MUTLUMUSUN SEN- MUAMMER ÖZTAŞ


Duydunmu başıma gelen işleri
Kurşunmuydu bana o bakışları
Göz göz oldu yüreğimin başları
Şimdi gurbet elde mutlumusun sen

Candan severiken şimdi el olduk
Koldan değil omuzlardan kırıldık
Ebedi sanırdık bizde ayrıldık
Şimdi gurbet elde mutlumusun sen

Deli gönlüm için için ağlıyo
Nidem kader yollarımı bağlıyo
Bizim için herkez bişey söylüyo
Şimdi gurbet elde mutlumusun sen

KİME KİN ETTİNDE GİYDİN ALLARI

kime kin ettin de giydin alları
yakın iken ırak ettin yolları
mihnet ile yetiştirdiğim gülleri
varıp gittin bir soysuza yoldurdun

mihnet ile yetiştirdiğim gülleri
varıp gittin bir soysuza yoldurdun

sen beni sevseydin arar bulurdun
zülfün tellerinden bağlar dururdun
madem ayrılıkmış senin muradın
niye beni ateşine yandırdın

madem ayrılıktı senin muradın
niye beni ateşine yandırdın

sen seni topla da kuşağın kuşan
ayrılır mı senin sevdana düşen
sefa geldin diye sarıp sarmaşan
niye benden muhabbetin kaldırdın

sefa geldin diye sarıp sarmaşan
niye benden muhabbetin kaldırdın

hicraniyem der ki bakın halıma
dağlar dayanmıyor ahu zarıma
elim ermez oldu kispi kârıma
çünkü gül yüzlümü elden aldırdım

elim ermez oldu kispi kârıma
çünkü gül yüzlümü elden aldırdım

İLKAY AKKAYA

Tufan Altaş-Bu Yokluk Bu Gurbet

Ahuzar mı intizar mı bilinmez
İki yakam bir araya gelmiyor
El adamı kınar geri dönülmez
Garip kaldım anam yüzüm gülmüyor
Bu yokluk bu gurbet öldürür beni