] Kendisine yapılan suikast davasının cumhuriyet savcısıydım.Her mahkeme sonrası Şükrü Saraçoğlu ile Gazi'nin yanına götürülür olan biteni anlatırdım.Davanın devam ettiği günlerde yaverleri beni arayıp "Atatürk sizi Karpiç'te" bekliyor emrini iletti.Derhal gittim büyük masanın etrafında devrin ileri gelenleri vardı.Ortalıkta bir fırtınanın arifesinde imişiz gibi heybetli bir sessizlik vardı ve Gazinin yüzü çok sertti.Bana şöyle hitap ettiler

-Ali Saip davasının neticesi ne olacak? Ayağa kalktım:
-Mahkemenin kararına intizar etmenin icab ettiğini arzettim. Daha sözümü bitirmemiştim ki Gazi gök gürültüsünü andıran sesi ile salonu çınlattı.
-Mahkemenin kararı ne demek,hakim ne demek, sen ne demeksin? Mahkemeyi kapatırım,hakimleri de atarım, seni de atarım!!!
Masanın etrafındakiler en az benim kadar heyecanlı olduklarını hissediyordum.Ama biliyordum ki Atatürk'ün huzurunda ne pahasına olursa olsun içten geldiği gibi doğru konuşulacaktır.Tekrar ayağa kalktım ve dedim ki;

-Atatürk'üm,mahkemeyi de kapatırsınız,hakimleri de atarsınız,beni de atarsınız ama TARİHE MUSTAFA KEMAL DİYE GEÇMEZSİNİZ.

Güneşli birer gök parçası maviliği ile ışıldayan gözleri yağmurla yıkanmış gibi nemlenmişti ve içten gelen bir gülüşle:
-Çocuk! Ben senden bunu bekliyordum diyordu...


Cumhuriyet Savcısı Baha ARIKAN (anı kısaltılmıştır)