<![CDATA[Pir Zöhre Ana Forum - Alevi Haber]]> https://www.zohreanaforum.com/ Mon, 04 May 2026 12:55:43 +0000 MyBB <![CDATA[Mafya babası için Cemevi’nde mevlid okunur mu?]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-mafya-babasi-icin-cemevi-nde-mevlid-okunur-mu.html Sun, 19 Apr 2026 18:58:46 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-mafya-babasi-icin-cemevi-nde-mevlid-okunur-mu.html Alevilik’teki Rızalığın, bir mafya lideriyle (Mehmet Kaplankıran-Kürt Mehmet) vedalaşma törenine dönüştürülerek kurban edildiğine tanıklık ediyoruz. Oysa Rızalık toplumsal adaletin, vicdanın ve ikrarın sarsılmaz orta direğidir. O direk kırıldığında Yol sahipsiz kalır. Berlin Alevi Toplumu Cemevi’nde (BAT) gerçekleşen ve yeraltı dünyasının normlarını inanç merkezine taşıyan o tören, sadece bir ‘hizmet hatası’ olamaz. Bu, bin yıldır ilmek ilmek örülen bir inanç dokusunu, Anadolu irfanını korumakla görevli kurumsal irade eliyle tahrip edilmesidir.

Berlin Alevi Toplumu’nun inançsal rehberliği, Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu (AABF) Kuzey Bölge İnanç Kurulu’na emanet edilmiştir. Ancak [b]"Yol"[/b]un belkemiği olan Rızalık ilkesi, toplumun gözü önünde bu yapının eğip bükmesi, o makamın meşruiyetinin sorgulanmasına neden olmuştur.

[b]Bu Mevlid’e izin verenlere sormak istiyorum: Alevi İnanç Kurulları Yol’un koruyucusu mu, yoksa mevcut bozuk düzeni onaylama kurulu mu?[/b]
[b]İnanç Kurulu, Berlin Cemevi’nde yürütülen bu "mevlit görünümlü" ‘erkan’ın Yol’a uygunluğuna dair bir onay vermiş midir? Eğer verildiyse, Rızalık terazisi neye göre kurulmuştur? Ayrıca açılama yapmak yerine neden sessizliği tercih etmiştir?[/b]
[b]Derviş İsmail Canbaz ve ekibi, bu sessizliği "temkin" olarak nitelendiremez. Alevilik’te hakikat, ertelenemez bir borçtur. Bir inanç kurulu, erkanın özü zedelendiğinde konuşmayacaksa, hangi "hizmet" için oradadır?[/b]
Almanya Kuzey Bölge İnanç Kurulu, en temel görevi olan [b]"Yol ve Erkan Denetçiliği"[/b] özelliğini yitirmiş görünmektedir. Bir Cemevi’nde verilecek hayır lokmasının, birinin cenazesinin, erkanla kaldırılıp kaldırılamayacağı inanç kurulunun bilgisinden bağımsız olamaz. Eğer kurulun bilgisi varsa, bu bir [b]"itikat kırılmasıdır."[/b] Eğer bilgisi yoksa bu da bir [b]"yönetim zafiyettir."[/b]
Rızalık ilkesinin ihlali, Aleviliğe yapılacak en büyük kötülüktür. Berlin’deki uygulama, Cemevi yöneticilerinin ve inanç önderlerinin eliyle bir inanç sistemine [b]"yeraltı dünyası"[/b] normlarının sızdırılmasıdır.
[b]Yazar EA Kızıldeli[/b]’nin Rızalık ihlali konusunda sosyal medyadaki [b]"[/b][b]Rızalık Yoksa Yol Yoktur"[/b] başlıklı paylaşımında tepkisini şöyle dile getirmiştir:
Alıntı:
"Değerli Canlar,
Günlerdir susmayı tercih ettim. ‘Belki bir açıklama gelir, belki Yol’un sorumluluğunu taşıyanlar çıkar konuşur’ dedim. Ama gördüm ki suskunluk büyüyor, konu örtülmeye çalışılıyor, kavramlar bilinçli şekilde yer değiştiriyor. Bu yüzden artık açık ve net konuşuyorum:
Bu mesele bir cenaze meselesi değildir; bu mesele doğrudan Alevi Yolu’nun Rızalık ilkesinin çiğnenmesidir.
Rızalık nedir diye yeniden hatırlatmak zorunda kalmak bile başlı başına bir kırılmadır. Çünkü Rızalık, bu Yol’un süsü değil, özüdür. Rızalık, bir insanın yaşamına kefil olmaktır. Rızalık, “ben buna şahidim” demektir. Rızalık, vicdanın mühür vurmasıdır.
Şimdi ben soruyorum:
Topluma zarar verdiği bilinen, zulümle, haksızlıkla, suçla anılan birine nasıl Rızalık verilir?
Kim adına verilir bu Rızalık?
Toplum adına mı? Vicdan adına mı? Yoksa sadece “yapılmış olsun” diye mi?
Bunun adı Rızalık değildir.
Bunun adı, Alevi Yolu’nun en temel ilkesini yok saymaktır.
Bazı çevreler meseleyi “ölenin arkasından konuşulmaz” diyerek geçiştirmeye çalışıyor. Bu söz ne Aleviliğin ilkesidir, ne de hakikatin ölçüsüdür. Alevilik’te esas olan hakikattir. Hakikat ise ölümle ortadan kalkmaz. Kul hakkı mezara girmez.
Eğer bir insanın yaşamı ortadaysa, yaptıkları biliniyorsa ve buna rağmen “helal olsun, razıyım” deniyorsa, bu sadece bir söz değildir.
Bu, mazluma sırt çevirmektir. Bu, hakikati inkâr etmektir.
Bir diğer vahim durum ise şudur:
Mevlid ile 40 Erkanı’nın bilinçli şekilde yer değiştirilmesi ve bunun toplumun önüne farklı bir gerçeklik gibi sunulmasıdır.
Herkes biliyor ki mesele başta bir mevlid tartışmasıydı. Ama ne oldu? Bir anda konu “40 Erkanı yapıldı” denilerek başka bir yere çekildi. Gerçek değiştirilemeyince adı değiştirildi.
Bu, basit bir hata değildir.
Bu, iç asimilasyonun en sinsi biçimidir.
Aleviliğe ait olmayan bir ritüeli, Aleviliğin içindenmiş gibi göstermek; kavramları eğip bükmek; toplumu buna alıştırmak… İşte asimilasyon tam olarak budur. Dışarıdan gelen baskıdan daha tehlikelidir. Çünkü içeriden, fark ettirmeden, alıştıra alıştıra yapılır.
Ve asıl meseleye geliyorum:
İnanç Kurulu’nun bu süreçteki sessizliği gine tesadüf değildir. Bu sessizlik, tam anlamıyla “Suçüstü yakalanmışlıktır” bir suskunluktur.
Ortada bu kadar büyük bir tartışma varken, rızalık ilkesi bu kadar açık ihlal edilmişken, erkânın özü bu kadar tartışılır hale gelmişken hâlâ tek bir net açıklama yok.
Ben buradan açıkça söylüyorum:
Bu sessizlik ne tarafsızlıktır ne de temkin.
Bu sessizlik, yapılanların üzerini örtme çabasıdır.
Bu sessizlik, iç asimilasyonun sinsice devam ettirilmesidir.
Eğer İnanç Kurulu bu uygulamalardan haberdarsa ve susuyorsa, bu Yol’a karşı sorumluluğunu yerine getirmiyordur.
Eğer haberi varsa, var. Berlin Cemevi’nde erkanı yürüten Dede aynı zamanda AABF KB İnanç Kolu Başkanı’dır. Şimdiye kadar sesini çıkartmayan yönetim kurulundaki Ana ve Dedeler?
Ama hangi ihtimal doğru olursa olsun değişmeyen bir gerçek var:
Bu suskunluk, bu ihlalin ortağıdır.
Alevilik’te erkan sadece bir ritüel değildir. Erkan, bir yaşamın Yol ile olan ilişkisinin ilanıdır. Erkan, bir onaydır. Erkan, bir duruştur. Eğer bu duruş yoksa yapılan şey erkan değildir.
Bugün en tehlikeli nokta şudur:
Rızalık, içi boşaltılmış bir kelimeye dönüştürülmek isteniyor.
Erkan, şekle indirgenmek isteniyor.
Yol ise sadece adı kalan bir yapıya dönüştürülüyor.
Ben bunu kabul etmiyorum.
Bu Yol böyle ucuzlatılamaz.
Alevilik herkesi aklayan bir yol değildir. Alevilik, her yapılanı görmezden gelen bir anlayış hiç değildir. Alevilik, hakikat karşısında net duruştur.
Ve ben bir Alevi Kızılbaş olarak şunu açıkça söylüyorum:
Rızalık yoksa o erkan yoktur.
Hakikat yoksa o Yol yoktur.
Ve suskunluk varsa, orada sorun vardır.
Artık bu saatten sonra kimsenin kelimelerin arkasına saklanma lüksü yoktur.
Ya çıkıp açıkça konuşulacak, ya da bu suskunluğun altında kalınacaktır.
Çünkü bu Yol’da vicdanına ve topluma ikrar veren susamaz.
Hakikati bilen gizleyemez.
Ve hiç kimse, toplum adına keyfi Rızalık dağıtamaz."
[b]***[/b]
[b]O zaman "Rızalık" kimin emrine amade edildi? diye sormak gerekir.[/b]
Zulümle, haksızlıkla ve toplumsal yaralarla anılan şahsiyetlere Cemevi’nin kapısını aralamak, Rızalık terazisinin kefelerini [b]"güce"[/b] teslim etmektir. İnanç Kurulu Başkanı’nın o töreni yürüttüğü yerde, Yol’un nefesinin kesilmesi demektir.
Bu sorunu yerel bir hatadan çıkarıp tüm Avrupa’da yaşayan Aleviler için bir kriz haline dönüştüren asıl nokta, [b]‘erkanı’[/b] yürüten kişinin aynı zamanda [b]AABF (Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu) Kuzey Bölge İnanç Kurulu Başkanı[/b] sıfatını taşımasıdır.
Federasyonun en üst kademesinde görev yapan bir ismin, Alevilik’le hiçbir alakası olmayan [b]"Mevlid"[/b] gibi Sünni-gelenekçi törenleri Cemevi’nde gerçekleştirmesi, federasyonun [b]"asimilasyona karşı direnç"[/b] söylemiyle taban tabana zıttır. Bu durum, kurumsal hiyerarşinin Yol’un kurallarının önüne geçtiğinin en belirgin kanıtıdır.
Alevi kamuoyunda oluşan [b]"bağış karşılığı Rızalık"[/b] algısı, kurumların şeffaflık sınavında sınıfta kaldığını göstermektedir.
[Resim: yeni-proje-29.jpg]Sedat Peker, Mehmet Kaplankıran için Berlin Alevi Toplumu Cemevi’nde düzenlenen mevlide başsağlığı mesajı gönderdi.
***
Artık asimilasyon sadece devlet eliyle yapılmıyor. Asimilasyon bizzat federasyon ve Cemevi yönetimlerinin [b]"seküler körlüğü"[/b] ve [b]"kurumsal elitizmi"[/b] eliyle içeriden inşa ediliyor. Mevlid okutarak Aleviliği [b]"folklorik bir cami altı kültürüne"[/b] indirgemek, bin yıllık sırrı yok saymaktır.
Eğer Rızalık makamı, kişinin toplumsal geçmişine değil de nüfuzuna bakarak kapı aralanıyorsa, orada [b]"Yol"[/b] bitmiş, [b]"Piyasa Aleviliği"[/b] başlamıştır. Berlin Cemevi yönetimi ve İnanç Kurulu yeraltı dünyasının şahsiyetlerine kapı açarak, aslında o kapıdan içeriye [b]"korku ve yozlaşma"[/b] normlarını buyur etmiştir.
Yol’un Rızalık ilkesini koruyamayanların, o makamlarda oturarak toplumun vicdanıyla oynamaya hakkı yoktur. Rızalık verilmemiş bir erkan, yalnızca kadük bir törendir ve Yol’a ihanettir, bu bilinmelidir. Bugün Berlin Alevi Toplumu’ndaki yöneticiler, attıkları her imzanın inançsal bir bedeli olduğunu unutmuş görünmektedir.
[b]Cemevi yönetmek, bir spor kulübü yönetmek değildir. Attığınız her idari adım, bir Talibin gönlünde ya bir çerağ uyandırır ya da o çerağı söndürür.[/b]
[b]Hakikat karşısında bükülmeyenlerin yolu ve bu kadim yolun yolcuları bu sessizliği "iç asimilasyon ortaklığı" olarak kaydedecektir.[/b]
[b]Güce teslim edilen Rızalık terazisi, iç asimilasyonun en önemli dayanak noktasıdır.[/b]
Aşkı muhabbetle…

KAYNAK: https://halktv.com.tr/makale/mafya-babasi-icin-cemevinde-mevlid-okunur-mu-1023223]]> Alevilik’teki Rızalığın, bir mafya lideriyle (Mehmet Kaplankıran-Kürt Mehmet) vedalaşma törenine dönüştürülerek kurban edildiğine tanıklık ediyoruz. Oysa Rızalık toplumsal adaletin, vicdanın ve ikrarın sarsılmaz orta direğidir. O direk kırıldığında Yol sahipsiz kalır. Berlin Alevi Toplumu Cemevi’nde (BAT) gerçekleşen ve yeraltı dünyasının normlarını inanç merkezine taşıyan o tören, sadece bir ‘hizmet hatası’ olamaz. Bu, bin yıldır ilmek ilmek örülen bir inanç dokusunu, Anadolu irfanını korumakla görevli kurumsal irade eliyle tahrip edilmesidir.

Berlin Alevi Toplumu’nun inançsal rehberliği, Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu (AABF) Kuzey Bölge İnanç Kurulu’na emanet edilmiştir. Ancak [b]"Yol"[/b]un belkemiği olan Rızalık ilkesi, toplumun gözü önünde bu yapının eğip bükmesi, o makamın meşruiyetinin sorgulanmasına neden olmuştur.

[b]Bu Mevlid’e izin verenlere sormak istiyorum: Alevi İnanç Kurulları Yol’un koruyucusu mu, yoksa mevcut bozuk düzeni onaylama kurulu mu?[/b]
[b]İnanç Kurulu, Berlin Cemevi’nde yürütülen bu "mevlit görünümlü" ‘erkan’ın Yol’a uygunluğuna dair bir onay vermiş midir? Eğer verildiyse, Rızalık terazisi neye göre kurulmuştur? Ayrıca açılama yapmak yerine neden sessizliği tercih etmiştir?[/b]
[b]Derviş İsmail Canbaz ve ekibi, bu sessizliği "temkin" olarak nitelendiremez. Alevilik’te hakikat, ertelenemez bir borçtur. Bir inanç kurulu, erkanın özü zedelendiğinde konuşmayacaksa, hangi "hizmet" için oradadır?[/b]
Almanya Kuzey Bölge İnanç Kurulu, en temel görevi olan [b]"Yol ve Erkan Denetçiliği"[/b] özelliğini yitirmiş görünmektedir. Bir Cemevi’nde verilecek hayır lokmasının, birinin cenazesinin, erkanla kaldırılıp kaldırılamayacağı inanç kurulunun bilgisinden bağımsız olamaz. Eğer kurulun bilgisi varsa, bu bir [b]"itikat kırılmasıdır."[/b] Eğer bilgisi yoksa bu da bir [b]"yönetim zafiyettir."[/b]
Rızalık ilkesinin ihlali, Aleviliğe yapılacak en büyük kötülüktür. Berlin’deki uygulama, Cemevi yöneticilerinin ve inanç önderlerinin eliyle bir inanç sistemine [b]"yeraltı dünyası"[/b] normlarının sızdırılmasıdır.
[b]Yazar EA Kızıldeli[/b]’nin Rızalık ihlali konusunda sosyal medyadaki [b]"[/b][b]Rızalık Yoksa Yol Yoktur"[/b] başlıklı paylaşımında tepkisini şöyle dile getirmiştir:
Alıntı:
"Değerli Canlar,
Günlerdir susmayı tercih ettim. ‘Belki bir açıklama gelir, belki Yol’un sorumluluğunu taşıyanlar çıkar konuşur’ dedim. Ama gördüm ki suskunluk büyüyor, konu örtülmeye çalışılıyor, kavramlar bilinçli şekilde yer değiştiriyor. Bu yüzden artık açık ve net konuşuyorum:
Bu mesele bir cenaze meselesi değildir; bu mesele doğrudan Alevi Yolu’nun Rızalık ilkesinin çiğnenmesidir.
Rızalık nedir diye yeniden hatırlatmak zorunda kalmak bile başlı başına bir kırılmadır. Çünkü Rızalık, bu Yol’un süsü değil, özüdür. Rızalık, bir insanın yaşamına kefil olmaktır. Rızalık, “ben buna şahidim” demektir. Rızalık, vicdanın mühür vurmasıdır.
Şimdi ben soruyorum:
Topluma zarar verdiği bilinen, zulümle, haksızlıkla, suçla anılan birine nasıl Rızalık verilir?
Kim adına verilir bu Rızalık?
Toplum adına mı? Vicdan adına mı? Yoksa sadece “yapılmış olsun” diye mi?
Bunun adı Rızalık değildir.
Bunun adı, Alevi Yolu’nun en temel ilkesini yok saymaktır.
Bazı çevreler meseleyi “ölenin arkasından konuşulmaz” diyerek geçiştirmeye çalışıyor. Bu söz ne Aleviliğin ilkesidir, ne de hakikatin ölçüsüdür. Alevilik’te esas olan hakikattir. Hakikat ise ölümle ortadan kalkmaz. Kul hakkı mezara girmez.
Eğer bir insanın yaşamı ortadaysa, yaptıkları biliniyorsa ve buna rağmen “helal olsun, razıyım” deniyorsa, bu sadece bir söz değildir.
Bu, mazluma sırt çevirmektir. Bu, hakikati inkâr etmektir.
Bir diğer vahim durum ise şudur:
Mevlid ile 40 Erkanı’nın bilinçli şekilde yer değiştirilmesi ve bunun toplumun önüne farklı bir gerçeklik gibi sunulmasıdır.
Herkes biliyor ki mesele başta bir mevlid tartışmasıydı. Ama ne oldu? Bir anda konu “40 Erkanı yapıldı” denilerek başka bir yere çekildi. Gerçek değiştirilemeyince adı değiştirildi.
Bu, basit bir hata değildir.
Bu, iç asimilasyonun en sinsi biçimidir.
Aleviliğe ait olmayan bir ritüeli, Aleviliğin içindenmiş gibi göstermek; kavramları eğip bükmek; toplumu buna alıştırmak… İşte asimilasyon tam olarak budur. Dışarıdan gelen baskıdan daha tehlikelidir. Çünkü içeriden, fark ettirmeden, alıştıra alıştıra yapılır.
Ve asıl meseleye geliyorum:
İnanç Kurulu’nun bu süreçteki sessizliği gine tesadüf değildir. Bu sessizlik, tam anlamıyla “Suçüstü yakalanmışlıktır” bir suskunluktur.
Ortada bu kadar büyük bir tartışma varken, rızalık ilkesi bu kadar açık ihlal edilmişken, erkânın özü bu kadar tartışılır hale gelmişken hâlâ tek bir net açıklama yok.
Ben buradan açıkça söylüyorum:
Bu sessizlik ne tarafsızlıktır ne de temkin.
Bu sessizlik, yapılanların üzerini örtme çabasıdır.
Bu sessizlik, iç asimilasyonun sinsice devam ettirilmesidir.
Eğer İnanç Kurulu bu uygulamalardan haberdarsa ve susuyorsa, bu Yol’a karşı sorumluluğunu yerine getirmiyordur.
Eğer haberi varsa, var. Berlin Cemevi’nde erkanı yürüten Dede aynı zamanda AABF KB İnanç Kolu Başkanı’dır. Şimdiye kadar sesini çıkartmayan yönetim kurulundaki Ana ve Dedeler?
Ama hangi ihtimal doğru olursa olsun değişmeyen bir gerçek var:
Bu suskunluk, bu ihlalin ortağıdır.
Alevilik’te erkan sadece bir ritüel değildir. Erkan, bir yaşamın Yol ile olan ilişkisinin ilanıdır. Erkan, bir onaydır. Erkan, bir duruştur. Eğer bu duruş yoksa yapılan şey erkan değildir.
Bugün en tehlikeli nokta şudur:
Rızalık, içi boşaltılmış bir kelimeye dönüştürülmek isteniyor.
Erkan, şekle indirgenmek isteniyor.
Yol ise sadece adı kalan bir yapıya dönüştürülüyor.
Ben bunu kabul etmiyorum.
Bu Yol böyle ucuzlatılamaz.
Alevilik herkesi aklayan bir yol değildir. Alevilik, her yapılanı görmezden gelen bir anlayış hiç değildir. Alevilik, hakikat karşısında net duruştur.
Ve ben bir Alevi Kızılbaş olarak şunu açıkça söylüyorum:
Rızalık yoksa o erkan yoktur.
Hakikat yoksa o Yol yoktur.
Ve suskunluk varsa, orada sorun vardır.
Artık bu saatten sonra kimsenin kelimelerin arkasına saklanma lüksü yoktur.
Ya çıkıp açıkça konuşulacak, ya da bu suskunluğun altında kalınacaktır.
Çünkü bu Yol’da vicdanına ve topluma ikrar veren susamaz.
Hakikati bilen gizleyemez.
Ve hiç kimse, toplum adına keyfi Rızalık dağıtamaz."
[b]***[/b]
[b]O zaman "Rızalık" kimin emrine amade edildi? diye sormak gerekir.[/b]
Zulümle, haksızlıkla ve toplumsal yaralarla anılan şahsiyetlere Cemevi’nin kapısını aralamak, Rızalık terazisinin kefelerini [b]"güce"[/b] teslim etmektir. İnanç Kurulu Başkanı’nın o töreni yürüttüğü yerde, Yol’un nefesinin kesilmesi demektir.
Bu sorunu yerel bir hatadan çıkarıp tüm Avrupa’da yaşayan Aleviler için bir kriz haline dönüştüren asıl nokta, [b]‘erkanı’[/b] yürüten kişinin aynı zamanda [b]AABF (Almanya Alevi Birlikleri Federasyonu) Kuzey Bölge İnanç Kurulu Başkanı[/b] sıfatını taşımasıdır.
Federasyonun en üst kademesinde görev yapan bir ismin, Alevilik’le hiçbir alakası olmayan [b]"Mevlid"[/b] gibi Sünni-gelenekçi törenleri Cemevi’nde gerçekleştirmesi, federasyonun [b]"asimilasyona karşı direnç"[/b] söylemiyle taban tabana zıttır. Bu durum, kurumsal hiyerarşinin Yol’un kurallarının önüne geçtiğinin en belirgin kanıtıdır.
Alevi kamuoyunda oluşan [b]"bağış karşılığı Rızalık"[/b] algısı, kurumların şeffaflık sınavında sınıfta kaldığını göstermektedir.
[Resim: yeni-proje-29.jpg]Sedat Peker, Mehmet Kaplankıran için Berlin Alevi Toplumu Cemevi’nde düzenlenen mevlide başsağlığı mesajı gönderdi.
***
Artık asimilasyon sadece devlet eliyle yapılmıyor. Asimilasyon bizzat federasyon ve Cemevi yönetimlerinin [b]"seküler körlüğü"[/b] ve [b]"kurumsal elitizmi"[/b] eliyle içeriden inşa ediliyor. Mevlid okutarak Aleviliği [b]"folklorik bir cami altı kültürüne"[/b] indirgemek, bin yıllık sırrı yok saymaktır.
Eğer Rızalık makamı, kişinin toplumsal geçmişine değil de nüfuzuna bakarak kapı aralanıyorsa, orada [b]"Yol"[/b] bitmiş, [b]"Piyasa Aleviliği"[/b] başlamıştır. Berlin Cemevi yönetimi ve İnanç Kurulu yeraltı dünyasının şahsiyetlerine kapı açarak, aslında o kapıdan içeriye [b]"korku ve yozlaşma"[/b] normlarını buyur etmiştir.
Yol’un Rızalık ilkesini koruyamayanların, o makamlarda oturarak toplumun vicdanıyla oynamaya hakkı yoktur. Rızalık verilmemiş bir erkan, yalnızca kadük bir törendir ve Yol’a ihanettir, bu bilinmelidir. Bugün Berlin Alevi Toplumu’ndaki yöneticiler, attıkları her imzanın inançsal bir bedeli olduğunu unutmuş görünmektedir.
[b]Cemevi yönetmek, bir spor kulübü yönetmek değildir. Attığınız her idari adım, bir Talibin gönlünde ya bir çerağ uyandırır ya da o çerağı söndürür.[/b]
[b]Hakikat karşısında bükülmeyenlerin yolu ve bu kadim yolun yolcuları bu sessizliği "iç asimilasyon ortaklığı" olarak kaydedecektir.[/b]
[b]Güce teslim edilen Rızalık terazisi, iç asimilasyonun en önemli dayanak noktasıdır.[/b]
Aşkı muhabbetle…

