KüçükLüğümüzde oynadığımız oyunLarı anımsıyorum.

Gözümüzü açar açmaz çocukLuğumuz

kaçacakmışçasına kendimizi sağa atışımız

ve okunan akşam ezanının verdiği o inanıLmaz sancı.

Annemizin bizi çağıracağı saati bile biLe sonuna kadar direnip,

biraz daha fazLa süre için yaLvarışLarımız...

Bir de oyunLarımız vardı,

iLeride hayatın peşisıra koşacağımızı biLmeden oynadığımız kovaLamaçLar,iLeride canımız yandığında

yedek bir can aLamayacağımızdan habersiz can oyunLarı,

seksekLer,köşe kapmacaLar...

Ve günü akşama tesLim ederken oynadığımız sobe oyunu,

en vazgeçiLmez oyunLarımızdı...

BeLki de bu oyunLarın en çok özLenen yanı

kaybettiğimizde yeniden başLamak hakLarımızdı.

Aynı oyunda defaLarca yeniLsek te

umrumuzda oLmadan başLardık yeniden ve

kimse bizimLe daLga geçmezdi.

OyunLara yoruLsakta devam ederdik.

Ve en çok sıkıLdığımız anLar yapardık mızıkçıLık,

tıpkı şuan yaptığımız gibi.Küserdik mızıkçıLık yapanLara.

Sonra dayanamazdık,dakikaLar doLmadan

en masum haLimizLe unutuverir,oyunLara daLardık.

Öfkemizi saçımızın sıvazLanmasıyLa ya da

bir tane şekerLe takas ederdik.

Ve çoğu defa oyunun en heyacanLı yerinde düşerdik.

DizLerimiz kanayıp,avuçLarımız yanarken bütün gücümüzLe,

hıçkıra hıçkıra ağLayabiLirdik.

Çevredeki insanLar ne der diye düşünmeden,gözyaşLarımızı sakLamadan,acımızdan utanmadan,

unutana kadar yaramızı ağLardık.

Ve bize sormazLardı niye ağLıyorsun diye.

Yani hep bir yanımız özgürdü.

Ve bizse gözLerimizdeki yaşLar kurumadan

kendimizi oyunun içinde buLurduk yeniden.

Okunan ezan ve bir daha oynamayacakmış gibi

ağLaya ağLaya eve dönmemiz ve 10 dk fazLa zamanı

akşam yemekLerine tercih edişLerimiz..

Günün yorgunLuğunu ise mızıkçıLık yaparcasına

hemen daLdığımız uykuLar eLeverirdi.



Peki ne değişti şimdi?ÇocukLuğumuzu,

en masum haLLerimizi sobe oynarken sakLandığımız yerLerde mi unuttuk yoksa kovaLamaç oynarken mi düşürüp kaybettik..

Ama ben hep bir yanımızın çocuk kaLdığını ve

sadece oynadığımız oyunLarın ciddiLeştiğini düşündüm.

Sadece hayat bize defaLarca şans vermedi ve

mızıkçıLık yapıLdığında unutup her şeyi devam edemedik

kaLdığımız yerden..

Ya da öfkeLerimizi bırak şekeri



kocaman sevgiLerLe biLe takas edemez oLduk ve

ağLayamadık çocukLuğumuzdaki gibi doyasıya,

geceLeri o kadar koLay ve huzurLu uyuyamadık.

Ve en önemLisi yaraLarımız iyiLeşmeden başLayamadık

yeni oyunLara ve yürekLerimizi sığdıramadık yürekLerimize..

VeLhasıL kaçamadık hayatın geç kaLınmışLıkLarından,

masumiyetimizi çoktan geçmişimize tesLim edip,büyüdük.

KaLamadık eskisi gibi..Kendimizi sakLarken herkesten,sakLayamadık en güzeL yanımızı...





Şimdi mızıkçıLık yapıyorum son defa....Ve oynamıyorum ben..



SobeLe ey hayat!! sobeLe bekLiyorum!!

