Hızır orucu halk arasında şöyle anlatılır : Hz. İmam Hasan ve Hz. İmam Hüseyin hazretleri hastalanmıştı. Hz. Fatıma validemiz, âlemlere rahmet olarak gönderilen babası Hz. Muhammed’in yanına varır ve pek üzgündür. Allah’ın Resulü, kızının bu halini görünce ona ne için bu kadar üzgün olduğunu sorar.

Fatıma validemiz:
’Baba, çocuklar çok hasta yatıyorlar,
bir türlü ateşlerini düşüremedim’ der.

Allah’ın Resulü: ’Çocuklar için üç gün oruç adağında bulun’ der.

Hz. Fatıma validemiz, çocuklarınşifa bulması için üç günlük adak (nezir) oruç adağında bulunur ve oruca niyet eder.

O vakit Hz. Ali efendimiz ile birlikte çocukların bakıcısı Fıdda da oruca niyet ederler. Allah’ın hikmetidir ki, o gün çocuklar iyileşmişlerdir.

Oruca niyet etmişlerdir, ancak o gün Hz. Ali’nin evinde yiyecek hiçbir şeyleri yoktur. Hz. Ali efendimiz, o günkü kazancı ile on iki avuç arpa alır ve eve getirir. Hz. Fatıma validemiz, bu arpayı el değirmeninde un eder ve üçe ayırır. Birinci bölümünü ekmek yapıp beş parçaya ayırır.

Oruçlu oldukları günün akşamı, oruç açacakları bir saatte bir fakir, kapılarını çalar: ’Ey Muhammed’in Ehl-i Beyt’i ! Kapınıza miskinlerden bir fakir geldi, açım, beni doyurunuz ki Allah’ta sizleri cennet sofralarında doyursun’ der.

O vakit Hz. Ali efendimiz, Hz. Fatıma’ya:
’Ey insanların en hayırlısının kızı Fatıma! Görüyor ve duyuyor musun. Kapımızda zor durumda ve aç olduğunu söyleyen bir fakir var ne yapmamı istersin?’ der.
Hz. Fatıma validiemiz: ’Bu hususta benim sana karşı en ufak bir itirazım olmaz, sen nasıl istersen öyle olsun’ der.

Bunun üzerine; Hz. Ali, Hz. Fatıma validemiz , Fıdda ve çocuklar, kendi lokmalarının tamamını fakire verirler ve kendileri, su ile oruçlarını açarlar.

İkinci günü Hz. Fatıma validemiz, ayırdığı unun ikinci kısmı ile bir ekmek yapıp, beş parçaya ayırdı. Ancak akşam olup tam oruç açacakları bir saatte bir yetim aç olduğunu söyler ve yiyecek bir şeyler ister. Birinci günkü gibi Hz. Ali ve tüm aile fakire verdikleri gibi, lokmalarını bu defa yetime verirler.

Üçüncü günü Fatıma validemiz, ayırdığı unun son bölümü ile yine bir ekmek yaptı. Üçüncü günün akşamı, tam oruç açacakları bir saatte, tekrar bir esir gelip kapılarını çaldı ve yiyecek bir şeyler istedi. Hz. Ali ve ailenin tamamı, yine lokmalarını esire verirler; kendileri, su ile oruçlarını açtılar.

Dördüncü günü, Hz. Ali Efendimiz, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’i yanına alıp, Hz. Muhammed’in hanesine geldiler. Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin, açlıktan bitkin bir vaziyette idiler.

Hz. Peygamber’imiz. Torunlarının bu halini görünce:
’Ya Ali ! Çocukların bu hali nedir?’ diye sordu.

Hz. Peygamber Efendimiz, her iki torununu alıp Hz. Ali’nin evine geldiler. Eve gelince, kızı Hz. Fatıma’yı da bitkin ve solmuş bir vaziyette görünce, çok üzüldüler.
Tam o sırada Hz. Ali’nin hanesine Cebrail nazil oldu ve şu ayeti getirdi:

-Mealen: Onlar kendi canları çekmesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirdiler. ’Biz sizi Allah rızası için doyuruyoruz; sizden ne bir karşılık ne de bir teşekkür bekliyoruz. Çünkü biz, çetin ve belâlı bir günde Rabbimizden korkarız’ derler. İşte bu yüzden Allah onları, o günün fenalığından esirger, yüzlerine parlaklık, gönüllerine sevinç verir.’