KAYNAK: https://halktv.com.tr/makale/mafya-babasi-icin-cemevinde-mevlid-okunur-mu-1023223]]> <![CDATA[Aleviler tarihsel mirasından nasıl koparıldı?]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-aleviler-tarihsel-mirasindan-nasil-koparildi.html Sun, 05 Apr 2026 21:06:13 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-aleviler-tarihsel-mirasindan-nasil-koparildi.html İsmail Pehlivan yazdı: Aleviler tarihsel mirasından nasıl koparıldı?
"Aldanma cahilin kuru lafına
Kültürsüz insanın külü yalandır
Hükmetse dünyanın her tarafına
Arzusu hedefi yolu yalandır"
Aşık Veysel
Anadolu’nun kadim inanç ve kültür mozaiğinde Alevilik her zaman mazlumun yanında duran, adaleti merkezine alan ve "72 millete bir nazarla bakmayı" düstur edinen bir inanç ve yaşam biçimidir. Ancak bugün, gerek Türkiye’de gerekse Avrupa’da Alevi toplumunun temsil yetkisini üstlenen çatı örgütlerinin, federasyonların ve derneklerin yönetim kadrolarının içine düştüğü vahim durum, bu kadim batıni inancın ruhuyla çelişen tarzdaki uygulamaları ile tarihsel mirastan nasiplenmediği gözlemlenmektedir.
Son yıllarda Alevi kurumlarının yönetim kademelerinde gözlemlenen aşırı siyasallaşma, inanç merkezli bir hak arama mücadelesinden ziyade, belirli bir siyasi hattın arka bahçesine dönüşme emareleri taşımaktadır. Bu durum, sadece inancın doğal yapısını bozmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumda telafisi güç kırılmalara ve Alevilik’ten uzaklaşmalara yol açıyor.
***
Günümüz Alevi örgütlülüğünün neden olduğu en hayati sorunlardan biri de Aleviler’in, Alevilik’ten uzaklaştırılmasıdır. Ne yazık ki bu durum, toplumsal birlikteliğe vurulan bir darbedir. Aleviler inancından uzaklaştı. Bunun nedeni günümüz Alevi kadroların Aleviliğe yeni donlar biçme girişimleridir. Cemevleri toplumun ihtiyaçlarına cevap veremez haldeler. Bilimden ziyade şeklen ve ritüellerle yetinilmesi ibadeti kısır bir döngüye hapsetti. Bu vahim durumun doğal bir sonucu olarak da toplumsal birliktelik ağır yaralar aldı, kadim dayanışma ruhu zedelendi.
Bugün artık cesaretle masaya yatırılması gereken en temel konu şudur: Neden ve nasıl dağıldık, niçin uzaklaştık? Daha da önemlisi, yeniden nasıl toparlanırız?
Geçmişte inanç, hayatın ta kendisiydi, nefes alınan her ana, kurulan her ilişkiye sinmiş bir yaşam biçimiydi. Oysa bugün inancın yerini daha çok "kimlik siyaseti" ve sadece şekilden ibaret olan "ritüeller" aldı. Üzülerek görmekteyiz ki; inanç yaşamın odağına alınmazken, göstermelik olan şekilcilik ön planda tutuluyor. İnanç, bir hayat nizamı olmaktan çıkarılıp bir temsil biçimine dönüşüyor.
Bugün gelinen noktada sormamız gereken bir soru da şudur: Alevi kurumları toplumu özgürleştirmek için mi var, yoksa onları siyasi birer "yedek güç" olarak bir yerlere yamamak için mi?
***
Alevilik, özü gereği Rızalık üzerine hayat bulur. Cem Meydanı’na her birey, siyasi kimliğinden, etnik kökeninden ve sınıfsal konumundan arınarak girer. Oysa bugünkü federasyon yöneticileri, Cemevleri’ni ve dernekleri birer "siyasal lojistik merkez" haline getirme gayretindedir.
Özellikle Türkiye’deki Alevi federasyonları ile Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu (AABK) yöneticileri, Aleviliğin tarihsel mağduriyetlerini güncel siyasetin pazarlık masasına sürmekte sakınca görmemekteler. Bu yöneticiler, toplumun genel rızasını almadan, kurumsal kimliği bir siyasi partinin ideolojik hattına eklemlemeye çalışmaktalar. Bu "yedekleme" operasyonu, Alevi toplumunun geniş ve çoğulcu yapısını dar bir siyasi alana hapsetme girişimidir. Bu daralma, örgütlerin toplumun farklı kesimleriyle olan bağını koparmakta ve inancı, sadece bir grubun siyasi çıkarlarına hizmet eden bir yapıya dönüştürme riski taşımaktadır.
***
Günümüzdeki can alıcı noktalarından biri de, bu siyasal kadroların Cemevleri üzerindeki kurumsal hegemonyasıdır. Bugün Cemevleri, Anadolu Alevi Ocakları’nın idari kontrolünde olması gerekirken, dernek ve federasyon yöneticilerinin idari ve siyasi kontrolü altındadır. Cemevleri, Andolu Alevi inancının ibadet mekanıdır. O mekanın temsileri "hak ve hakikat"i bilen, sadakat ve liyakat sahibi olan, Mürşidler, Pirler ve Rehberler (Rayber) olmalıdır.
Siyasallaşmış mevcut yöneticiler, Cemevleri’ni kendi siyasi varlıklarını sürdürebilecekleri birer "getto" olarak görüyorlar. Bu hegemonik işgal sona erdiğinde, kendi siyasi ağırlıklarının ve varlık nedenlerinin ortadan kalkacağından korkuyorlar. Bu korku, onları daha da otoriterleşmeye ve inancı daha fazla siyasallaştırmaya itiyor. Cemevleri’nin birer "siyasi büro" gibi kullanılması, o mekanların manevi ruhunu zedelediği gibi, inanç önderlerini de yöneticilerin memuru pozisyonuna düşürmektedir. Bu tablo, Alevi örgütlenmesinin en önemli "çıkmazıdır."
***
Kurumsal yönetimlerdeki bu siyasi hırs ve "yamama" çabası, beraberinde kişisel çıkar ağlarını da örmektedir. Bu kadrolar birbirlerinin arkasından riyakarca konuşurken, siyasi ve ekonomik çıkarları mevzubahis olunca hemencik ortaklaşabiliyorlar. Nitekim geçen ay Alevi Kültür Dernekleri’nin olağanüstü kongresinde adı bazı şaibeli konulara karıştığı iddia edilen mevcut başkan için federasyon yöneticileri delegeleri etkileyerek üç oy farkla kazanmasını sağladılar. Bunların siyasi partilerle kurduğu faydacılığa dayalı ilişkiler sonucu bazı yöneticilere belediye meclis üyelikleri, siyasi adaylıklar veya farklı kapılar açarken, toplumda ise derin bir hayal kırıklığı ve yabancılaşmaya neden olmaktadır.
İnançsal boyutta Aleviler arasında yaşanan bu kırılma, salt bir siyasi ayrışma değildir. Bu aynı zamanda kurumlara duyulan güvenin de yok olmasıdır. Genç kuşaklar ve kadınlar, inançlarının bir siyasi partinin sloganlarına meze edildiğini gördükçe kurumlardan uzaklaşıyorsa, bu kurumsal hafızanın silinmesine ve toplumun köksüzleşmesine neden olabilir. Eğer bir inanç grubu, kendi inanç merkezlerinde "rıza" yerine "çıkara dayalı biat" edilmeyi görüyorsa, orada inançsal bir çürüme çoktan başlamış demektir.
***
Bu toplumu ayrıştırarak yıpratan yapıdan kurtulmanın yolu Alevileri içine düştüğü siyasi cendereden çıkarmak için radikal ancak yapıcı bir "alan ayrışmasına" ihtiyaç vardır.
İşte çözüm yolu ve yöntemi:
Cemevleri’nin yönetimi ve inançsal alanı tamamen hizmet yürüten inanç önderlerine, Anadolu Alevi Ocak mensuplarına bırakılmalıdır. Kurumsal yöneticiler, Cemevleri’nin sadece lojistik ve idari destekçisi olmalı, oranın ruhuna müdahale etmemelidir. Bu, inancın özgün yapısını koruyacak ve siyasallaşmanın önüne set çekecektir. Aleviliğin siyasallaşmasına hizmet eden her yapı bu ulvi Yol’dan bihaber olduğunun belirtisidir.
Bu anlamda ilkin Cem Meydanı’nı eski anlamına ve haline yaklaştırmakla işe başlanmalı… Cem Meydanı’nı Dede yönetir. Meydan Canlar’ın her türlü sorunu halledilmeden kapanmaz. Cem Meydanı’nda yasa konur, yasaya uymayanlar dara çekilip yargılanır. Yani sadece oturup kakılan, gülbank okunan, secde edilen, semah dönülen bir yer olmaktan öte, Canlar’ın gerçekleri konuştuğu, sosyal sorunlarla yüzleştiği bir yerdir Cem Meydanı...
***
Federasyonlar, inanç üzerinden siyasi pazarlık yapmak yerine, demokrasi mücadelesi veren birer demokratik kitle örgütü olarak çalışmalarını sürdürmelidir. Federasyonlar eşit yurttaşlık, insan hakları, çevre sorunları ve kadın-çocuk hakları gibi hak mücadelesini merkezine alan evrensel demokrasi sorunlarında etkin birer aktör olmalıdır. Ancak bu mücadeleyi verirken, bir siyasi partinin "arka bahçesi" olmadan, inanç önderlerinin rızalığına da alarak her siyasi yapıya eşit mesafede, ilkeli ve bağımsız bir güç odağı olarak hareket etmelidirler.
***
Kurum yöneticiliği bir "meslek" veya "siyasete zıplama basamağı" olmaktan çıkarılmalıdır. Dönemsel yönetimler, şeffaf denetim mekanizmaları ve tabanın doğrudan katılımı rızalıkla sağlanmalıdır. Yöneticilerin kişisel siyasi hedefleri ile kurumsal kimlik arasına aşılmaz duvarlar örülmelidir.
***
Bugünkü hantal ve eril yapının yıkılması için gençlerin ve kadınların yönetimlerde "kenar süsü" olarak görülmeden, yönetim mekanizmalarda söz ve karar sahibi olarak yer almalıdır. Bu, kurumların enerjisini tazeleyecek ve onları bugünkü "çıkarcı bakış açısından" uzaklaştıracaktır.
***
Alevi toplumunun geleceği, kurumların kendi içindeki bu "işgal" ve "yamama" kültürünü reddetmesinden geçmektedir. Eğer federasyonlar, Cemevleri’ni inanç önderlerine bırakıp, kendileri sivil toplumun özgürlük alanında hak mücadelesine girişirlerse, bu toplumda gerçek bir karşılık bulacaktır. İşte o zaman samimiyet testinden geçmiş olacaklar ve Aleviler, birer "siyasi yedek" olarak görülmeden demokrasinin asli ve kurucu unsuru haline gelecektir.
Eskiden Alevilik denilince “neye inanıyorsun?”dan ziyade, “nasıl yaşıyorsun?” meselesiydi. İnsan, adaletli mi? Paylaşımcı mı? Kimsenin hakkını yemiyor mu? asıl bakılan buydu. Bunun da iki temel direği vardı: Rızalık ve İkrar. Rızalık, doğruluktan şaşmamak, üstün ahlaklı olmak, herkesin gönüllü olarak bir arada yaşamasını içselleştirmek, kimsenin kimseye üstünlük ve zorbalık yapmaması demekti. Rızalık şeklen yapılan bir eylemden öte, sosyal yaşamda insanı doğruluktan ayrılmamasını sağlayan bir haldir. İkrar, Hakk Muhammed Ali Yolu’na revan olmanın ilk makamıdır. İkrar söz vermektir. Yani “Ben adil yaşayacağım” demektir.
Bugün yol ayrımında olan (istisnalar hariç) günümüzde ocakzade Dedeler, Aleviler ve Alevi kuruluşları ya Alevi Ocak Sistemi’nin tarihsel mirasının esin kaynağından feyz alıp yola revan olacaklar ya da yoldan çıkıp asimilasyona tabi olacaklar.
Unutulmamalıdır ki; inanç özgürleşmeden, toplum özgürleşemez. Kurumların içinde bulunduğu keşmekeşlikten kurtulmasının yolu, koltuklara değil, değerlere tutunmaktır.
Mevcut gidişatı tersine çevirecek bir iradeyi ortaya koymak için hala geç değildir. Eğer bir irade ortaya konulacak olursa, bu bir tartışma fitilini de ateşleyecek ve kurum yöneticilerini derin bir öz eleştiriye davet edecektir.
Dibe vurmadan suyun yüzüne çıkılamaz!
Aşk-ı Muhabbetlerimle…

