Cevdet Selvi, “CHP Genel Başkan Yardımcısı” imiş. O da kampanyaya karşı çıkmış. “Türkiye Cumhuriyeti adına belirli kişilerin toplanarak başka bir milletten, başka bir devletten özür dilemesi de öyle çok doğru bir şey değildir” demiş. Yakışır
[FONT=Verdana, Geneva, Arial, Sans-serif]Şu “özür” kampanyası yıldırımları üzerine çekmeye devam ediyor. Normaldir.

Cevdet Selvi, “CHP Genel Başkan Yardımcısı” imiş. O da kampanyaya karşı çıkmış. “Türkiye Cumhuriyeti adına belirli kişilerin toplanarak başka bir milletten, başka bir devletten özür dilemesi de öyle çok doğru bir şey değildir” demiş. Yakışır.

Kampanyanın bir numaralı özelliği kimse “adına” bir şey yapmaması. Ama CHP “adına” konuşan kişinin bu temel olguyu çarpıtarak konuşması da doğal. “Yakışır” dediğim bu.

Bu konuyla ilgili yapılması gereken yığınlarca ve yığınlarca şey var ve hepsinin önünü devlet tıkadığı için, bu kampanya, “Ben bu ülkenin vicdan sahibi bir yurttaşı olduğum için resmi düzeyde yapılmayan ve yapılma yolu tıkanan şeyi bir birey olarak yapıyorum” demek üzere başladı, bu mantıkla yürüyor.

“Devlet tıkadığı için” diyorum. Devlette nasıl tıkandığını da bu sabahın Taraf"ının başlığında (“JİTEM"e suspus, "özür"e bülbül” görebilirsiniz. Geçen gün, Dışişleri Bakanlığı, Cumhurbaşkanı gibi, “Burası demokratik bir ülkedir. Böyle bir şeyi yapanlar varsa, böyle bir şey olabilir” yollu, pek bir anlam taşımayan, ama hiç değilse bu ülkenin normal sayılan üslûbu doğrultusunda “Bunu yapanlar vatan hainidir” demeyen bir kelâm etmişti. Şimdi bu dediğinden dönmüş Dışişleri. “Şehitlerimize sahip çıkıyoruz. Özür dileme kampanyasını yanlış bir girişim olarak görüyoruz” demişler. Eh, bu daha alışık olduğumuz dil. Bu da yakışır.

Ama Dışişleri"nin bunu söylediği haberinin çıktığı gün, gazetelerde bir haber daha var, o da Genelkurmay"ın ne söylediği üstüne. Genelkurmay, “Yapılanları kesinlikle doğru bulmuyoruz. Özür dilemek yanlış olduğu kadar zarar verici sonuçlar da doğurabilecek bir davranıştır” buyurmuş. Bir “yakışır” daha. Dil, tabii, her zamanki gibi, daha “kesin”, daha “buyurucu”. “Yanlış”lıktan şüphesi yok da, “zarar verici sonuçlar” henüz ortada yok, o konuda “–bilecek” gibi, çok kesin olmayan bir fiil eki kullanabilmiş.

“Kronolojik” bakımdan ikisi de aynı günün haberleri arasında yayımlandı ama bu toplumun gerçek “tekaddüm” ilişkilerine bakıldığında, Genelkurmay"ın Dışişleri"nden gelecek herhangi bir şeye uymasının sözkonusu olmadığı, ama Dışişleri"nin (ve İçişleri"nin ve Adalet"in ve her şeyin) Genelkurmay"dan çakan sinyale uymakla yükümlü olduğu bellidir. Bu ülkede politikayla iki milimetre ilişkisi olmuş herkes bu kuralı bilir.

Böyle olmasaydı, belki Dışişleri şimdi sahip çıktığı o “şehitleri” vermezdi. Böyle bir kan davasının sebebi olmazdı.

Tabii sadece bu da değil. Daha neler neler olmazdı –örneğin, seksenlerin Diyarbakır hapishanesi ve onu izleyen pek çok şey, havalara uçan bunca para vb.

Ve tabii Internet"teki o kan revan içinde çığırtkanlık, saldırganlık da olmazdı. Bu gibi “vatanperverlik gösterileri”ne kanat geren bir kurumun varlığı garanti altında olmasaydı.

“Doğru/yanlış” veya “zararlı/yararlı”... hele bu ikincisi!

Dahil olduğum bir Internel site"ında, bir Ermeni"nin yazdığı yazıyı okuyorum. Özetle, Türklerin güzel bir gösterisini seyrediyor. Medeni bir insan olarak, duyduğu zevki alkışlarıyla dışa vuracak. Ama o Ermeni, gösteriyi yapanlar Türk, arada bu koskocaman sorun. Feryat ediyor, diyor, “Ey Türkler!” Beni bu yükten kurtarın ne olur! Ben de artık normal insan olayım!” kendime göre biraz da rötuşladığım bu çığlık karşısında, gırtlağım boğum boğum düğümleniyor. Kimsin sen, Arşaluz, Armine, Lusin, Anahit, Vartan ya da Sarkis, sen benim insan kardeşim. Bu olandan, bu yapılandan tahmin edemeyeceğin kadar üzgünüm. Gel bunu beraber konuşalım beraber atlatalım. Bunun tek yolu, birbirimizi anlamak ve sevmektir.

Cevdet Selvi ve benzerleri hiç telâş etmesin. Yalnız kendi “adıma”, bu duyguyu dile getiriyorum.