Alıntı:
[B]Bektaşi Ayin-i Cem'lerinde sembolik olarak dem (RAKI) alınır. Şarap içilmez.

Bektaşilerin irşat yeri genellikle sofralardır. Sofrada dem almak asla herkesin istediği kadar içmesi şeklinde değildir.

Sofrayı idare eden Dede-Baba dem almadan kimse dem almaz. "aşk olsun" diye müsade etmeden asla yemeğe içkiye el sürülmez. her şey disiplin içinde yapılır.

Bektaşilikte saglık problemi hariç, hiç dem almayana da nasip verilmez, çok dem alan çevreyi rahatsız edecek kadar nefsine hakim olmayana da nasip (dem) verilmez.

Bektaşilikte ağızdan alınanın hiç önemi yoktur, kulaktan alınan dem önemlidir. o da sohbettir. Ağızdan alınan mideye tesir eder, kulaktan alınan akla ve gönüle tesir eder..

Dem'in fazla alınması nefse düşkünlüğün en somut örneğidir.

Nefsin terbiyesi ile özel olarak uğraşmaz, ruhun yüceltilmesine çalışılır, ruhun yüceltilmesi ise zaten nefsin dizginlenmesi ile mümkündür...

İçeriz Sarap

Ey zahit saraba eyle ihtiram
Müslüman ol terk et bu kilükali
Ehline helaldir na-ehle haram
Biz içeriz bize yoktur verbali

Sevaba girmek çün içeriz sarap
Içmezsek oluruz duçar-i azap
Senin aklin ermez bu baska hesap
Meyhanede bulduk biz bu kemali

Kandil geceleri kandil oluruz
Kandilin içinde fitil oluruz
Hakki göstermeye delil oluruz
Fakat kör olanlar görmez bu hali

Sen münkirsin sana haramdir bade
Bekle ki içesin öbür dünyada
Bahs açma HARABI bundan ziyade
Çünkü bilmez haram ile helali