KAYNAK: https://halktv.com.tr/service/amp/makale...di-1019903]]> İsmail Pehlivan yazdı: Aleviler tarihsel mirasından nasıl koparıldı?
"Aldanma cahilin kuru lafına
Kültürsüz insanın külü yalandır
Hükmetse dünyanın her tarafına
Arzusu hedefi yolu yalandır"
Aşık Veysel
Anadolu’nun kadim inanç ve kültür mozaiğinde Alevilik her zaman mazlumun yanında duran, adaleti merkezine alan ve "72 millete bir nazarla bakmayı" düstur edinen bir inanç ve yaşam biçimidir. Ancak bugün, gerek Türkiye’de gerekse Avrupa’da Alevi toplumunun temsil yetkisini üstlenen çatı örgütlerinin, federasyonların ve derneklerin yönetim kadrolarının içine düştüğü vahim durum, bu kadim batıni inancın ruhuyla çelişen tarzdaki uygulamaları ile tarihsel mirastan nasiplenmediği gözlemlenmektedir.
Son yıllarda Alevi kurumlarının yönetim kademelerinde gözlemlenen aşırı siyasallaşma, inanç merkezli bir hak arama mücadelesinden ziyade, belirli bir siyasi hattın arka bahçesine dönüşme emareleri taşımaktadır. Bu durum, sadece inancın doğal yapısını bozmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumda telafisi güç kırılmalara ve Alevilik’ten uzaklaşmalara yol açıyor.
***
Günümüz Alevi örgütlülüğünün neden olduğu en hayati sorunlardan biri de Aleviler’in, Alevilik’ten uzaklaştırılmasıdır. Ne yazık ki bu durum, toplumsal birlikteliğe vurulan bir darbedir. Aleviler inancından uzaklaştı. Bunun nedeni günümüz Alevi kadroların Aleviliğe yeni donlar biçme girişimleridir. Cemevleri toplumun ihtiyaçlarına cevap veremez haldeler. Bilimden ziyade şeklen ve ritüellerle yetinilmesi ibadeti kısır bir döngüye hapsetti. Bu vahim durumun doğal bir sonucu olarak da toplumsal birliktelik ağır yaralar aldı, kadim dayanışma ruhu zedelendi.
Bugün artık cesaretle masaya yatırılması gereken en temel konu şudur: Neden ve nasıl dağıldık, niçin uzaklaştık? Daha da önemlisi, yeniden nasıl toparlanırız?
Geçmişte inanç, hayatın ta kendisiydi, nefes alınan her ana, kurulan her ilişkiye sinmiş bir yaşam biçimiydi. Oysa bugün inancın yerini daha çok "kimlik siyaseti" ve sadece şekilden ibaret olan "ritüeller" aldı. Üzülerek görmekteyiz ki; inanç yaşamın odağına alınmazken, göstermelik olan şekilcilik ön planda tutuluyor. İnanç, bir hayat nizamı olmaktan çıkarılıp bir temsil biçimine dönüşüyor.
Bugün gelinen noktada sormamız gereken bir soru da şudur: Alevi kurumları toplumu özgürleştirmek için mi var, yoksa onları siyasi birer "yedek güç" olarak bir yerlere yamamak için mi?
***
Alevilik, özü gereği Rızalık üzerine hayat bulur. Cem Meydanı’na her birey, siyasi kimliğinden, etnik kökeninden ve sınıfsal konumundan arınarak girer. Oysa bugünkü federasyon yöneticileri, Cemevleri’ni ve dernekleri birer "siyasal lojistik merkez" haline getirme gayretindedir.
Özellikle Türkiye’deki Alevi federasyonları ile Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu (AABK) yöneticileri, Aleviliğin tarihsel mağduriyetlerini güncel siyasetin pazarlık masasına sürmekte sakınca görmemekteler. Bu yöneticiler, toplumun genel rızasını almadan, kurumsal kimliği bir siyasi partinin ideolojik hattına eklemlemeye çalışmaktalar. Bu "yedekleme" operasyonu, Alevi toplumunun geniş ve çoğulcu yapısını dar bir siyasi alana hapsetme girişimidir. Bu daralma, örgütlerin toplumun farklı kesimleriyle olan bağını koparmakta ve inancı, sadece bir grubun siyasi çıkarlarına hizmet eden bir yapıya dönüştürme riski taşımaktadır.
***
Günümüzdeki can alıcı noktalarından biri de, bu siyasal kadroların Cemevleri üzerindeki kurumsal hegemonyasıdır. Bugün Cemevleri, Anadolu Alevi Ocakları’nın idari kontrolünde olması gerekirken, dernek ve federasyon yöneticilerinin idari ve siyasi kontrolü altındadır. Cemevleri, Andolu Alevi inancının ibadet mekanıdır. O mekanın temsileri "hak ve hakikat"i bilen, sadakat ve liyakat sahibi olan, Mürşidler, Pirler ve Rehberler (Rayber) olmalıdır.
Siyasallaşmış mevcut yöneticiler, Cemevleri’ni kendi siyasi varlıklarını sürdürebilecekleri birer "getto" olarak görüyorlar. Bu hegemonik işgal sona erdiğinde, kendi siyasi ağırlıklarının ve varlık nedenlerinin ortadan kalkacağından korkuyorlar. Bu korku, onları daha da otoriterleşmeye ve inancı daha fazla siyasallaştırmaya itiyor. Cemevleri’nin birer "siyasi büro" gibi kullanılması, o mekanların manevi ruhunu zedelediği gibi, inanç önderlerini de yöneticilerin memuru pozisyonuna düşürmektedir. Bu tablo, Alevi örgütlenmesinin en önemli "çıkmazıdır."
***
Kurumsal yönetimlerdeki bu siyasi hırs ve "yamama" çabası, beraberinde kişisel çıkar ağlarını da örmektedir. Bu kadrolar birbirlerinin arkasından riyakarca konuşurken, siyasi ve ekonomik çıkarları mevzubahis olunca hemencik ortaklaşabiliyorlar. Nitekim geçen ay Alevi Kültür Dernekleri’nin olağanüstü kongresinde adı bazı şaibeli konulara karıştığı iddia edilen mevcut başkan için federasyon yöneticileri delegeleri etkileyerek üç oy farkla kazanmasını sağladılar. Bunların siyasi partilerle kurduğu faydacılığa dayalı ilişkiler sonucu bazı yöneticilere belediye meclis üyelikleri, siyasi adaylıklar veya farklı kapılar açarken, toplumda ise derin bir hayal kırıklığı ve yabancılaşmaya neden olmaktadır.
İnançsal boyutta Aleviler arasında yaşanan bu kırılma, salt bir siyasi ayrışma değildir. Bu aynı zamanda kurumlara duyulan güvenin de yok olmasıdır. Genç kuşaklar ve kadınlar, inançlarının bir siyasi partinin sloganlarına meze edildiğini gördükçe kurumlardan uzaklaşıyorsa, bu kurumsal hafızanın silinmesine ve toplumun köksüzleşmesine neden olabilir. Eğer bir inanç grubu, kendi inanç merkezlerinde "rıza" yerine "çıkara dayalı biat" edilmeyi görüyorsa, orada inançsal bir çürüme çoktan başlamış demektir.
***
Bu toplumu ayrıştırarak yıpratan yapıdan kurtulmanın yolu Alevileri içine düştüğü siyasi cendereden çıkarmak için radikal ancak yapıcı bir "alan ayrışmasına" ihtiyaç vardır.
İşte çözüm yolu ve yöntemi:
Cemevleri’nin yönetimi ve inançsal alanı tamamen hizmet yürüten inanç önderlerine, Anadolu Alevi Ocak mensuplarına bırakılmalıdır. Kurumsal yöneticiler, Cemevleri’nin sadece lojistik ve idari destekçisi olmalı, oranın ruhuna müdahale etmemelidir. Bu, inancın özgün yapısını koruyacak ve siyasallaşmanın önüne set çekecektir. Aleviliğin siyasallaşmasına hizmet eden her yapı bu ulvi Yol’dan bihaber olduğunun belirtisidir.
Bu anlamda ilkin Cem Meydanı’nı eski anlamına ve haline yaklaştırmakla işe başlanmalı… Cem Meydanı’nı Dede yönetir. Meydan Canlar’ın her türlü sorunu halledilmeden kapanmaz. Cem Meydanı’nda yasa konur, yasaya uymayanlar dara çekilip yargılanır. Yani sadece oturup kakılan, gülbank okunan, secde edilen, semah dönülen bir yer olmaktan öte, Canlar’ın gerçekleri konuştuğu, sosyal sorunlarla yüzleştiği bir yerdir Cem Meydanı...
***
Federasyonlar, inanç üzerinden siyasi pazarlık yapmak yerine, demokrasi mücadelesi veren birer demokratik kitle örgütü olarak çalışmalarını sürdürmelidir. Federasyonlar eşit yurttaşlık, insan hakları, çevre sorunları ve kadın-çocuk hakları gibi hak mücadelesini merkezine alan evrensel demokrasi sorunlarında etkin birer aktör olmalıdır. Ancak bu mücadeleyi verirken, bir siyasi partinin "arka bahçesi" olmadan, inanç önderlerinin rızalığına da alarak her siyasi yapıya eşit mesafede, ilkeli ve bağımsız bir güç odağı olarak hareket etmelidirler.
***
Kurum yöneticiliği bir "meslek" veya "siyasete zıplama basamağı" olmaktan çıkarılmalıdır. Dönemsel yönetimler, şeffaf denetim mekanizmaları ve tabanın doğrudan katılımı rızalıkla sağlanmalıdır. Yöneticilerin kişisel siyasi hedefleri ile kurumsal kimlik arasına aşılmaz duvarlar örülmelidir.
***
Bugünkü hantal ve eril yapının yıkılması için gençlerin ve kadınların yönetimlerde "kenar süsü" olarak görülmeden, yönetim mekanizmalarda söz ve karar sahibi olarak yer almalıdır. Bu, kurumların enerjisini tazeleyecek ve onları bugünkü "çıkarcı bakış açısından" uzaklaştıracaktır.
***
Alevi toplumunun geleceği, kurumların kendi içindeki bu "işgal" ve "yamama" kültürünü reddetmesinden geçmektedir. Eğer federasyonlar, Cemevleri’ni inanç önderlerine bırakıp, kendileri sivil toplumun özgürlük alanında hak mücadelesine girişirlerse, bu toplumda gerçek bir karşılık bulacaktır. İşte o zaman samimiyet testinden geçmiş olacaklar ve Aleviler, birer "siyasi yedek" olarak görülmeden demokrasinin asli ve kurucu unsuru haline gelecektir.
Eskiden Alevilik denilince “neye inanıyorsun?”dan ziyade, “nasıl yaşıyorsun?” meselesiydi. İnsan, adaletli mi? Paylaşımcı mı? Kimsenin hakkını yemiyor mu? asıl bakılan buydu. Bunun da iki temel direği vardı: Rızalık ve İkrar. Rızalık, doğruluktan şaşmamak, üstün ahlaklı olmak, herkesin gönüllü olarak bir arada yaşamasını içselleştirmek, kimsenin kimseye üstünlük ve zorbalık yapmaması demekti. Rızalık şeklen yapılan bir eylemden öte, sosyal yaşamda insanı doğruluktan ayrılmamasını sağlayan bir haldir. İkrar, Hakk Muhammed Ali Yolu’na revan olmanın ilk makamıdır. İkrar söz vermektir. Yani “Ben adil yaşayacağım” demektir.
Bugün yol ayrımında olan (istisnalar hariç) günümüzde ocakzade Dedeler, Aleviler ve Alevi kuruluşları ya Alevi Ocak Sistemi’nin tarihsel mirasının esin kaynağından feyz alıp yola revan olacaklar ya da yoldan çıkıp asimilasyona tabi olacaklar.
Unutulmamalıdır ki; inanç özgürleşmeden, toplum özgürleşemez. Kurumların içinde bulunduğu keşmekeşlikten kurtulmasının yolu, koltuklara değil, değerlere tutunmaktır.
Mevcut gidişatı tersine çevirecek bir iradeyi ortaya koymak için hala geç değildir. Eğer bir irade ortaya konulacak olursa, bu bir tartışma fitilini de ateşleyecek ve kurum yöneticilerini derin bir öz eleştiriye davet edecektir.
Dibe vurmadan suyun yüzüne çıkılamaz!
Aşk-ı Muhabbetlerimle…

KAYNAK: https://halktv.com.tr/service/amp/makale...di-1019903]]> <![CDATA[Suriye'deki Alevi kadınların kaçırılma ve tecavüz hikayeleri- BBC]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-deki-alevi-kadinlarin-kacirilma-ve-tecavuz-hikayeleri-bbc.html Thu, 19 Feb 2026 10:22:06 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-deki-alevi-kadinlarin-kacirilma-ve-tecavuz-hikayeleri-bbc.html Aralık 2024'te Beşar Esad yönetiminin devrilmesinden bu yana onlarca Alevi kadının kaçırıldığı bildiriliyor.
  • BBC News Arapça
  • 18 Şubat 2026
  • Okuma süresi 6 dk

Uyarı: Bu haberde bazı okuyucuları rahatsız edebilecek cinsel saldırı ve şiddet olayları bulunuyor.

Ramia, Suriye'nin batısındaki Lazkiye vilayetindeki köyünde sıcak bir yaz gününde ailesiyle piknik yapmaya hazırlanırken, beyaz bir araba yanlarına yanaştı.

Güvenliği ve kimliğinin korunması için adı değiştirilen genç kız, BBC Dünya Servisi'ne yaptığı açıklamada, üç silahlı erkeğin araçtan inip, hükümete bağlı güvenlik güçleri olduklarını söyleyerek kendisini araca sürüklediklerini anlattı.
Erkekler Ramia'yı dövdüler, ağlamaya ve bağırmaya başlayınca daha da sert vurdular.

"İçlerinden biri Sünni mi yoksa Alevi mi olduğumu sordu. Alevi dediğimde, mezhebe hakaret etmeye başladılar" diyor.
Ramia, Aralık 2024'te Beşar Esad yönetiminin devrilmesinden bu yana kaçırıldığı bildirilen onlarca kadından biri.
Kadın hakları savunucusu bir grup olan Suriye Feminist Lobisi (SFL), ailelerden, medyadan ve diğer kaynaklardan 80'den fazla kadının kaybolduğuna dair ihbarlar aldığını söylüyor. Bu vakaların 26'sının kaçırılma olduğunu doğruladıklarını belirtiyorlar.
Kayıp olduğu bildirilenlerin neredeyse tamamı, Suriye nüfusunun yaklaşık %10'unu oluşturan ve devrik cumhurbaşkanının da mensup olduğu Alevi mezhebinden.

[Resim: d29f7630-05a3-11f1-88a6-319cb44d5d72.jpg.webp]Kaynak,Kenana Hendawi/Anadolu via Getty Image
Fotoğraf altı yazısı,Aralık ayında Lazkiye'de düzenlenen bir protestoda göstericiler Aleviler için koruma çağrısında bulundular.
Mezhep şiddeti
İki Alevi kadın ve diğer üç kadının aileleri, kaçırıldıkları ve saldırıya uğradıkları olayların ayrıntılarını BBC ile paylaştı. Gizlilik ve güvenlik nedenleriyle tüm isimler değiştirildi.
Hepsi, geçici hükümete bağlı, asayişten sorumlu Genel Güvenlik Servisi'nin olayı tam olarak soruşturmadığını söyledi. Bir kadın, ihbarda bulunduğunda görevlilerin kendisiyle alay ettiğini belirtti.
İçişleri Bakanlığı sözcüsü Kasım ayında, 42 kaçırma iddiasını soruşturduklarını ve bunlardan biri hariç hepsinin "yanlış" olduğunu tespit ettiklerini söyledi.
Sözcü BBC temas ettiğinde de daha fazla yorum yapmayacaklarını belirtti.
Ancak bir güvenlik kaynağı BBC'ye, güvenlik servisi üyelerinin de karıştığı bazı kaçırma olaylarının yaşandığını ve bu kişilerin görevden alındığını aktardı.
SFL tarafından kayıtlara geçirilen kaçırma ve kayıp olayları, Şubat 2025'ten Aralık başlarına kadar olan bir dönemde yaşandı.
Çoğunluğu Alevi sivillerden oluşan 1400'den fazla kişinin mezhep çatışmalarında öldürüldüğü Mart ayının hem öncesini hem de sonrasını kapsıyor.
Sünni İslamcıların önderliğindeki hükümete bağlı güçler, Esad destekçilerinin düzenlediği ölümcül bir pusu sonrasında intikam cinayetleri işlemekle suçlandı.
Esad rejiminin seçkinlerinin birçok üyesi Aleviydi, ancak mezhebin diğer üyeleri de eski cumhurbaşkanına karşı çıktıkları için baskıyla karşı karşıya kaldı.

'İntihar girişimleri'
Ramia, vücudunun tamamını örten bir kıyafet giymeye ve sadece göz bölgesini açıkta bırakan bir peçe takmaya zorlandığını anlatırken alçak tonda bir sesle konuşuyor. Yatak ve üzerinde tuvalet malzemeleri ve bir prezervatif bulunan bir şifonyerle döşenmiş yeraltındaki bir odaya kapatıldığını söylüyor.
Ramia iki gün boyunca alıkonulduğunu, bir kez kaçmaya çalıştığını ve iki kez intihar girişiminde bulunduğunu belirtiyor.
Kendisini tutsak alan kişinin Arapçayı akıcı konuşmadığını ve "Asyalı özelliklere" sahip olduğunu söyleyen Ramia, bu kişinin kıyafetlerini çıkardığını ve fotoğraflarını çektiğini de sözlerine ekliyor.
Ramia, aynı binada yaşayan ve kendisini esir alan erkeğin eşi olduğunu söyleyen bir kadının, fotoğrafın "satış fiyatını belirlemek için" çekildiğini söylediğini aktarıyor.
Ramia, kadının kendisine daha önce "birçok" kadının kaçırıldığını, bazılarının tecavüze uğrayıp serbest bırakıldığını, bazılarının ise "satıldığını" söylediğini de belirtiyor.
BBC, kaçırılan kadınlar için para değiş tokuşunun yapıldığı herhangi bir vakayı teyit edemedi fakat bazı eylemciler mağdurların satılmakla veya zorla evlendirilmekle tehdit edildiği vakalardan haberdar edildi.

'Defalarca tecavüze uğradım'
30'lu yaşlarında bir anne olan Nesma, BBC'ye yaptığı açıklamada, Lazkiye vilayetindeki köyünden alınıp, pencereleri perdeli bir minibüsle götürüldüğünü anlattı.

Telefonda sesi titreyerek konuşan Nesma endüstriyel bir tesise benzeyen yüksek pencereli bir odada yedi gün tutulduğunu ve üç erkek tarafından köy sakinleri ve eski rejimle olan bağlantıları hakkında sorgulandığını belirtti.
Esir alanların hepsinin maskeli olduğunu ve Suriye Arapçası lehçesiyle konuştuklarını söyledi.
Ona "Alevi kadınlar sabaya olmak için yaratıldı" dediklerini belirtti.
Sabaya, "kadın esirler" anlamına gelen ve bazı radikal İslamcılar tarafından seks kölesi olarak kullanılan kadınları tanımlayan eski bir Arapça terim.
[Resim: 017b8f10-05aa-11f1-b7ee-d58a2b955cee.jpg.webp]Kaynak,Abdulvacit Haci Isteyfi/Anadolu / Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Mart ayında Batı Suriye'de yaşanan mezhep çatışmaları 1400'den fazla kişinin ölümüne yol açtı.
Defalarca kendisini esir alanlar tarafından tecavüze uğradığını anlatan genç kadın "Tek düşündüğüm ölümdü. Öleceğim ve çocuğumu annesiz bırakacağım düşüncesiydi" diyor.
BBC'ye konuşan annesi Hasna, bir başka genç kız olan Leen'in de dayak yediğini, silah zoruyla tehdit edildiğini ve her gün cinsel saldırıya maruz kaldığını anlattı.
Hasna, esir alan kişinin yüzünü kapattığını, Arapçasının yetersiz olduğunu ve Mart ayındaki şiddet olayları sırasında Alevilerin öldürülmesinde yer almakla övündüğünü belirtti.
Hasna, "Kızlarımıza 'Tanrı'ya inanmadıkları' için 'sabaya' derdi" diye anlatıyor. Bazı Sünni aşırılık yanlıları Alevileri sapkın olarak görüyor.
BBC ayrıca, karısı Noor'un kaçırılıp birkaç hafta boyunca rehin tutulduğunu söyleyen Ali ve ergenlik çağındaki kızının "10 gün boyunca aralıksız" cinsel saldırıya uğradığını söyleyen Somaya adlı bir anneyle de görüştü.
'Telefonla tehditler'
Nesma, BBC'ye yaptığı açıklamada, kaçırıldığını ihbar etmek için güvenlik görevlilerine gittiğinde görevlilerin kendisine "alaycı ve saygısızca" davrandığını söylüyor.
"Bana 'piknikte olduğunu söylemelisin' dediler."
Ramia da, görevlilerin başlangıçta vakayla ilgilendiklerini, ancak kaçıranı tespit ettikten sonra telefonlarına cevap vermeyi bıraktıklarını anlatıyor.
Aile, "konuşursanız bedel ödeyeceksiniz" şeklinde telefonla tehditler aldığını söyledi. Bu nedenle ülkeden kaçmaya karar verdiler.
Ali, BBC'ye yaptığı açıklamada "Kaçıranı tutukladılar, ancak sonrasında ne olduğunu bilmiyoruz" derken, kaçıranın serbest bırakılmasından ve "peşlerinden gelmesinden" korktuğunu belirtiyor.
Leen'in annesi, kızının güvenlik görevlileri tarafından birkaç kez "ilgi ve sempatiyle" sorgulandığını, ancak aylar geçmesine rağmen soruşturmalardan hiçbir sonuç paylaşılmadığını söyledi.
Somaya, olanları ihbar ettiğini ama hiçbir güncelleme almadığını söylüyor.
Kasım ayında, Genel Güvenlik Servisi'ni denetleyen Suriye İçişleri Bakanlığı, ihbar edilen 42 kaçırma olayına ilişkin bulguları bir basın toplantısında aktardı.
Sözcü Nureddin el-Baba, vakalardan sadece birinin "gerçek bir kaçırma" olduğunu söyledi.
Diğerlerinin ise "gönüllü kaçış", "akraba veya arkadaşlarla kalma", "aile içi şiddetten kaçma", "sosyal medyada asılsız iddialar" veya "fuhuş ve gasp olaylarına karışma" olarak açıklandığını, dördünün ise "tutuklamaların yapıldığı suçlar" olduğunu belirtti.
Sözcü ayrıca, bakanlığın bu tür ihbarları "son derece ciddiyet ve sorumlulukla" ele aldığını vurguladı.
Kasım ayının sonlarında BBC, topladığımız bilgilere ilişkin yanıt almak için bakanlıkla iletişime geçti. Bakanlık, daha fazla yorum yapmayacağını söyledi.
[Resim: e5e9a5b0-05aa-11f1-b7ee-d58a2b955cee.jpg.webp]Kaynak,OMAR HAJ KADOUR/AFP / Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Kaçırma ihbarlarının çoğunun liman kenti Lazkiye çevresindeki bölgeden yapıldığı belirtildi.
İsminin açıklanmaması şartıyla BBC'ye konuşan sahil bölgesinden güvenlik kaynağı "Bazı unsurların, para almak amacıyla, pervasızlıktan ya da önceki rejim döneminden kalma kişisel güdülerden dolayı geçici adam kaçırma eylemleri gerçekleştirdiği disiplinsiz davranışlar var" dedi.
Kaynak, buna Genel Güvenlik Servisi üyelerinin de dahil olduğunu söyledi.
"Bazı görevliler, intikam alma aracı olarak adam kaçırma fikrini benimsiyor. Bazı vakalar ortaya çıkarıldı ve ilgili görevliler derhal görevden alındı."
BBC ile konuşan kadınlardan ve ailelerinden dördü, kendilerini kaçıranların kim olduğunu bilmediklerini söyledi.
Biri biliyordu ve bunun güvenlik güçleri mensubu biri olmadığını söyledi. İkisi kamuoyu baskısı sonucu serbest bırakıldıklarını, diğerleri ise neden serbest bırakıldıklarını bilmediklerini söyledi.
'Cezasızlık iklimi'
Temmuz ayında Uluslararası Af Örgütü, yaşları üç ile 40 arasında değişen en az 36 Alevi kadın ve kız çocuğunun kaçırılması ve rehin alınmasıyla ilgili güvenilir ihbarlar aldığını ve sekiz vakayı ayrıntılı olarak belgelediğini söyledi.
Örgütün bölge müdür yardımcısı Kristine Beckerle BBC'ye yaptığı açıklamada belgelenen vakaların "neredeyse tamamında" ailelerin "anlamlı bir güncelleme almadığını ve soruşturmalarda ilerleme kaydedildiğine dair güvenilir bir izlenim edinmediklerini" söyledi.
Konuyu takip eden, Almanya'da yaşayan Suriyeli insan hakları eylemcisi ve yazar Yamen Hüseyin, kurbanların anlatımlarının, kaçırmaların "yenilmiş tarafın istismarı" fikrine dayalı ve "Alevi kadınlar arasında korku yaymayı" amaçlayan ideolojik bir temele dayandığını gösterdiğini söyledi.
Ancak, "genel cezasızlık ortamının" ideolojik bir amacı olmayan grupları da kaçırma eylemleri gerçekleştirmeye teşvik ettiğini ekledi.

Suriye Feminist Lobisi'ne göre az sayıda Dürzi ve Sünni kadın da kaçırıldı ama daha sonra serbest bırakıldı. Kuruluşa göre, tamamı Alevi olan 16 kadın hala kayıp.

BBC'nin görüştüğü aileler için korku devam ediyor; hem konuşmaları nedeniyle cezalandırılma korkusu hem de cinsel saldırı yüzünden sosyal damgalanma korkusu.

Annesi, Leen'in sürekli endişe içinde yaşadığını, kapıya vurulmasından korktuğunu söylüyor. Nesma'nın evliliği çöktü. Ramia, "Uyurken çığlık atıyordum" diyor. Terapiste gittiğini ancak hala uyumakta zorlandığını ve "teselli bulamadığını" anlatıyor.

Ali, BBC'ye kendisinin ve Noor'un adalet aramaktan korktuklarını söylerken, Somaya kızının okula döndüğünü ancak "çevresindeki hiç kimsenin olanlar hakkında hiçbir şey bilmediğini" söyledi.

"Bize olanları inkar etmemeliyiz ama kendimizi tehlikeye de atmamalıyız" diye de ekledi.

KAYNAK:  https://www.bbc.com/turkce/articles/c1d6r7prdlzo]]> Aralık 2024'te Beşar Esad yönetiminin devrilmesinden bu yana onlarca Alevi kadının kaçırıldığı bildiriliyor.
  • BBC News Arapça
  • 18 Şubat 2026
  • Okuma süresi 6 dk

Uyarı: Bu haberde bazı okuyucuları rahatsız edebilecek cinsel saldırı ve şiddet olayları bulunuyor.

Ramia, Suriye'nin batısındaki Lazkiye vilayetindeki köyünde sıcak bir yaz gününde ailesiyle piknik yapmaya hazırlanırken, beyaz bir araba yanlarına yanaştı.

Güvenliği ve kimliğinin korunması için adı değiştirilen genç kız, BBC Dünya Servisi'ne yaptığı açıklamada, üç silahlı erkeğin araçtan inip, hükümete bağlı güvenlik güçleri olduklarını söyleyerek kendisini araca sürüklediklerini anlattı.
Erkekler Ramia'yı dövdüler, ağlamaya ve bağırmaya başlayınca daha da sert vurdular.

