclis’te huzursuzluk olmayacağını anlayan Mustafa Kemal, kürsüye çıktı. O gün pek heyecanlıydı. Atatürk’ün hayatında belki böyle canlı bir tablo doğmamıştı. Mebuslara hitaben:

Devamı için lütfen tıklayınız.

]]Atatürk'ün bu anısını okuyunca insanın tüyleri ürperir !.. Kurtuluşa bu kadar inanan bir Atatürk var... Öyle ki daha Kurtuluş savaşı devam ederken Öğretmenleri toplaması ve savaş sonrasının planlarını yapması kimse kusura bakmasın sıradan bir varlığın harcı değil ! Sadece bu olayda değil ileri görüşlülük. 2'inci Dünya savaşı, Sovyetlerin yıkılması, Gençliğe Hitabe'deki ileri görüşlülük ve Atatürk'ün diğer anılarında "yok canım" demeye başlarsınız...

]]Mustafa Kemal Atatürk sadece İslam aleminde tek Laik ülke kuran bir devlet adamı değildir. O Hak sırrına eren bir Ermiştir, evliyadır...

]]En kalbi duygularımla niyaz ederim.

Atatürk, Amasya ziyaretinde. Vali konağında yörenin ileri gelenleri ile sohbette. Bir ara tam karşısında oturan birine takılır gözleri. Yaşı ellinin üzerinde bu adam beline kadar inen sakalıyla Atatürk ün dikkatini çeker.Ata, yanındaki Vali nin kulağına eğilip sorar;

- Kimdir bu ?

Vali yanıt verir;

- Efendim kendisi Şıh tır. Yörede çok hatırlısı vardır.

Atatürk Şıh ı yanına çağırır ve,

- Bak baba , imanın ölçüsü sakalın boyunda değildir.Şunu rica etsem de en azından Peygamber efendimizinki gibi kısaltsan,

der ve eliyle de boyun altı hizasını gösterir. Şıh ;

- Emrin olur Paşam,

Diyerek geri çekilir.

Aradan zaman geçer, bir akşam Atatürk Amasya daki Şıhı hatırlar ve Vali yi telefonla arayıp durumu sorar. Vali nasıl söyleyeceğini bilememekle birlikte, Şıh ın sakal boyunda en küçük bir kısalma bile olmadığını, aksine kimselere el sürdürmediğini anlatır. Atatürk telefonu kapatır, kağıdı kalemi eline alır ve az sonra nazırını çağırıp, yazdığı yazıyı Amasya Valiliğine tebliğ etmesini ister. Ertesi gün Amasya dan bir haber gelir ki, Şıh efendi Ata yı görmek üzere Ankara ya yola çıkmış. Şıh gelir Ata nın karşısına çıkar. Sakal tamamen kesilmiş, sinekkaydı bir traş olunmuş, saçlar kısaltılmış, kılık kıyafet baştan sona değiştirilmiş, bambaşka bir görünüme bürünülmüştür.

Atatürk ün mesai arkadaşları bu değişimi anlayamaz ve Ata ya sorarlar;

- Aman Paşam, o Şıh ki sakalına el dahi sürdürmezdi, siz ne ettiniz de kökünden kesmesini sağladınız ?

Ata gülümser, sonra da yanındakilere dönüp,

- Dün akşam Amasya Valiliğine bir yazı gönderdim ve Şıh ı Afyon a Vali atadığımı bildirdim,

der. Ardından da yeni bir yazı hazırlayıp, nazırına bu yazıyı da Şıh a vermesini söyler. Yazıda şöyle yazmaktadır;

'' İnancın ölçüsünün sakalda olmadığını anladığına sevindim. Valilik meselene gelince, bugün koltuk uğruna kırk yıllık sakalından vazgeçebilen, yarın başka şeyler için milletinden bile vazgeçebilir. Seni böyle bir ikileme mahkum bırakmayalım. Kal sağlıcakla.
Alıntı:http://www.yandex.com.tr/clck/jsredir?fr...=0&l10n=tr