İmam Üseyin'in mübarek türbesini ziyaret etmek, amellerin en faziletlisidir.

İmam Caferi Sadık

Hakikat mülkünün sultanı sensin
Sırrullah sultanı ya Hacım Sultan
Müminlerin dini imanı sensin
Aşıklar penahı ya Hacım Sultan

] Padişahlar şahı ya Hacım Sultan
Dostun cemaline aşık olanın
Sensiz ezel ebed sadık olanın
Aşk-ı secdegahı ya Hacım Sultan

Güruh-ı Naci'ye erenler mescud
Sendedir cümleye murad ü maksud
Hakk'ın cümle sırrı sendedir mevcud
Küntü kenzullahı ya Hacım Sultan

Celalinden gizli oldu cemalin
Sen bilirsin mücrimlerin her halin
Medet, mürvet eyle Genci Abdal'ın
Çoktur günahı ya Hacım Sultan

Genç Abdal ]

Bektaş-ı Veli'nin yolun bilmeyen
Gündüzü karanlık gece sayılır
Evlad-ı Âli'ye biat etmeyen
Zümresi münafık pice sayılır

] Evlad-ı Mürsel'dir tutmazsa damen
Anlardan ıraktır din ile iman
Her kim Ali evlada ederse güman
Yüz bin emek çekse hiçe sayılır

Arşın yücesidir başının tacı
Ka'be'ye ulaşır zülfürün ucu
Ehl-i beyt katarı güruh-ı naci
Cümle güruhlardan yüce sayılır

KUL HİMMET'im bu manaya erenler
Zamanında imanını bulanlar
Hazret-i Hünkâr'ı mürşit bilenler
Bir niyazı yüz bin hoca sayılır ]

] İmam Cafer Sadık (a.s);
] ’Dostluk ancak had ve sınırlarıyla gerçekleşir; kim bu had ve şartların hepsine veya bunlardan bazısına riayet ederse gerçek bir dost olur; aksi takdirde böyle bir kimsenin dostluğunu dostluk sayma.
] Bu had ve sınırların birincisi, içte ve dışta sana karşı aynı olmasıdır.
İkincisi, senin ziynetini (iyiliğini) kendi ziyneti ve senin kötülüğünü de kendi kötülüğü bilmesidir.
Üçüncüsü, bir makam veya servete ulaştığında sana karşı durum ve tavrının değişmemesidir.
Dördüncüsü, gücü yettiği bir şeyi senden esirgememesidir.
Bu hasletlerin hepsinden kapsamlı ve üstün olan beşincisi de musibet ve sıkıntılarda seni yalnız bırakmamasıdır.’

Sabahın seher vaktında
Ali'yi gördüm Ali'yi
Eğildim niyaz eyledim
Ali'yi gördüm Ali'yi

] Kaşı kirpik deste deste
Armağan sunar dosta
Muhammed ile Miracta
Ali'yi gördüm Ali'yi

Arslanı gördüm meşede
Kırk mum yanar bir şişede
Yedi iklim dört köşede
Ali'yi gördüm Ali'yi

Arslanı gördüm çağında
Açılmış cennet bağında
Musa ile Tur Dağında
Ali'yi gördüm Ali'yi

Cennet kapısında duran
Hayber'in kilidin kıran
Kafire Zülfikar çalan
Ali'yi gördüm Ali'yi

Çiskin dağlar başı çiskin
Kul Himmet'im oldu küskün
Cümle yerden erden üstün
Ali'yi gördüm Ali'yi ]

] İsmi müsemma kaydına düşmeyen
Dört kapı kırk makamdan geçmeyen
İşleğini 72’den 73’e seçmeyen
İster Seyd-i Sâdat evlad-ı resûl
İsmi şah talibiyim dese ne fayda


Fedai Baba

Hakkın kandilinde gizli nihanda
La mekan elinde sır idi Ali
Küntü kenzin hep esrarı andadır
Dünya kurulmadan var idi Ali

] Feriştahlar kendi nurundan oldu
Sen kimsin diye Cibril’e sordu
Cibril bilemedi kanadı yandı
Ol zaman kandilde nur idi Âli

Ol vakit ’Kün’ dedi dünya kuruldu
Ademi balçıktan yaptı yoğurdu
Kendi anasını kendi doğurdu
(Be) nokta altında bir idi Âli

Adem’in bezminden Şit’e erişti
Müminin evrakı ona karıştı
Ayin oldu Yasin ile görüştü
Evrakı ezelden dür idi Âli

Kur’an’da Ali’dir İncil’de İlyâ
Zebur’da Papa’dır Tevrat’ta Ulya
Yoktan var eyledi bu cümle eşya
Devrani kapında kulundur Âli ]