"İçlerinden biri Sünni mi yoksa Alevi mi olduğumu sordu. Alevi dediğimde, mezhebe hakaret etmeye başladılar" diyor.
Ramia, Aralık 2024'te Beşar Esad yönetiminin devrilmesinden bu yana kaçırıldığı bildirilen onlarca kadından biri.
Kadın hakları savunucusu bir grup olan Suriye Feminist Lobisi (SFL), ailelerden, medyadan ve diğer kaynaklardan 80'den fazla kadının kaybolduğuna dair ihbarlar aldığını söylüyor. Bu vakaların 26'sının kaçırılma olduğunu doğruladıklarını belirtiyorlar.
Kayıp olduğu bildirilenlerin neredeyse tamamı, Suriye nüfusunun yaklaşık %10'unu oluşturan ve devrik cumhurbaşkanının da mensup olduğu Alevi mezhebinden.

[Resim: d29f7630-05a3-11f1-88a6-319cb44d5d72.jpg.webp]Kaynak,Kenana Hendawi/Anadolu via Getty Image
Fotoğraf altı yazısı,Aralık ayında Lazkiye'de düzenlenen bir protestoda göstericiler Aleviler için koruma çağrısında bulundular.
Mezhep şiddeti
İki Alevi kadın ve diğer üç kadının aileleri, kaçırıldıkları ve saldırıya uğradıkları olayların ayrıntılarını BBC ile paylaştı. Gizlilik ve güvenlik nedenleriyle tüm isimler değiştirildi.
Hepsi, geçici hükümete bağlı, asayişten sorumlu Genel Güvenlik Servisi'nin olayı tam olarak soruşturmadığını söyledi. Bir kadın, ihbarda bulunduğunda görevlilerin kendisiyle alay ettiğini belirtti.
İçişleri Bakanlığı sözcüsü Kasım ayında, 42 kaçırma iddiasını soruşturduklarını ve bunlardan biri hariç hepsinin "yanlış" olduğunu tespit ettiklerini söyledi.
Sözcü BBC temas ettiğinde de daha fazla yorum yapmayacaklarını belirtti.
Ancak bir güvenlik kaynağı BBC'ye, güvenlik servisi üyelerinin de karıştığı bazı kaçırma olaylarının yaşandığını ve bu kişilerin görevden alındığını aktardı.
SFL tarafından kayıtlara geçirilen kaçırma ve kayıp olayları, Şubat 2025'ten Aralık başlarına kadar olan bir dönemde yaşandı.
Çoğunluğu Alevi sivillerden oluşan 1400'den fazla kişinin mezhep çatışmalarında öldürüldüğü Mart ayının hem öncesini hem de sonrasını kapsıyor.
Sünni İslamcıların önderliğindeki hükümete bağlı güçler, Esad destekçilerinin düzenlediği ölümcül bir pusu sonrasında intikam cinayetleri işlemekle suçlandı.
Esad rejiminin seçkinlerinin birçok üyesi Aleviydi, ancak mezhebin diğer üyeleri de eski cumhurbaşkanına karşı çıktıkları için baskıyla karşı karşıya kaldı.

'İntihar girişimleri'
Ramia, vücudunun tamamını örten bir kıyafet giymeye ve sadece göz bölgesini açıkta bırakan bir peçe takmaya zorlandığını anlatırken alçak tonda bir sesle konuşuyor. Yatak ve üzerinde tuvalet malzemeleri ve bir prezervatif bulunan bir şifonyerle döşenmiş yeraltındaki bir odaya kapatıldığını söylüyor.
Ramia iki gün boyunca alıkonulduğunu, bir kez kaçmaya çalıştığını ve iki kez intihar girişiminde bulunduğunu belirtiyor.
Kendisini tutsak alan kişinin Arapçayı akıcı konuşmadığını ve "Asyalı özelliklere" sahip olduğunu söyleyen Ramia, bu kişinin kıyafetlerini çıkardığını ve fotoğraflarını çektiğini de sözlerine ekliyor.
Ramia, aynı binada yaşayan ve kendisini esir alan erkeğin eşi olduğunu söyleyen bir kadının, fotoğrafın "satış fiyatını belirlemek için" çekildiğini söylediğini aktarıyor.
Ramia, kadının kendisine daha önce "birçok" kadının kaçırıldığını, bazılarının tecavüze uğrayıp serbest bırakıldığını, bazılarının ise "satıldığını" söylediğini de belirtiyor.
BBC, kaçırılan kadınlar için para değiş tokuşunun yapıldığı herhangi bir vakayı teyit edemedi fakat bazı eylemciler mağdurların satılmakla veya zorla evlendirilmekle tehdit edildiği vakalardan haberdar edildi.

'Defalarca tecavüze uğradım'
30'lu yaşlarında bir anne olan Nesma, BBC'ye yaptığı açıklamada, Lazkiye vilayetindeki köyünden alınıp, pencereleri perdeli bir minibüsle götürüldüğünü anlattı.

Telefonda sesi titreyerek konuşan Nesma endüstriyel bir tesise benzeyen yüksek pencereli bir odada yedi gün tutulduğunu ve üç erkek tarafından köy sakinleri ve eski rejimle olan bağlantıları hakkında sorgulandığını belirtti.
Esir alanların hepsinin maskeli olduğunu ve Suriye Arapçası lehçesiyle konuştuklarını söyledi.
Ona "Alevi kadınlar sabaya olmak için yaratıldı" dediklerini belirtti.
Sabaya, "kadın esirler" anlamına gelen ve bazı radikal İslamcılar tarafından seks kölesi olarak kullanılan kadınları tanımlayan eski bir Arapça terim.
[Resim: 017b8f10-05aa-11f1-b7ee-d58a2b955cee.jpg.webp]Kaynak,Abdulvacit Haci Isteyfi/Anadolu / Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Mart ayında Batı Suriye'de yaşanan mezhep çatışmaları 1400'den fazla kişinin ölümüne yol açtı.
Defalarca kendisini esir alanlar tarafından tecavüze uğradığını anlatan genç kadın "Tek düşündüğüm ölümdü. Öleceğim ve çocuğumu annesiz bırakacağım düşüncesiydi" diyor.
BBC'ye konuşan annesi Hasna, bir başka genç kız olan Leen'in de dayak yediğini, silah zoruyla tehdit edildiğini ve her gün cinsel saldırıya maruz kaldığını anlattı.
Hasna, esir alan kişinin yüzünü kapattığını, Arapçasının yetersiz olduğunu ve Mart ayındaki şiddet olayları sırasında Alevilerin öldürülmesinde yer almakla övündüğünü belirtti.
Hasna, "Kızlarımıza 'Tanrı'ya inanmadıkları' için 'sabaya' derdi" diye anlatıyor. Bazı Sünni aşırılık yanlıları Alevileri sapkın olarak görüyor.
BBC ayrıca, karısı Noor'un kaçırılıp birkaç hafta boyunca rehin tutulduğunu söyleyen Ali ve ergenlik çağındaki kızının "10 gün boyunca aralıksız" cinsel saldırıya uğradığını söyleyen Somaya adlı bir anneyle de görüştü.
'Telefonla tehditler'
Nesma, BBC'ye yaptığı açıklamada, kaçırıldığını ihbar etmek için güvenlik görevlilerine gittiğinde görevlilerin kendisine "alaycı ve saygısızca" davrandığını söylüyor.
"Bana 'piknikte olduğunu söylemelisin' dediler."
Ramia da, görevlilerin başlangıçta vakayla ilgilendiklerini, ancak kaçıranı tespit ettikten sonra telefonlarına cevap vermeyi bıraktıklarını anlatıyor.
Aile, "konuşursanız bedel ödeyeceksiniz" şeklinde telefonla tehditler aldığını söyledi. Bu nedenle ülkeden kaçmaya karar verdiler.
Ali, BBC'ye yaptığı açıklamada "Kaçıranı tutukladılar, ancak sonrasında ne olduğunu bilmiyoruz" derken, kaçıranın serbest bırakılmasından ve "peşlerinden gelmesinden" korktuğunu belirtiyor.
Leen'in annesi, kızının güvenlik görevlileri tarafından birkaç kez "ilgi ve sempatiyle" sorgulandığını, ancak aylar geçmesine rağmen soruşturmalardan hiçbir sonuç paylaşılmadığını söyledi.
Somaya, olanları ihbar ettiğini ama hiçbir güncelleme almadığını söylüyor.
Kasım ayında, Genel Güvenlik Servisi'ni denetleyen Suriye İçişleri Bakanlığı, ihbar edilen 42 kaçırma olayına ilişkin bulguları bir basın toplantısında aktardı.
Sözcü Nureddin el-Baba, vakalardan sadece birinin "gerçek bir kaçırma" olduğunu söyledi.
Diğerlerinin ise "gönüllü kaçış", "akraba veya arkadaşlarla kalma", "aile içi şiddetten kaçma", "sosyal medyada asılsız iddialar" veya "fuhuş ve gasp olaylarına karışma" olarak açıklandığını, dördünün ise "tutuklamaların yapıldığı suçlar" olduğunu belirtti.
Sözcü ayrıca, bakanlığın bu tür ihbarları "son derece ciddiyet ve sorumlulukla" ele aldığını vurguladı.
Kasım ayının sonlarında BBC, topladığımız bilgilere ilişkin yanıt almak için bakanlıkla iletişime geçti. Bakanlık, daha fazla yorum yapmayacağını söyledi.
[Resim: e5e9a5b0-05aa-11f1-b7ee-d58a2b955cee.jpg.webp]Kaynak,OMAR HAJ KADOUR/AFP / Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Kaçırma ihbarlarının çoğunun liman kenti Lazkiye çevresindeki bölgeden yapıldığı belirtildi.
İsminin açıklanmaması şartıyla BBC'ye konuşan sahil bölgesinden güvenlik kaynağı "Bazı unsurların, para almak amacıyla, pervasızlıktan ya da önceki rejim döneminden kalma kişisel güdülerden dolayı geçici adam kaçırma eylemleri gerçekleştirdiği disiplinsiz davranışlar var" dedi.
Kaynak, buna Genel Güvenlik Servisi üyelerinin de dahil olduğunu söyledi.
"Bazı görevliler, intikam alma aracı olarak adam kaçırma fikrini benimsiyor. Bazı vakalar ortaya çıkarıldı ve ilgili görevliler derhal görevden alındı."
BBC ile konuşan kadınlardan ve ailelerinden dördü, kendilerini kaçıranların kim olduğunu bilmediklerini söyledi.
Biri biliyordu ve bunun güvenlik güçleri mensubu biri olmadığını söyledi. İkisi kamuoyu baskısı sonucu serbest bırakıldıklarını, diğerleri ise neden serbest bırakıldıklarını bilmediklerini söyledi.
'Cezasızlık iklimi'
Temmuz ayında Uluslararası Af Örgütü, yaşları üç ile 40 arasında değişen en az 36 Alevi kadın ve kız çocuğunun kaçırılması ve rehin alınmasıyla ilgili güvenilir ihbarlar aldığını ve sekiz vakayı ayrıntılı olarak belgelediğini söyledi.
Örgütün bölge müdür yardımcısı Kristine Beckerle BBC'ye yaptığı açıklamada belgelenen vakaların "neredeyse tamamında" ailelerin "anlamlı bir güncelleme almadığını ve soruşturmalarda ilerleme kaydedildiğine dair güvenilir bir izlenim edinmediklerini" söyledi.
Konuyu takip eden, Almanya'da yaşayan Suriyeli insan hakları eylemcisi ve yazar Yamen Hüseyin, kurbanların anlatımlarının, kaçırmaların "yenilmiş tarafın istismarı" fikrine dayalı ve "Alevi kadınlar arasında korku yaymayı" amaçlayan ideolojik bir temele dayandığını gösterdiğini söyledi.
Ancak, "genel cezasızlık ortamının" ideolojik bir amacı olmayan grupları da kaçırma eylemleri gerçekleştirmeye teşvik ettiğini ekledi.

Suriye Feminist Lobisi'ne göre az sayıda Dürzi ve Sünni kadın da kaçırıldı ama daha sonra serbest bırakıldı. Kuruluşa göre, tamamı Alevi olan 16 kadın hala kayıp.

BBC'nin görüştüğü aileler için korku devam ediyor; hem konuşmaları nedeniyle cezalandırılma korkusu hem de cinsel saldırı yüzünden sosyal damgalanma korkusu.

Annesi, Leen'in sürekli endişe içinde yaşadığını, kapıya vurulmasından korktuğunu söylüyor. Nesma'nın evliliği çöktü. Ramia, "Uyurken çığlık atıyordum" diyor. Terapiste gittiğini ancak hala uyumakta zorlandığını ve "teselli bulamadığını" anlatıyor.

Ali, BBC'ye kendisinin ve Noor'un adalet aramaktan korktuklarını söylerken, Somaya kızının okula döndüğünü ancak "çevresindeki hiç kimsenin olanlar hakkında hiçbir şey bilmediğini" söyledi.

"Bize olanları inkar etmemeliyiz ama kendimizi tehlikeye de atmamalıyız" diye de ekledi.

KAYNAK:  https://www.bbc.com/turkce/articles/c1d6r7prdlzo]]> <![CDATA[Suriye'deki Nusayriler kimdir, Türkiye'deki Alevilerle nasıl bağları var?]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-deki-nusayriler-kimdir-turkiye-deki-alevilerle-nasil-baglari-var.html Thu, 19 Feb 2026 10:19:51 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-deki-nusayriler-kimdir-turkiye-deki-alevilerle-nasil-baglari-var.html Suriye'nin Humus kentinde mezhep temelli çatışmaların son dönemde şiddetlenmesi üzerine 25 Kasım Salı günü, Alevilerin yoğun olarak yaşadığı Lazkiye'de gösteriler düzenledi.

Protestolara katılan Aleviler, "güvenlik ve ayrımcılıkla" ilgili endişelerini dile getirdi.
Mart ayında Akdeniz kıyısındaki yerleşim yerlerinde yaşanan, çoğu sivil 1400'den fazla kişinin öldürüldüğü şiddet olayları ülkedeki Alevilerin durumunu dünya çapında gündeme taşımıştı.
Olayların ardından Alevilere yönelik çok sayıda kaçırma iddiası da gündeme geldi. Şam yönetimi ise bu iddiaları reddetti.
Tüm bu yaşananlar, tarihte çeşitli baskılara uğramış Arap Alevilerin, diğer bir tanımla Nusayrilerin geleceğine dair tartışmaları artırdı.
Yaşananlar, Türkiye'deki Alevi örgütlerin de tepkisine neden oldu.
Peki Nusayriler kimdir ve Türkiye'deki Alevilerle nasıl bir bağlantıları var?

Dokuzuncu yüzyıla uzanan kökler
Nusayri Aleviler, Suriye nüfusunun yaklaşık yüzde 10 ila 13'lük bir bölümünü oluşturuyor.
Ağırlıklı olarak Akdeniz kıyısındaki Lazkiye ve Tartus kentlerinde yaşıyorlar.
Coğrafi olarak Lazkiye kuzeyden Türkiye'ye, Tartus ise güneyden Lübnan'a komşu durumda.
Şam ve Humus gibi iç kesimlerdeki bazı şehirlerde de Aleviler bulunuyor.
Birçok uzmana göre Nusayriliğin kökleri dokuzuncu yüzyıla uzanıyor.
Viyana Üniversitesi, Alevi Teolojisi Araştırmaları Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Rıza Yıldırım, Suriye ve Türkiye'deki farklı Alevi gruplarının, Muhammed Peygamber'in damadı, İslam tarihindeki ilk dört halifeden sonuncusu İmam Ali'ye referansla "Alici Müslümanlık" akımlarının içinde yer aldığını belirtiyor.
Dinler tarihinde İmam Ali, oğulları Hasan ile Hüseyin ve Hüseyin'in neslinden gelen dokuz kişiye on iki imam adı veriliyor.

Prof. Dr. Rıza Yıldırım, [b]BBC Türkçe[/b]'ye yaptığı değerlendirmede, "Nusayri inanç sisteminin, onuncu imam Ali el-Hadi ve on birinci imam Hasan el-Askeri zamanında yaşamış Muhammed bin Nusayr tarafından kurulduğunu" söylüyor:
"Şii dünyada her bir imamdan sonra yerine gelecek imamın kim olacağı konusunda anlaşmazlık çıkmış ve Şiiler bölünmüştür. Küçük grupların çok azı devam etmiştir. Bunlardan birisi de Nusayrilerdir.

"Muhammed Nusayr'ın kendisi, el-Hadi ve el-Askeri'ye bağlıydı. Ancak Nusayr'ın kendi karizması üzerinden ona bağlı olan kişiler, ayrı bir grup oluşturdu ve bugüne kadar yaşamayı başardı."

'Ortodoks anlayışın dışındalar'
Teoloji alanının genelinde olduğu gibi Alevilikle ilgili de tüm dünyada farklı yorumlara rastlanabiliyor.
Prof. Dr. Yıldırım, kişisel olarak İslam anlayışını müteşerri yani şeriatlaşmış ve gayri müteşerri yani şeriatlaşmamış olarak iki kategori üzerinden değerlendiriyor.

Bazı uzmanların ortodoks olarak tarif ettiği müteşerri anlayışın, bir hukuk sistemine dönüşmüş Müslümanlık olduğunu, bunun hem Sünni hem de Şii versiyonlarının olduğunu belirtiyor.

Gayri müteşerri akımları ise "Bu gruplar, Müslümanlığı bir şeriat sistemi olarak görmeyip daha tasavvufi ilkeler, ahlaki ilkeler üzerinden ve gelenek görenek gibi araçlarla anlarlar" diye tarif ediyor.

[Resim: 9bbdd2e0-1a50-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,1940'lı yıllarda, Banyas'ta bir dini kutlamaya katılan Nusayriler

Prof. Dr. Yıldırım; Nusayri, Kızılbaş Alevi, Bektaşi, İsmaili ve Ehli Hak gibi grupların bu ikinci kategoride yer aldığını ve İslam dünyasında "her zaman azınlıkta" olduklarını söylüyor.

Ortodoks anlayışın dışında olduğu için "Nusayri Alevilerin, Memlük devletinden Osmanlı devletine kadar hukuk sistemi şeriata dayalı olan çeşitli devletler altında baskıya maruz kaldığını, bu baskıların katliamlara kadar gittiğini" ekliyor.
Farklı dönemlerde, farklı devletler altında yaşamış çeşitli din adamlarının yayımladığı Alevilerle ilgili fetvaların da bunda rol oynadığını belirtiyor.

[b]BBC Türkçe[/b]'ye konuşan, ABD'deki Oklahoma Üniversitesi'nin Ortadoğu Çalışmaları Direktörü Prof. Dr. Joshua Landis, Selefizmin kurucusu olarak bilinen, 13. ve 14. yüzyılda yaşamış din adamı Takıyyüddin İbn Teymiyye'nin fetvalarına dikkat çekiyor.
İbn Teymiyye, bir fetvasında Nusayriler için "Onların Muhammed'in ümmetine zararı inançsız Türk, Frenk (Haçlı) ve bunlar dışındaki savaşçıların verdiği zarardan daha büyüktür" sözlerini kullanıyor.
Günümüzdeki Selefi akımların, düşünsel köklerini önemli oranda İbn Teymiyye'ye dayandırdığı görülüyor.
İran'daki Şiilik ile ne kadar bağlantılı?
Peki Aleviliğin Şiilik ile nasıl bir ilişkisi var?
Prof. Dr. Yıldırım'a göre Alevilik, en genel anlamda Şiiliğin, yani onun tabiriyle "Alici Müslümanlığın" bir kolu.
Ancak Alevilik ile bugünkü İran'daki Şiiliğin karıştırılmaması gerektiğini belirtiyor ve şu yorumu yapıyor:
"Gerek Kızılbaş Aleviliği gerekse Nusayri Alevilik, Suudi Arabistan'daki Sünni Müslümanlığa ne kadar uzaksa bugün İran devletinin resmi olarak empoze ettiği On İki İmam Şiiliğine de o kadar uzaktır çünkü bu iki anlayış arasında, Aleviliği sapkınlık olarak görmek bakımından bir fark yoktur."
Prof. Dr. Yıldırım, "Bugün bir Nusayrinin yahut Kızılbaş Alevisinin bütün inanç pratiklerini gözle görülür bir şekilde uygulayarak Suudi Arabistan'da var olması ne kadar zorsa İran'da var olması da o kadar zordur" yorumunda bulunuyor.
Fransız mandasından Baas Suriyesi'ne
Nusayri toplumu, 16. yüzyılda Osmanlı yönetimine girdi.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Suriye, Fransa'nın manda himayesine alındı.
Suriye'yi çeşitli parçalara ayırarak yönetmek isteyen Fransızlar, 1920'de Alevilerin yaşadığı yerlerde "Alevi toprağı" adlı bir idari birim kurdu.
Bu isim sonradan "Aleviler Devleti" olarak değiştirildi.
Burası 1936'da Suriye devletinin bir vilayeti kabul edildi.
Fransızlar 1939'da Lazkiye bölgesine müstakil bir statü verdi.
İlerleyen yıllarda ise bu idare Suriye'nin bir parçası olurken ülke de 1946'da bağımsız oldu.
[Resim: 6aa69d70-1a52-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Beşar Esad yönetimi Aralık 2024'te devrildi.
Esad döneminde nasıl bir konum elde ettiler?
1970'deki askeri darbeden bir yıl sonra, darbenin lideri Hafız Esad, Suriye'nin yeni cumhurbaşkanı oldu.
Alevi toplumuna mensup Esad, Baasçı bir generaldi.
2000'de ölümünün ardından yerine oğlu Beşar Esad geldi.
Beşar Esad, Heyet Tahrir el-Şam (HTŞ) örgütü 8 Aralık 2024'te yönetimi devirinceye kadar iktidarda kaldı.
Baba ve oğul Esad dönemi birçok insan hakları ihlalinin de yaşandığı, otoriter bir dönemdi.
Suriye'deki Esad karşıtı grupların önemli bir bölümü, yıllarca bu yönetimi bir "Alevi rejimi" olarak da tanımladı.
Uluslararası alanda yapılan tartışmalarda da bu benzetme sık sık gündeme geldi.
Bu tanımı reddeden ve buna karşı, bu dönemde hem siyasi yapıda hem de ekonomide Sünni Suriyelilerin önemli bir yeri olduğunu savunan görüşler de ortaya atıldı.
Prof. Dr. Landis, bu iki görüşün de belli ölçüde doğru olduğu kanısında.

