You need to enable JavaScript to run this app.

Skip to main content

Posting Freak
Anneye mektup
ANNEYE MEKTUP

Kokun sinmiş yatağımın baş ucuna be anne
Beni uyandırmak için yanıma otururdun ya
Yüzümü her gece, tam oraya yaslıyorum
Nefes alamıyorum, ama kokuna doyamıyorum
Ne yapayım, sensiz yapamıyorum anne


Şimdi artık hayat anlamsız, ayrılık zamansız
Yokluğuna alışmam anladım artık imkansız
Sokağımıza yağmur ağır ağır çiseliyor
Odama sağak sağnak hasretin yağıyor
Hava kararınca dışarı çıkmamı istemezdin ya
Şimdide çıkmıyorum, o sokaklar beni boğuyor


Yatarken sıkıca giydirirdin üzerimi
Artık ince bir gecelikle yatıyorum
Üşümüyorum ama yokluğunla yanıyorum anne
Hayat boş, gönlüm sarhoş
Ne olur gel artık dünya gözümde bir hoş
Sevdiğin çiçekleri koydum odama
Menekşeni, kırmızı gülünü bide sarmaşık
Sensiz hayat inan anne karma karışık


Bazen bayraksız vatan
Bazen de vatansız bayrak gibi
Anlamsızım
Sen yürekteki sızım
Sen en büyük yaram
Söyle anam
Sensizliğe nasıl dayanam
Benden evvel ben oldum
Beni bende ben buldum
Sahralara indim durdum
Bana Ali dediler

Merdan idim dirildim
Her bedene verildim
Kırk Kapı dört makamda
Öldüm öldüm dirildim.

Mürşit Zöhre Ana..
Posting Freak
Anneye mektup
CANIM ANAMA

Canım Anama Mektup;

Gurbette soğuklar başladı anam!Üşüyorum ama sanma ki yağan kardan...Yokluğundan.Olsaydın`yavrum`diye sarsaydın.`Gitme kızım`diyen haykırışların çınlıyor kulağımda `gitme kızım, gitme o kadar uzaklara`. Gitmeseydim keşke anam yokluğun zulüm oldu bana, tutmadı hiç bir el sen gibi, öpmedi hiç bir dudak sıcaklığın gibi. Zor derlerdi gurbet, yalan gelirdi. Başa gelmeyince bilinmiyormuş anam...

Ben bilirim ya gurbet gurbet olalı böyle ayrılık görmedi, böyle zulüm çekmedi... En çok da ne zaman özlüyorum biliyor musun seni? Gece oluyor ya, sönüyor ışıkları tüm şehrin, yalnızlığımla kalıyorum baş başa, aynalarla konuşmaya başlıyorum sonra, birden kramp giriyor tüm vücuduma işte o zaman güneşin bile gökyüzüne küstüğü zaman... Özlüyorum işte ...

Hala daha küçük kızınım ben senin ama hayat dinlemiyor be anam, güçlü sandığın kızın, her şeye dimdik duran kızın yıkılıyor bir anda, hıçkırıklara boğuluveriyor sonra... Sanma ki söylerim sana bunları, yakar mıyım hiç canını... Ama ne edeyim kalem susmuyor...

Hiç bir ayrılık bu kadar koymadı. Ana özlemi ne de yakarmış canları. Hiç bir darbe bu kadar vurmadı. Küçücük viranem bile dayanamadı, boyası dökülüyor yokluğunda duvarlarımın...

Ah be ana ağlamasaydın keşke son konuşmamızda, parçalandı ciğerlerim bir gözyaşına... Uzak yollar dayanamadı feryadına, ruhum bitap düştü haykırışlarına... Umudum yok oldu üstüme gelen duvarların arasında. Kaldım gene çıkmazı olmayan duygularla başbaşa...

Bekle beni anam, az kaldı,sayılı gün tez geçer derler geçer belki anam. Kavuşurum gene sana, uyurum sıcacık koynunda...

`Bekle beni anam,bir sabah çıkagelirim bir sabah.
Acını süpürmek için açtığında kapını...`

Ayrı koyarmış şarkılar yalnız kaldığında insana. Şimdi gidiyorum. Sen üzülme sakın. Ağlamasın gözlerin, kızın hep senin...

NOT:Annemden (ailemden) çok uzaklarda geçirdiğim zamanlara ait bir yazı, hala ayrıyım ama en azından bu sefer mesafeler çok uzak değil, aynı ülke içerisinde olunca…Umarım ki sevdiklerinizin değerini sevdikleriniz yanındayken verirsiniz,çok geç olmadan...


!!Alıntıdır!!
Benden evvel ben oldum
Beni bende ben buldum
Sahralara indim durdum
Bana Ali dediler

Merdan idim dirildim
Her bedene verildim
Kırk Kapı dört makamda
Öldüm öldüm dirildim.

Mürşit Zöhre Ana..
Posting Freak
Anneye mektup
Gamze can hepimizin ana hasreti çektiği dönemler olmuştur. Bana duygulu anlar yaşattın. Teşekkür ederim.
.
.
.
abeceyi bile bilmezdi anam
parmağını basardı devletin kaadına
türkçesi yetmeyince derdini anlatmağa
kalkar oynardı.

ağlamayı bilirdi bir de gülmeyi
bir de yontu yontu susup bakmayı
ne tarihten anlardı ne politikadan
çok umarsız kalınca çağırırdı
ağıtları yardımına

ben anamı çok severdim/ böyleyken bile
demek siz de severdiniz ananızı
ağladım doya doya/ boşverdim törelere
döndüm çocukluğuma
.
.
.

Ozan Hasan Hüseyin Korkmazgil.
"Kandan Kına Yakılmaz." şiir kitabından.

"İlim Çin'de de olsa gidip alınız."- Hz. Ali.

"İlimden gidilmeyen yolun sonu karanlıktır."- Hacı Bektaşi Veli.

"Hayatta en hakiki mürşit ilimdir." -Atatürk.


Söz bir, söyleyen bir.
Son Düzenleme: 09/05/2008, 11:04, Düzenleyen: Dogan.

İçerik sağlayıcı paylaşım sitesi olarak hizmet veren Pir Zöhre Ana Forum sitemizde 5651 sayılı kanunun 8. maddesine ve T.C.K'nın 125. maddesine göre tüm üyelerimiz yaptıkları paylaşımlardan kendileri sorumludur. Sitemiz hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetleri İletişim bağlantısından bize ulaşıldıktan en geç 3 (üç) gün içerisinde ilgili kanunlar ve yönetmenlikler çerçevesinde tarafımızca incelenerek, gereken işlemler yapılacak ve site yöneticilerimiz tarafından bilgi verilecektir.