Köylünün biri, Atatürk Orman Çiftliği'ndeki tarlalardan birini, kendi malıymış gibi ekip biçiyordu. Gazi’ye haber verdiler. Atatürk bunun üzerinde önceleri durmadı. Sonra çiftliği gezdiği günlerden birinde adama rastladı:
— Burada ne yapıyorsun? diye sordu.
Köylü gülümseyerek
— Tarla sürüyorum, dedi.
— İyi ama, bu tarla senin midir?
— Değildir.
— Kimindir?
— Atatürk’ündür!
— Güzel ama, sen başkasına ait bir toprağın, ona sorulmadan sürülüp ekilemeyeceğini bilmiyor musun?
— Biliyorum, fakat benim bu tarlayı sürüp ekmeye hakkım vardır.
Atatürk.
— Bu hakkı nereden alıyorsun?
Köylü:
— Atatürk bizim babamız değil midir? İnsan babasının tarlasını sürüp ekerse suç mu olur?
Atatürk, beğenme ve sevgi dolu gülümseme ile köylünün sırtını okşadı ve:
— Haklısın!.. diyerek uzaklaştı .....