"İki çeşit acımak vardır. Bunlardan, gerçekten kalbin sabırsızlığından başka bir şey olmayan, duygusal ve güçsüz biri, yabancı bir felaketin üzücülüğünden elden geldiğince çabuk kurtulmak ister; bu acımak, acıya ortak olmak değil, yabancı bir felaketten içgüdüsel olarak korunma çabasıdır. Duygusalllıktan uzak ama yaratıcı olan öteki ise gerçek acımadır; o ne istediğini bilir. Gücünün sonunda kadar ve hatta o sonun sınırlarını aşsa bile, tüm acılara katlanarak, o felakete ortak olmaya kararlıdır."

Stefan Zweig böyle açıklamış acımayı.

Peki ya sizce;
İnsan neden acır?
Niçin birilerine karşı merhamet duyar ve onun sorunlarına üzülür?
Bu bir ihtiyaçmıdır?
Yoksa bunun sebebi kaygılarımız mı?
Kendimizi onun yerine koyup da kendimize mi üzülürüz?
Olmasa hedonist mi oluruz?

işte bu özellik insanı hayvandan ayıran bir maneviyettır, ama gel görki öle zalimler varıdırki acımasız hayvandan beter...
İnsanların en cömerdi istemeden veren, En asili ise intikama gücü yeterken bağışlayandır. (Hz.Ali)

Acımak insanın içindeki bir duygudur.Sadece acımak çözüm olmuyor.Maddi ve manevi yönden yardımcı olabiliyorsam bu beni biraz olsun rahatlatıyor.

insanlara biz kullar degil allahim acisin..hatirladigim bir soz var hep..acima acinacak hale gelirsin.....ama cok uzulurumm asiri...kendimi hep o insanlarin yerine koyarimm..acimak acizliktir.bana gore..o kisiye elimden geldigi kadar yardimci olmaya calsirim,bu maddi ve manevi olarak...iste o zaman,uzuntusune yardimci olabilirsin...acimakla sadece ay yazikk.vahh tuh tuh...olmuyor...elini uzatippp.ona acilariyla...yardimci olacaksin...bu benim yapim ve gorusum...ben boyleyimm...tabiki herkes farkli dusunebilir...sevgiler....

İnsan , acınacak hale düşmemek için hem korkusundan, hemde tedirginliğinden kendisini bazı kötü durumlara karşı hazırlamalıdır.
Örneğin ;
Evim yanarsa neyaparım ? Sokaklardamı kalırım ?
Arabam çalınırsa neyaparım ?
İşsiz kalırsam neyaparım ?
Hastalanırsam , çalışamaz duruma gelirsem ne yaparım ?
gibi sorular sorar kendine ve buna kendini hazırlar.

İşte bu acılara ve karşılaşacağı kötü şartlara karşı ayakta durmaya çalışan insanın mücadelesi ve hazırlık yapmasıdır.

Diğer taraftan aman boşver İnşallah başıma bu olaylar gelmez Allah korusun der ve hiç bir tedbir ve önlem almaz. Ancak herzaman kendimizi en kötü şartlara alıştırmalı ve ona göre hayatımızı sigorta altına almamız için bazı tedbirleri almalıyız , alamazsak işte ozaman acınacak hale düşeriz.

Bu bir tedirginliktir Acıdığın insan için düşünürsün yaben olsam ne yapardım diye düşünürüm.
yada yapa bileceğim birşey varsa üstesinden gele bileceğim bir şey olursa amanna yaparım yardım cısı olurum.
yardım edilemeyecek bir durumsa dua ederim Allah kimseyi şaşırtmasın derim ne yaparsınız ( Adımız hıdır elimizden gelen budur)derim

Acima duygusu pasiv bir duygudur. Halbuki yapmamiz gereken, "Acima" kavrami yerine "Anlayis" kavramini yerlestirmektir. Cünkü "Anlayis" duygusu aktifdir. Yani acima yerine o kisiye anlayis gösterip, yapilabilecek birsey varsa yapmaktir.

Neden aciriz sorusuna ben kendi acimdan, önceden ögrendigimiz yanlis bir dini ögretiydi, diyorum.

Wikipedia'dan kopyaladigim bir örnegi sizlerle paylasmak istedim.

Sevgilerimle

Fatma

[FONT=sans-serif]Örnek bir hikaye:
[FONT=sans-serif]"Ünlü bir sporcu arabasına binmek üzereyken yanına bir kadın yaklaşır. Sporcuya küçük bir bebeğinin olduğunu, bebeğin çok hastalandığını ve hastahane masraflarını karşılayamadığını, onun her gün biraz daha ölüme yaklaştığını anlatır. Kadının anlattıkları sporcuyu etkiler. Hemen çek defterini çıkarır ve yüklüce bir para meblağı yazarak kadına verir ve Umarım bebeğinin iyi günleri için harcarsın der. Sporcu ertesi gün kulüpte öğle yemeği yerken yanına bir arkadaşı yaklaşarak, Geçen gün çocuklar, bir kadının sizinle konuştuğunu ve o kadına yüklüce bir çek verdiğinizi söylediler der. Ünlü sporcu, 'Evet, ne olmuş' der. Arkadaşı, 'O kadın bir sahtekar, zengin kişilere yaklaşıp hasta bir bebeği olduğunu söyleyerek para koparırmış. Korkarım sizden de koparmış.' der. Sporcu büyük bir sevinçle, 'Öyle mi, yani ölümü beklenen bir bebek yok mu? İşte bu hafta duyduğum en güzel haber bu.' der."