Gösterdim !

Gördü anlamına gelmez...

Söyledim !

Duydu anlamına gelmez...

Duydu !

Doğru anladı anlamına gelmez...

Anladı !

Hak verdi anlamına gelmez...

Hak verdi !

İnandı anlamına gelmez...

İnandı !

Uyguladı anlamına gelmez...

Uyguladı !

Sürdürecek anlamına gelmez...


[B]Güzel Bir Öykü[/B]

Adamın biri ilk defa gittiği küçük bir kasabada duran bir arabanın yanına sokulmuş ve arka koltukta tek başına oturan çocuğa;
- Buranın yabancısıyım, demiş.
Parkın hemen yanı başındaki fırını arıyorum, çok yakın olduğunu söylediler..

Çocuk arabanın penceresini açtıktan sonra;
Ben de buraya ilk defa geliyorum, demiş.
Ama sağ tarafa gitmeniz gerekiyor herhalde..

Adam çocuğun yabancı olmasına rağmen bunu nasıl anladığını sormuş ister istemez.

- Ihlamur çiçeklerinin kokusunu duymuyor musunuz? diye gülümsemiş çocuk.
Kuş cıvıltıları oradan geliyor zaten.

- İyi ama, demiş adam, bunların parktan değil de tek bir ağaçtan gelmediği ne malûm?.

-Tek bir ağaçtan bu kadar yoğun koku gelmez diye atılmış çocuk... Üstelik manolyalar da katılıyor onlara..
Hem biraz derin nefes alırsanız, fırından yeni çıkmış ekmeklerin kokusunu da duyacaksınız..

Adam gözlerini hafifçe kısarak denileni yaptıktan
sonra, teşekkür etmek için döndüğünde fark etmiş çocuğun kör olduğunu..

Çocuk ise, konuşurken bir anda sözlerini yarıda kesmesinden anlamış adamın kendisini fark ettiğini..

Işığa hasret gözlerini ondan saklamaya çalışırken;
- Üç yıl önce bir kaza geçirmiştim, demiş. Görmeyi o kadar çok özledim ki!. Sizinkiler sağlam, öyle değil mi?.

Adam çocuğun tarif ettiği yerde bulunan fırına
doğru yönelirken;

- Artık emin değilim,demiş. Emin olduğum tek şey,benden iyi gördüğündür..
.
.
.
.
.
Gören Gözlerimizin Mutluluğunu Sonuna Kadar Sürdürmeniz
Şükretmeniz Dileğiyle



ALINTIDIR

sana katılıyorum ayfercim

Rehabilitasyon Merkezinin, Resepsiyon bölümünde cali$an E$imin,gecen ay Ya$adigi gercek bir olayi yazayim sizlere:
-Yan taraftan"bir daha calmanizi istiyorum"diye bagirtilarin oldugu Piyano odasina girer E$im.Piyanonun ba$inda ya$lica bir bayan parmaklarinin arasindan adeta su akiyormu$casina cikardigi melodiye ,arkadan ba$ka bir Ya$li bayanin bagirmasi kari$maktadir.Neden bagiriyorsunuz?Ne istiyorsunuz? soruldugunda ;"Benim gözlerim görmüyor,Lütfen piyanoyu calana,bir önceki caldigini tekrar calmasini söylermisiniz?Neden beni duymuyorki?........E$imde ahenkle dans eden o sihirli parmaklarin sahibine sesleniyor fakat cevap bir türlü gelmiyordu.....Anla$ilan o ki kulaklari duymayan bir Piyano cambazi ile kar$i kar$iyalar..........

cok güzeller emeginize saglık

çok güzel bir paylaşım emegine saglık abi

Paylaşımın için teşekkür ederim Doğan abi,

Benim de buna benzer bir hikayem var.

