YARADANLA SOHBET

Bir sohbet edelim dedim tanrımla
Kullarım ben sizi yarattım dedi
Dedim sevenlerle aranız nasıl
Kendimi dünyadan dar attım dedi

Irmak kenarına postunu sermiş
Huri kızlarının gözünde ermiş
Bekçiyi kandırıp cennete girmiş
Şeytanı cennetten zor attım dedi

Her mantığa zahir yolla girmişim
Bana uygun olmayan söz dermişim
Her şekle girerim bu benim işim
Şirinin gözünde Ferhat’tım dedi

Gün geldi adıma ev yaptı Sinan
Gün güne çoğaldı bana inanan
Allah ,Allah dedi ismimi anan
Savaşta subaydım erattım dedi

Irmağı tersine aktırırken ben
Kulları hayretle baktırırken ben
Nerona Roma’yı yaktırırken ben
Birazda ateşe kor attım dedi

Yaratıcı idim evrende birdim
Kim kul inanmazsa ona esirdim
Gün geldi cennette hamama girdim
Huri kızlarıyla ter attım dedi

Cengaverlerimin elinde pala
Bana karşı çıkan gelirdi yola
Bedir hendek savaşında dört nala
Elçimin altında kırattım dedi

Yaratırken geçen yıllarım için
Şerde gösterdiğim hallerim için
Cennete gidecek kullarım için
Bir uçtan bir uca sırattım dedi

Şer versem de şerri yormayın bana
Canlıdan kurbanlar vermeyin bana
Nasıl yaptığımı sormayın bana
Bir şeyden çok şeyi ürettim dedi

Kainatı size verdim hediye
Benden hesap sorarsınız ne diye
Toprağa can versin yeşertsin diye
Seyhan’dım Dicleydim Fırat’tım dedi

Anlamadım kime fayda sağladı
Kullarım Rab diye ,diye ağladı
Üstelik türbeye çaput bağladı
Bende olmaz diye direttim dedi

Köyde köy kızına inek sağdırdım
Gittim aslanı kediye boğdurdum
Birde sel üstüne yağmur yağdırdım
Yüksek tepelere kar attım dedi

Bırak şimdi Allah esirgesin i
Kardeşine aldırdım yengesini
Bulamadım bir türlü dengesini
Kimine çok verip şımarttım dedi

Nebilerin güneşinde buluttum
Dua okuyanlar için umuttum
Hepsini imtihana tabi tuttum
Kimine az verip arattım dedi

Şer görenler beni etmesin dava
Hava veririm onlara bedava
Eğe kemiğinden yarattım Havva
Balçıktan Ademi türettim dedi

Yeğ tuttular iğneyi çuvaldızdan
Hakkı ta ala için geçtik biz bizden
Gökteki binlerce parlak yıldızdan
Ermiş Nebilere nur attım dedi

Kılık değiştirip yerde süründüm
Kimi zaman güçsüzlere göründüm
Beyaz atlı prensine büründüm
Kızların gönlünde murattım dedi

Tanrıların tanrısıysam evrende
Bensiz zaman dilimi yok devranda
Evrenine güç gösterip çevremde
Başka tanrılarla zar attım dedi

Tellerini kopartmayın devrenin
Bozmasınlar düzenin çevrenin
Kalplerin her atışında evrenin
Döndüm etrafında tur attım dedi


Ahmet Canbaba

KARANLIĞIN İZİSİN

Düşündükçe bilinmeyen sırsın sen
Aklın belleklerde saklı gizisin
Işığın ışıkta gölgesi gibi
Karanlığın karanlıkta izisin

Roman ,roman destan, destan yazılan
Sır küpüsün bulmak için kazılan
Gönüllerin imbiğinden süzülen
Biliyorum sen bizlerin bizisin

Bazen unuturum sen neydin sahi
Gökten peygambere indirdin vahi
Şeytanı yaratan yüce bir dahi
Alnımıza yazılmış bir yazısın

Duyguların doruğunda hazların
Bulutların gölgesinde yazların
El örmesi ayetlerde kızların
Boncuk ,boncuk oya. oya dizisin

Derki zora gelsen beni anarsın
Yüreğine ateş düşse yanarsın
Kimler demez sana koca çınarsın
Baharsız gelen mevsimin güzüsün

Rehberler anlatır gezilerde sen
Tarihsin çıkarsın kazılarda sen
Bunca mitolojik yazılarda sen
Geleceğin insanlarda gözüsün

Kim çıldırmaz senden bir eser kalsa
Cinler çarpar zihinlerde yol alsa
Her şeyini verir bir fayda bulsa
Gönül yarasında bitmez sızısın


Ahmet Canbaba

KUL İDİ

Aşka çaba sarf etmiyor görünüm
Şimdi gelecekler bende fal idi.
Elimden kaçmasın diye yarınım
Kararan geceme vurdum kilidi.

Hiç olmadı boşa kapı çaldığım,
Kin bağlamış bana gönül aldığım,
Hep yüzüme güldüler dost bildiğim,
Bana göre, benden olan el idi.

Emeğinle az kazanman hezimet,
Onlar için bir sınırsız ganimet ,
Bana lütuf saydıkları az nimet,
Bir kurumuş elde kalan dal idi.

Hep hayaldir gerçek diye gördüğü,
Olmamıştır yaraları sardığı,
Hazinesinden yalnızca sürdüğü,
Damağıma bir parmaklık bal idi,

His okurum, aklı fikrini aymaz.,
Kırar kalbi, kendi fikrinden caymaz.
Gönül kilidine anahtar uymaz,
Beni kalpten yaralayan dil idi.