[Resim: 82068df0-cabe-11f0-8c06-f5d460985095.jpg.webp]Kaynak,JOSEPH EID/AFP/Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,2017 yılından Lazkiye'nin bir plajının görüntüsü

Baas yönetiminde Alevilerin güvenlik aygıtının, ordu ve istihbarat servisinin üst kademelerinde önemli yerlerde bulunduğunu belirtiyor Prof. Dr. Landis:
"Bu dönemde ayrımcılığa uğramayacaklarını hissettiler mi? Evet. Kendilerini Sünnilerden daha güvende hissettiler mi? Bu da doğru."
Prof. Dr. Landis, bununla birlikte bu dönemde ekonomik yaşam ve bürokraside Sünnilerin de önemli bir varlığı olduğu görüşünde:
"Esad rejimi 50 yıl boyunca sürdü çünkü şehirlerdeki zengin Sünnilerle bir anlaşma yapmıştı. Kendisi, azınlık içinden biri olarak Sünnilere ihtiyaç duyduğunu anlamıştı. Ülkeyi Sünnilerle bir ittifak kurarak yönetti.
"Ekonomide en önemli ve en zengin olan Suriyeliler Sünniydi. Rejimin son döneminde istihbarat servisinin başı, başbakan ve birçok bakan Sünniydi."

Suriyeli Alevileri nasıl bir gelecek bekliyor?
Suriye'deki 13 yıllık iç savaş sırasında uluslararası insan hakları örgütleri Alevilere yönelik saldırıları kayıt altına aldı.
İç savaşın başlarındaki bazı protestolarda atılan "Aleviler tabuta, Hristiyanlar Beyrut'a" sloganı dikkat çekiyordu.
İbn Teymiyye'nin fetvasını da hatırlatan Prof. Dr. Joshua Landis, "cihatçı grupların Alevilere yönelik katliamlarının arkasında hem dini hem de siyasi nedenler olduğunu" savunuyor.
Prof. Dr. Landis ayrıca "eski rejimde birçok önemli generalin ve üst düzey istihbaratçının Alevi olması nedeniyle bazı cihatçıların Alevileri eski rejimle ilişkilendirdiğini ve siyasi intikam anlayışıyla hareket ettiğini" belirtiyor.
Prof. Dr. Yıldırım, Mart ayında yaşanan katliamları yorumlarken Orta Çağ'dan bugüne yaşananlara göndermede bulunarak "İlk defa olmadığı için herkes bu kadar tedirgin oluyor" diyor.

[Resim: 6c142540-1a54-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Mart ayında Lazkiye'deki şiddet olaylarında yüzlerce Alevi sivil hayatını kaybetti.
Prof. Dr. Landis, "Esad devrildiğinde herkes, korku döneminin sona erdiğinden bahsediyordu" diyor ve ekliyor:
"Ancak tabii ki Aleviler için korku dönemi başlıyor. Geleceğin onlara ne getireceğini bilmiyorlar."
"Alevilere karşı büyük bir ayrımcılık yapılacak. Bunun söylemenin adil olacağını düşünüyorum. Bugün artık korunmuyorlar. Büyük ihtimalle büyük oranlarla ülkeden ayrılacaklar" yorumunu yapıyor Landis.
Şam hükümeti, yalnızca Sünni Müslüman çoğunluğu değil, ülkenin tüm vatandaşlarını koruma sözü veriyor.
Adalet Bakanı Mazhar el-Vays, bu yılın başlarında büyük çaplı mezhepsel şiddete karıştıkları belirlenen kişilerin halka açık şekilde yargılanacağını söylemişti.
Türkiye'deki Alevilerle nasıl bağları var?
Suriye'deki Nusayriler, Türkiye'nin güneyinde yer alan bazı yerleşim yerlerinde yaşayan Arap Alevileri ile aynı topluluk.
Hatay, İskenderun, Adana ve Mersin bu kentler arasında yer alıyor.
Akademisyen Prof. Dr. Yıldırım, "Anadolu Alevilerinin Türk, Kürt ve Zazalardan oluştuğunu ve bu toplulukların Kızılbaş olarak tanımlandığını" söylüyor.
Prof. Dr. Yıldırım, "Kızılbaş Aleviler ve Nusayriler arasında teolojik açıdan hem benzerlikler hem de farklılıklar olduğunu" belirtiyor ve bazı örnekler veriyor:
"Hepsi Alici ama mesela Nusayrilerde On İki İmam vurgusu Kızılbaş Aleviler'deki kadar değildir. Önemsedikleri ayinler farklıdır. Mesela Kızılbaş Aleviliği'nde Muharrem ayı, o dönem oruç tutmak, Kerbela çok önemli yapı taşlarıdır ama Nusayrilerde o kadar merkezi değildir.
"Nusayrilerde de toplu ibadet olmakla beraber Kızılbaş Aleviler'in 'Cem'inden farklılıklar arz eder. Yine, modern Türkiye kentlerinde karşımıza çıkan Kızılbaş Aleviler'in Cemevleri, Nusayri Aleviler'de görülmez."
[Resim: e01b4790-1a52-11f0-b1b3-7358f8d35a35.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Sivas'taki Alevi toplumunun Cem ritüeli
[b]BBC Türkçe[/b]'ye konuşan Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Seher Şengünlü Yılmaz, Aleviler arasındaki farklı grupları değerlendirirken "Sadece dil ve sürek [uygulama] anlamında farklılıklarımız var" diyor ve ekliyor:
"Günün sonunda Alevisinizdir. Yolunuz birdir. Ama o yoldaki uygulamalarınız, ritüelleriniz farklıdır. Buna da 'Yol bir, sürek bin bir' denir."
Bu arada kişisel olarak Şengünlü, Kızılbaş kavramının günümüzde daha çok Türkmen Alevileri tanımlamak için kullanıldığı görüşünü savunuyor.
[Resim: e5bd94d0-4709-11f0-84b6-6bf0f66205f1.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Türkiye'deki Alevi örgütlerinin, Suriye'de yaşananları protesto etmek için 9 Mart'ta İstanbul'da düzenlediği protesto

Prof. Dr. Yıldırım, 20. yüzyıldaki modernleşme ve bunun parçası olan kentleşme süreçleriyle birlikte bu iki toplumun da sekülerleştiğini belirtip aralarında bir yakınlaşma yaşandığını ekliyor:
"Bu topluluklar modern bağlamda kimlik inşa süreçlerinde karşılarında tehdit olarak gördükleri büyük tarihsel olgunun karşısında ortaklık hissettiler. Varlık zeminlerini tehdit eden güçlere karşı kaynaşıyorlar.
"Yani modern zamanlarda Nusayriler ile Kızılbaş Aleviler arasındaki yakınlık hissi modernlik öncesindeki yakınlık hissinden çok daha fazla."
Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Seher Şengünlü Yılmaz da günümüzde Nusayrilerle Arap olmayan Aleviler arasında güçlü bir duygudaşlık olduğunu belirtiyor:
"O duygudaşlık bizim tarihselliğimizden geliyor. Bizim için bir Kerbela'nın bugünkü Suriye'den, Suriye'nin Sivas'tan, Maraş'tan, Dersim'den hiçbir farkı yok."

KAYNAK: https://www.bbc.com/turkce/articles/c5yrrd5plepo]]> Suriye'nin Humus kentinde mezhep temelli çatışmaların son dönemde şiddetlenmesi üzerine 25 Kasım Salı günü, Alevilerin yoğun olarak yaşadığı Lazkiye'de gösteriler düzenledi.

Protestolara katılan Aleviler, "güvenlik ve ayrımcılıkla" ilgili endişelerini dile getirdi.
Mart ayında Akdeniz kıyısındaki yerleşim yerlerinde yaşanan, çoğu sivil 1400'den fazla kişinin öldürüldüğü şiddet olayları ülkedeki Alevilerin durumunu dünya çapında gündeme taşımıştı.
Olayların ardından Alevilere yönelik çok sayıda kaçırma iddiası da gündeme geldi. Şam yönetimi ise bu iddiaları reddetti.
Tüm bu yaşananlar, tarihte çeşitli baskılara uğramış Arap Alevilerin, diğer bir tanımla Nusayrilerin geleceğine dair tartışmaları artırdı.
Yaşananlar, Türkiye'deki Alevi örgütlerin de tepkisine neden oldu.
Peki Nusayriler kimdir ve Türkiye'deki Alevilerle nasıl bir bağlantıları var?

Dokuzuncu yüzyıla uzanan kökler
Nusayri Aleviler, Suriye nüfusunun yaklaşık yüzde 10 ila 13'lük bir bölümünü oluşturuyor.
Ağırlıklı olarak Akdeniz kıyısındaki Lazkiye ve Tartus kentlerinde yaşıyorlar.
Coğrafi olarak Lazkiye kuzeyden Türkiye'ye, Tartus ise güneyden Lübnan'a komşu durumda.
Şam ve Humus gibi iç kesimlerdeki bazı şehirlerde de Aleviler bulunuyor.
Birçok uzmana göre Nusayriliğin kökleri dokuzuncu yüzyıla uzanıyor.
Viyana Üniversitesi, Alevi Teolojisi Araştırmaları Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Rıza Yıldırım, Suriye ve Türkiye'deki farklı Alevi gruplarının, Muhammed Peygamber'in damadı, İslam tarihindeki ilk dört halifeden sonuncusu İmam Ali'ye referansla "Alici Müslümanlık" akımlarının içinde yer aldığını belirtiyor.
Dinler tarihinde İmam Ali, oğulları Hasan ile Hüseyin ve Hüseyin'in neslinden gelen dokuz kişiye on iki imam adı veriliyor.

Prof. Dr. Rıza Yıldırım, [b]BBC Türkçe[/b]'ye yaptığı değerlendirmede, "Nusayri inanç sisteminin, onuncu imam Ali el-Hadi ve on birinci imam Hasan el-Askeri zamanında yaşamış Muhammed bin Nusayr tarafından kurulduğunu" söylüyor:
"Şii dünyada her bir imamdan sonra yerine gelecek imamın kim olacağı konusunda anlaşmazlık çıkmış ve Şiiler bölünmüştür. Küçük grupların çok azı devam etmiştir. Bunlardan birisi de Nusayrilerdir.

"Muhammed Nusayr'ın kendisi, el-Hadi ve el-Askeri'ye bağlıydı. Ancak Nusayr'ın kendi karizması üzerinden ona bağlı olan kişiler, ayrı bir grup oluşturdu ve bugüne kadar yaşamayı başardı."

'Ortodoks anlayışın dışındalar'
Teoloji alanının genelinde olduğu gibi Alevilikle ilgili de tüm dünyada farklı yorumlara rastlanabiliyor.
Prof. Dr. Yıldırım, kişisel olarak İslam anlayışını müteşerri yani şeriatlaşmış ve gayri müteşerri yani şeriatlaşmamış olarak iki kategori üzerinden değerlendiriyor.

Bazı uzmanların ortodoks olarak tarif ettiği müteşerri anlayışın, bir hukuk sistemine dönüşmüş Müslümanlık olduğunu, bunun hem Sünni hem de Şii versiyonlarının olduğunu belirtiyor.

Gayri müteşerri akımları ise "Bu gruplar, Müslümanlığı bir şeriat sistemi olarak görmeyip daha tasavvufi ilkeler, ahlaki ilkeler üzerinden ve gelenek görenek gibi araçlarla anlarlar" diye tarif ediyor.

[Resim: 9bbdd2e0-1a50-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,1940'lı yıllarda, Banyas'ta bir dini kutlamaya katılan Nusayriler

Prof. Dr. Yıldırım; Nusayri, Kızılbaş Alevi, Bektaşi, İsmaili ve Ehli Hak gibi grupların bu ikinci kategoride yer aldığını ve İslam dünyasında "her zaman azınlıkta" olduklarını söylüyor.

Ortodoks anlayışın dışında olduğu için "Nusayri Alevilerin, Memlük devletinden Osmanlı devletine kadar hukuk sistemi şeriata dayalı olan çeşitli devletler altında baskıya maruz kaldığını, bu baskıların katliamlara kadar gittiğini" ekliyor.
Farklı dönemlerde, farklı devletler altında yaşamış çeşitli din adamlarının yayımladığı Alevilerle ilgili fetvaların da bunda rol oynadığını belirtiyor.

[b]BBC Türkçe[/b]'ye konuşan, ABD'deki Oklahoma Üniversitesi'nin Ortadoğu Çalışmaları Direktörü Prof. Dr. Joshua Landis, Selefizmin kurucusu olarak bilinen, 13. ve 14. yüzyılda yaşamış din adamı Takıyyüddin İbn Teymiyye'nin fetvalarına dikkat çekiyor.
İbn Teymiyye, bir fetvasında Nusayriler için "Onların Muhammed'in ümmetine zararı inançsız Türk, Frenk (Haçlı) ve bunlar dışındaki savaşçıların verdiği zarardan daha büyüktür" sözlerini kullanıyor.
Günümüzdeki Selefi akımların, düşünsel köklerini önemli oranda İbn Teymiyye'ye dayandırdığı görülüyor.
İran'daki Şiilik ile ne kadar bağlantılı?
Peki Aleviliğin Şiilik ile nasıl bir ilişkisi var?
Prof. Dr. Yıldırım'a göre Alevilik, en genel anlamda Şiiliğin, yani onun tabiriyle "Alici Müslümanlığın" bir kolu.
Ancak Alevilik ile bugünkü İran'daki Şiiliğin karıştırılmaması gerektiğini belirtiyor ve şu yorumu yapıyor:
"Gerek Kızılbaş Aleviliği gerekse Nusayri Alevilik, Suudi Arabistan'daki Sünni Müslümanlığa ne kadar uzaksa bugün İran devletinin resmi olarak empoze ettiği On İki İmam Şiiliğine de o kadar uzaktır çünkü bu iki anlayış arasında, Aleviliği sapkınlık olarak görmek bakımından bir fark yoktur."
Prof. Dr. Yıldırım, "Bugün bir Nusayrinin yahut Kızılbaş Alevisinin bütün inanç pratiklerini gözle görülür bir şekilde uygulayarak Suudi Arabistan'da var olması ne kadar zorsa İran'da var olması da o kadar zordur" yorumunda bulunuyor.
Fransız mandasından Baas Suriyesi'ne
Nusayri toplumu, 16. yüzyılda Osmanlı yönetimine girdi.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Suriye, Fransa'nın manda himayesine alındı.
Suriye'yi çeşitli parçalara ayırarak yönetmek isteyen Fransızlar, 1920'de Alevilerin yaşadığı yerlerde "Alevi toprağı" adlı bir idari birim kurdu.
Bu isim sonradan "Aleviler Devleti" olarak değiştirildi.
Burası 1936'da Suriye devletinin bir vilayeti kabul edildi.
Fransızlar 1939'da Lazkiye bölgesine müstakil bir statü verdi.
İlerleyen yıllarda ise bu idare Suriye'nin bir parçası olurken ülke de 1946'da bağımsız oldu.
[Resim: 6aa69d70-1a52-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Beşar Esad yönetimi Aralık 2024'te devrildi.
Esad döneminde nasıl bir konum elde ettiler?
1970'deki askeri darbeden bir yıl sonra, darbenin lideri Hafız Esad, Suriye'nin yeni cumhurbaşkanı oldu.
Alevi toplumuna mensup Esad, Baasçı bir generaldi.
2000'de ölümünün ardından yerine oğlu Beşar Esad geldi.
Beşar Esad, Heyet Tahrir el-Şam (HTŞ) örgütü 8 Aralık 2024'te yönetimi devirinceye kadar iktidarda kaldı.
Baba ve oğul Esad dönemi birçok insan hakları ihlalinin de yaşandığı, otoriter bir dönemdi.
Suriye'deki Esad karşıtı grupların önemli bir bölümü, yıllarca bu yönetimi bir "Alevi rejimi" olarak da tanımladı.
Uluslararası alanda yapılan tartışmalarda da bu benzetme sık sık gündeme geldi.
Bu tanımı reddeden ve buna karşı, bu dönemde hem siyasi yapıda hem de ekonomide Sünni Suriyelilerin önemli bir yeri olduğunu savunan görüşler de ortaya atıldı.
Prof. Dr. Landis, bu iki görüşün de belli ölçüde doğru olduğu kanısında.

[Resim: 82068df0-cabe-11f0-8c06-f5d460985095.jpg.webp]Kaynak,JOSEPH EID/AFP/Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,2017 yılından Lazkiye'nin bir plajının görüntüsü

Baas yönetiminde Alevilerin güvenlik aygıtının, ordu ve istihbarat servisinin üst kademelerinde önemli yerlerde bulunduğunu belirtiyor Prof. Dr. Landis:
"Bu dönemde ayrımcılığa uğramayacaklarını hissettiler mi? Evet. Kendilerini Sünnilerden daha güvende hissettiler mi? Bu da doğru."
Prof. Dr. Landis, bununla birlikte bu dönemde ekonomik yaşam ve bürokraside Sünnilerin de önemli bir varlığı olduğu görüşünde:
"Esad rejimi 50 yıl boyunca sürdü çünkü şehirlerdeki zengin Sünnilerle bir anlaşma yapmıştı. Kendisi, azınlık içinden biri olarak Sünnilere ihtiyaç duyduğunu anlamıştı. Ülkeyi Sünnilerle bir ittifak kurarak yönetti.
"Ekonomide en önemli ve en zengin olan Suriyeliler Sünniydi. Rejimin son döneminde istihbarat servisinin başı, başbakan ve birçok bakan Sünniydi."

Suriyeli Alevileri nasıl bir gelecek bekliyor?
Suriye'deki 13 yıllık iç savaş sırasında uluslararası insan hakları örgütleri Alevilere yönelik saldırıları kayıt altına aldı.
İç savaşın başlarındaki bazı protestolarda atılan "Aleviler tabuta, Hristiyanlar Beyrut'a" sloganı dikkat çekiyordu.
İbn Teymiyye'nin fetvasını da hatırlatan Prof. Dr. Joshua Landis, "cihatçı grupların Alevilere yönelik katliamlarının arkasında hem dini hem de siyasi nedenler olduğunu" savunuyor.
Prof. Dr. Landis ayrıca "eski rejimde birçok önemli generalin ve üst düzey istihbaratçının Alevi olması nedeniyle bazı cihatçıların Alevileri eski rejimle ilişkilendirdiğini ve siyasi intikam anlayışıyla hareket ettiğini" belirtiyor.
Prof. Dr. Yıldırım, Mart ayında yaşanan katliamları yorumlarken Orta Çağ'dan bugüne yaşananlara göndermede bulunarak "İlk defa olmadığı için herkes bu kadar tedirgin oluyor" diyor.

[Resim: 6c142540-1a54-11f0-a455-cf1d5f751d2f.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Mart ayında Lazkiye'deki şiddet olaylarında yüzlerce Alevi sivil hayatını kaybetti.
Prof. Dr. Landis, "Esad devrildiğinde herkes, korku döneminin sona erdiğinden bahsediyordu" diyor ve ekliyor:
"Ancak tabii ki Aleviler için korku dönemi başlıyor. Geleceğin onlara ne getireceğini bilmiyorlar."
"Alevilere karşı büyük bir ayrımcılık yapılacak. Bunun söylemenin adil olacağını düşünüyorum. Bugün artık korunmuyorlar. Büyük ihtimalle büyük oranlarla ülkeden ayrılacaklar" yorumunu yapıyor Landis.
Şam hükümeti, yalnızca Sünni Müslüman çoğunluğu değil, ülkenin tüm vatandaşlarını koruma sözü veriyor.
Adalet Bakanı Mazhar el-Vays, bu yılın başlarında büyük çaplı mezhepsel şiddete karıştıkları belirlenen kişilerin halka açık şekilde yargılanacağını söylemişti.
Türkiye'deki Alevilerle nasıl bağları var?
Suriye'deki Nusayriler, Türkiye'nin güneyinde yer alan bazı yerleşim yerlerinde yaşayan Arap Alevileri ile aynı topluluk.
Hatay, İskenderun, Adana ve Mersin bu kentler arasında yer alıyor.
Akademisyen Prof. Dr. Yıldırım, "Anadolu Alevilerinin Türk, Kürt ve Zazalardan oluştuğunu ve bu toplulukların Kızılbaş olarak tanımlandığını" söylüyor.
Prof. Dr. Yıldırım, "Kızılbaş Aleviler ve Nusayriler arasında teolojik açıdan hem benzerlikler hem de farklılıklar olduğunu" belirtiyor ve bazı örnekler veriyor:
"Hepsi Alici ama mesela Nusayrilerde On İki İmam vurgusu Kızılbaş Aleviler'deki kadar değildir. Önemsedikleri ayinler farklıdır. Mesela Kızılbaş Aleviliği'nde Muharrem ayı, o dönem oruç tutmak, Kerbela çok önemli yapı taşlarıdır ama Nusayrilerde o kadar merkezi değildir.
"Nusayrilerde de toplu ibadet olmakla beraber Kızılbaş Aleviler'in 'Cem'inden farklılıklar arz eder. Yine, modern Türkiye kentlerinde karşımıza çıkan Kızılbaş Aleviler'in Cemevleri, Nusayri Aleviler'de görülmez."
[Resim: e01b4790-1a52-11f0-b1b3-7358f8d35a35.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Sivas'taki Alevi toplumunun Cem ritüeli
[b]BBC Türkçe[/b]'ye konuşan Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Seher Şengünlü Yılmaz, Aleviler arasındaki farklı grupları değerlendirirken "Sadece dil ve sürek [uygulama] anlamında farklılıklarımız var" diyor ve ekliyor:
"Günün sonunda Alevisinizdir. Yolunuz birdir. Ama o yoldaki uygulamalarınız, ritüelleriniz farklıdır. Buna da 'Yol bir, sürek bin bir' denir."
Bu arada kişisel olarak Şengünlü, Kızılbaş kavramının günümüzde daha çok Türkmen Alevileri tanımlamak için kullanıldığı görüşünü savunuyor.
[Resim: e5bd94d0-4709-11f0-84b6-6bf0f66205f1.jpg.webp]Kaynak,Getty Images
Fotoğraf altı yazısı,Türkiye'deki Alevi örgütlerinin, Suriye'de yaşananları protesto etmek için 9 Mart'ta İstanbul'da düzenlediği protesto

Prof. Dr. Yıldırım, 20. yüzyıldaki modernleşme ve bunun parçası olan kentleşme süreçleriyle birlikte bu iki toplumun da sekülerleştiğini belirtip aralarında bir yakınlaşma yaşandığını ekliyor:
"Bu topluluklar modern bağlamda kimlik inşa süreçlerinde karşılarında tehdit olarak gördükleri büyük tarihsel olgunun karşısında ortaklık hissettiler. Varlık zeminlerini tehdit eden güçlere karşı kaynaşıyorlar.
"Yani modern zamanlarda Nusayriler ile Kızılbaş Aleviler arasındaki yakınlık hissi modernlik öncesindeki yakınlık hissinden çok daha fazla."
Alevi Kültür Dernekleri Genel Başkanı Seher Şengünlü Yılmaz da günümüzde Nusayrilerle Arap olmayan Aleviler arasında güçlü bir duygudaşlık olduğunu belirtiyor:
"O duygudaşlık bizim tarihselliğimizden geliyor. Bizim için bir Kerbela'nın bugünkü Suriye'den, Suriye'nin Sivas'tan, Maraş'tan, Dersim'den hiçbir farkı yok."

