adgan olay yeni yaşandığı için söylüyorum. akrabadan bir kızımız vardı. dün bir oğlana kaçmış. anası babası dertliydi. nasıl dertli olamsınlar. kızı iki fabrikası olan zengin bir adam oğluna istemişti. kız işsiz bir çocuğa kaçtı. eğer o zenginin çocuğu ile evlenseydi abileri de iş güç sahibi olacak, ana babası da belki maddi bir rahatlığa kavuşacaktı. ben bu haberi veren eşime dedim ki kız en doğrusunu yapmış. insan bu dünyada eviliği aklına göre değil ruhuna göre yapmalı. eğer sen o kızın yerinde olsaydın aklına göre hareket edip o fabrikatörün oğlu ile evlenirdin. ben ise o kız gibi ruhumun aşkına göre hareket eder kızın yaptığını yapardım. akıl insana huzur ve mutluluk vermez. ruh ve aşk verir. ruh Allahtan. akıl nefsin emrinde bir meleke. maddi çıkarlar ilkesine göre hareket eder. ruh Allah aşkıyla ahiret aklına göre hareket eder. aşka önem verir.

muhsin iyi yazdı:adgan olay yeni yaşandığı için söylüyorum. akrabadan bir kızımız vardı. dün bir oğlana kaçmış. anası babası dertliydi. nasıl dertli olamsınlar. kızı iki fabrikası olan zengin bir adam oğluna istemişti. kız işsiz bir çocuğa kaçtı. eğer o zenginin çocuğu ile evlenseydi abileri de iş güç sahibi olacak, ana babası da belki maddi bir rahatlığa kavuşacaktı. ben bu haberi veren eşime dedim ki kız en doğrusunu yapmış. insan bu dünyada eviliği aklına göre değil ruhuna göre yapmalı. eğer sen o kızın yerinde olsaydın aklına göre hareket edip o fabrikatörün oğlu ile evlenirdin. ben ise o kız gibi ruhumun aşkına göre hareket eder kızın yaptığını yapardım. akıl insana huzur ve mutluluk vermez. ruh ve aşk verir. ruh Allahtan. akıl nefsin emrinde bir meleke. maddi çıkarlar ilkesine göre hareket eder. ruh Allah aşkıyla ahiret aklına göre hareket eder. aşka önem verir.

Sevgili arkadaşım,
Yukarıda da belirttiğim gibi ruh hayvanda da var. Ama insanı hayvandan ayıran akıldır...

Aşk meselesine gelince insanın yaşadığı aşk tamamen hayvani bir içgüdü olup şehvetten ileri gelir. O şehveti sevgiliye kavuşup söndürdüğünde aşkı biter...

Yani o kız aşık olmuş gitmiş. İçindeki sesi dinlemiş. Allah mesut etsin. Ancak aşk insan kafasının sarhoşluk anıdır. Doğru düşünemez. Aklı selim olamaz. Bu yüzden ne kadar mutlu olur Allah bilir. Çünkü aşık adam her kez bilir bir yorgan bir döşek yeter bize der. Önüne çıksa dağları devireceğini söyler. Ancak aşk bitip gerçeklerle karşılaştığında hiç de öyle olmadığını görür. Onun için Akıl ile yol almak her zaman için faydalıdır...

Akıl nefsin kölesi değildir. Çünkü aklınla Allah'ı tanır Ona yönelirsin. Böylece şeytani nefsinden uzaklaşmış olursun. Zaten Allah insanlara aklı bunun için vermiştir. Ancak insanlar ne yaparlar. Bir olay karşısında değerlendirme yaparken hem aklı ile analiz yapar hem de nefsi ile yapar. İki analiz sonucunda kimi insan aklının sesini dinler. Kimi insan ise nefsinin sesini dinler...

Mesela yolda bir tomar para görürsün. Aklın Allah'ın hükümlerini kavramış olduğundan sana derki;
-] O para sana ait değildir. Sen onu kazanmadın. Dolayısıyla onu alamasın. O parayı sahibine ulaştırmalısın der.
Oysa nefsin ne der?
]- Kimselere göstermeden al o parayı kurtul. Borcunu öder geri kalanla da kendine çeki düzen verirsin. Nasıl olsa sen almasan başkası alacak o parayı vs...