(İnsan Suresi, 7, 8 ,9 ,10)
Abdül Baki Gölpınarı, bu olayla ilgili olarak şunları yazıyor. Hazret-i Muhammed (sallallahü aleyhe ve sellem) efendimiz, daha sonra oruçla ilgili olarak Hazret-i Ali’ye: ’Oruçlu olduğunuz üç gün boyunca hanenize gelen kimse, Hızır Aleyhiselam idi’ buyurdular. Cenab-ı Allah, Hızırı göndererek, sizin sabrınızı sınadı’ dedi.

Görüldüğü gibi, Hz. Ali, Hz. Fatıma, Fıdda ve çocukların tutmuş oldukları bu üç günlük oruç, onların yolundan giden tüm âlem halkına Farz olmuştur. Aleviler de Ehl-i Beyt ve Hızır aşkına ve Allah rızası için bu üç günlük orucu tutarlar ve arkasından da Cem evinde toplanarak tutulan oruçların, kesilen kurbanların kabulü için Allah’a dua ve niyazda bulunulur. Buna Hızır cemi denir.

Oruç, sadece aç kalmak değildir. Oruç, tüm bedenin oruçlu olma halidir. Oruçlu olan kimse, Eliyle, Diliyle, Beliyle kısacası, tüm azaları ile oruçlu olmalıdır. Oruç aynı zamanda nefsin islâh edilmesi için yapılan bir ibadettir.

Hızır kimdir ve ne için Hızır nebi denmiştir?

Hızır: Sözlük anlamı, içenlere ölümsüzlük veren ’Âbı hayât’ı içmiş bulunan ve kul sıkıştığı zaman imdadına yetişen meşhur nebidir. Halk arasındaki rivayetlere göre, Âbı Hayatı, Hızır ve İlyas Peygamberler bulup içmiştir ve ölümsüzlüğe kavuşmuşlardır. Böylece Hızır karada, İlyas, denizde darda kalanların yardımına koşan kimseler olarak bilinirler.

Hızır, ’hazır’ kelimesinden gelen bir sözdür. Hızır’ın oturduğu yerin yeşil olmasından dolayı, ilk bahar ve yeşilliğin de simgesi olarak ifade edilir. Hıdırellez, Hızır İlyas gibi gibi isimlerle de anılırlar.

Tasavvufta ise ’Âb-ı Hayat’, mânevi feyze, neşeye, zevke işarettir. Kur’an’ı Kerim’in Kehf Suresi, 60-82. ayetleri, Musa Peygamber ile kendisine Tanrı tarafından ilim verilmiş olan genç arkadaşı arasında geçenler anlatılır.

Musa Peygamber ile kullardan bir kul olarak bildirilen bu genç kimse, ’Hızır’ dır ve Allah tarafından Musa’yı irşat etmek için görevlendirilmiştir.

Hızır, aslında bir velidir. Bilindiği gibi, Tanrı buyrukları Peygamberlere, Cebrail adlı bir melek tarafından ’vahiy’ olarak, velilere ise ilham olarak gönderilir. Ancak Cenab-ı Allah, bazı seçilmiş veli kullarına, kendi buyruklarını ’vahiy’ olarak bildirir ki, bu veliler, ’Hızır’ dır. Hızır göreviyle görevlendirilen bu velilere, Tanrı buyruklarını ilham olarak değil de vahiy olarak aldıkları için, ’Hızır Nebi’ denir.

Hızır, Allah tarafından Musa Peygamber’i irşat etmek üzere görevlendirilmiştir. Kendisine Tanrı tarafından ilim verilmiş olan Hızır, Musa’ya bâtın ilmini öğretti. Demek ki, peygamber dahi olsa, her kulun bir rehbere ihtiyacı vardır.