KAYNAK: https://www.bbc.com/turkce/articles/c5yrrd5plepo]]> <![CDATA[Türkiye'de en fazla cemevi bulunan iller belli oldu!]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-turkiye-de-en-fazla-cemevi-bulunan-iller-belli-oldu.html Sun, 15 Feb 2026 22:44:24 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-turkiye-de-en-fazla-cemevi-bulunan-iller-belli-oldu.html 2024 verilerine göre Türkiye’de en fazla cemevi bulunan iller belli oldu. Listede Orta Anadolu ve İç Karadeniz illerinin ağırlığı dikkat çekerken, büyükşehirler de üst sıralarda yer aldı. Peki Türkiye'de en fazla cemevi hangi şehirde bulunuyor? İşte ilk 20 il...



172 cemevi ile bir Karadeniz şehri listede birinci olurken, 90 cemevi ile yine bir başka Karadeniz şehri onu takip etti.

71 cemevi ile de İç Anadolu'dan bir kent bu iki şehri izledi.

Veriler, cemevlerinin özellikle İç Anadolu, Karadeniz ve Doğu Anadolu hattında yoğunlaştığını ortaya koydu.
20. Kocaeli
11 cemevi

19. Bursa
12 cemevi

18. Erzincan
13 cemevi

17. Aydın
13 cemevi

16. Muş
15 cemevi

15. Samsun
17 cemevi

14. Malatya
18 cemevi

13. Balıkesir
19 cemevi

12. Ardahan
19 cemevi

11. Eskişehir
22 cemevi

10. İzmir
26 cemevi

9. Ordu
30 cemevi

8. Yozgat
36 cemevi

7. Ankara
40 cemevi

6. Amasya
49 cemevi

5. Kahramanmaraş
63 cemevi

4. İstanbul
64 cemevi

3. Sivas
71 cemevi

2. Çorum
90 cemevi

1. Tokat
172 cemevi]]> 2024 verilerine göre Türkiye’de en fazla cemevi bulunan iller belli oldu. Listede Orta Anadolu ve İç Karadeniz illerinin ağırlığı dikkat çekerken, büyükşehirler de üst sıralarda yer aldı. Peki Türkiye'de en fazla cemevi hangi şehirde bulunuyor? İşte ilk 20 il...



172 cemevi ile bir Karadeniz şehri listede birinci olurken, 90 cemevi ile yine bir başka Karadeniz şehri onu takip etti.

71 cemevi ile de İç Anadolu'dan bir kent bu iki şehri izledi.

Veriler, cemevlerinin özellikle İç Anadolu, Karadeniz ve Doğu Anadolu hattında yoğunlaştığını ortaya koydu.
20. Kocaeli
11 cemevi

19. Bursa
12 cemevi

18. Erzincan
13 cemevi

17. Aydın
13 cemevi

16. Muş
15 cemevi

15. Samsun
17 cemevi

14. Malatya
18 cemevi

13. Balıkesir
19 cemevi

12. Ardahan
19 cemevi

11. Eskişehir
22 cemevi

10. İzmir
26 cemevi

9. Ordu
30 cemevi

8. Yozgat
36 cemevi

7. Ankara
40 cemevi

6. Amasya
49 cemevi

5. Kahramanmaraş
63 cemevi

4. İstanbul
64 cemevi

3. Sivas
71 cemevi

2. Çorum
90 cemevi

1. Tokat
172 cemevi]]> <![CDATA[Cem Vakfı'nda "Ümit Özdağ" Depremi: Genel Başkan Yardımcısı Kadir Polat İstifa Etti!]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-cem-vakfi-nda-umit-ozdag-depremi-genel-baskan-yardimcisi-kadir-polat-istifa-etti.html Sat, 31 Jan 2026 02:02:38 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-cem-vakfi-nda-umit-ozdag-depremi-genel-baskan-yardimcisi-kadir-polat-istifa-etti.html Cem Vakfı Genel Merkezi’nde 27 Ocak 2026 tarihinde gerçekleşen Ümit Özdağ ziyareti, vakıf içerisinde tarihi bir kopuşa neden oldu. Toplantıda Özdağ’a Kemal Kılıçdaroğlu hakkındaki ithamlarını ve geçmişteki "Cemevlerine ibadethane statüsü verilmeyecek" sözlerini hatırlatan Kadir Polat, Özdağ’ın sosyal medya üzerinden kendisine yönelik ağır hakaretlerine ve vakıf yönetiminin bu süreçteki tutumuna tepki göstererek istifasını sundu.


Ümit Özdağ'ın kendisi için kullandığı "tahrikçi", "KK yalakası" ve "Yezit" ifadelerini sert bir dille eleştiren Polat, yayımladığı deklarasyonda şu ifadelere yer verdi:

İstifa metninde sadece Özdağ’ı değil, Cem Vakfı yönetimini de hedef alan Polat, vakfın yaptığı "Bu ifadeler Kadir Polat'a aittir" açıklamasının ve kendisinin disipline sevk edilmesinin Alevi inancının tarihsel hafızasıyla bağdaşmadığını savundu. Polat, yönetimin bir siyasi parti liderinin sosyal medya paylaşımlarına göre refleks gösterdiğini iddia etti.

Polat’tan İstifa Gerekçesi: "Rızasız Lokma Haramdır"

Kadir Polat, açıklamasını şu sözlerle sonlandırdı:
  • Demokratik Hak: "Masum bir soruyu tahrik olarak nitelendiren anlayış, tartışma kültüründen uzaktır."
  • Kurumsal Eleştiri: "Masum bir soru soran yönetim kurulu üyesine dahi sahip çıkamayan mevcut yönetim anlayışıyla çalışmam mümkün değildir."
  • İstifa Kararı: "'Rızasız lokma haramdır' diyerek, yürütmekte olduğum Cem Vakfı Genel Başkan Yardımcılığı görevimden istifa ediyorum."

KAYNAK : https://peyikci.com/haber/cem-vakfi-nda-...stifa-etti-

ÜMİT ÖZDAĞ'IN CEVABI: https://x.com/umitozdag/status/2016233062871281680

CEM VAKFININ BASIN DUYURUSU: https://www.cemvakfi.org/pages/Haber/325...-duyurulur-]]> Cem Vakfı Genel Merkezi’nde 27 Ocak 2026 tarihinde gerçekleşen Ümit Özdağ ziyareti, vakıf içerisinde tarihi bir kopuşa neden oldu. Toplantıda Özdağ’a Kemal Kılıçdaroğlu hakkındaki ithamlarını ve geçmişteki "Cemevlerine ibadethane statüsü verilmeyecek" sözlerini hatırlatan Kadir Polat, Özdağ’ın sosyal medya üzerinden kendisine yönelik ağır hakaretlerine ve vakıf yönetiminin bu süreçteki tutumuna tepki göstererek istifasını sundu.


Ümit Özdağ'ın kendisi için kullandığı "tahrikçi", "KK yalakası" ve "Yezit" ifadelerini sert bir dille eleştiren Polat, yayımladığı deklarasyonda şu ifadelere yer verdi:

İstifa metninde sadece Özdağ’ı değil, Cem Vakfı yönetimini de hedef alan Polat, vakfın yaptığı "Bu ifadeler Kadir Polat'a aittir" açıklamasının ve kendisinin disipline sevk edilmesinin Alevi inancının tarihsel hafızasıyla bağdaşmadığını savundu. Polat, yönetimin bir siyasi parti liderinin sosyal medya paylaşımlarına göre refleks gösterdiğini iddia etti.

Polat’tan İstifa Gerekçesi: "Rızasız Lokma Haramdır"

Kadir Polat, açıklamasını şu sözlerle sonlandırdı:
  • Demokratik Hak: "Masum bir soruyu tahrik olarak nitelendiren anlayış, tartışma kültüründen uzaktır."
  • Kurumsal Eleştiri: "Masum bir soru soran yönetim kurulu üyesine dahi sahip çıkamayan mevcut yönetim anlayışıyla çalışmam mümkün değildir."
  • İstifa Kararı: "'Rızasız lokma haramdır' diyerek, yürütmekte olduğum Cem Vakfı Genel Başkan Yardımcılığı görevimden istifa ediyorum."

KAYNAK : https://peyikci.com/haber/cem-vakfi-nda-...stifa-etti-

ÜMİT ÖZDAĞ'IN CEVABI: https://x.com/umitozdag/status/2016233062871281680

CEM VAKFININ BASIN DUYURUSU: https://www.cemvakfi.org/pages/Haber/325...-duyurulur-]]> <![CDATA[Suriye İnsan Hakları Gözlemevi: Öldürülen Alevi sivil sayısı 745'e çıktı]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-insan-haklari-gozlemevi-oldurulen-alevi-sivil-sayisi-745-e-cikti.html Thu, 23 Oct 2025 22:00:17 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-suriye-insan-haklari-gozlemevi-oldurulen-alevi-sivil-sayisi-745-e-cikti.html Suriye İnsan Hakları Gözlemevi: Öldürülen Alevi sivil sayısı 745'e çıktı

[b]Lazkiye çevresindeki geniş alanda elektrik ve içme suyunun kesildiği de belirtiliyor.
İngiltere merkezli Suriye İnsan Hakları Gözlemevi (SOHR), ülkenin devrik lideri Beşar Esad'ı destekleyen militanlarla Heyet Tahrir Şam'a (HTŞ) bağlı güvenlik güçleri arasındaki son çatışmalarda 745 Alevi sivilin öldürüldüğünü açıkladı.[/b]

Sivillerin çoğunun yakın mesafeden ateş açılması sonucu hayatını kaybettiği belirtildi.
Uzmanlar, son günlerde yaşananları Esad'ın devrilmesinden bu yana Suriye'deki en büyük çatışma olarak nitelendiriyor.

Gözlemevi, HTŞ'ye bağlı 125 güvenlik gücü mensubunun yanı sıra Esad'ı destekleyen 148 militanın da çatışmalarda öldüğünü belirtti. Çatışmalarda toplam can kaybı 1.000'i geçti.

Suriye'nin HTŞ liderliğindeki geçici yönetimi, Perşembe günü başlayan çatışmaların ardından Alevilerin merkezi olarak görülen Akdeniz kıyılarındaki Lazkiye ve Tartus'a büyük bir operasyon başlatmıştı.

Lazkiye çevresindeki geniş alanda elektrik ve içme suyunun kesildiği de belirtiliyor.

Şiddet olaylarından en çok etkilenen kasabalardan biri olan Baniyas sakinleri, cesetlerin sokaklara saçıldığını veya evlerde ve binaların çatılarında açıkta kaldığını, kimsenin cansız bedenleri alamadığını söyledi.
AP'ye konuşan bir sakin, silahlı kişilerin sakinlerin Cuma günü yakın mesafeden öldürülen beş komşularının cesetlerini saatlerce kaldırmasını engellediğini dile getirdi.

Cuma günü şiddet olaylarının başlamasından birkaç saat sonra ailesi ve komşularıyla birlikte bölgeyi terk eden Baniyaslı 57 yaşındaki Ali Şeha, Baniyas'ta Alevilerin yaşadığı bir mahallede en az 20 komşusunun ve meslektaşının öldürüldüğünü bildirdi. Şeha bazı sakinlerin dükkanlarında veya evlerinde öldürüldüğünü belirtti.

Lazkiye Emniyet Müdürü Yarbay [b]Mustafa Kuneyfati'ye göre çatışmalar, yeni hükümet güçlerinin Lazkiye'deki bir güvenlik operasyonu sırasında Esad'a bağlı milis grupları tarafından pusuya düşürülmesiyle başladı.[/b]

Cuma sabahı Lazkiye'de çok sayıda hükümet askeri konuşlandırıldı ve şehirde ve diğer kıyı bölgelerinde sokağa çıkma yasağı uygulandı.

Öte yandan, Suriye'nin yeni yöneticileri ülkenin güneyinde de güvenlik sorunuyla karşı karşıya. Yetkililer bu hafta başında hükümet güçleriyle silahlı gruplar arasında çıkan şiddetli çatışmalarda en az 15 kişinin öldüğünü bildirdi.

Kaynak: https://tr.euronews.com/2025/03/09/suriy...745e-cikti]]> Suriye İnsan Hakları Gözlemevi: Öldürülen Alevi sivil sayısı 745'e çıktı

[b]Lazkiye çevresindeki geniş alanda elektrik ve içme suyunun kesildiği de belirtiliyor.
İngiltere merkezli Suriye İnsan Hakları Gözlemevi (SOHR), ülkenin devrik lideri Beşar Esad'ı destekleyen militanlarla Heyet Tahrir Şam'a (HTŞ) bağlı güvenlik güçleri arasındaki son çatışmalarda 745 Alevi sivilin öldürüldüğünü açıkladı.[/b]

Sivillerin çoğunun yakın mesafeden ateş açılması sonucu hayatını kaybettiği belirtildi.
Uzmanlar, son günlerde yaşananları Esad'ın devrilmesinden bu yana Suriye'deki en büyük çatışma olarak nitelendiriyor.

Gözlemevi, HTŞ'ye bağlı 125 güvenlik gücü mensubunun yanı sıra Esad'ı destekleyen 148 militanın da çatışmalarda öldüğünü belirtti. Çatışmalarda toplam can kaybı 1.000'i geçti.

Suriye'nin HTŞ liderliğindeki geçici yönetimi, Perşembe günü başlayan çatışmaların ardından Alevilerin merkezi olarak görülen Akdeniz kıyılarındaki Lazkiye ve Tartus'a büyük bir operasyon başlatmıştı.

Lazkiye çevresindeki geniş alanda elektrik ve içme suyunun kesildiği de belirtiliyor.

Şiddet olaylarından en çok etkilenen kasabalardan biri olan Baniyas sakinleri, cesetlerin sokaklara saçıldığını veya evlerde ve binaların çatılarında açıkta kaldığını, kimsenin cansız bedenleri alamadığını söyledi.
AP'ye konuşan bir sakin, silahlı kişilerin sakinlerin Cuma günü yakın mesafeden öldürülen beş komşularının cesetlerini saatlerce kaldırmasını engellediğini dile getirdi.

Cuma günü şiddet olaylarının başlamasından birkaç saat sonra ailesi ve komşularıyla birlikte bölgeyi terk eden Baniyaslı 57 yaşındaki Ali Şeha, Baniyas'ta Alevilerin yaşadığı bir mahallede en az 20 komşusunun ve meslektaşının öldürüldüğünü bildirdi. Şeha bazı sakinlerin dükkanlarında veya evlerinde öldürüldüğünü belirtti.

Lazkiye Emniyet Müdürü Yarbay [b]Mustafa Kuneyfati'ye göre çatışmalar, yeni hükümet güçlerinin Lazkiye'deki bir güvenlik operasyonu sırasında Esad'a bağlı milis grupları tarafından pusuya düşürülmesiyle başladı.[/b]

Cuma sabahı Lazkiye'de çok sayıda hükümet askeri konuşlandırıldı ve şehirde ve diğer kıyı bölgelerinde sokağa çıkma yasağı uygulandı.

Öte yandan, Suriye'nin yeni yöneticileri ülkenin güneyinde de güvenlik sorunuyla karşı karşıya. Yetkililer bu hafta başında hükümet güçleriyle silahlı gruplar arasında çıkan şiddetli çatışmalarda en az 15 kişinin öldüğünü bildirdi.

Kaynak: https://tr.euronews.com/2025/03/09/suriy...745e-cikti]]> <![CDATA[Cengizhan Şimşek Alevi Mi?]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-cengizhan-simsek-alevi-mi.html Sun, 12 Oct 2025 21:14:39 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-cengizhan-simsek-alevi-mi.html Cengizhan Şimşek Alevi Mi?
Cengizhan Şimşek'in Alevi olup olmadığına dair herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Kırkpınar'da kazandığı başarı sonrası memleketine dönüşünde dualar okunduğu ve kurban kesildiği haberleri mevcuttur. Ancak bu detaylar dini inancı hakkında kesin bir bilgi sunmamaktadır.

Yaptığım geniş çaplı aramada, yerel kaynaklarda bile Cengizhan Şimşek’in Alevi olduğuna dair güvenilir bir bilgiye rastlayamadım.
Mevcut durum özetle şöyle:
  • Doğduğu yer: Antalya, Serik ilçesidir. 
  • Spor kariyeri, başarıları, yaş, boy, dereceler gibi bilgiler çeşitli kaynaklarda mevcut.
  • Ancak inanç, mezhep veya dinî kimliği ile ilgili bir açıklama, röportaj veya belge bulunmuyor.
Dolayısıyla elimizdeki bilgilere dayanarak, “Alevi midir?” sorusuna hayır ya da evet diyemeyiz — bilgiler “bilinmiyor / açıklanmamış” yönünde.

Cengizhan Şimşek, 24 Ocak 1996 tarihinde Antalya'nın Serik ilçesine bağlı Gebiz köyünde doğan Türk başpehlivandır. "Karizmatik başpehlivan" lakabıyla tanınan Şimşek, ata sporu olan yağlı güreşe babasının teşvikiyle başlamıştır.

Güreş Kariyeri ve Başarıları

Cengizhan Şimşek, güreş kariyerine genç yaşta başladı. Sırasıyla deste orta, deste büyük ve küçük orta büyük boylarında birincilikler elde etti. Bu başarılar, onun başaltı boyuna, ardından da başpehlivanlığa yükselmesini sağladı.

2022 yılı, Şimşek'in kariyerindeki en önemli dönüm noktalarından biri oldu. O yıl, 661. Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşleri'nde takım arkadaşı Mustafa Taş'ı yenerek başpehlivan unvanını kazandı ve altın kemerin sahibi oldu.

Aktif güreş hayatına Antalya Büyükşehir Belediyesi ASAT Güreş Kulübü çatısı altında devam eden Cengizhan Şimşek, güçlü fiziği ve teknik güreş stiliyle tanınır.

https://tr.wikipedia.org/wiki/Cengizhan_...im%C5%9Fek]]> Cengizhan Şimşek Alevi Mi?
Cengizhan Şimşek'in Alevi olup olmadığına dair herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Kırkpınar'da kazandığı başarı sonrası memleketine dönüşünde dualar okunduğu ve kurban kesildiği haberleri mevcuttur. Ancak bu detaylar dini inancı hakkında kesin bir bilgi sunmamaktadır.

Yaptığım geniş çaplı aramada, yerel kaynaklarda bile Cengizhan Şimşek’in Alevi olduğuna dair güvenilir bir bilgiye rastlayamadım.
Mevcut durum özetle şöyle:
  • Doğduğu yer: Antalya, Serik ilçesidir. 
  • Spor kariyeri, başarıları, yaş, boy, dereceler gibi bilgiler çeşitli kaynaklarda mevcut.
  • Ancak inanç, mezhep veya dinî kimliği ile ilgili bir açıklama, röportaj veya belge bulunmuyor.
Dolayısıyla elimizdeki bilgilere dayanarak, “Alevi midir?” sorusuna hayır ya da evet diyemeyiz — bilgiler “bilinmiyor / açıklanmamış” yönünde.

Cengizhan Şimşek, 24 Ocak 1996 tarihinde Antalya'nın Serik ilçesine bağlı Gebiz köyünde doğan Türk başpehlivandır. "Karizmatik başpehlivan" lakabıyla tanınan Şimşek, ata sporu olan yağlı güreşe babasının teşvikiyle başlamıştır.

Güreş Kariyeri ve Başarıları

Cengizhan Şimşek, güreş kariyerine genç yaşta başladı. Sırasıyla deste orta, deste büyük ve küçük orta büyük boylarında birincilikler elde etti. Bu başarılar, onun başaltı boyuna, ardından da başpehlivanlığa yükselmesini sağladı.

2022 yılı, Şimşek'in kariyerindeki en önemli dönüm noktalarından biri oldu. O yıl, 661. Tarihi Kırkpınar Yağlı Güreşleri'nde takım arkadaşı Mustafa Taş'ı yenerek başpehlivan unvanını kazandı ve altın kemerin sahibi oldu.