Burda dikkat edersen yukarda bahsettiğim gibi bir olayla karşılaşıyorsun. Bunun karşısında iki analiz yapıyorsun. İşte aslında insan için sınavın başladığı noktadır burası. Aklını kullanıp parayı sahibine ulaştırıp ya sınavı geçersin. Ya da nefsine uyup parayı cebe atarsın. Ancak o an için belki bir sürü bedavadan para kazanmış gibi gözüküp aslında Hak tarafından önüne konulan sınavı kaybedeceksin. Bu tamamen senin hür iradene kalmıştır. Bunun sonucunda kendi kaderini kendin çizmiş olacaksın...

Bahsettiğin kızın da önüne bir evlilik olayı çıkmış. İki analiz yapmış. Aklı kendisine ne demiş? Aklının dediklerini dikkate almış mı bilmiyorum ama belli ki nefsine uyup şehvette dayanan aşkı seçmiş. Tabi tanımadığımız için evlendiği insanın nasıl birisi olduğunu bilmediğimiz için bir yorum yapmak yanlış olur. İnşallah sevdiği çocuk iyi kalpli Allah korkusunu içinde taşıyan bir insandır. Allah mesut etsin demekten başka bir şey diyemeyiz...

Ama eğer ben kızın yerinde olsaydım, senin iddia ettiğin gibi fabrikatörün oğlu ile zengin diye evlenseydim o da akılcı değil tamamen para hırsı ve hevesi üzerine kurulu nefsime yönelik bir evlilik olacaktı...

Oysa akli olarak yapılan evlilik nasıl olur? Evleneceğin insan doğru mu? dürüst mü? Namuslu mu? İçinde Allah korkusu ve sevgisi var mı? Ailene sığar mı? Aklı bir karış havada mı? Gözü dışarda mı? Kültürlü mü? çağdaş mı? vs. şeklinde bir sürü mantıklı arayışlar içerisine girilerek yapılan evlilikler akılcı bir evliliktir. Ancak nasıl olursa olsun evlilik işi daha çok nasip kısmet işidir. Karşına nasıl bir insan çıkar, gelecekte nasıl bir evliliğiniz olur Onu Allah bilir. Ancak ne olur. Aklını kullanıp nefsinden uzak durursun. Böylece Hak yoluna daha çok yakın olmaya çalışarak Hakkın şefaatini alır Hak tarafından karşına iyi kalpli bir insanın çıkmasını sağlayabilirsin. Dolayısıyla aklını Hak yolunda kullanmanın kimseye hiç bir zaman zararı olmaz. ..

adgan yazdı:Sevgili arkadaşım,
Yukarıda da belirttiğim gibi ruh hayvanda da var. Ama insanı hayvandan ayıran akıldır...

Aşk meselesine gelince insanın yaşadığı aşk tamamen hayvani bir içgüdü olup şehvetten ileri gelir. O şehveti sevgiliye kavuşup söndürdüğünde aşkı biter...

Yani o kız aşık olmuş gitmiş. İçindeki sesi dinlemiş. Allah mesut etsin. Ancak aşk insan kafasının sarhoşluk anıdır. Doğru düşünemez. Aklı selim olamaz. Bu yüzden ne kadar mutlu olur Allah bilir. Çünkü aşık adam her kez bilir bir yorgan bir döşek yeter bize der. Önüne çıksa dağları devireceğini söyler. Ancak aşk bitip gerçeklerle karşılaştığında hiç de öyle olmadığını görür. Onun için Akıl ile yol almak her zaman için faydalıdır...

ruh hayvanda yok. hayvandaki nefistir. ruh Allahtan ilahi bir soluktur. sadece insanda var. aşk ve şevheti de karıştırıyorsun. aşkı hiç bilmiyorsun anlaşılan. şevhet nefsin aşkıdır. aşk ruhun. mevlana mesnevisinin ilk on sekiz beytinde kimde aşk yoksa yok olsun diyor. ayrıca bu beyitlerde ruhun Allah katından ayrılışını ve hicran duygusunu işliyor. beşeri de ilahi de olsa aşk mutasavvıflarca övülmüştür. ama şehvet her zaman yerilmiştir. kısacası ruhu da aşkı da nefis ve şehvetle karıştırıyorsun. akıl diye tutturduğun şeyin kısaca tilkilik olduğunu düşünüyorum.onun da pek övülecek yanı yok. tabii Allah eksik de etmesin.

muhsin iyi yazdı:ruh hayvanda yok. hayvandaki nefistir. ruh Allahtan ilahi bir soluktur. sadece insanda var. aşk ve şevheti de karıştırıyorsun. aşkı hiç bilmiyorsun anlaşılan. şevhet nefsin aşkıdır. aşk ruhun. mevlana mesnevisinin ilk on sekiz beytinde kimde aşk yoksa yok olsun diyor. ayrıca bu beyitlerde ruhun Allah katından ayrılışını ve hicran duygusunu işliyor. beşeri de ilahi de olsa aşk mutasavvıflarca övülmüştür. ama şehvet her zaman yerilmiştir. kısacası ruhu da aşkı da nefis ve şehvetle karıştırıyorsun. akıl diye tutturduğun şeyin kısaca tilkilik olduğunu düşünüyorum.onun da pek övülecek yanı yok. tabii Allah eksik de etmesin.