Bozatlı Hızır, hepimizin yardımcısı olsun.

Ya Bozatlı Hızır, darda olanların darına , imdadına sen yetişesin, darda buğda koymayasın.. ..

alıntıdır...

Hz. Hızır’ı anlatmak için iki temel kaynaktan yararlanmak gerekir. Bu kaynaklar; Kur’an ve hadislerdir.
Kur’anı Kerim: Hızır kıssası Kur’an da EL-KEHF (mağara) suresinde geçmektedir. Bu surede üç olay geçmektedir.
Ashab-ı Kehf adıyla anılan kişilerin başından geçenler.

Hz. Musa ve Hz. Hızır kıssası
Zül-karneyn ve Ye’cüc Me’cüc olayı Birinci olayda; bütün kalpleriyle kendilerini Allah iradesine teslim edip inanan insanın üstünlüğünü,

İkinci olayda; Hz. Musa’nın karşısına çıkarılmış mürşit konumunda ki esrarengiz kişi (Hızır) vasıtasıyla; İlahi takdirin sırlarının insanlar tarafından çözülemeyeceğini,

Üçüncü olay da; buna rağmen insanın kendini buna karşı koymaya çalışmaktan alıkoyamadığı noktaları mükemmel bir tarzda anlatılmıştır. (Lois Massignon)

Ayetlerde isim vermeden ’Kullardan bir kul’ olarak geçmektedir. O kulun Hz. Hızır olduğunu bildiren hadis kitaplarıdır. (Sahihu’l Buhari,Sahihu Müslüm, Tirmizi vs.)
Hızır Aleyhisselam, Hz Musa zamanında yaşamış, Ab-ı Hayat (ölmezlik suyu) içerek ölümsüzlüğe erişmiştir. Kendisine Allah katından batın ilmi (Ledün ilmi) verilerek, Hz. Musa’yı eğitmekle görevlendirilmiştir.

Hz. Hızır bir velidir. Bir erendir. Diğer bir bilgiye göre de nebidir.(Kitapsız peygamber) ’Allah’ın kendisine rahmet ve ilim’ verdiği kişi peygamber veya bir velidir. Zahiri ilimler Resuller aracılığıyla, İlham ise aracısız olarak gönle gelen Hak kelamıdır. Gaip âlemleri onlara görünür olmuştur.
Allah istediğine bu gönül ilmini vererek, Kainatı ve bütün mevcudiyeti keşfetmesine yardımcı olur.
Çünkü onlar zamanımızın kutuplarıdırlar. ’Gaip erenleri’ dirler
İşte bu gayp erenlerinden birisi de Hızır Aleyhisselamdır, zorda kalanların, darda kalanların yardımcısı Hızır’dır.

Zulmet deryasını nur edip gelen
Hızır ilyas şah-ı Merdan Ali’dir
Garibin mazlumun halinden bilen
Hızır İlyas şahı Merdan Ali’dir

Hızır sözcüğü Arapça da ’El Hazır, Al Hızır’ olarak geçmekte ve ’Yeşillik’ anlamına gelmektedir. Çünkü Hızır’ın oturduğu yerlerin yeşerdiği görülmüştür. Hz. Musa onu gördüğü zaman ’Deniz sahilin de yeşil bir yaygı üzerinde’ bulduğunu söylemiştir.
Hızır ve İlyas Aleyhisselam ve Zülkarneyn birlikte Ab-ı Hayat suyunu aramaya çıkarlar. Hızır ve İlyas bu suyun kaynağını bulup içmişler ve ölümsüzlüğe erişmişlerdir. Hızır karada, İlyas denizlerde zor durumda olanlara yardım etmektedir.

Yetiş ya Hızır diyenlerin carına yetişirler..
Hz. Musa bir peygamberdir. İsrail oğullarının peygamberidir. Nübüvvet (Peygamber) makamındadır. Oysa Hızır kullardan bir kuldur. Öyleyse nasıl oluyor da nübüvvet makamında ki kişiye mürşitlik yapmaktadır?

