Sevim Sarısoy 47 yaşında bir anne... 10 yaşındayken trenden düşmüş, iki bacağını diz üstünden kaybetmiş. 9 yaşındaki oğlu Emre’yi her gün okula emekleyerek hazırlıyor
Sevim Sarısoy ile 9 yaşındaki oğlu Emre, bir yardım derneğinin Tepebaşı Mahallesi’nde yaptırdığı iki odalı prefabrik evde yaşıyor. Üç ayda bir aldığı 750 TL’lik engeli maaşıyla geçiniyorlar. Tepebaşı İlköğretim Okulu 2. sınıf öğrencisi olan oğlunu okutabilmek için mücadele veriyor.
7 yıl önce eşinden boşanan Sevim Sarısoy, oğlunu yaşatabilmek, onu okutabilmek için büyük zorlukları aşmış... “En büyük idealim, oğlumun üniversiteye gittiğini görmek” diyor. Oğlunu nasıl okula hazırladığını şöyle anlatıyor:
“Bacaklarım olmamasına rağmen, her sabah erkenden kalkıp büyük bir keyifle oğlumu okula hazırlıyorum. Ödevlerinde de elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyorum. Oğlum benim yaşama kaynağım.”
Oğlunu bırakmamak için protez taktıramadı
Yıllar önce Ankara’daki bir hastanede, protez bacak taktırmak için girişimde bulunmuş. Ancak, 1-2 yıl sürekli hastaneye gitmesi gerektiği için yaptıramamış. Sarısoy, “Protez ile ayağa kalkmak istemiştim. Ama 1-2 yıl sürekli hastaneye gitmem, eğitimler almam gerekiyordu. Çocuğumu başkasına vermem lazımdı. Adım atmasını, dengede kalmayı öğrenmeliydim. Takıldığı zaman 4-5 yıl uğraşsaydım ve bana destek verilseydi, en azından şimdi ayakta durabilirdim. Ama, hem ailemden hem de eşimden bu konuda bir destek görmedim. Çocuğumu da kimseye veremedim” diyor.
“Anneler Günü benim için buruk geçecek, ama oğlum var. Onu okutup hayata hazırlamak istiyorum” diyen Sarısoy’un kendisi için tek isteği ‘hiç olmazsa bir tekerlekli sandalye’ verilmesi...