[COLOR="Sienna"]Tesadüf, sıkı çalışma, fırsatlara atlama, şans ya da sebebi her neyse, hayallerinin birçoğunu gerçekleştirmiş ya da öyle görünen biri olarak, günde 20-30 tane e-posta geliyor ’Kayıp gençlik’ten! ’Kayıp’ olmalarından kastım siyasetin hâlâ 1980 etkisiyle biraz kirli ve tehlikeli kokması dolayısıyle apolitik duruşları, kimlik bunalımları, şu bu değil Gençliğin yüzde 90’ı meslek seçimi konusunda tamamen kayıp!

Ne yapacaklarını, hatta ne yapmak istediklerini bile bilmiyorlar Yapacakları ’iş’le ilgili hiçbir ipuçları yok Benden medet umarak ya iş istiyorlar, ya tanıdık, ya tavsiye ya da yetenekleri olduğunu düşünüp yazdıklarını, videoya çektikleri stand-up’larını bana yollamaya, fikir almaya çalışıyorlar Acizane, buradan, bana şu ana kadar e-posta ve mektup yollamış, yolda durdurup fikir sormuş, iş istemiş bütün gençlere azıcık ukalalık etmek istiyorum Gözlemlerim ışığında bittabii

1) Memleketteki gençlerin yüzde 80’i medya dünyasında para ve şöhret kazandıran bir iş istiyor Ne yazık ki her ülkede böyle 80-90 pozisyon var ve çoğu dolu Onun için "Arkadaşlar beni komik buluyor, ilk çekeceğiniz filmde rol verin," işlerine girmeden önce, "Acaba başka bir meslek yapsam daha başarılı olur muyum?" sorusunu ciddi olarak kendinize sorun

2) Herkes üniversite mezunu olup ofis işi yapmak zorunda da değil Villası olan sıhhi tesisatçı, ciple gezen elektrikçi tanıyorum ben, çünkü adamlar çok iyi Ne yaparsanız yapın, iyi yaparsanız başarılı, kötü yaparsanız başarısız olacağınızı unutmayın

3) Sesiniz bülbül gibi, kaleminiz kılıçtan keskin olabilir, dört haneli sayıları kafadan çarpıyor, yemek yaptığınızda insanları zevkten ağlatıyor olabilirsiniz, mümkündür! Ancak unutmayın ki, annesinin karnından herhangi bir mesleği bilerek doğan olmadı şimdiye kadar Buradan özellikle "Ben köşe yazmak istiyorum, gazetede kime başvurmam lazım?" diye mail atan arkadaşa sesleniyorum! O köşe yazdığını gördüğünüz insanların (neredeyse) hepsi, yetenekli olmalarına rağmen, en az 10 yıl muhabirlik, editörlük, şudur budurluk yaptıktan sonra o köşeleri elde ettiler Ve bu 10 yılın ilk iki üç yılı, şahsi tecrübelerime dayanarak söylüyorum, para almadan, mesai saati olmadan, ne iş olsa yapmak ve terlemekle geçti!

4) Tanıdığım işverenlerin çoğu, aynı şeyden yakınıyor İşe alınan gençlerin çoğu işi küçümseyerek yapıyor ve aslında daha iyi konumlara layık olduğunu düşünerek konsantre olmuyor Bilgisayar uzmanı halinizle bir ofiste bilgisayarların tozunu alıyor olabilirsiniz Dolayısıyla kurallar dahilinde kendi oyununuzu kazanacaksınız Bilgisayarların tozunu en iyi siz alacaksınız Belki bir yıl sonra bilgi işlem bölümünde ufak tefek işlere başlarsınız 10 yıl içinde o bölümün başı olmayacağınızı kim söylüyor?

5) Etrafta gördüğüm en feci hata, iki üniversite bitirip, üzerine yüksek lisans yapıp 27 yaşında iş aramaya başlayanlar! Büyük hayalkırıklığı! Tanıdığım başarılı kişilerin çoğu çok genç yaşta iş hayatına girenler Yaptığım en doğru şey, 19 yaşında çalışmaya başlamak oldu Anne babaların bu konuda acımasıza yakın bir gerçekçilikte olmaları lazım bence Üniversitenin ilk yılından, hatta liseden itibaren bütün gençlerin, illa ofis de değil, ticarethane, maragozhane, market, çiftlik, kafe, ne olursa olsun yazları kesinlikle, kışları da derslerini engellemiyorsa çalışmaları konusunda ısrarlıyım Çöpe atılan tecrübe yok hayatta Mızmızlanmayın ve dışarı çıkıp çalışarak kendinizi bulun Hadi yallah!

Yazan : Gülse Birsel