" Bir bardak soğuk su içen beni hatırlasın. "

Hz. Hüseyin bir çağrıdır bize çağlar ötesinden. O’nun serüveni bir folklorik öğe, bir mitolojik metin değildir. Bütün canlılığıyla yaşayan, bize örneklik teşkil eden bir hayattır..

Kerbela’ Tarihin yüreğinde derin bir sancı. Zaman denen ulu kâtibin kalemindeki bir ince sızı. Yürekleri dağlayan, yüreklerin dağlandığı çığlık. Arş-ı âlâyı kaplayan ve hiç dinmeyecek olan çığlık. Yerin, göğün, vicdanın, vicdanı olanların en derinden sarsılışı. En derinden titreyişi insanlığın. İnsanlığın yüreğinde durmadan, durmaksızın kanayan yara. Ümmet-i Muhammed’in bilincinden sızan kan. Ümmetin gözünden her dem akan yaş. Bir uzun yas. Bir kanlı gözyaşı’

İnancın derin çığlığının bir isyan çağlayanına dönüştüğü yerdir orası

Kerbela, Hazreti Hüseyin Kerbela’ Boğazda düğümlenen hıçkırık. Kalemin, kâğıdın bile anlatmaktan hicap duyduğu büyük dramımız. Evlad-ı Haydar’ın gönlümüzü paramparça eden serencamı. Gönül zembereğinin darmadağın olduğu an. ’Gözel Ağam Huseyn’in, Peygamberler Şahı’nın dizinin dibinde yetişen Hüseyin’in şehadet şerbetini nuş ettiği bela çölü. Zalimliğe, haksızlığa, adaletsizliğe, her türlü iktidar oyununa isyanın, başını seve seve vermenin adıdır Kerbela. İnancın derin çığlığının bir isyan çağlayanına dönüştüğü yerdir orası. Evladı Ali’den, Ehl’i Beyt’in mazlumlarından bir damla suyun sakınıldığı utancın tarihin dört yanına sindiği yerdir Kerbela.

Hz. Hüseyin. Resul-i Ekrem’in ciğerparem dediği sevgili torunu. Kerbela’da aklın, vicdanın izanın kabul edemeyeceği türlü işkencelerle, açlıkla, susuzlukla şehit edilen Ehli Beyt’in nazlısı. Kerbela’da kanla sınanan Hamse-i Âl-i Abâ’ Kerbela çölünde bedeni kılıç darbeleriyle şerha şerha yarılan peygamber torunu.

’Düştü Huseyn atından Sahrayı Kerbela’ya/ Var Cibril haber ver Resul-i Enbiya’ya’ diyordu Kazım Paşa. Düştü Huseyn’ Ay vurur Kerbela yazılarına geceleyin. Hüseyin’in kanıyla sulanmış Kerbela yazılarına. Ayın şavkı düşer kan kızıllığına. Ayın şavkı düşer kandan bir derya olmuş Kerbela’ya. Hüseyin’in dudakları kurumuş susuzluktan. Yezit’in yüreği zalimlikten’ Yezit’in yüreği’
Bir seher yeli eser Kerbela yazılarından. Bir seher yeli’ Hüzün makamında’ Hüzün’ Bir turna olup uçar Hüseyin. Kanadı kırık bir turna’ Gelir konar yüreğimize hüzün makamında. Gelir konar’ Yanar kavruluruz Hüseyin’in ateşinde. Yanar kavrulur’ Yanarız Ortadoğu’da. Yanar Ortadoğu’ Yanmak imiş yazgımız. Yanmak’

Şehadet kültürüyle yetişen zulme itaat etmez Kerbela, Hazreti Hüseyin

Hz. Hüseyin bir çağrıdır bize çağlar ötesinden. ’Şehadet bir çağrıdır.’ O’nun serüveni bir folklorik öğe, bir mitolojik metin değildir. Bütün canlılığıyla yaşayan, bize örneklik teşkil eden bir hayattır. Zulme, tuğyana, sömürüye isyandır O’nun mesajı. Hüseyin’i merkeze almak, mücadeleyi, direnişi göze almak demektir. O, zalimliğe boyun eğmemiştir. Kanıyla ödemiştir kutlu mücadelesinin bedelini. O’nun öğretmeni Hz. Muhammed’tir. O’nun rahle-i tedrisinden geçmiştir. Bir çocuk nasıl yetişirse öyle yaşar. Şehadet kültürüyle yetişen zulme itaat etmez. Zalimi alkışlamaz. O’nun hayatını bir masal metnine dönüştürmek, mücadelesinin özünden koparmak O’nu ikinci kez katletmek anlamına gelir.

’Kim bir bardak soğuk su içerse beni hatırlasın. Kerbela’yı ansın.’ demişti Hz. Hüseyin. Her su içtiğimizde analım O’nu. Hatırlayalım cennet çocuklarının efendisini.
Selam olsun O’na ve Kerbela mazlumlarına!

Muaz Ergü yazdı

Aykut Kuşkaya - Kerbela