Sevgili Pelin 28. Hafta Konuğumuz (Bu Hafta Biraz Geciktik Kusura Bakmayın)

Birinci Soru Pelin Kim?

Şimdiden katılımı için teşekkürler..

merhaba pelin ablacim öncelikle haftanın konuğu olmuşsun başarılar canım hemen soruma geçmak istiyorum sana tek bir soru soracagım
11111
?PİRİMİ NASIL TANIDIN?

Canımmm... Hoşgeldin haftanın konuğuna..

Nasılsın iyimisin iyisindir inşallah

Müsadenle sana bir kaç soru soracağım

1. Hayattan beklentin nedir ? Hayallerin ?

2. Hayat felsefen nedir ?

3. Nasil bir Kisilige sahibsin ?

4. Korkuların /özlediklerin/ sevdiklerin?

5. Foruma ne kadar zaman ayırıyorsun -Neden?

6. Forum hakkında düşüncelerin ve forumla ilgili kendi hedeflerin nelerdir?

7. Yöneticilerden bir rican var mı?

8. Daha eski zamanlarda yaşamış olsaydın hangi devirde yaşamak isterdin...?

9. Hobilerin..? fobilerin...?

10. Sence huzurun kaynağı nedir?

Kolay gelsin sana bidenecik Pelincim mcx:işmar:

Aliekber yazdı:Sevgili Pelin 28. Hafta Konuğumuz (Bu Hafta Biraz Geciktik Kusura Bakmayın)

Birinci Soru Pelin Kim?

Şimdiden katılımı için teşekkürler..

Haftanın konuğu olarak beni seçtiğiniz için öncelikle teşekkür ederim

Pelin Kimdir? Anlatayım

1989'un Temmuz 29'unda Ankara Ulucanlar Hastanesi'nde ailemin 2. çocuğu olarak dünyaya gelmişim.Bir abim var -ki sormayın Dergah insanının "Saddam" lakabıyla tanıdığı, benimse çocukluğumun korkulu rüyası olan yinede çok sevdiğim abim Babam Türk Telekom'da memur olarak annem ise Dayı'nın işyerinde çalışıyor.Amasyalıyız ve 15 senedir Ana'ya sürekli olarak geliyoruz.

Küçükken çok mutlu,etrafına gülücükler saçan ancak hasta bir çocuktum.Çocukluğum iğne vurulmak için annemin sırtında hastanelere,sağlık ocaklarına gitmekle geçti.Çok iyi hatırlıyorum 6.sınıfta 29 kiloydum ve annem bana hep "Safinaz" derdi O zamanlar bademciklerimle başım dertteydi , tabi Ana'nın sayesinde bu dertten de kurtuldum.

Biraz okul hayatımdan bahsedeyim İlkokulu sürekli olarak okul değiştirerek okudum.3.sınıfa kadar Etimesgutta mahallemizdeki okulda, 5. sınıfa kadar yine Etimesgut'ta askeriye içerisindeki bir okulda ve Mamak'a taşınmamızla birlikte yine mahalledeki bir okulda okuyarak devam ettim.Ortaokul ve liseyi Ana'nın önerdiği okullarda bitirdim.Üniversiteyi de yine Ana'mın tercihi ve nasibi ile okuyorum.Üniversite sınavına gitmeden önceki gün Samsun'a Ahmedi Kebir Türbesi'ne dernek olarak ziyaret düzenlenmişti.Sınav dolayısıyla gidemeyecektim fakat Ana'm "sınav sabahına sınava birkaç saat kala Ankara'da oluruz,gel nasip olsun" dedi.Ertesi gün sınava birkaç saat kala Ankara'daydık ve 1 saatlik uykuyla sınava girdim.Sınav sonucum belli olduğunda puanımı yeterli bulmadım ve bir sonraki yılda tekrar girmeyi düşündüm.Ana'm tekrar uğraşmamamı söyledi ve "2 yıllık da olsa puanının tuttuğu yerleri getir ben işaretlemesini yaparım" dedi.Ve hiç unutmuyorum Ana'm tercihlerimi yaptığında sabahın 4üydü ve kendi odasındaydık.Ana'nın ayaklarına kapandık ve hayırlısını istedik annemle.Ve sonuç Ahi Evran Üniversitesi Kaman Meslek Yüksekokulu Bilgisayar Programlama ve Teknolojisi bölümü.Hani hayatta bazı şeyler sihirli bir el değimiş gibidir ve karşınıza çıkan fırsatlar sizi şaşırtırya, Pirimin nasibiyle üniversite hayatımda bu fırsatlarla karşılaştım ve hala da karşılaşmaktayım.Burda ev tuttuk ve okula sadece 100 metre mesafem var.Yanımda 75 yaşındaki dedem ve 65 yaşındaki babannem bulunmakta.Onlarla burda çok mutluyum Komşularımızı da hiç sormayın sanki Ana'm bizi eliyle bu insanların arasına koymuş gibi..Şu an 2.sınıftayım hayırlısıyla okulumu bitirip bu soğuk memleketten kurtulmak istiyorum
Neden burayı bu kadar detaylı anlattım? Çünkü Ana'nın bize nasip ettiği herşeyde bir hayır vardır, o bütün taşları yerli yerine koyup öyle verir nasibimizi.Bunu anlatmaya çalıştım


