Babacigim,
Bu mektubu beni okuldan alman için yaziyorum. Çünkü çok korkuyorum.
Bize her gün içinde bol bol ölüm, kan, savas geçen marslar, siirler okutuyorlar. Bir sürü arkadasim üstlerine asker kiyafeti giyip eline silah aliyor. Her sabah okula gitmeye korkuyorum iyice. Niye olduðunu tam anlamadim, ama bize sürekli ölmemiz gerektiginden, birilerini öldürecegimizden bahsediyor. Baba, her gün kanla yikanan bayraklardan ve topraklardan bahsediyorlar. Bizi alip bir yerlere götürüyorlar, orada sürekli tek sira yürüyerek bagirmak zorunda oldugumuzdan söz ediyorlar.
“sehit” ne baba? O abiler orada niçin ölüyorlar? Tamam, biliyorum, vatani kurtarmak için, ama bakiyorum kitaplara çok çok eskiden de bir sürü askerler vatani kurtarmak için ölmüs, bu vatan ne zaman kurtulacak baba? Babacigim, biliyorum, beni gelecegim için, daha iyi bir insan olmam için okula gönderiyorsun. Ama okul bunun için dogru bir yer mi, anlayamiyorum. Çünkü derslerimizde bize hep savaslari, ölümleri, su kadar askerle bilmemnerelere saldiran, ölen, öldüren atalarimizi anlatiyorlar. Sanirim baskalarinin atalari da ölüp duruyormus. Bir de bunun üstüne, simdi intikam diye bagiriyoruz, “hepimiz askeriz” diyoruz, biz simdi asker miyiz babacim? Biz de büyünce ölecek miyiz, öldürecek miyiz? Yoksa sen beni bunun için mi gönderiyorsun? Sen benim ölmemi mi istiyorsun baba?
Geçen gün arkadaslarimi tabutlara soktular, onlari öyle görünce çok korktum. Baska bir oglan arkadasim eline silah aldi, asker gibi dikildi. O günden sonra “Kürtleri öldürücem” diye dolasiyor ortalikta. Kürt ne baba, bir de niye öldürüyorlar onlari?
Baba, bu kadar insan “sehitler ölmez” diye bagiriyor. sehitler ölmüyorsa, niye üzülüyorlar? Ölüyorsa, niye yalan söylüyorlar? Neyin intikamini aliyoruz? Hem niye biz aliyoruz, yoksa onlara sen mi dedin, oraya git diye, baba?
Babacigim, ben ders kitaplarindaki kandan korkuyordum zaten yeterince, simdi her gün ölüm ölüm diye yürüyoruz, tören yapiyoruz. Çok korkuyorum. Ben çocugum baba, cenazecilik isi mi yapmamiz gerekiyor?
Baba, lütfen beni okula gönderme. Tamam, zorunlu oldugunu biliyorum, ama beni seviyorsan, gönderme. simdi sinifta ögretmenimiz de, arkadaslarim da Fatma’yi disliyorlar. Kürt oymus. Vallahi Fatma o gün evdeydi, onun öldürdügünü sanmiyorum askerleri. Ama yine de, onu “Kürt” diye dövmeye kalkisirlarsa, ne yapacagim? Fatma benim arkadasim, ama onu korursam, bu sefer de bana saldirmazlar mi? Korkuyorum baba, beni biraz seviyorsan, beni okuldan al.
Kizin.
Bir kücük Kizin Babasina yazdigi mektup...
Konu Sahibi / Yazar
GAMZE
Kategori / Forum
Agora (Meydan Yeri)
Yorumlar / Cevaplar
0
Okunma / Görüntüleme
3872
Bir kücük Kizin Babasina yazdigi mektup...
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi