[FONT=Courier New] "SÖZ VERİYORUM "
[FONT=Courier New]
Bu kaLp séni hiÇ unuTMayAcak..!
Ayfer'in Bloğu
Konu Sahibi / Yazar
AYFER
Kategori / Forum
Üye Blogları (Günlükler)
Yorumlar / Cevaplar
614
Okunma / Görüntüleme
107727
Ayfer'in Bloğu
.|»DÏ
ЯgÏ
ĞAÑÑÅ«|. ( Ayfer'in Bloğu )
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Eskiden yeterdim kendime
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Artardım bile
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Şimdi ne yapsam nafile
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Ve
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Kim demiş 'Can Eskimez'diye
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Bu can tedirgin tende
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Canda eskimiş
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Ben de..
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Artardım bile
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Şimdi ne yapsam nafile
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Ve
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Kim demiş 'Can Eskimez'diye
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Bu can tedirgin tende
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Canda eskimiş
[FONT=Franklin Gothic Medium] [COLOR=darkslategray]Ben de..
Anamın adı Hüsniye Ana
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
![[Resim: zohreanaxq1.jpg]](http://img83.imageshack.us/img83/4249/zohreanaxq1.jpg)
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
![[Resim: 38.jpg]](https://www.zohreanaforum.com/images/imported/2009/06/38.jpg)
.|»DÏ
ЯgÏ
ĞAÑÑÅ«|. ( Ayfer'in Bloğu )
[FONT="Courier New"]başaklar olgunlaşmadan bitmeliydi bu sarı sevda
kim bilir belki o zaman;
hep ertesi yaza ertelenmezdi
bu anlamsız veda…
eylüldü,
tozlu yollarda sere serpe yitik bir düş yürüyorduk…
dikenli yollardan geçiyor;
mültecisi olduğumuz ülkenin
yaban topraklarında
dirhem dirhem hüzün büyüyorduk…
bir bıçak darbesi yaraydı
bu iç çekiş…
kanıyorduk,
yanıyorduk
biz aşkın ikametgahını
Kerbela sanıyorduk…
ağır kanamalı bir yaralıydı aşkımız
anlıyorduk
nöbetçi sevdalara hep geç kalmışız
yine de direniyorduk…
birbirimizin sesinde aşkı avutup
şeker pembesi bir umudun kanatlarına konuyorduk…
oysa,
eylüldü…
hazanın münferit yalnızlığına inat
cem edilmiş yüreklerin semahında
acılarımızın ekseninde usul usul dönüyorduk..
bilmiyorduk
yuvasında ürkek, sükutla bekleyen serçenin
engin maviliklere özlemini
kendimizi serçe,
aşkı yüksek semalarda uçmak sanıyorduk…
oysa biz kanatlanmaktan korkuyorduk…
dedim ya eylüldü
son baharıydı yürek yangınlarının
anlamaktan kaçınıyorduk
içimizi ısıtan o bir damla sevgiye inat
ne zaman çakışsa göz bebeklerimiz
bakışlarımızın ayazında üşüyorduk…
bitmeliydi
sabit görülmüştü cezası bu sevdanın
hüküm idamdı
oysa biz;
emek verilen bir aşkın,
infazına kıyamıyorduk…
pastırma yazına bulanmış
izbe mutluluklarla avunuyor,
birbirimizin yüreğine çaldığımız sevdaları seyre dalıp
anlamsız “ya tutarsa” larla bir ömrü heba ediyorduk
göçüyordu kırlangıçlar
kendi sıcak mevsimlerine
biz gidemiyorduk…
çakılı kaldığımız bir sevdanın tarih tutanaklarında
zamane acıların dinginliğinde
hüviyetimizi kaybetmiş
hükümsüzlüğümüze yanıyorduk
hüzün bize erkenken
biz hep aşka geç kalıyorduk…
eylüldü
soyunduğumuz ince sevdayı dehlizine kaldırıp
yerine en kalın acıları çıkarıyorduk sandıktan…
çünkü
eylüldük;
çünkü
kendi zemherimize hazırlanıyorduk…
