Anne gökte bir ışık, anne parlak bir yıldız
Anne yoklukta bir düş, ayda bir yaldız
Anne tutunulan bir dal, dertlerin garip çizgisi
Anne gözümdeki yaşların bir virane dizgisi

Anne güllerin bezemesi, gülden deste
Anne sözümde tutuklu, tarifsiz beste
Anne yanar yürek, can bitkin kafeste
Anne hasret bağırda, anne içimde aheste

Anne ızdırabın adresi mahzun yüzün
Anne baharda mazlum, hazanda güzün
Anne çilemde dolmuş ağlar gözün
Anne bahtımda yazılı merhamet sözün

Anne ayağı altında cennet dizilmiş
Anne yavruya hasret ekilmiş
Anne gül gözlerin gene üzülmüş
Anne hasretine dağlar çözülmüş

Anne gene üzdüler mı seni boynun bükük
Anne dur gökler ağlayacak halin çökük
Anne ümidimde bahtım yırtık sökük
Anne halinde öyle bir naz ki nazlar dökük

Anne kıymeti bilinmeyen ey kutsal güzel
Anne ey kalbin attığı sevgide özel
Anne saçlarımı okşayan şefkatten bir el
Anne versem ömrümü sana olur mu bedel

Anne zahmetim karnında başladı sana
Anne çocukken neler yaptım anlatır mısın bana
Anne nasıl veririm hakkını beni anlasana
Anne çöl misali susuzum özlemine kalbim nasıl kana

Anne kaç kere aç kaldın biz yiyelim diye
Anne kaç gününü sana zindan ettik
Anne uykunu aldık mı gözlerinden
Anne kaç gece sardın bizi sabahın ışığına

Anne biliyorum saysan bitmez zahmetin şefkatin
Anne gücüm yetmez satsam dünyayı olmaz bedelin
Anne alsam seni taşısam yüreğimde lime lime
Anne hakkın ödenmez tek kelime

Anne vursam prangaları gökkuşağına
Anne dağlar devirsem kucağına
Anne güller diksem ocağına
Anne altınlar dizsem bucağına

Anne yetmez sana yetmez
Anne sen rahmetsin
Anne sen özlemsin
Anne sen en güzelsin
Anne gözümde pınar
Anne içimde damar
Anne acılar yamar

Anne sen var ya bitmeyen dizgi
Anne çatlattın ahengi
Anne sildin güzeli rengi
Anne taçsız sultanım
Anne derdim dermanım
Anne cennet fermanım

Anne lalezar, anne güldeste
Anne en güzel şiir, en güzel beste
Anne kalbimde uhde
Anne dudaklarımda buse
Anne kulak ver bu sese
Anne bak yanan nefese
Anne kuşun çırpınıyor, sığmaz kafese

Anne, anne, gül yüzlüm anne
Anne, anne, canım anne
Kıyamadığım rahmetim anne
Sevgisi bambaşka, benim şefkat denizim anne

Mustafa Çalışkan Manisa

Dizine baş koysam bir bulut gibi
Hıçkıra hıçkıra ağlasam anne
Saysam dertlerimi dizinde saysam
Bir volkan gibi patlasam anne

Gezinse pamuktan elin saçımda
Kucağında doyasıya ağlasam anne
Yüzümden anlasan derdi, yüzümden
Derdimle dertlenip ağlasan anne

Issız köşelerde ağlarım sensiz
Ne olur sarılsan sarılsan anne
Usandım yalnızlıktan bıktım hayattan
Şefkatin bağrında güldürsen anne

Geçemez yerine kimse geçemez
Anladım, geç oldu anladım anne
Ayakta görüp de yaşar sanılsın
Öldüğün gün seninle öldüm ya anne ..!

Emegine ve yüreğine sağlık anamın-askeri çok güzel duygulu bir şiir çok saol.

emeğine sağlık çok güzel yazmışsın

Serkan çok güzel bir şiir emegine saglık...

SESİNE VE SÖZÜNE HASRET

*** anneye mektup ***


Biliyor musun en çok mektuba başlamam gereken hitap şeklinde zorlandım. Bir başlasam sonu gelecekti eminim! Ama sıradan sözcükleri hiç yakıştıramadım sana yapmacık sözlere konduramadım seni... Sonra sana hiç mektup yazmadığım aklıma geldi içim burkuldu canım acıdı...