Tasavvufçular Hızır dan ilim öğrenmesinin nübüvvet makamını küçültmeyeceğini, aksine Hz. Musa ilminin zahiri, Hızır’ın ki ise batini ilim ’Ledün İlmi’ olduğunu, bu ilminde okumakla elde edilemiyeceğini, çünkü; Tanrısal ilim olduğunu söylemişlerdir.
Uğrum sıra giden, boz atlı Hızır

Ayrılık derdinin dermanı nedir?
Şu iki âleme olmuşsun nazır
Ayrılık derdinin dermanı nedir?
Pir Sultan

Hızır yol gösterendir, vesiledir, mürşittir. Çünkü o ilahi rahmet ve sırların bilgisine sahiptir. Hz Musa’ya mürşitlik etmiştir. Çünkü, Hz. Musa şeriatı, Hızır hakikati temsil etmektedir.

Teslim ol mürşide yolda kalırsın
Mürşitsiz varılmaz dost ellerin
Bir canında var ise ver yoluna
Mürşitsiz varılmaz dost ellerine
İşitmedin mi Hazreti Musa’yı
Arayuben buldu Hızır nebiyi
Önce Hızır oldu onun delili
Mürşitsiz varılmaz dost ellerine

’O takva sahipleri ki; Gaybe inanırlar. Salat (Dua)ını dosdoğru yaparlar. Kendilerine rızk olarak verdiğimizde de Allah yolunda harcarlar’

Gayp nedir? Görünmeyen ve bilinmeyendir. Takva sahibi ise o görünmeyene inanmaktadır. Görünmeyeni gören kimdir? Eren ve evliyalardır. Diğer bir deyimle de Hızır Aleyhisselamdır. Onlar kerâmet ehlidirler. İyiliklerin ve güzelliklerin temsilcisidirler. İyiliklerde ve güzelliklerde insanlara yardım edenlerdir. Yardım edebilmeleri içinde hizmet lazımdır. Hizmet edilmeli ki himmet olsun, ve keşvi kerametleri üzerimizde hazır ve nazır olsun. Hızır Nebi de dar günlerimizin yardımcısıdır, yardım edenidir. Hızır, hazırdır ve de hikmet sahibidir. Hikmeti de Allah ona bahşetmiştir.

Açıldı can gözüm gör seyranımız
Hazreti Hızır asıl üstadımız
Kırk sekiz cumadır bizim bayramımız
Senede gelene hacet kalmadı.
Ey Nurettin Seyfi vardır da elin
Kimse bilmez senin esrarın halin
Hızır verdi yeşil eliyle dolum
Ekşi üzüme hacet kalmadı.
Seyyid Nizamoğlu

Hızır dar günlerin, zor günlerin yardımcısıdır demiştik, işte Hızır ile ilgili bir kıssa: İbrahim Ethem taht ve tac sahibi bir hükümdardır. Bir gün süslü elbiseleriyle tahtta otururken perişan kılıklı biri girer içeri. Muhafızlar kişinin azametinden korkarak kim olduğunu soramamışlardır.

İbrahim Ethem kim olduğunu ve ne cüretle yanına geldiğini sorar. O da; ’Kervansaray da misafir olmaya geldiğini’ söyler. Hükümdar sinirlenir, burasının ’saray’ olduğunu söyler.
Kişi sorar; Burası senden önce kime aitti?
-Babama.
-Ondan önce?
-Babasına, yani dedeme.
-Kendinizden önce başkalarının oturduğu, kendisinden sonrada başkalarının oturacağı yerin adı niye kervan saray olmasın’ der ve sır olur.
Hükümdar gerçeği anlar, gelen Hızır’dı ve beni de irşada geldi. Bütün servetinden, tahtından vazgeçer ve Hakk yolunda derviş olur.