Şimdilik bu kadar,birazcıkda sizlere soracak soru bırakayım dimi ama cevaplarımda kişiliğime ve yaşamım hakkındaki bilgilere gerektiği kadar yer vereceğim Şimdiden sorularınız için teşekkür ederim..

Sevgili KibriyasınÜseyin,
Öncelikle merhaba, benim sorum şudur;

Anne babaların çocuklarına karşı nasıl bir tutum içinde olmalarını dilersin? Bu konudaki fikrini senin kendin pencerendendeki bakış açınla alabilirmiyim?

***B@Ş@K*** yazdı:merhaba pelin ablacim öncelikle haftanın konuğu olmuşsun başarılar canım hemen soruma geçmak istiyorum sana tek bir soru soracagım
11111
?PİRİMİ NASIL TANIDIN?

Merhaba canım

Güzel temennilerin için teşekkürler ablacım

Abimin küçüklüğünde bir rahatsızlığı vardı.Doğduğundan beri ağladığında vücudu,yüzü morarıyormuş ve nefes alamıyormuş.Çoğu kez ailem abimin kollarında can verdiğini düşünmüşler.Çok doktorun kapısını çalmışlar.Ve sonunda Ana'ya getirmişler.Ana abimin kalbinin delik olduğunu söylemiş ve dermanını vermiş.Ve ailem sürekli dergaha gelmeye başlamış.Ben o zamanlar 4-5 yaşlarındaydım fazla hatırlamıyorum ilk gelişimizi.O zamana dair hatırladığım ilk şey, ilk defa semah dönüşüm.6 yaşında vardım yoktum saçlarımda kısaydı baya, üzerimdede siyah bir pantolon ve gömleğim vardı.Ana'dan destur alıp semah döndükten sonra oturduğumda Ana sohbete başladığında "Bu karaoğlan kimin oğlu? ne güzel semah dönüyor" demişti hiç unutamıyorum..Ve o günden sonrada dergahta büyüdüm diyebilirim.Her türlü faaliyete katıldım, çoğu kişinin nasip olmasını istediği değerlere sahip oldum, her hizmette bulunmaya çalıştım.Beni çoğu kişi bilir tiyatro olsun folklor olsun başka faaliyetler olsun bacaksız halimle abilerimin ve ablalarımın destekleriyle yardımlarıyla her organizasyonda bulunurdum.Diyeceğim o ki ben Ana'yı tanıdığım günden beri dergah insanıyla ve Ana ile içiçeyim.Pirim bana o Ana'yı tanıdığım günü yaşattığı için, bu günlere kadar kapısından hizmet etmeyi nasip ettiği için O'na şükürler olsun.Nasip etti layık etsin..Neydim ne oldum dedirtmesin..Yolundan, kapısından, sevgisinden ayırmasın..Ve en önemlisi Ana'yı başımızdan eksik etmesin...