Bu mektubu sana gurbetten yazıyorum; sesine sözüne hasret yüzüne hasret sıcağına hasret gönlümle başlıyorum mektubuma. Seni o kadar çok özledim ki; Meğer hiç bir kucak seninki kadar sıcak değilmiş hiçbir acı senin yokluğuna bedel değilmiş. Hiç ama hiçbir hasret senin özlemin kadar yakmazmış içimi.

En acısı dost bildiklerim yâr seçtiklerim toplanıp bir araya gelseler senin çeyreğin bile edemezmiş. Bilsen ne zor bunları itiraf etmek kendime ve sana... Gurbet bile gururumu söndüremedi. Hâlâ gururlu şımarık kucuk kızınim. Hayır hayır yavrunum. 'Ben artık bir genç kızım başkalarının yanında bana yavrum deme.' derken bile böyle düşünüyordum inan. Şimdi içten bir seslenişine Yavrum! hitabına öyle ihtiyacım var ki...

Hatırlıyor musun? İlk yürümeye başladığım anları anlatırken ellerimi bırakmadığın için sana kızdığımı hırslandığımı ve bir an önce yürümek istediğimi söylerdin. Şimdi sakın bırakma ellerimi anneciğim. Evimizin yumuşak halıları değil yürüdüğüm yollar bir düşersem halim yaman. Ellerini sevgini duanı desteğini ve sıcağını hiç esirgeme benden.

Hani küçükken en çok kimi seviyorsun diye sıkıştırıp dururdum seni. Ağzından "Seni!" cevabını alana kadar bırakmazdım eteklerini.. . Seni abimden babamdan ve ablalarımdan kıskanırdım. Hâlâ büyüyemedim hem şimdi daha çok kıskanıyorum. İçindeki sevgiyi ve gözlerindeki derin şefkati yalnız benim için sakla...

Ama yapamazsın degil mi? Ana yüreği dayanmaz... Senin sevgin hepimize yeter ana olunca ben de anlarım değil mi? Aslında en çok bu huyunu seviyorum. Adaletini ve yufka yürekliliğini anne şefkatini... Fakat hâlâ babam işe giderken boşalan yatağını en çok benim hak ettiğimi düşünüyorum.

Seni öyle özledim ki!..

Şu bilmem kim tarafından icat edilen telefon bile dindirmiyor içimdeki hasreti. Gurbetin yağmurları söndürmeye yetmiyor içimde büyüyen ateşi... Beni buralara yollarken "Daha güçlü ol!" diyordun ya sana kavuşunca öyle bir sarılacağım ki gücüme şaşacaksın. Sevgimin gücünü sen de anlayacaksın.

Yılların yükünü çekmiş yorgun ama dimdik omuzlarını özledim.

Dolaplarımı düzenlerken eşyalarıma bakıp bakıp ağladığın duyuyorum. Yahut arkadaşlarımla konuşurken gözlerinin dolduğunu... İçim acıyor ama bilsen nasıl seviniyorum. Yokluğuma alışamamış olman mest ediyor beni...

Puslu gözlüm dert ortağım! İnan içim içimi yiyiyor ya bitmezse gurbet geceleri ya geçmezse hasret saatleri ya vuslat ateşiyle bindiğim mavi tren getirmezse beni... Uzar da yollar kavuşamazsam sana ya özlem alışkanlık olur da unutursan beni.

Ama beni unutmaman için hep dağınık bırakacağım odamı. Söylene söylene toplarken yine gözyaşların ıslatacak eşyalarımı. Babam yine dalga geçecek anlatacak bir bir ağladığını. Ya ben...

Arkadaşlarım çınlatacak odamın duvarlarını hep anne kokan ilâhilerle... Güçlü ol demiştin ya ben de yorganı çekmeden başıma hiç ama hiç ağlamayacağım. Ama sonra Allah ne verdiyse...

Anneciğim! Gözyaşlarım söndüremez içimde yanan ateşi... Çünkü yokluğun bilmem kaç nüfuslu şu kocaman şehirde kendini yapayalnız hissetmek gibi imkânsız bir şeyi diz çöküp de Yaradan'dan dilemek gibi.. En azaplı günahlardan sonra sızlayan vicdanım gibi...

Gül kokulum puslu gözlüm!

Sakin sensiz sevgisiz ve duasız bırakma beni... Sevgilerle.. . Beş parmaktan biri

ALINTI

Çok güzel kardeşim şiirler.Eline yüreğine sağlık.