Kan damarlarından oluşan tehlikesiz ur. Çoğunlukla deri yüzeyinde belirirler. Doğumda veya doğumdan bir süre sonra ortaya çıkan bu urlar kavernöz (içi boş) hemanjiyoma veya kılcal damar hemanjiyomuna dönüşebilirler. Bunlardan kavernöz hemanjiyom, çocuklarda beş yaşına kadar gelişir, sonra yavaş yavaş kaybolur. Kılcal damar hemanjiyomu ise uzun süre geçmez.

Yıldız hemanjiyomu sonradan oluşan bir urdur ve siroz belirtisi sayılır. Az rastlanan bir kalıtsal hastalık olan kanamalı telanjiektazi (kılcal damar gelişmesi)de, ağız ve burun içinde ve çevresinde küçük hemanjiyomlar oluşur. Mide hemanjiyomları kan kusmaya yol açabilir. Beyinde oluşan hemanjiyomlar saraya ve beyin kanamasına, akciğer hemanjiyomlarıyla kol ve bacaklarda görülen büyük hemanjiyomlar ise kalp yetmezliğine yol açarlar.

Kan içeren mor şişlik veya ur. Genellikle yaralanmalarda, damarlardan kan sızması sonucu ortaya çıkar. Bazen kan pıhtılaşması ile ilgili bir bozukluk da hematoma yol açabilir. Hematomlar acı verirler, fakat tehlikeli sayılmazlar.

Birkaç gün içinde kendiliğinden yok olurlar. Bu arada, kandaki renk maddeleri dokularda parçalandığından morluk sarıya dönüşür. Kafatası hematomları tehlikeli olabilir. Çünkü sert yapılı kafatası kemiği, beynin hareket etmesine engel olur ve hematom beyin üzerinde baskı yaparak zedelenmesine yol açar. Bu baskıyı yok etmek için ameliyat gereklidir.


Hemoglobinin sidikle vücuttan atılması. Bu durum alyuvarların yozlaşması halinde ortaya çıkar. Alyuvarlar içinde bulunan hemoglobin kan plazmasında serbest hale geçtikten sonra sidiğe karışır ve koyu kırmızı bir renk verir.

Alyuvarların büyük ölçüde yozlaştıkları bütün hastalık hallerinde hemoglobinüriye rastlanır. Örneğin mantar zehirlenmeleri, yılan sokmaları, kızıl, difteri, zatürree, tifo, sıtma gibi bulaşıcı hastalıklar ve gebelik zehirlen melerinde hemoglobinüri görülür.

Hemoglobinüri, aşırı fiziksel yorgunluk ya da aşırı soğuk nedeni ile sağlam insanlarda da görülür. Bu tür hemoglobinüri şiddetli terleme, bitkinlik, yüksek ateş, üşüme ve baş ağrısı ile ortaya çıkar. Bu belirtilerden hemen sonra hastanın sidiğinde hemoglobin görülür.

Sidik kırmızılısı bir renk aldığında, hemoglobinüriyi hematüriden (sidikte alyuvarların bütünüyle bulunması hali) ayırt etmek için sidik tortusunu mikroskop altında incelemek gerekir. Tortu mikroskop altında incelendiğinde alyuvar görülmezse hemoglobinüri teşhisi konur.

Hemoglobinüri bir hastalık değildir; hastalık belirtisidir. Bu nedenle tedavi, bu durumu ortaya çıkaran hastalığa karşı uygulanır. Şiddetli soğuktan ileri gelen hemoglobinüride has tanın tekrar soğuk almasını önlemek gerekir.

Demir ****bolizmasındaki aksaklıklar sonucu, dokularda demir birikmesi. Ender görülen bir kalıtsal hastalık olan hemokromatoz, genellikle 40 yaşın üzerindeki erkekleri etkilerse de, orta yaşlı kadınlarda da ortaya çıkar. Hemokromatozla birlikte siroz, pankreas liflerinin yozlaşmasından ileri gelen şeker hastalığı, deri rengi koyulaşması ve karaciğer büyümesi gibi durumlar görülür. Hastaların çoğunda alkol alışkanlığı vardır.

Hastalığın nasıl meydana geldiği tam olarak bilinmemekle birlikte, vücutta demiri alma ve kullanmayla ilgili bazı işlevlerin bozulduğu na bağlanmaktadır. Dokularda yoğun demir birikimi olması için uzun yılların geçmesi gerekir. Bu nedenle hemokronıatoz belirtileri ve demir zehirlenmesi ancak orta yaşlarda görülür.

Erişkin vücudu günde 12-15 mg., demir almakla demir gereksinmesini karşılayabilir ve fazla demiri dışkıyla atarak, normal demir düzeyini korur. Hemokromatozlu hastalar ise günde fazladan 3-5 mg. demir alırlar. Bunun sonucu, kan serumundaki demir miktarı artar ve kan bu demiri taşıyamaz duruma gelince, dokularda bırakır. Demir, kalp ve deri dokularında olduğu gibi böbrek üstü, hipofiz ve kalkanbezi gibi salgıbezlerinde de toplanabilir. Demir fazlalığı, serum proteinlerinin daha fazla demir taşıyamayacak kadar yüklü oluşundan anlaşılır. Karaciğer üzerinde yapılan incelemeler, hemokromatozda diğer ****llerin dengesinde de bozukluklar olduğunu ortaya koymuştur.

Hemokromatoz tedavisinde, hastanın vücudunda toplanan fazla demir azaltılmaya çalışılır ve bunun için hastadan her hafta yarım litre kadar kan alınarak, serumdaki demir miktarının düşürülmesi yoluna gidilir. Kan çözümlemeleri yapıldığında, serumdaki demir miktarı artışı saptanabilir ve gerektiğinde yine kan alınır.