[FONT="Times New Roman"] Ben bir yangın yeriyim

Senden arta kalan

Korum sen, külüm sen

Zorum sen, gülüm sen

Sen yalnız dumanı gördün, tüten

Almadın ki nasibini, aşk denen ateşten

Ben bir yangın yeriyim

Yağmuru bekleyen

İlmeği boynuna kendi geçirmiş

Sana, gel, diyen

Ben bir yangın yeriyim Bir diğer adı; senden sonrası

Hangi acı, hangi sızı

Yalın alevlerin bedene değmesi

İşte bu

İşte bu benim gibinin seni sevmesi

Ne avareyim ne deliyim

Ben

Ben, senden arta kalmış biriyim

Bir yangın yeriyim…

Bu gecede sensiz nefes aldim karanlikta kaldim dört yanim sokak lambasi altinda yaziyorum bu şiiri tüm insanlar duysun diye sevdami hasretini bir sigara dumaniyla cekiyorum icime sen sevmesende geri gelmesende ben seviyorum ya seni artik gelmesende olur kırık kalsin icimde sevdamin sazi sen gelmesende olur bende yandim ya aşkin ateşinde sen yanmasanda olur ne kadar anlatsamda kendimi anlamadin boşver anlamasanda olur gelmesende olur artik ne tek sözle anlatirim derdimi ne milyonlarca kelimeyle anlatsamda dinleyemezsin boşver dinlemesende olur beni,biktim ya bu hayattan artik gelsen ne olur gelmesen ne olur peki hic sevdinmi beni birazcik olsun gözlerime baktiginda titredimi yüregin peki hic agladinmi benim icin boşver bu saateten sonra gözyaşlarin sel olsa ne olur olmasa ne olur işte gidiyorum bir kurşun sana bir kurşun sevdama siz ölseniz ne olur ölmeseniz ne olur ben öldükten sonra beş metre kefene koysan ne olur mezerima gelip dua okumasanda olur ben öldüm ya gelmesende olur...

[FONT="Times New Roman"]Yağma be yağmur. İçim üşüyor. Islatma toprakları.
Attığım her adım daha da ağırlaşıyor.
Kokun sinmesin çiçeklere.

Çoktan unuttum içime derin bir nefes çekmeyi.
Çoktan unuttum ardından görünen gökkuşağının renklerini.
Serinletmeye çalışma boşuna içimi.
İstesen de beceremezsin yorulma boşuna.
Yağma yağmur. Çek git yoluna..
Esme be rüzgar. Uğulduyor kulaklarım.
Takatim yok itme beni. Titriyor bacaklarım.
Bilmem hangi melodidir fısıldadığın. Duymuyorum.
Uzun zaman oldu işitmiyorum hiçbir sesi.
Çek elini eteğini dalların üzerinden.

Çoktan unuttum içime derin bir nefes çekmeyi.
Çoktan unuttum ardından görünen gökkuşağının renklerini.
Serinletmeye çalışma boşuna içimi.
İstesen de beceremezsin yorulma boşuna.
Yağma yağmur. Çek git yoluna..
Esme be rüzgar. Uğulduyor kulaklarım.
Takatim yok itme beni. Titriyor bacaklarım.
Bilmem hangi melodidir fısıldadığın. Duymuyorum.
Uzun zaman oldu işitmiyorum hiçbir sesi.
Çek elini eteğini dalların üzerinden.

[COLOR="Teal"]Çek git yoluna Akma be gözyaşım.
Yüreğim yanıyor.
Değmez bir vefasız için heder olmana.
Eğer gözyaşım fayda etseydi ona,,
gider miydi ardına bile bakmadan uzaklara.
Kıyamadığı kopamadığı onsuz yapamadığıydım hani?
Yazık. Ne boş sevmişim meğer.
Ne boş yanmışım.
Sanma bu benim ilk aldanışım.
öl..!!Uğruna ölünecek birini bulursan eğer....

[FONT="Times New Roman"]sen yoksun yanimda sevdigim
ellerim bombos
kalbimdesin sen benim
ben sensiz bak ne haldeyim
bedenim burda ben sendeyim

Çıldırmak Üzereyim

bilmem nerdesin
affet beni birtanem cok zor haldeyim
kokun halan tenimde ah ben neyleyim
sensizligim denizinde bogulur giderim