Şah İmam Hüseyin

] Ağla gözler imam hüseyin aşkına

Yasla matem günü doğdu dolunur
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına
]Derdimize derman orda bulunur
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına


]Ağla,bu günlerde gözünü silme
]Ab-ı revan eyle, zay olur sanma
]Aç gözün gafletten sen, gafil olma
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Hüseyin ‘e türlü zahım verdiler
]Taze iken gonca gülün derdiler
]Ah,edip melekler saçın yoldular
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Yaktılar ciğerim,attılar nara
]Dünyada ,ahrette yüzleri kara
]Bir su vermediler gül yüzlü yara
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Oniki imamları düşürdün kana
]Çok figan eyledi şehriban ana
]Yas-u matem günü mümin olana
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Ehl-i Beyt ismini kaldırak ,dedi
]Dünyayı,ahreti saymadı adü
]Siyah zülfün al kanlara beledi
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Hasan, Hüseyin Alla’ın dostu
]Lanet yezit ona eyledi kasdı
]Mervan soyu sürban ellerin kesti
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

]Ebülkasım düğmelerin çözmedi
]Seyit Zeynep al valasın bozmadı
]Fatma ana ciğerciğin közledi
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına


]SEFİL ALİ’m onlar şehid hak içün
]Canım kurban Hüseyin-i pak içün
]Rüz-ı mahşerde cömert saki için
]Ağla gözler imam Hüseyin aşkına

] _________________
]ALLAH MUHAMMED YA ALİ

] Kerbelaya Koşandım

]Olsaydım o zamanda kerbelaya koşardım
]Nice zalim öldürür nicesini asardım
]Yaralansam sırtımı hasanıma yaslardım
]Kanar iken yaram sarar idi huseyinim

]Göz yaşım sel olurdu ağlar idim onlara
]Sanki zincir vurulmus cümle alem dillere
]Binlerce lanet olsun size kalkan ellere
]Ağlar iken yaramı sarar idi hasanım

]Ağlıyorum şimdi ben hep soyuma ağlarım
]Kerbeladan bu güne karaları baglarım
]Ali ile ecdadına sel olur çağlarım
]Çağlar iken yaram sarar idi hüseyinim

]Bülbül artık konmuyor açan gonca güllere
]Nice kanlar döküldü kerbelada yerlere
]Kurban olsun bu canım vuruşan askerlere
]Söyler iken yaramı sarar idi hasanım

]Hamzam ile abbasım nerde nice niceler
]Şahadet serbeti içtiler yüce yüceler
]Olmuyor sabahlarım bitmiyorki geceler
]Beni benden aldı hasan ile hüseyinim

]Gelin hadi bulun beni pirim erenlerim
]Kerbelada ağlayıp çileler derenlerim
]O iki emsalsizi yaralı görenlerim
]Beni derde saldı hasan ile huseyinim

]Kerbelada Yastayim



Kerbela da ehlibeyte kast eden
Insan degildir müslümanda olamaz
Emanete alçakça ihanet eden
Insan degildir müslümanda olamaz


Müslüman olan edermi zulüm
Kundaktaki bebege revamı ölüm
Çölde susuz birakan riyakar zalim
Insan degildir müslümanda olamaz

Dünya saltanatına gözünü diken
Fitnenin fesatın tohumun eken
Ebu süfyanın soyuna çeken
Insan degildir müslümanda olamaz

Hazreti Muhammede garez edenler
Fatimatı Zehraya acı verenler
Hamza pehlivanın cigerini yiyenler
Insan degildir müslümanda olamaz

Kadınların bile çadırına saldıran
Zeynel abidini hasta yatagında kaldıran
Hür şehidi parçalara ayiran
Insan degildir müslümanda olamaz

Şah Hüseyine yalvarıpta getiren
Küfe halkıdır sonunda ihanet eden
Yetmiş iki şehidin kanına giren
Insan degildir müslümanda olamaz

Aliekbere mızraklarla saldıran
Hazreti Abbasın kollarını kırdıran
Kardeş kavgasına sebebiyet veren
Insan degildir müslümanda olamaz

Anadan üryan kadınları gezdiren
Şam diyarında canlarından bezdiren
Insanlık tarihine kapkara leke süren
Insan degildir müslümanda olamaz

Hazreti Zeyneb’e Feryat ettiren
Mazlumlara göz yasları döktüren
Aliyel murtezaya kötülük eden
Insan degildir müslümanda olamaz

