57’nci Tümen Komutanı Albay Reşat telefondaydı.
Mustafa Kemal:
–Reşat Bey, bu önemli tepeyi ne zaman alacaksınız?
–Komutanım, yarım saat sonra alacağız.
–Başarılar diliyorum.
Mustafa Kemal (saat 10.45):
–Düşmanın halen direndiğini görüyorum. Gözümüz o tepede, çok önemli.
–Komutanım tepeye düşman bir tümen yığmış, direniyor. Ama alacağız komutanım, mutlaka alacağız.
Mustafa Kemal (11.00):
Telefona Albay Reşat Bey’in Emir Subayı Üsteğmen Kaplangı çıktı.
–Reşat Bey’i istiyorum.
–Komutanım Reşat Bey size bir mesaj bırakarak intihar etti.
Okuyorum, komutanım:
–Yarım saat zarfında bu tepeyi almak için söz verdiğim halde sözümü yapamamış olduğumdan dolayı yaşayamam komutanım.
Mustafa Kemal’in gözlerinden yaşlar boşanır:
-Allah rahmet eylesin, Reşat Bey büyük bir vatanseverdir.
11.45′te Başkomutan Mustafa Kemal Paşa’nın telefonu çalar:
– Çiğiltepe alınmıştır komutanım. Yüzlerce ölüsünü bırakan düşman Sincanlı Ovası’na doğru kaçmaktadır, arz ederim.
Düşmanın Çiğiltepe’yi terk ederek, kaçmaya başladığı anda, Reşat Bey’in cansız bedeni, görevini yerine getirmenin huzurunu taşıyordu.

alıntıdır...