Sevgili arkadaşım,
Madem Mevlana'dan örnek verdin. Ben de sana Mevlana'dan akıl ile ilgili fikirlerini örnek göstereyim. Belki demek istediğimi anlarsın...

Mevlana’ya göre yaratıklar üç sınıftır: Melekler, insanlar ve hayvanlar.
"Melekler salt akıldır hepsi Tanrı’yı anma tabiatındadır, şehvetten arınmıştır, tertemizdir. Hayvanlar ise sırf şehvettir, onlarda “kötülük yapma” diyen akıl yoktur. İnsanların kimisi akla o kadar uydu ki, tümden melek oldu, salt ışık kesildi gitti. Bunlar peygamberlerdir, erenlerdir, korkudan da kurtulmuşlardır. Kimisinin de şehveti aklına üstün gelmiştir. Bunlar tam hayvan olmuşlardır. Kimisi de kavga, savaş içinde kalmıştır. Bunlar içlerinde dert, ağrı, feryad, özleyiş beliren bir bölüktür. Bunlar inananlardır. Erenler bunları konaklarına ulaştırmayı, kendilerine döndürmeyi beklerler, şeytanlar da bunları aşağılıkların en aşağısına çekmeyi beklerler"(Fihi Mafih:66-67).

“Allah sevgisi ilimle elde edilir, ilimden nasibi olmayanlar ve akılsızlar bu sevgiden mahrumdur”

Mevlana mektuplarından birinde(77), şu hadisi söz konusu eder: “Yüce Allah, aklı yaratınca, Ona gel, git, otur, konuş, sus dedi ve akıl bunların hepsini yaptı. Sonra üstünlüğüme, ululuğuma andolsun, senden daha üstün bir varlık yaratmadım, seninle hitabederim, seninle darılırım; seninle yarlıgarım; senin yüzünden sevap veririm, senin yüzünden azabederim”

İman ve utanma cevherleri ona “Biz Tanrı’nın sevgilisi olan aklın sohbetinden ayrılamayız. Çünkü biz üçümüz, ezelden beri Tanrı’nın şeref madeni ve kudret denizinin cevherleriyiz, birbirimizden ayrılamayız.” dediler. Bunun üzerine akıl Adem’in beyninde, iman cevheri onun idrak edici kalbinde, utanma ise mübarek yüzünde yer aldı(Eflaki I, 420-421).

İyilikleri hoş gören Efendimiz ne güzel söylemiş: “Zerre kadar aklın, namazdan da oruçtan da yeğdir.Çünkü namaz ve oruç akıllılar için farz kılınmıştır (Mesnevi V:456 -457).

“Akıllıya huzur ve emniyet veren akıl lengeridir” akıllılardan bir lenger dilen!
İnsan, o cömertlik denizinin inci hazinesinden akıl, fikir kazanırsa,
Bunların yardımıyla gönlü marifetler elde eder, gönül-lükten çıkar, yücelir gözleri de nurlanır
Çünkü nur, gönülden doğar da bu göze vurur Gönül olmasa gözün hiçbir şey göremez
Gönül ,akıl nurlarıyla nurlanırsa o nurlardan göze de bir pay verir"

Aklın varsa başka bir akılla dost ol, görüş danış!
İki akılla birçok belalardan kurtulur, ayağını göklerin ta yücesine korsun!

Akıl vardır, güneş gibi Akıl vardır, zühre yıldızından da aşağıdır, yıldız akmasında da
Akıl vardır, bir sarhoş mumu gibi; akıl vardır, bir ateş kıvılcımı gibi
O güneş gibi aklın önünden bulutlar kalktı mı Hak nurunu gören akıllar faydalanırlar
Akl-ı cüz-i aklın adını kötüye çıkarmıştır Dünya muradı insanı muradsız bir hale getirmiştir
...
Mevlana