içinden bir türlü çıkamadığımız paslı sevdanın
jilet kesiği bileklerinin
demini içiyorduk…
meskun mahallerde,
uluorta katlediyorduk birbirimizi;
maktullüğümüze ağlıyorduk…
ve sonra;
sessizce vazgeçtik birbirimizden…
ayrılırken ellerimiz
sen kokuyordu avuçlarım…
uzaklaşırken bakışların
sen bakıyordum mazide kalmış
genç kızlık hayallerime…
eylüldü,
bir otogar yalnızlığında çoğaldı kimsesizliğimiz
sen öksüzdün,
ben yetim…
başımızı okşayacak yeni avuçlara hasret,
sükunetle birbirimizden uzaklaşıyorduk…
aşkla azalırken, meşru acılarda çoğalıyorduk…
şimdi;
yürekte şubat soğuğu,
saçları hazan kokan bir eylül mağduruyum…
onurla taşıyorum
tüketemediğim sevdamın künyesini boynumda
üzülme,
ağlamıyorum…
demiştim ya sevgilim,
başaklar olgunlaşmadan bitmeliydi bu sarı sevda,
bak yine kaldık bir sonraki bahara…
emanet olasın yüreğine ektiğim aşka,
helalim,
elveda…
kim bilir belki o zaman;
hep ertesi yaza ertelenmezdi
bu anlamsız veda…
eylüldü,
tozlu yollarda sere serpe yitik bir düş yürüyorduk…
dikenli yollardan geçiyor;
mültecisi olduğumuz ülkenin
yaban topraklarında
dirhem dirhem hüzün büyüyorduk…
bir bıçak darbesi yaraydı
bu iç çekiş…
kanıyorduk,
yanıyorduk
biz aşkın ikametgahını
Kerbela sanıyorduk…
ağır kanamalı bir yaralıydı aşkımız
anlıyorduk
nöbetçi sevdalara hep geç kalmışız
yine de direniyorduk…
birbirimizin sesinde aşkı avutup
şeker pembesi bir umudun kanatlarına konuyorduk…
oysa,
eylüldü…
hazanın münferit yalnızlığına inat
cem edilmiş yüreklerin semahında
acılarımızın ekseninde usul usul dönüyorduk..
bilmiyorduk
yuvasında ürkek, sükutla bekleyen serçenin
engin maviliklere özlemini
kendimizi serçe,
aşkı yüksek semalarda uçmak sanıyorduk…
oysa biz kanatlanmaktan korkuyorduk…
dedim ya eylüldü
son baharıydı yürek yangınlarının
anlamaktan kaçınıyorduk
içimizi ısıtan o bir damla sevgiye inat
ne zaman çakışsa göz bebeklerimiz
bakışlarımızın ayazında üşüyorduk…
bitmeliydi
sabit görülmüştü cezası bu sevdanın
hüküm idamdı
oysa biz;
emek verilen bir aşkın,
infazına kıyamıyorduk…
pastırma yazına bulanmış
izbe mutluluklarla avunuyor,
birbirimizin yüreğine çaldığımız sevdaları seyre dalıp
anlamsız “ya tutarsa” larla bir ömrü heba ediyorduk
göçüyordu kırlangıçlar
kendi sıcak mevsimlerine
biz gidemiyorduk…
çakılı kaldığımız bir sevdanın tarih tutanaklarında
zamane acıların dinginliğinde
hüviyetimizi kaybetmiş
hükümsüzlüğümüze yanıyorduk
hüzün bize erkenken
biz hep aşka geç kalıyorduk…
eylüldü
soyunduğumuz ince sevdayı dehlizine kaldırıp
yerine en kalın acıları çıkarıyorduk sandıktan…
çünkü
eylüldük;
çünkü
kendi zemherimize hazırlanıyorduk…
içinden bir türlü çıkamadığımız paslı sevdanın
jilet kesiği bileklerinin
demini içiyorduk…
meskun mahallerde,
uluorta katlediyorduk birbirimizi;
maktullüğümüze ağlıyorduk…
ve sonra;
sessizce vazgeçtik birbirimizden…
ayrılırken ellerimiz
sen kokuyordu avuçlarım…
uzaklaşırken bakışların
sen bakıyordum mazide kalmış
genç kızlık hayallerime…
eylüldü,
bir otogar yalnızlığında çoğaldı kimsesizliğimiz
sen öksüzdün,
ben yetim…
başımızı okşayacak yeni avuçlara hasret,
sükunetle birbirimizden uzaklaşıyorduk…
aşkla azalırken, meşru acılarda çoğalıyorduk…
şimdi;
yürekte şubat soğuğu,
saçları hazan kokan bir eylül mağduruyum…
onurla taşıyorum
tüketemediğim sevdamın künyesini boynumda
üzülme,
ağlamıyorum…
demiştim ya sevgilim,
başaklar olgunlaşmadan bitmeliydi bu sarı sevda,
bak yine kaldık bir sonraki bahara…
emanet olasın yüreğine ektiğim aşka,
helalim,
elveda…
Benim Siyasetim İnsan Sevgisidir.
