[COLOR=#808080] Bir zamanlar birbirlerine aşık iki genç vardı. Kızın adı Tispe
delikanlınınsa Piremus. Komşu olduklarından birlikte büyüdüler. Çocukça
başlayan aşk ateşi, serpildikçe onlarla birlikte büyüdü. Aileleri hiç
istemezdi görüşmelerini. Birbirlerine uygun olmadıkları düşünülürdü
nedense? Oysa onlar ölesiye bir aşk beslemeye b... aşladılar birbirlerine.
İkisinden başka kimselerin bilmediği bir sırları vardı. İki evin
arasındaki gizli çatlak. Bazı geceler gizlice bu aralıkta buluşur,
birbirlerine seslerini duyurup aşklarını sözcüklere dökerlerdi. Bir gece
ormandaki ağacın altında buluşmaya karar verdiler. Tispe, ağaca
Piremus'dan önce varmıştı. Gittiğinde, avını yeni yemiş, ağzından kanlar
akan kocaman bir aslanla karşı karşıya geldi. Korkarak bir mağaraya
doğru koşmaya başladı. Boynundaki eşarp, farkında olmadan düşüverdi. O
sırada Piremus geldi gördükleri karşısında donup, kalmıştı. Kocaman
aslan, ağzında kanlarla birlikte, biricik sevgilisi Tispe'nin eşarbını
parçalıyordu. O an aklına gelen ilk ve tek şey, aslanın Tispe'yi
öldürerek yediğiydi. Tispe'siz yaşayamazdı. Aklından geçen, sadece aşkı
uğruna canına kıymaktı. Belinden hançerini çıkardı ve göğsüne sapladı.
Kanlar içindeki cansız bedeni yere düştü. Tispe'yse korkusunu bir kenara
atıp, bir an önce aşkını görmek için mağaradan çıkmaya karar vermişti.
Ağacın altına geldiğinde, o korkunç sahneyle yüzleşti. Piremus'un cansız
vücudu yerdeydi ve elinde Tispe'nin düşürdüğü eşarbı tutuyordu. Tispe
sevgidi gencin elindeki eşarbı ve uzaklaşan aslanı görünce anladı
herşeyi. Tispe bir an bile düşünmeden hançeri çekip çıkardı ve kendi
göğsüne götürdü. yaşadıkları ölesiye derin bir aşktı ve onları ölüm bile
ayırmamalıydı. Az sonra sevgili Piremus'un bedeninin üstüne yığıldı. O
anda tanrılar bu yüce aşkı ölümsüzleştirmek istediler ve bu çiftin
üstünde duran ağacı, onların aşkına adadılar. Piremus'un kanını bu
ağacın meyvalarına, Tispe'nin gözyaşlarınıysa, ağacın yapraklarına
verdiler.
O günden beri kara dutun çıkmayan lekesini, dut ağacının
yaprakları temizler.. Bilir misiniz dut ağacının meyvasının lekesi
çıkmaz ama elinize ağacın yaprağını alır ovuşturursanız, lekenin yok
olduğunu görürsünüz...
Dut Ağacı
Benim Siyasetim İnsan Sevgisidir.
Pir Zöhre Ana
Alevi Türküleri - Alevi Haber -Alevi Köyleri - Alevi Ünlüler
Pir Zöhre Ana
Alevi Türküleri - Alevi Haber -Alevi Köyleri - Alevi Ünlüler