Aktif güreş hayatına Antalya Büyükşehir Belediyesi ASAT Güreş Kulübü çatısı altında devam eden Cengizhan Şimşek, güçlü fiziği ve teknik güreş stiliyle tanınır.

https://tr.wikipedia.org/wiki/Cengizhan_...im%C5%9Fek]]> <![CDATA[Eskişehir’de Anahtar Parti’den Cemevlerine resmi statü talebi]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-eskisehir-de-anahtar-parti-den-cemevlerine-resmi-statu-talebi.html Wed, 08 Oct 2025 22:43:47 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-eskisehir-de-anahtar-parti-den-cemevlerine-resmi-statu-talebi.html Eskişehir’de Anahtar Parti’den Cemevlerine resmi statü talebi

Anahtar Parti İl Başkanı Çağlar Ölce, “Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen hakları artık daha fazla ertelenmemelidir. Cemevleri, bu ülkenin dini zenginliğinin parçasıdır. Bu ülkede eşit yurttaşlıktan bahsediyorsak, inanç temelli ayrımcılığa da son vermek zorundayız” dedi.

Anahtar Parti İl Başkanı Çağlar Ölce, Hacı Bektaşi Veli Kültür Merkezi önünde yaptığı açıklamada, cemevlerinin resmen ibadethane statüsüne kavuşması gerektiğini belirterek, Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen haklarının artık ertelenmemesi gerektiğini vurguladı. Anahtar Parti İl Başkanı Ölce, cemevlerinin bu ülkenin milyonlarca vatandaşının ibadethanesi olduğunu kaydederek, “Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen hakları artık daha fazla ertelenmemelidir.

Cemevleri, bu ülkenin milyonlarca vatandaşının ibadethanesidir. Buna rağmen cemevleri hâlen Kültür ve Turizm Bakanlığı’na bağlı. Bu kabul edilemez. Cemevleri, Cumhurbaşkanlığı’na yani Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlanmalı ve resmi olarak ibadethane statüsüne kavuşmalıdır. 

Camiler için geçerli olan bütün haklar, aynı şekilde cemevleri için de uygulanmalıdır. Vergi, imar ve mülk hakları güvence altına alınmalı, hiçbir ayrım gözetilmemelidir. Bu ülkede eşit yurttaşlıktan bahsediyorsak, inanç temelli ayrımcılığa da son vermek zorundayız. Alevi dedeleri de tıpkı cami imamları gibi devlet güvencesiyle görev yapmalı, eğitimleri, denetimleri ve ücretlendirmeleri devlet eliyle sağlanmalıdır.

Bu, yalnızca bir hak meselesi değil, aynı zamanda eşit yurttaşlık ilkesinin gereğidir” diye konuştu.

HAKLAR GÜVENCE ALTINA ALINSIN
“Okullarda okutulan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinde Alevilik ve Bektaşilik de öğretilmelidir" diyen Ölce, "Bu toplumun çocukları, kendi inançlarını öğrenme hakkına sahiptir. Aynı zamanda, her yurttaşın inanç ve kimlik bakımından eşit muamele görmesi anayasal güvence altına alınmalıdır. 

Alevilik ve Bektaşilik hakkında nefret söyleminde bulunanlar, tıpkı başka inançlara karşı nefret söyleminde bulunanlar gibi yargılanmalıdır.Cemevleri, bu ülkenin dini zenginliğinin parçasıdır. Devlet, camilere nasıl bütçe desteği, yatırım ve teknik imkan sağlıyorsa, aynı şekilde cemevlerine de sağlamalıdır.Alevi gelenekleri korunmalı, bu toprakların kültürel mirası olarak sahiplenilmelidir” dedi.

KAYNAK: https://www.anadolugazetesi.com/eskisehi...77239.html]]> Eskişehir’de Anahtar Parti’den Cemevlerine resmi statü talebi

Anahtar Parti İl Başkanı Çağlar Ölce, “Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen hakları artık daha fazla ertelenmemelidir. Cemevleri, bu ülkenin dini zenginliğinin parçasıdır. Bu ülkede eşit yurttaşlıktan bahsediyorsak, inanç temelli ayrımcılığa da son vermek zorundayız” dedi.

Anahtar Parti İl Başkanı Çağlar Ölce, Hacı Bektaşi Veli Kültür Merkezi önünde yaptığı açıklamada, cemevlerinin resmen ibadethane statüsüne kavuşması gerektiğini belirterek, Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen haklarının artık ertelenmemesi gerektiğini vurguladı. Anahtar Parti İl Başkanı Ölce, cemevlerinin bu ülkenin milyonlarca vatandaşının ibadethanesi olduğunu kaydederek, “Alevi toplumunun yıllardır görmezden gelinen hakları artık daha fazla ertelenmemelidir.

Cemevleri, bu ülkenin milyonlarca vatandaşının ibadethanesidir. Buna rağmen cemevleri hâlen Kültür ve Turizm Bakanlığı’na bağlı. Bu kabul edilemez. Cemevleri, Cumhurbaşkanlığı’na yani Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlanmalı ve resmi olarak ibadethane statüsüne kavuşmalıdır. 

Camiler için geçerli olan bütün haklar, aynı şekilde cemevleri için de uygulanmalıdır. Vergi, imar ve mülk hakları güvence altına alınmalı, hiçbir ayrım gözetilmemelidir. Bu ülkede eşit yurttaşlıktan bahsediyorsak, inanç temelli ayrımcılığa da son vermek zorundayız. Alevi dedeleri de tıpkı cami imamları gibi devlet güvencesiyle görev yapmalı, eğitimleri, denetimleri ve ücretlendirmeleri devlet eliyle sağlanmalıdır.

Bu, yalnızca bir hak meselesi değil, aynı zamanda eşit yurttaşlık ilkesinin gereğidir” diye konuştu.

HAKLAR GÜVENCE ALTINA ALINSIN
“Okullarda okutulan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinde Alevilik ve Bektaşilik de öğretilmelidir" diyen Ölce, "Bu toplumun çocukları, kendi inançlarını öğrenme hakkına sahiptir. Aynı zamanda, her yurttaşın inanç ve kimlik bakımından eşit muamele görmesi anayasal güvence altına alınmalıdır. 

Alevilik ve Bektaşilik hakkında nefret söyleminde bulunanlar, tıpkı başka inançlara karşı nefret söyleminde bulunanlar gibi yargılanmalıdır.Cemevleri, bu ülkenin dini zenginliğinin parçasıdır. Devlet, camilere nasıl bütçe desteği, yatırım ve teknik imkan sağlıyorsa, aynı şekilde cemevlerine de sağlamalıdır.Alevi gelenekleri korunmalı, bu toprakların kültürel mirası olarak sahiplenilmelidir” dedi.

KAYNAK: https://www.anadolugazetesi.com/eskisehi...77239.html]]> <![CDATA[Mehmet Yuva yazdı: Erdoğan'ın Alevilik yanılgısı]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-mehmet-yuva-yazdi-erdogan-in-alevilik-yanilgisi.html Mon, 13 Jan 2025 00:14:32 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-mehmet-yuva-yazdi-erdogan-in-alevilik-yanilgisi.html Orta Doğu uzmanı ve Aydınlık yazarı Mehmet Yuva, “Esad öncesi, dönemi ve sonrasında Aleviler” başlıklı yazısında, Suriye Alevilerinin ülkede yaşadığı zulme değinerek, Türkiye'nin Suriye'deki her kesimi kapsayan söylem ve eylem benimsemesi gerektiğini vurguladı.

Suriye’deki gelişmeleri yakından takip eden Orta Doğu uzmanı ve Aydınlık yazarı Mehmet Yuva, “Esad öncesi, dönemi ve sonrasında Aleviler” başlıklı bir yazı kaleme aldı. Türkiye ve Orta Doğu'daki mezhepsel, etnik ve siyasi çatışmaların ele alındığı yazıda Yuva, Suriye’de yaşayan Alevileri de anlattı.

Yazar, yıllardır zulme uğrayan Alevi kesimin, BAAS rejimine ve Esad’a desteği nedeniyle ‘zulmeden’ olarak yansıtıldığını kaydetti. Ülkedeki Alevilerin parçalanma korkusuyla bu desteği verdiğini belirten Mehmet Yuva, Türkiye'nin söylem ve eylemlerinde Suriye halkının tüm kesimlerine eşit yaklaşılması gerektiği savunarak şunları yazdı;

“Süleyman Demirel’in siyasi gaf olarak adlandırılan meşhur ve anlamlı bir ifadesi vardır: “Tamam Kürtlere kötü davranıyoruz da, sanki Türklere iyi mi davranıyoruz?” 70’li 80’li yıllarda Çorum, Maraş ve birçok yerde Alevi vatandaşlarımızı katledenler, “Komünisttir, zındıktır!”, “Büyüyünce tehdit oluşturur!” diyerek beşikteki bebekleri kesenler, evleri ateşe verenler, başkalarının kutsallarını yakanlar, Türkiye’nin aydınlarını, bilim insanlarını, gazetecilerini, yazarlarını, Aselsan, Roketsan mühendislerini katledenler, Sünni, Alevi, Türk, Kürt, Çerkes veya insan olabilir mi? Tüm bu katliamların, fitnenin, barbarlığın, zulmün iktidarları devam etsin, sömürüleri bitmesin, makam, para, iştiham, kudret ebedi kalsın diye yaptıklarını ne zaman idrak edeceğiz? Bu mafyalaşmış, zincirlerini koparmış, raydan çıkmış tren misali sağa sola saldıran, savaşlar çıkaran, ülkeler işgal eden, milli ve yerli olanı ortadan kaldıran, kendilerine tabi olmayanı diktatör ilan eden, memuru olmak istemeyenleri serseri devlet ve lider belleyen, abluka, ambargo ve tehdit, şantaj ve medya operasyonlarıyla hayatları, devletleri, milletleri cehennemi yaşatan uluslararası sermaye sınıfının, onların ülkemizdeki işbirlikçilerinin yahut sapı bizden olan baltaların iktidarların eseridir.

BU SAVAŞIN MEHZEP SAVAŞI OLDUĞUNA İNANANLAR
Sittin diyardan, hapishanelerinden, askeri üslerinden, operasyon odalarından gelip, yüzlerce milyar dolar harcanıp, Sünnileri katleden “Alevi Esad’la savaşmaya geldik’ diyenlerin yukarıdaki tımarhaneliklerden ne farkı var? Ama işte görüyorsunuz bu savaşların Sünnilik, Alevilik, Şiilik, Mesihlik, Dürzilik, Yahudilik savaşları olduğuna inanan milyonlar var. Tüm bu savaşları azınlıkları veya mazlum olanları kurtarmak için yaptıklarını iddia edenlerin argümanlarını yiyen milyonlar var. Bu savaşların demokrasi, hürriyet, ekonomik kalkınma, adalet ve milletlerin kardeşliği, birlikteliği için yapıldığını anlatıyorlar. Irak, Lübnan, Libya, Suriye, Filistin için en çok kullandıkları tabirler; “Biz bu ülkelerin toprak bütünlüğünü, devletin tekliğini ve milletin birliğini istiyoruz” değil midir? Peki gerçek nedir? Mevcut olan toprak bütünlüğü paramparça ediliyor. Tek devlet yerine devletler ortaya çıkıyor. Bir Millet mezheplere, dinlere, kabilelere, aşiretlere, ailelere, örgütlere, zerrelere bölünüyor.

Aslında bu cehennemi doymak bilmez tamahları, bitmeyen mal toplama arzuları, milyarlarca dolar servetlerini trilyonlara getirme manyaklığı, doğayı, insanı ve uzayı iliklerine kadar sömürme güdüleri ne vakit bitecek? Suriye’yi Irak’ta Libya’da olduğu gibi diktatör Esad’tan, zulmünden kurtarmak için mi bu kadar emek, asker, para harcandı? Suriye’nin toprak bütünlüğü, siyasi birliği, millet dirliği mi sağlandı? Ülkemizin kelli felli medya yüzleri, siyasiler en az 14 senedir Sünni, Alevi, Şii, Süryani demekten yorulmadılar. Utanmadan Alevi kökenli bir ailenin evladı olan Beşar Esad’ın başında olduğu, Suriye nüfusunun yüzde 12’sini teşkil eden Alevi toplumun ülkeyi yönettiğini, Sünniler üzerinde zulüm uyguladığını, ülkenin ekonomisini Alevilere peşkeş çektiğini anlattılar.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ GİBİ KURULDU
Suriye 17 Nisan 1946’da, aynen Mustafa Kemal’in önderliğinde kurulan 1923 Türkiye Cumhuriyeti gibi, laik, cumhuriyetçi, devletçi, milliyetçi, halkçı ve devrimci bir ülke olarak doğdu. Baba Esad, Hava Kuvvetleri Komutanlığı’na Suriye’nin Sünni, Türkmen, Mesihi devlet başkanlarının olduğu dönemde bir Suriyeli Alevi vatandaş olarak gelebildi. 1963’te iktidarı alan BAAS bir Sünni Salih Bitar, bir Mesihi Mişel Eflak ve bir Alevi Zeki Arsuzi ve Suriye milletinin tüm bileşenlerinin eseridir. Baba Esad ve Oğlu Beşar Esad yönetimlerinde devletin resmi dini İslam, resmi mezhebi Sünni’dir. Şeriat mahkemeleri, fetva makamları vardı. Devlet Başkanı Müslüman olmak zorundaydı. Suriye Müslüman Alimler Birliği ve fetva makamı şeyhülislam resmi deklarasyonuyla Alevileri Caferi mezhebinden sayarak dört geleneksel mezhebin yanına koymuşlardı. Suriye’de Esadlar döneminde Alevi propagandası yapmak, Alevi dernekleri kurmak, Alevi televizyonları açmak, gazetelere sahip olmak, resmi Cem evleri yasaktı.

Esadlar döneminde yardımcılar ekseriyetle Sünni, az sayıda Dürzi, Kürt, Türkmen veya İsmaili’ydi. Alevi bir başbakan olmamıştır. Alevi bir Meclis Başkanı olmamıştır. Tümü ya Sünni ya da diğer mezhep ve dinlere mensuptu. Bakanların yüzde 80’i Sünni idi. Ordu, istihbarat, ekonomi, büyükelçilikler de her türden ve kökten insan vardı. Tek şart BAAS iktidarına biat, itaat, ve hizmetti. Esad’ın liderliğini ve kararlarını tartışmamaktı. Bunun dışında kalanların soyu sopu, dini mezhebi, kökeni ırkı ne olursa olsun devletin sopası, kılıcı, zulmü, hapishaneleri, mahkemeleri, Sünni fetva makamları, camileri, zenginleri, medyası, yalakaları topyekun devreye girer hayatınız cehenneme çevirirlerdi. Alevi Esad iktidarının en mazlumları arasında Aleviler vardı. İnandıkları Esad iktidarı, BAAS iktidarı için en çok can veren, iç savaşta en çok ölen, en çok sakat veren, en büyük bedelleri ödeyenler Suriye Alevileridir. Buna mukabil en fakir, en muhtaç, en berbat koşullarda yaşayanlar onlar. Neden bir tek Türk kanalı Alevilerle röportaj yapmaz? Alevilerin şehirlerine, mahallerine, köy ve kasabalarına gidip röportaj yapmaz.

ESAD SUÇLU, PEKİ BİZ?
Esad’ın veya Alevi bir zümrenin konaklara, milyarlara sahip olmaları, birden fazla pasaporta, yurtdışında servetlere haiz olmaları Alevi camiasını bağlamaz. Diyorlar ki Aleviler neden Esad’ın zulmüne karşı gelmediler? Bu büyük bir yalan. Zira birçok Alevi aydının, yazarın, gazetecinin, tüccarın, şairin, din adamının Esad’a karşıtlığı sebebiyle zulüm gördüklerini, hapishanelerde yıllarca yattıklarını, sürgünde yaşamak zorunda kaldıklarını biliyoruz. Evet Alevi camiası aynen Sünni, Mesihi, Dürzi camiasının çoğunluğu gibi Esad’ın iktidarına destek verdiler. Evet Esad’ın suçları, günahları çok fazla. Evet 2017’ye kadar Aleviler kendisi ve Suriye için en ön saflarda savaştılar. Çünkü bu savaşın sadece Esad’ı hedef almadığını, bunun uluslararası bir proje olduğunu, ülkenin işgali, İsrail’in zaferi için, Katar, Suudi ve Türkiye’nin ABD için Suriye’yi yakmaya, yıkmaya ve taksim etmeye geldiklerine inandılar. Onları haksız mı çıkardık? Bugün Suriye kaç devletin işgali, kaç vekil örgütün işgalinde? Bu feci tabloda Esad kadar bizlerin suçu, günahı yok mu?

Aleviler ve Suriye’nin ezici çoğunluğu, binlerce yabancı savaşçının, Suriye milletinin hayat tarzına uymayan zihniyetlerin Suriye’yi istila ettiklerini gördüler. “Mesihiler Beyrut’a Aleviler tabuta” sloganlarını duydular. Sosyal medyada devlet binalarından canlı atılanları, Asi nehrinde yüzen başları eksilmiş cesetleri gördüler. Adra İşçi lojmanlarında canlı fırınlara atılan Alevilere tanık oldular. Sünni köy ve kasabalara atılan varil bombaları altında can veren Sünni çocuklar, kadınlar, yaşlılar misali Aleviler ve diğerleri de benzer katliamlara maruz kaldılar. Ama tüm bunlardan çok daha önemli başka bir şeyi yaşadılar; silahlı örgütlerin hiçbirinde Suriye milletinin bileşenlerini görmediler. Laik Sünni, Alevi, Dürzi, Süryani, Mesihi, Ermeni, Çerkes komutanlar, sivil önderler, partiler, devrim konseyleri yoktu. Esad gitti peki gelenler ve bugün Şam’da yönetimi ele alanların içinde bir tek Alevi, bir tek laik Sünni, bir tek Dürzi, bir tek Suriyeli Türkmen, bir tek Çerkes, bir tek Mesihi (nüfusun yüzde 10’nu) bir tek Süryani (ülkeye ismini veren en kadim topluluk) bir tek Kürt, bir tek Ezidi var mı? Şimdi Esad’ın iktidarına Alevi devleti diyenler utanmıyorlar mı? Şimdiki iktidar Sünnilerin iktidarıysa Suriye milletinin iktidarı nerede?

SURİYE’NİN BİLEŞENLERİ
Türkiye gerçekten de Suriye’nin toprak bütünlüğü ve Suriye milleti ve devletinin birliğini sağlamak istiyorsa özellikle Alevilere, Mesihilere, Süryanilere, Ermenilere, Alevi-Sünni Türkmenlerin yanında olmalıdır. Söylem ve eylemlerimizle olamıyorsak Suriye’de ABD, İsrail ve Körfez Arap ülkelerinden farklı bir şey istemiyoruz demektir. Birçok çevre kendi hükümetinde bir Alevi bakan, vali, büyükelçi sahibi olmayan bir iktidardan bunu bekliyor olmamızı eleştiriyor. Hükümet bizi eleştirenleri haksız çıkarır mı? Özetle; Aleviler onay verseydi 1921’de Suriye’yi yöneten Fransa’nın ilan ettiği Alevi Devleti kurulur Suriye milletinin parçası olmazlardı. Halbuki Aleviler Suriye’nin diğer tüm bileşenleri gibi Suriye Arap Cumhuriyeti ve Suriye milleti için savaştı, can verdi.

Fransa’yla işbirliği yapan, ferdi maslahatını milletin çıkarları üstünde tutarak düşmanın safında yer alan onlarca Alevi vardı. Bunlara benzer binlerce Sünni işbirlikçi ve hain vardı. Onlarca Süryani, Dürzi, Hristiyan ajanları ve memurları vardı. Türkiye Cumhuriyeti kurulurken kaç Türk, kaç Sünni düşman safında yer aldı. Bugün ülkemizde iktidarda dahil milletin ne kadarı hain ne kadarı işbirlikçi, ne kadarı kendi ferdi menfaati için milletini şurasına burasına koymaya hevesli Sorosçu çocuğu var? Bunlar üzerinden büyük Türk milletini, Arap milletini, Alevi, Sünni, Mesihi, Dürzi Camiayı hedefe koymak, baştakinin kökeninden mütevellit onun içinden çıkıp geldiği ama onları sadece suiistimal ettiği, kullandığı camiasını hedefe koymak akıl işi midir? Yoksa habis iblisi bir programa hizmet etmek midir?”

Odatv.com

KAYNAK: https://www.odatv.com/guncel/aydinliktan...-120080841]]> Orta Doğu uzmanı ve Aydınlık yazarı Mehmet Yuva, “Esad öncesi, dönemi ve sonrasında Aleviler” başlıklı yazısında, Suriye Alevilerinin ülkede yaşadığı zulme değinerek, Türkiye'nin Suriye'deki her kesimi kapsayan söylem ve eylem benimsemesi gerektiğini vurguladı.

Suriye’deki gelişmeleri yakından takip eden Orta Doğu uzmanı ve Aydınlık yazarı Mehmet Yuva, “Esad öncesi, dönemi ve sonrasında Aleviler” başlıklı bir yazı kaleme aldı. Türkiye ve Orta Doğu'daki mezhepsel, etnik ve siyasi çatışmaların ele alındığı yazıda Yuva, Suriye’de yaşayan Alevileri de anlattı.