Pir Zöhre Ana
Alevi Türküleri - Alevi Haber -Alevi Köyleri - Alevi Ünlüler
Pir Zöhre Ana
Alevi Türküleri - Alevi Haber -Alevi Köyleri - Alevi Ünlüler
.|»DÏ
ЯgÏ
ĞAÑÑÅ«|. ( Ayfer'in Bloğu )
BENİ UNUTAMAZSIN.
Beni unutamazsın bilirim.
Denizin durgunluğu gözlerimi,
Coşkunluğu şaçlarımı hatırlatır.
Kulaklarını tırmalar sesim.
Hayatından silemezsin,
Beni unutamazsın bilirim.
Bir iki yıldız ışık tutacak karanlığıma,
Çaresizliğime, yalnızlığıma üzüleceksin.
Kalan saçlarında anlayacaksın ihtiyarladığını,
Dudaklarının pembesi solacak,
Cilası çıkmış bir mobilya gibi.
Eskiyecek güzelliğin, kahrolacaksın.
Ve bir gün gelecek beni anlayacaksın.
Oysa vakit çok geçmiş olacak.
Ama yine de sözlerime aldırma,
Gözlerin zamansız ıslanmasın.
Çünkü artık çocuk değilsin.
Güneşin nereden doğduğunu bilirsin.
Başka bir dünya olmadığını da.
Ve seni nasıl sevdiğimi de bilirsin.
Ama yine de gitmek istersen.
SEN BİLİRSİN...
Beni unutamazsın bilirim.
Denizin durgunluğu gözlerimi,
Coşkunluğu şaçlarımı hatırlatır.
Kulaklarını tırmalar sesim.
Hayatından silemezsin,
Beni unutamazsın bilirim.
Bir iki yıldız ışık tutacak karanlığıma,
Çaresizliğime, yalnızlığıma üzüleceksin.
Kalan saçlarında anlayacaksın ihtiyarladığını,
Dudaklarının pembesi solacak,
Cilası çıkmış bir mobilya gibi.
Eskiyecek güzelliğin, kahrolacaksın.
Ve bir gün gelecek beni anlayacaksın.
Oysa vakit çok geçmiş olacak.
Ama yine de sözlerime aldırma,
Gözlerin zamansız ıslanmasın.
Çünkü artık çocuk değilsin.
Güneşin nereden doğduğunu bilirsin.
Başka bir dünya olmadığını da.
Ve seni nasıl sevdiğimi de bilirsin.
Ama yine de gitmek istersen.
SEN BİLİRSİN...
Anamın adı Hüsniye Ana
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
.|»DÏ
ЯgÏ
ĞAÑÑÅ«|. ( Ayfer'in Bloğu )
[FONT=Fixedsys]
Hayatta ve ölümde ayrildik
Ayrildi iki beden
Gönüllerimiz ayrildi
Seslerimiz ayrildi birbirinden
Ellerimiz ayrildi
Kokularimiz
Ayni yatakta uyanmalarimiz
Gülüslerimiz
Gözyaslarimiz
Düslerimiz ayrildi birbirinden
Ruhun içindeki gece
Kapladi her seyi birden..
Ayrildi iki beden
Gönüllerimiz ayrildi
Seslerimiz ayrildi birbirinden
Ellerimiz ayrildi
Kokularimiz
Ayni yatakta uyanmalarimiz
Gülüslerimiz
Gözyaslarimiz
Düslerimiz ayrildi birbirinden
Ruhun içindeki gece
Kapladi her seyi birden..
Anamın adı Hüsniye Ana
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
Babam Şah Üseyin kafası kopa
Horasan ilinden Karyağdı Ana
Kimseler bilemez Sultanım burada
Konuyu Okuyanlar: 2 Ziyaretçi