Cumhuriyet
30.05.2009


Ergenliği Yanlış Yaşıyoruz...

Ergenlik çağını yanlış anlıyoruz, yanlış yaşıyoruz.

Ergenlik, insan gelişiminin bir dönemidir.

Çocukluktan erişkinliğe geçtiğimiz dönem.

Bu dönem canımızın her istediğini sorumsuzca yapma dönemi değildir.

Bu dönem, dürtülerimizin keyfine kalmış bir dönem değildir.

Bu dönem yapılan her yanlışın hoş görülmesi gereken bir dönem değildir.

Tersine, ‘ergenlik dönemi’ karakterimizin oluştuğu en önemli geçiş dönemidir.

Onun için de ailelerin çok büyük bir sorumluluğu vardır.

Nedir bu sorumluluk?

Bir:

Çocuklarımıza DÜRTÜLERİNİ KONTROL ETMEYİ ÖĞRETMEK.

Eğer çocuğumuz dürtülerini kontrol edemiyorsa onları kontrol etmek, hemen dürtü kontrolu eğitimine başlamak.

Bu da çocuğumuzun yanlışlarına sahip çıkmamakla, onun yanlışlarını kapatmamakla yapılır.

Çocuğumuzun yanlışlarına onun dışında mazeretler bulup, onu yanlışlarıyla karşılaştırmazsak, çocuklarımıza istemeden kötülük yapmış oluruz.

Geçmişte ‘şımarık çocuk’ dediğimiz çocuk tipi, ailelerin yarattığı çocuktur.

Çocuğum, her istediğinin değil, ancak haklı ve doğru istediklerinin olacağını öğrenmelidir.

Çocuğum, elde etmek için, onu hak etmek gerektiğini öğrenmelidir.

Çocuğum, bir yere ulaşmak için kendisinin çalışmak zorunda olduğunu bilmelidir.

Ona hak etmeden verdiğim her şey, onun yanlışlarını görmemesi için bir neden olur.

İki:

Çocuklarımız, çok küçük yaşlardan başlayarak,

KENDİ SORUMLULUKLARINI ÖĞRENMELİ VE ÜSTLENMELİDİR.

Dağıttığı oyuncaklarını kaldırmak bunu öğretir.

Kendi yemeğini yemesini öğrenmek bunu öğretir.

İyi bir öğrenci olmak onun sorumluluğudur.

Saygılı, nasıl hareket edeceğini bilen bir evlat olmak onun sorumluluğudur.

Bunu öğretecek olan da annelerdir, babalardır.

Üç:

Yanlışlarını görmeli, kabul etmeli, düzeltmeye çalışmalıdır.

Bunu sağlayacak olan da anneler babalardır.

Çocuğun yanlışını örterek onu üzmemek yanlış bir şefkat anlayışıdır.

İşte, ailelerin sorumlulukları.

İşte, annelerin babaların doğru çocuk yetiştirme rehberi.

Elbette, sırada okullar var.


ERDAL ATABEK

Dogan yazdı:Cumhuriyet
30.05.2009


]Ergenliği Yanlış Yaşıyoruz...

Ergenlik çağını yanlış anlıyoruz, yanlış yaşıyoruz.

Ergenlik, insan gelişiminin bir dönemidir.

Çocukluktan erişkinliğe geçtiğimiz dönem.

Bu dönem canımızın her istediğini sorumsuzca yapma dönemi değildir.

Bu dönem, dürtülerimizin keyfine kalmış bir dönem değildir.

Bu dönem yapılan her yanlışın hoş görülmesi gereken bir dönem değildir.

Tersine, ‘ergenlik dönemi’ karakterimizin oluştuğu en önemli geçiş dönemidir.

Onun için de ailelerin çok büyük bir sorumluluğu vardır.

Nedir bu sorumluluk?

Bir:

Çocuklarımıza DÜRTÜLERİNİ KONTROL ETMEYİ ÖĞRETMEK.

Eğer çocuğumuz dürtülerini kontrol edemiyorsa onları kontrol etmek, hemen dürtü kontrolu eğitimine başlamak.

Bu da çocuğumuzun yanlışlarına sahip çıkmamakla, onun yanlışlarını kapatmamakla yapılır.

Çocuğumuzun yanlışlarına onun dışında mazeretler bulup, onu yanlışlarıyla karşılaştırmazsak, çocuklarımıza istemeden kötülük yapmış oluruz.

Geçmişte ‘şımarık çocuk’ dediğimiz çocuk tipi, ailelerin yarattığı çocuktur.

Çocuğum, her istediğinin değil, ancak haklı ve doğru istediklerinin olacağını öğrenmelidir.

Çocuğum, elde etmek için, onu hak etmek gerektiğini öğrenmelidir.

Çocuğum, bir yere ulaşmak için kendisinin çalışmak zorunda olduğunu bilmelidir.

Ona hak etmeden verdiğim her şey, onun yanlışlarını görmemesi için bir neden olur.

İki:

Çocuklarımız, çok küçük yaşlardan başlayarak,

KENDİ SORUMLULUKLARINI ÖĞRENMELİ VE ÜSTLENMELİDİR.

Dağıttığı oyuncaklarını kaldırmak bunu öğretir.

Kendi yemeğini yemesini öğrenmek bunu öğretir.

İyi bir öğrenci olmak onun sorumluluğudur.

Saygılı, nasıl hareket edeceğini bilen bir evlat olmak onun sorumluluğudur.

Bunu öğretecek olan da annelerdir, babalardır.

Üç:

Yanlışlarını görmeli, kabul etmeli, düzeltmeye çalışmalıdır.

Bunu sağlayacak olan da anneler babalardır.

Çocuğun yanlışını örterek onu üzmemek yanlış bir şefkat anlayışıdır.

İşte, ailelerin sorumlulukları.

İşte, annelerin babaların doğru çocuk yetiştirme rehberi.

Elbette, sırada okullar var.


ERDAL ATABEK

Çok değerli tavsiyeler.Katılmamak mümkün değil.
Vaktiyle akrabalarımızdan bir büyüğümüz:
Söyle bakalım Hasan ,terbiyemi ? asaletmi ? diye sormuştu.
yanıt verememiştim...

Gerçekten de çocukken ve ergenlikte oluşan karekter bir ömür boyu
insana huy olarak yerleşiyor.

Eskiden anneler ve babalar kendi annne ve babasından ne görmüş ise o şekil
çocuklarına terbiye veriyorlardı.Ama şimdi yaşam çok değişti.Hem şanslılar eğitimsel
anlamda birçok kurum ve kuruluşların desteğini alıyorlar.
Hemde şanssızlar çünkü hiç istemedikleri birçok sorunla da karşılaşabiliyorlar.

Dileğimiz hayatın güzel yönleri insan karekterine yerleşmesi aydın ve genç
bir kitlenin yetişmesi.