Hem düşündü Yaratan’ı yaratıp,
Bulamadı köşe bucak aratıp,
Öyle kul var Rabbim, ardından atıp
Tanrım gene seni tutan kul idi


Ahmet Canbaba

GEREK

Hiçbir sebep olamaz içip de azmak için
Kötüye gidiş varsa toplumu aymak gerek
Güzellik yok oluyor yetmez mi kızmak için
Bir şeyler yazmak için gerçekten duymak gerek

Bazen güzel oluyor yaşamak düş kurup ta
Bir yere varamazsın hatır gönül kırıp ta
Paylaşmanın yolunu hayattayken bulup ta
Eli açık olup ta paraya kıymak gerek

Bazen benliğim beni azarlar kızar paylar
Sabır taşı eritir geçer haftalar aylar
Sensizlik içimdeyken gözümde yok saraylar
Sayın bayanlar baylar seveni saymak gerek

Bulut olmalı gökte gürleyip çakmak için
Sel olup taşmalısın düşlerde akmak için
Kıvılcım olmalısın ateşi yakmak için
Tadına bakmak için meyveyi soymak gerek

Aydınlanmayan sönmüş içinde ışık varsa
Yaptığın haksızlıklar şayet yanına karsa
Zor bulunur kurtuluş toplumu pislik sarsa
Her eksilen ne varsa yerine koymak gerek

Duadan olur sanma şayet yağmur yağarsa
Başın ağrısa geçmez hoca dua okursa
Bitip tükenen edep haya haysiyet ar’sa
Kötüye gidiş varsa düzenden caymak gerek


Ahmet Canbaba

YÜRÜTTÜLER

Suya şavkı vurmuş gerçeği gökte
Aya yürüttüler bizleri aya
Yollar yürümekle aşınmaz deyip
Yaya yürüttüler bizleri yaya

Biz ne bilek kazanırlarmış haydan
Az istesek, derler bize yok faydan
Herkes vay anam vaaay deyip de vay dan
Vay a yürüttüler bizleri vay a

Buna da razıyız yemedik kötek
Bir lokma aş için öptük el etek
Bizden alacakları belki bir tek
Oya yürüttüler bizleri oya

Hep acılar çektik yüzler gülmedi
Seçilenler makamına almadı
Ağa dedik kadir kıymet bilmedi,
Beye yürüttüler bizleri beye

Dedik edepsizlik, ar yok dediler
Dedik haksız kazanç,ter yok dediler
Şehirlerde size yer yok dediler
Köye yürüttüler bizleri köye

Çıkar bekleyenler derki ye, yedir
Çıkarı yoksa, bilmez kıymet kadir
Bilmiyorum yapılan işler nedir
Şeye yürüttüler ,bizleri şeye

Para gerek lüzum var mı akıla
Zor gittik menzile kalka, yıkıla
Anlaşmazlıklar kaldı yüne, kıla
Tüye yürüttüler, bizleri tüye

Elde avuçta yok kalmadı tadım
İnsan düşünmekten oluyor hadım
Kimi zaman içilecek bir yudum
Suya yürüttüler bizleri suya

Günahkar kul geçmez desen sırattan
Düşen bin bir parça oluyor surattan
Bal arısı, horoz, derken kırattan
Taya yürüttüler, bizleri taya

Yatırımlar başlar oruç ayından
Aşağı kurtarmaz sözler sayından
Faiz haram diyerek kar payından
Paya yürüttüler bizleri paya


Ahmet Canbaba

KİMSE KULAK ASMIYOR


Bu kötüye gidişin bir sebebi
Var diyorum kimse kulak asmıyor
Hayatı felce uğratır yağacak
Kar diyorum kimse kulak asmıyor

Kredi verdin önüne gelene
Ağlayan var hayır gelmez gülene
Bilmediğini ne olur bilene
Sor diyorum kimse kulak asmıyor

Yalnız gençliktir varımız yoğumuz
Sırf kendini düşünüyor çoğumuz
Eğitimde dinde çağdaş ufkumuz
Dar diyorum kimse kulak asmıyor

Ne zaman, nereye kimler gelecek
Kimler örtülüden para verecek
Bu bilgiyi yalnız başkan bilecek
Sır diyorum kimse kulak asmıyor

Nöbet değiştirip bırak yerini
Halkım seçer sen üzülme birini
Bastırılmış yokluk zincirlerini
Kır diyorum kimse kulak asmıyor


Ahmet Canbaba

NE ZOR İMİŞ

Söyle vatandaşım doğru değil mi
Girişimiz ne zor imiş A.B ye
Kutsal saydığımız şeylerden ödün
Verişimiz ne zor imiş A.B ye

Öneriler yanlış ,karışık çözüm.
Önce kolum gidecek, sonra gözüm.
Bizlere gelişi kolayda, bizim.
Varışımız ne zor imiş A.B ye

Başka devletler öz, bizler elde bir
Uygulanmış bizlere şiddet, cebir
Karambole getirip‘te binde bir
Vuruşumuz ne zor imiş A.B ye

Hangi devletler çıkacak arkayı
Almasak ta olur A.B markayı
Onlardayken ipin ucu hırkayı
Örüşümüz ne zor imiş A.B ye

Hatalarının oluyor aması
Ara bulur,gönderirler Toması
Çifte standartlar uygulaması
Soruşumuz ne zor imiş A.B ye

Canbaba der demek dolmamış çilem.
Susturuyorlar etsek iki kelam.
Peki ağam, peki paşam deyip de selam
Duruşumuz ne zor imiş A.B


Ahmet Canbaba