Doğuştan görme engelli bir arkadaşımla dolaşıyorduk, bazen onla konuşurken onun görme engelli olduğunu unutuyordum. Kendisiyle okadar barışık bir insanki anlatamam. Bu arkadaşım yolda yürürken çoğunlukla bastonu kullanmaz yanında biri varsa koluna girer senin adımlarına göre yürür. Merdiven inerken yada çıkarken söylemiyordum merdiven var kaç basamak olduğunu söylemezdim. Ben merdiven çıkmaya başlayınca oda hiç sekmeden çıkar normal bir insan gibi hatta daha iyi yürür yolda. Cadde kenarında yürürken yoldan geçen arabaların modelini ve markasını söyler.

-Bak bu reno clio geçen der
-Bu peugeot 206
-Bu geçen belediye otobüsü
söylüyor çogunun markasını tutturuyor. Nerden anlıyorsun diye sordum ?
cevabı gayet net birşekilde;

-Abi gözümüz görmüyorsa kulaklarımız damı duymuyor.

Birgün ben evine bırakacağım ilkdefa götürüyorum evine. Kimseye yük olmak istemez bana dediki ; "Abi sen beni Mecidiyeköy de bırak ben otobüsle giderim."
saat 23:00 civarlarında. Ben olmaz öylebirşey evine brakacağım dedim inat etti. Tamam dedim ben Sarıyerde oturduğunu biliyorum ama evini bilmiyorum.
Konuşa konuşa gidiyoruz yolda soruyor.
- Abi başka yoldanmı gidiyorsun
- Evet , trafik var onun için yolu degiştirdim.
- Abi hangi yoldan gidiyorsun ?
- E5 den gidiyoruz . Şuan halıcıoğlundayız.
- Yeme beni abi ya, bu hızla o yoldan gidemezsin. Hızın 100 km nin üstünde.
Ayağımı gazdan çekiyorum ama nafile anladı.

- Niye yoruluyorsun benim evim uzak otobüsler var.
- Olsun gezmiş olduk.

Sarıyere geldik yolu anlatıyorum;

- Bak Evren sağda tabela var Pınar mahallesi yazıyor
- Tamam oraya gir

Yolda devam ediyorum yol engemeli biraz araba sallıyor hafif hafif
Evren ;

- Abi biz yanlış girdik galiba

- Doğru gidiyoruz yoldan çıkmadıkki niye yanlış olsun
- Bu yolun düz olması gerekiyor engemeli galiba kaybolduk.

Meğersem bana sağ demiş ben duymamışım. Benim kulağımın biri sağır , onun gözleri görmüyor negüzel anlaşıyoruz. Sonunda yoldan geçen birini durdurduk evine yakın olan bir marketi soruyoruz;
- Usta Arı market nerde tarif edebilirmisin (gecenin bir yarısında) arkadaşı evine bırakacağım da evi bulamıyoruz.

Adam şaşkın şaşkın yüzümüze bakıyor ;

- Abi siz sarhoşmusunuz niye evi bulamıyorsunuz ?

Evren hemen kafayı uzattıp

- Yok abicim ben körüm , arkadaş sağır evin yolunu kaybettik ...!

Adam dahada çok şaşırdı başladı özür dilemeye

- Abi kusura bakmayın farketmedim. Özür üstüne özür

- Tamam usta önemli degil sen söylesene Arı market nerde

- Bende otarafa gidiyorum götüreyim sizi isterseniz

dedi bindi arabaya. Kendini gideceği yere bıraktırdı sonra ikisokak yukarısı dedi.

Köşeyi döndük Evren ;

- Abi şuan bizim evin yanından geçiyor olmalıyız.

Meger yolun akışına göre evinin yolunu buluyor. Sokağa girdiğimizde burda kasis var , burda hafif rampa var, yol sağa doğru genişliyor diye yolu anlatıyor araba ile geçerken evini bulduk. Aramadan indi elindeki bastonu ile kapının önündeki direge vuruyor.

- Abi işte benim evim bu diregin arkasında...


-