> Ali’yi bilmeden akıl çelen zat,
> Bizim Ali Natık Kuran bilinir.
> Bunu benden öğren, benden duy bizzat,
> Şah-ı Merdan Şir-i Yezdan bilinir.
> Yaratıldı Adem geldi cihana,
> İtaat eyledi ulu fermana,
> Hak kendi nefsinden üfledi ona,
> Ali o dem ruh-u revan bilinir.
> Ali nuru hasıl oldu Ademde,
> Aşikar olundu devr-i hatemde.
> Peygamber miraca çıktığı demde,
> Yedi kat semada aslan bilinir.
> Nuh tebliğ eyledi, dedi hal yaman,
> Münkir ehli ona etmedi iman,
> Nuh Nebi tufana daldığı zaman,
> Ali o gemide kaptan bilinir.
> Sözümü anlamaz yezitle mervan,
> Hakka doğru gider bu ulu kervan.
> Ali ile kamil oldu din iman,
> Ali din bilinir,iman bilinir.
> Söz anlatmak zordur,nadan cahile,
> Ali’ye bağlanan yeter menzile.
> Ali Hakk iledir,Hakk Ali ile,
> Ona isyan Hak’ka isyan bilinir.
> Kamiller hikmetten nasihat alır,
> Cahiller inatta ebedi kalır,
> Ali’siz yaşanan din eksik olur,
> Ali hikmet, Ali, irfan bilinir.
> Ali’yle aleme nurlar saçıldı,
> O nur ile haklı haksız seçildi.
> Dört kitap okudum gönlüm açıldı,
> Ali dört kitapta beyan bilinir.
> Bunca Nebilerin davası Ali,
> Cennet bahçesinin reyhası Ali,
> Eyub’un derdinin devası Ali,
> Ali dertlilere derman bilinir.
> Meylimiz yok bizim iki cihanda,
> Gözümüz gönlümüz Şahı Merdanda.
> Hakk nuru tecelli eyledi onda,
> Bizim Ali kamil insan bilinir.
> Ali’yi sevenler yollarda kalmaz,
> Gönül bahçesinin gülleri solmaz,
> Öyle bir sevdaki anlatmak olmaz,
> Ali gönüllerde sultan bilinir.
> Münkirin gözü var,ama göremez,
> Görse bile Hak’ka ikrar veremez,
> Ali’nin sırrına her can eremez,
> Ali bu aleme ferman bilinir.
> Ali bize sahip, bize mevladır,
> Hasreti gurbettir,aşkı sıladır,