Simir zülcevsendir seytanı lain
Ehlibeyt zulmeden en alçak hain
Yezit alçagıdır en adi zalim
Insan degildir müslümanda olamaz

Şehitlerin basını mızraklarda gezdiren
Mübarek bedenlerini atlar ile ezdiren
Islam dinine büyük kötülük eden
Insan degildir müslümanda olamaz

Ozan Güner kerbelada yaslıyım
Mazlumun yaninda zalimlere karsıyım
Kim derseki Ben mervanin soyuyum
Insan degildir müslümanda olamaz

Kerbela*

Kerbela’nın tarihinde,
Bela vardır Hüseyin’e,
Her yıl matem geldiğinde,
Yanar içim su, su diye.

Kerbela’nın yapıları,
Kan kokuyor her tarafı,
Şah Hüseyin evlatları,
Yez-it’imiş cellâtları.

Kerbela’nın yolu çöldü,
O, dedesinin gülüydü,
Fatma ana büyütmüştü,
Yez-it onu öldürmüştü.

Kerbela’da kanlar yağar,
Yerler, gökler, dağlar, taşlar…
Ali evladına ağlar. (Şah, evladına yas tutar.)
Yez-it’in teni kan kokar,

Kerbela’da feryat susmaz,
İnsan körpeye ok atmaz,
Hırs bürümüş, kana doymaz,
Kanlı Yez-it iflah olmaz.

Kerbela’nın başı duman,
Su kabına tekme vuran,
Zalim Yez-it, vermez aman,
Şahım; içimizde yaran.

Kerbela’da dertle çile,
Şah Hüseyin kerametle,
Elin vurdu, su her yerde,
Nasip değil, kader böyle.

Kerbela’nın adı kara,
Derman yoktur bu yaraya,
Matem’de bir yudum suya,
Tamah etme (etmem) doya, doya.

Kerbela’da anıların,
Gözünün önünde, Şahın
Şehit ettiler, canların
İzahı yok, bu acının

Kerbela’da, tarih yazar.
Kanla yazılmış, sayfalar,
Parçalanmış, kol bacaklar,
Şah’a, revamıydı bunlar.

Kerbela’da, o gün Cuma,
Yez-it geçmişti hücuma,
Öğlende kıydılar ona,
Kıyanlar durdu namaza

Kerbela’da kesik başlar,
Demoğlu; andıkça ağlar,
Derman etmez, bu derde kar,
Her dem, Yez-it’e, lanet var.

Hasan Ile Hüseyin'dir

şehitlerin Ser çeşmesi Evliyanin Bağri Başi
Fatma Ana Gözü Yaşi Hasan Ile Hüseyindir
Hazreti Ali Babalari Muhammeddir Dedeleri
Arşin Iki Gölgeleri Hasan Ile Hüseyindir
Dedesiyle Bile Varan Kevser Irmağinda Duran
Susuz ümmete Su Veren Hasan Ile Hüseyindir
Kerbelanin Yazilari şehit Düşmüş Gazileri
Fatma Ana Kuzulari Hasan Ile Hüseyindir
Kerbelanin Ta Içinde Nur Akar Siyah Sacinda
Yatan Al Kanlar Içinde Hasan Ile Hüseyindir
Eydür ''yunus'' Dünya Fani Bizden Evvel Gelen Kani
Iki Cihanin Sultani Hasan Ile Hüseyindir.

Yunus Emre(1240-1320)

Kalk Gidelim Hüseyne Doğru


Evvel Baştan Muhammed'e Salavat
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru
Ecel Gelmiş Pervaneler Dönmeye
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru
Hasan'la Hüseyin,ali'nin Oğlu
şehitler Yoluna Giderler Doğru
Imam Zeynel,imam Hüseyin Oğlu
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru
Muhammed Bakir'in Aldik Keremin
Cafer'i Sadik'in Sürelim Demin
Musa Kazim Alsin Gönlümz Gamin
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru
Imam Iriza'dan Ola Inayet
Teki'den,naki'den Ere Hidayet
Hasan-ül Askeri şahi Vilayet
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru
''şah Hatai'm'' Der Beri Ki Gel Aman
Müminin Kalbinden çikmasin Iman
Ahiri Zamanda Mehdi-i Zaman
Kalk Gönül Gidelim Hüseyn'e Doğru

şah Ismail(hatai 1487-1524)