Şu gelen bozatlı Hızır dediler
Nerede çağırsan hazır dediler....
Pir Sultan


Ali Rıza Uğurlu

Senin için niyet ettim Hüda’ya
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
EI atarsın yetmiş iki gedaya
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
***
Darda kalan senden bekler el eman
Musa ile kardeş oldun bir zaman
Yusuf’u çıkardın derin kuyudan
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
***
Sabır oldun şu Eyyub’un derdine
Koç getirdin İsmail’in yerine
İsa ile çıktın Hak seferine
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
***
Yoldaş oldun Hz. Muhammed’in göçüne
Perde saldın mağaranın içine
Yardım ettin yaşlısına gencine
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
***
Gönül perdemizi açıp bakalım
Şahın sofrasından nasip alalım
Hızır’dan gayrısı değil bilelim
Gel yetiş imdada Boz Atlı Hızır
***
alıntıdır...

Zulmet deryasını nur edip gelen
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir
Gariban mazlumun halini bilen
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir
***
Bir anda cevelan eder cihanı
Kalbi saf olanın dest ü damanı
Bir ismi Behrûz'dur lisanı Süryani
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir
***
Merdi meydan eylemektir iyi er
Gafil olma kardeş çerağın söner
Her gördüğün Hızır bilmektir hüner
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir
***
Ehl-i iman eyler ikrar sebatı
Kendinde seyr eder sıfatı zatı
Hızır ile içen Ab-ı Hayat'ı
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir
***
Şükrü Metin baba bu demden içer
Sâk-i kevser'le Sırât'ı geçer
Hızır'ı ademde arayıp seçer
Hızır-İlyas Şâh-ı Merdan Ali'dir


***
alıntıdır.

[COLOR=#141823][FONT=helvetica] YA HIZIR...
[COLOR=#141823][FONT=helvetica] Hızır gariplerin yoldaşıdır.
Hızır merhamettir.
Hızır geleceğimizdir.
Hızır kuru ile yaşı birlikte yakmayandır.
Hızır candır.
Hızır sahipsiz komayandır.
Hızır bakidir...!
Hızır bizi elden ayaktan etmeyendir.
Hızır bizi yatağa mahküm etmeyendir.
Hızır doğru ve iyi olanı yapandır.
Hızır çocuğumuza gelecektir.
Hızır mazlumda hata görmeyendir.
Hızır imdadımıza yetişendir.
Hızır darılmayandır.
Hızır kıskanmayandır.
Hızır bencilliği sevmeyendir.
Hızır seninle barışık olandır. Barıştır Hızır.
Hızır el tutandır. Omuz verendir.
Hızır çocuğumuzun yakasını zalimlerin eline vermeyendir.
Hızır senin yıldızındır.
Hızır zor işi kolay kılan ve yola koyandır.
Hızır engelleri yıkan ve aşandır.
Hızır bükük boynu doğrultandır.
Hızır mutlu edendir, huzur verendir.
Hızır senin davandır.
Hızır verendir.
Hızır dayanışmadır.
Hızır paylaşımdır.
Hızır’ın darda kalan 73 milletin sesini duyandır.
Hızır sahip çıkandır, koruyandır.
Hızır imdatta gelendir.
Hızır garipleri yolda yolak da koymayandır.
Hızır dar günün dostudur.
Hızır vicdandır. Vicdandaki yaşamdır.
Hızır adalettir, eşitliktir.
Hızır canlının her türlüsüne sahip çıkandır ve sevendir.
Hızır her yerde mazlumun yanında hazır ve zalime karşıdır.
Hızır Hak’tır...!
Hak Hızır.
Hızır sendedir. Sen Hızır.
Hızır ak sakallı yaşlıdır...!
Hızır gençtir.
Hızır çocuktur.
Hızır kadındır.
Hızır insandır.
İnsan Hızır...!
Hızır uyanan ve uyandıran insandır.
Şimdi Hızır olma zamandır.
Hızır’la birlikte yürüme zamandır.
Bozatlı Hızır her daim aklınızda, yüreğinizde, içinizde, düşüncenizde, ruhunuzda olsun.
Hızır yoldaşınız olsun.