] ’Dört asker doğurmakla övünen şanlı Türk annesine’
] Hasan Etem, yeni aldığı mektuptan duyduğu sevinci, çevresindeki tabiat güzelliklerini, silah arkadaşlarını anlattığı mektubunu şu satırlarla bitiriyordu:
] ’ Ey benim Rabbim! Şu kahramanların bütün dilekleri ismi celalini İngilizlere ve Fransızlara tanıtmaktır.
’ Huzurunda titreyerek sana dua eden biz askerin süngülerini keskin et. Düşmanlarını zaten kahrettin ya bütün, bütün mahvet.
’ Anneciğim, Oğlun Halit de benim gibi güzel yerlerdedir’
Çamaşır falan istemem. Paralarım duruyor. Allah Razı Olsun.
Oğlun Hasan Etem
Hasan Etem iki gün sonra şehit oldu. Kardeşi Halit Zığındere Muharebelerinde yaralandı ve gazi olarak baba ocağına döndü.
Hasan Etem şehit olduğunda 16 yaşında olan kardeşi Hilmi ile 10 yaşında olan kardeşi Şevlut, ağabeylerinin arzu ettiği gibi sonradan Çanakkale’yi gördüler, ondan bir iz aradılar. Orada her iz Hasan Etem’e aitti.


Kaynak: Erhan Metin, Sözün Bitiği Yer Çanakkale, Mart 2008, s. 72