Yazar, yıllardır zulme uğrayan Alevi kesimin, BAAS rejimine ve Esad’a desteği nedeniyle ‘zulmeden’ olarak yansıtıldığını kaydetti. Ülkedeki Alevilerin parçalanma korkusuyla bu desteği verdiğini belirten Mehmet Yuva, Türkiye'nin söylem ve eylemlerinde Suriye halkının tüm kesimlerine eşit yaklaşılması gerektiği savunarak şunları yazdı;

“Süleyman Demirel’in siyasi gaf olarak adlandırılan meşhur ve anlamlı bir ifadesi vardır: “Tamam Kürtlere kötü davranıyoruz da, sanki Türklere iyi mi davranıyoruz?” 70’li 80’li yıllarda Çorum, Maraş ve birçok yerde Alevi vatandaşlarımızı katledenler, “Komünisttir, zındıktır!”, “Büyüyünce tehdit oluşturur!” diyerek beşikteki bebekleri kesenler, evleri ateşe verenler, başkalarının kutsallarını yakanlar, Türkiye’nin aydınlarını, bilim insanlarını, gazetecilerini, yazarlarını, Aselsan, Roketsan mühendislerini katledenler, Sünni, Alevi, Türk, Kürt, Çerkes veya insan olabilir mi? Tüm bu katliamların, fitnenin, barbarlığın, zulmün iktidarları devam etsin, sömürüleri bitmesin, makam, para, iştiham, kudret ebedi kalsın diye yaptıklarını ne zaman idrak edeceğiz? Bu mafyalaşmış, zincirlerini koparmış, raydan çıkmış tren misali sağa sola saldıran, savaşlar çıkaran, ülkeler işgal eden, milli ve yerli olanı ortadan kaldıran, kendilerine tabi olmayanı diktatör ilan eden, memuru olmak istemeyenleri serseri devlet ve lider belleyen, abluka, ambargo ve tehdit, şantaj ve medya operasyonlarıyla hayatları, devletleri, milletleri cehennemi yaşatan uluslararası sermaye sınıfının, onların ülkemizdeki işbirlikçilerinin yahut sapı bizden olan baltaların iktidarların eseridir.

BU SAVAŞIN MEHZEP SAVAŞI OLDUĞUNA İNANANLAR
Sittin diyardan, hapishanelerinden, askeri üslerinden, operasyon odalarından gelip, yüzlerce milyar dolar harcanıp, Sünnileri katleden “Alevi Esad’la savaşmaya geldik’ diyenlerin yukarıdaki tımarhaneliklerden ne farkı var? Ama işte görüyorsunuz bu savaşların Sünnilik, Alevilik, Şiilik, Mesihlik, Dürzilik, Yahudilik savaşları olduğuna inanan milyonlar var. Tüm bu savaşları azınlıkları veya mazlum olanları kurtarmak için yaptıklarını iddia edenlerin argümanlarını yiyen milyonlar var. Bu savaşların demokrasi, hürriyet, ekonomik kalkınma, adalet ve milletlerin kardeşliği, birlikteliği için yapıldığını anlatıyorlar. Irak, Lübnan, Libya, Suriye, Filistin için en çok kullandıkları tabirler; “Biz bu ülkelerin toprak bütünlüğünü, devletin tekliğini ve milletin birliğini istiyoruz” değil midir? Peki gerçek nedir? Mevcut olan toprak bütünlüğü paramparça ediliyor. Tek devlet yerine devletler ortaya çıkıyor. Bir Millet mezheplere, dinlere, kabilelere, aşiretlere, ailelere, örgütlere, zerrelere bölünüyor.

Aslında bu cehennemi doymak bilmez tamahları, bitmeyen mal toplama arzuları, milyarlarca dolar servetlerini trilyonlara getirme manyaklığı, doğayı, insanı ve uzayı iliklerine kadar sömürme güdüleri ne vakit bitecek? Suriye’yi Irak’ta Libya’da olduğu gibi diktatör Esad’tan, zulmünden kurtarmak için mi bu kadar emek, asker, para harcandı? Suriye’nin toprak bütünlüğü, siyasi birliği, millet dirliği mi sağlandı? Ülkemizin kelli felli medya yüzleri, siyasiler en az 14 senedir Sünni, Alevi, Şii, Süryani demekten yorulmadılar. Utanmadan Alevi kökenli bir ailenin evladı olan Beşar Esad’ın başında olduğu, Suriye nüfusunun yüzde 12’sini teşkil eden Alevi toplumun ülkeyi yönettiğini, Sünniler üzerinde zulüm uyguladığını, ülkenin ekonomisini Alevilere peşkeş çektiğini anlattılar.

TÜRKİYE CUMHURİYETİ GİBİ KURULDU
Suriye 17 Nisan 1946’da, aynen Mustafa Kemal’in önderliğinde kurulan 1923 Türkiye Cumhuriyeti gibi, laik, cumhuriyetçi, devletçi, milliyetçi, halkçı ve devrimci bir ülke olarak doğdu. Baba Esad, Hava Kuvvetleri Komutanlığı’na Suriye’nin Sünni, Türkmen, Mesihi devlet başkanlarının olduğu dönemde bir Suriyeli Alevi vatandaş olarak gelebildi. 1963’te iktidarı alan BAAS bir Sünni Salih Bitar, bir Mesihi Mişel Eflak ve bir Alevi Zeki Arsuzi ve Suriye milletinin tüm bileşenlerinin eseridir. Baba Esad ve Oğlu Beşar Esad yönetimlerinde devletin resmi dini İslam, resmi mezhebi Sünni’dir. Şeriat mahkemeleri, fetva makamları vardı. Devlet Başkanı Müslüman olmak zorundaydı. Suriye Müslüman Alimler Birliği ve fetva makamı şeyhülislam resmi deklarasyonuyla Alevileri Caferi mezhebinden sayarak dört geleneksel mezhebin yanına koymuşlardı. Suriye’de Esadlar döneminde Alevi propagandası yapmak, Alevi dernekleri kurmak, Alevi televizyonları açmak, gazetelere sahip olmak, resmi Cem evleri yasaktı.

Esadlar döneminde yardımcılar ekseriyetle Sünni, az sayıda Dürzi, Kürt, Türkmen veya İsmaili’ydi. Alevi bir başbakan olmamıştır. Alevi bir Meclis Başkanı olmamıştır. Tümü ya Sünni ya da diğer mezhep ve dinlere mensuptu. Bakanların yüzde 80’i Sünni idi. Ordu, istihbarat, ekonomi, büyükelçilikler de her türden ve kökten insan vardı. Tek şart BAAS iktidarına biat, itaat, ve hizmetti. Esad’ın liderliğini ve kararlarını tartışmamaktı. Bunun dışında kalanların soyu sopu, dini mezhebi, kökeni ırkı ne olursa olsun devletin sopası, kılıcı, zulmü, hapishaneleri, mahkemeleri, Sünni fetva makamları, camileri, zenginleri, medyası, yalakaları topyekun devreye girer hayatınız cehenneme çevirirlerdi. Alevi Esad iktidarının en mazlumları arasında Aleviler vardı. İnandıkları Esad iktidarı, BAAS iktidarı için en çok can veren, iç savaşta en çok ölen, en çok sakat veren, en büyük bedelleri ödeyenler Suriye Alevileridir. Buna mukabil en fakir, en muhtaç, en berbat koşullarda yaşayanlar onlar. Neden bir tek Türk kanalı Alevilerle röportaj yapmaz? Alevilerin şehirlerine, mahallerine, köy ve kasabalarına gidip röportaj yapmaz.

ESAD SUÇLU, PEKİ BİZ?
Esad’ın veya Alevi bir zümrenin konaklara, milyarlara sahip olmaları, birden fazla pasaporta, yurtdışında servetlere haiz olmaları Alevi camiasını bağlamaz. Diyorlar ki Aleviler neden Esad’ın zulmüne karşı gelmediler? Bu büyük bir yalan. Zira birçok Alevi aydının, yazarın, gazetecinin, tüccarın, şairin, din adamının Esad’a karşıtlığı sebebiyle zulüm gördüklerini, hapishanelerde yıllarca yattıklarını, sürgünde yaşamak zorunda kaldıklarını biliyoruz. Evet Alevi camiası aynen Sünni, Mesihi, Dürzi camiasının çoğunluğu gibi Esad’ın iktidarına destek verdiler. Evet Esad’ın suçları, günahları çok fazla. Evet 2017’ye kadar Aleviler kendisi ve Suriye için en ön saflarda savaştılar. Çünkü bu savaşın sadece Esad’ı hedef almadığını, bunun uluslararası bir proje olduğunu, ülkenin işgali, İsrail’in zaferi için, Katar, Suudi ve Türkiye’nin ABD için Suriye’yi yakmaya, yıkmaya ve taksim etmeye geldiklerine inandılar. Onları haksız mı çıkardık? Bugün Suriye kaç devletin işgali, kaç vekil örgütün işgalinde? Bu feci tabloda Esad kadar bizlerin suçu, günahı yok mu?

Aleviler ve Suriye’nin ezici çoğunluğu, binlerce yabancı savaşçının, Suriye milletinin hayat tarzına uymayan zihniyetlerin Suriye’yi istila ettiklerini gördüler. “Mesihiler Beyrut’a Aleviler tabuta” sloganlarını duydular. Sosyal medyada devlet binalarından canlı atılanları, Asi nehrinde yüzen başları eksilmiş cesetleri gördüler. Adra İşçi lojmanlarında canlı fırınlara atılan Alevilere tanık oldular. Sünni köy ve kasabalara atılan varil bombaları altında can veren Sünni çocuklar, kadınlar, yaşlılar misali Aleviler ve diğerleri de benzer katliamlara maruz kaldılar. Ama tüm bunlardan çok daha önemli başka bir şeyi yaşadılar; silahlı örgütlerin hiçbirinde Suriye milletinin bileşenlerini görmediler. Laik Sünni, Alevi, Dürzi, Süryani, Mesihi, Ermeni, Çerkes komutanlar, sivil önderler, partiler, devrim konseyleri yoktu. Esad gitti peki gelenler ve bugün Şam’da yönetimi ele alanların içinde bir tek Alevi, bir tek laik Sünni, bir tek Dürzi, bir tek Suriyeli Türkmen, bir tek Çerkes, bir tek Mesihi (nüfusun yüzde 10’nu) bir tek Süryani (ülkeye ismini veren en kadim topluluk) bir tek Kürt, bir tek Ezidi var mı? Şimdi Esad’ın iktidarına Alevi devleti diyenler utanmıyorlar mı? Şimdiki iktidar Sünnilerin iktidarıysa Suriye milletinin iktidarı nerede?

SURİYE’NİN BİLEŞENLERİ
Türkiye gerçekten de Suriye’nin toprak bütünlüğü ve Suriye milleti ve devletinin birliğini sağlamak istiyorsa özellikle Alevilere, Mesihilere, Süryanilere, Ermenilere, Alevi-Sünni Türkmenlerin yanında olmalıdır. Söylem ve eylemlerimizle olamıyorsak Suriye’de ABD, İsrail ve Körfez Arap ülkelerinden farklı bir şey istemiyoruz demektir. Birçok çevre kendi hükümetinde bir Alevi bakan, vali, büyükelçi sahibi olmayan bir iktidardan bunu bekliyor olmamızı eleştiriyor. Hükümet bizi eleştirenleri haksız çıkarır mı? Özetle; Aleviler onay verseydi 1921’de Suriye’yi yöneten Fransa’nın ilan ettiği Alevi Devleti kurulur Suriye milletinin parçası olmazlardı. Halbuki Aleviler Suriye’nin diğer tüm bileşenleri gibi Suriye Arap Cumhuriyeti ve Suriye milleti için savaştı, can verdi.

Fransa’yla işbirliği yapan, ferdi maslahatını milletin çıkarları üstünde tutarak düşmanın safında yer alan onlarca Alevi vardı. Bunlara benzer binlerce Sünni işbirlikçi ve hain vardı. Onlarca Süryani, Dürzi, Hristiyan ajanları ve memurları vardı. Türkiye Cumhuriyeti kurulurken kaç Türk, kaç Sünni düşman safında yer aldı. Bugün ülkemizde iktidarda dahil milletin ne kadarı hain ne kadarı işbirlikçi, ne kadarı kendi ferdi menfaati için milletini şurasına burasına koymaya hevesli Sorosçu çocuğu var? Bunlar üzerinden büyük Türk milletini, Arap milletini, Alevi, Sünni, Mesihi, Dürzi Camiayı hedefe koymak, baştakinin kökeninden mütevellit onun içinden çıkıp geldiği ama onları sadece suiistimal ettiği, kullandığı camiasını hedefe koymak akıl işi midir? Yoksa habis iblisi bir programa hizmet etmek midir?”

Odatv.com

KAYNAK: https://www.odatv.com/guncel/aydinliktan...-120080841]]> <![CDATA[Alevi düşmanlığı gözlerini öyle kör etti ki bunu göremediler]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-alevi-dusmanligi-gozlerini-oyle-kor-etti-ki-bunu-goremediler.html Mon, 13 Jan 2025 00:12:00 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-alevi-dusmanligi-gozlerini-oyle-kor-etti-ki-bunu-goremediler.html Irak ve Suriye coğrafyasında Şii-Sünni, Müslim-gayrı Müslim gibi farklı din ve kültürler yüz yıllardır birlikte yaşıyorlar. İlaveten Suriye...

Irak ve Suriye coğrafyasında Şii-Sünni, Müslim-gayrı Müslim gibi farklı din ve kültürler yüz yıllardır birlikte yaşıyorlar. İlaveten Suriye Şam-Halep, Lazkiye bölgesinde laik yaşam tercihi olan unsurlar var… Buradaki farklılığın boğazlaşma potansiyeli taşıdığını keşfeden ABD ve Batı, bölgeye dair projelerini yıllar öncesinden netleştirdiler ve zamanın ruhunu beklediler.

Emperyalizmin bu projeyi yıllarca bekletip, bu süreçte sahneye koymasının nedeni; “AKP Hükümetinin, dış politikayı mezhep farklılığı parametresine göre dizayn etmesi, bu sebeple tüm komşularıyla ilişkilerin bozulması ve Batı’nın bu durumdan yararlanması” biçiminde açıklanabilir.

Batının, ‘uykuda’ olan Sünni-Selefi yapıları uyandırıp- kışkırtması, Suriye’ye en uzun sınıra sahip olan Türkiye Hükümetinin Suriye devletine karşı isyana kalkan Selefilere yardım konusunda aktif rol almaya teşne olması, onları silahlandırması bugün yaşanan gerçekliğin en belirleyici nedeni olmuş, emperyalizm elini kolaylaştırmıştır.

TÜRK DEVLETİ TUZAĞA DÜŞMÜŞTÜR!
Sonuç itibarıyla Batı, AKP’nin mezhepçi tavrını fena halde ve aleni olarak kullanmış, Türk Devletini tuzağa düşürmüştür. Kürt devletinin Suriye ayağının şekillenmesi beklentisini tereyağından kıl çeker gibi çözmüş, Kürtleri, İsrail’i ve Batılı lobileri rahatlatmıştır.
***
Mezhep kavgasının kökü cehalettir! Dolaysıyla, kopkoyu bir cehalet içinde olan İslam dünyasında her farklılık bir boğazlaşma potansiyeli taşıdığından, Bu zihniyette insan malzemesi bulmak her dönemde gayet kolay olmuştur… İslam ülkelerinin istisnasız tamamında, mezhepçiliği meslek edinen, yaşamını, mezhep nefreti ekerek idame ettiren, dolaylı ya da direkt devlet tarafından finanse edilen çok sayıda odak ve kurum vardır.

BİRİNCİSİ DE DİYANET’TİR
Devletin Diyanet’e gözü gibi bakmasının, “ne isterse vermesinin” nedeni budur.
Yüz binlerce kadrosuyla mezhebi fay hatlarını tetikleme “görevini” layıkıyla yerine getiren, Alevileri devlet olanaklarından uzak tutan, inançlarını gayrı meşru-gayrı ahlaki sayan Diyanet’in, evrensel insan ahlakına, çoğulculuğa, farklılığın zenginlik olduğu ilkesine dair tek olumlu çabası bulunmamaktadır.

Nefreti çoğaltmak, fay hatlarını derinleştirmek ve ortamıza fitne ekmekle meşguldür.
Atatürk ilkeleri, laiklik, demokrasi gibi kavramlara şiddetle karşıdır. İslam ülkelerinde emperyalizmin kullanımına, alınıp satılmasına ve nefreti körüklemeye teşne olan böylesi yapılar, her türlü melanete hazır ve nazırdır.
Suriye coğrafyasında örneklerini gördüğümüz üzere mezhep ayrımcılığından beslenen odaklar, “öteki” ilan ettikleri anlayışlara karşı öyle bir öfke ve nefret beslerler ki, bu öfke üzerine şiddeti de narkozlandığınızda İnsan, insanlığını kaybedip vahşileşir. Kelle kesmeye, hemcinslerini yakmaya, öldürmeye başlar! Ölümler arttıkça kesimler arasındaki faylar derinleşir, karşılıklı boğazlaşmaya, bir süre sonra da iç savaşa dönüşür!

Suriye, Irak vb. İslam âleminde kurgulanan budur…
Batı dediğimiz “medeniyet”, çeşitli kurumları ve gizli servisleriyle bizdeki fay hatlarını beslerken, kendisi laikliği gözü gibi sakınarak, din işlerini devlet sisteminin dışında tutuyor. Anımsayalım; Fransa eski Cumhurbaşkanı Jack Shirack; “okul bizim mabedimizdir, dini simgeleri mabedimize sokarsak, birliğimizi koruyamayız” diyerek, okulda türban ve haç gibi simgeleri reddetmiştir. Kendi okullarında her türlü dini simgeyi yasaklayan Fransa, bizde okulda türbanın serbest bırakılmasını “demokrasinin zaferi” diyerek övüyor…
***
Konuya dönelim…
Emperyalist teoriye göre, “İslam dünyası bütün enerjisini kendi içinde tüketmeli, eğitim ve bilime uzak durmalı ki, Batının sömürüsü kolaylaşsın, İsrail rahat etsin, potansiyel tehdit kalmasın…”
Uzunca zamandır uygulamada olan teori bu…
Batı ve yedeklediği; Türkiye, Arabistan, Katar gibi ülkeler, Suriye isyancılarını bu nedenle desteklediler. Meşru Suriye Yönetimi, isyan çıkaran bu gruplara karşı çok sert tedbirlere başvurduysa da, başta Doğu ve Kuzeydoğu Suriye, Halep ve kısmen Şam olmak üzere ülkenin çok büyükçe bir bölümünün IŞİD ve diğer İslamcı çetelerce işgal edilmesini engelleyemedi.
Küresel güçler, teröristlere silah ve para yağdırarak Suriye’yi böldüler! “Mezhep” denilince ülkeyi, milleti, hakkı hukuku unutan başta AKP Hükümeti ve tüm Selefi hücreler, Suriye iç savaşına bütün güçleriyle müdahil oldular…
Hatta bu savaşı kendi savaşları kabul edip seferber oldular…
İç ve dış hukuk olmak üzere meşruiyeti bir yana attılar. “Alevi Esad gitsin de kim gelirse gelsin” diyerek IŞİD’le organik bağ kurdular…
Mezhepçilik gözlerini kör etmişti!
Öyle ki, Suriye’deki otorite boşluğunun bir Kürt devletinin kurulmasına neden olacağını, bu devletin Türkiye ve Irak’ın Kürt coğrafyasıyla birleşeceğini, esas amacın bu olduğu gerçeğini dahi ıskalamışlardı… Oysa bu amacı gösteren haritalar yıllardan beri havada uçuşuyor, ABD ve Batılı gizli servisler bu hayalin gerçekleşmesi için yıllardır çalışıyorlardı.
Mezhep manivelasını kullanma amaçlarının otorite boşluğu yaratmak olduğunu, bırakın “stratejik derinlik” gibi ‘derin’ bilgilere sahip olmayı, dağdaki çoban da biliyordu ama bunlar bilmiyor, duymuyor, görmüyorlardı.
Dedim ya, Alevi düşmanlığı gözlerini kör etmişti!
Günümüzün “stratejik derinlikli devlet adamları” salt Aleviliğe değil; demokrasi ve çoğulculuk gibi çağdaş değerlerin tamamına düşmanlık güdüyorlardı. Esad’ın otoritesini öteleyince, oradaki boşluğun bir şekilde doldurulacağını, en yakın adayın Kürtler olduğunu bile öngörememişlerdi…
Ne zaman uyandılar?
Suriye’nin kuzeyinde resmen bir Kürt Devleti kurulduğunda…
Şimdi kıvranıyorlar ama heyhat!!! Eski şartları geri getirmek için çok geç!
1 Kasım’dan sonra yargıya hesap verecekler…
Sadece hırsızlık, yolsuzluk, sahtecilikten değil…
Tarihe karışmakta olan mezhepçiliği güncellemek, dini siyasete alet etmek, mezhep kışkırtıcılığı yapmak da değil…
Daha beteri, hatta en beteri…
Demokratik Cumhuriyeti yıkıp, yerine mezhep devleti inşa etmeye çalışmak…
“Şii hilalini delip, Sünni eksen oluşturayım” derken, ülkenin bölünmesine neden olmak!
VATANA İHANET!

Murtaza Demir
Odatv.com]]> Irak ve Suriye coğrafyasında Şii-Sünni, Müslim-gayrı Müslim gibi farklı din ve kültürler yüz yıllardır birlikte yaşıyorlar. İlaveten Suriye...

Irak ve Suriye coğrafyasında Şii-Sünni, Müslim-gayrı Müslim gibi farklı din ve kültürler yüz yıllardır birlikte yaşıyorlar. İlaveten Suriye Şam-Halep, Lazkiye bölgesinde laik yaşam tercihi olan unsurlar var… Buradaki farklılığın boğazlaşma potansiyeli taşıdığını keşfeden ABD ve Batı, bölgeye dair projelerini yıllar öncesinden netleştirdiler ve zamanın ruhunu beklediler.

Emperyalizmin bu projeyi yıllarca bekletip, bu süreçte sahneye koymasının nedeni; “AKP Hükümetinin, dış politikayı mezhep farklılığı parametresine göre dizayn etmesi, bu sebeple tüm komşularıyla ilişkilerin bozulması ve Batı’nın bu durumdan yararlanması” biçiminde açıklanabilir.

Batının, ‘uykuda’ olan Sünni-Selefi yapıları uyandırıp- kışkırtması, Suriye’ye en uzun sınıra sahip olan Türkiye Hükümetinin Suriye devletine karşı isyana kalkan Selefilere yardım konusunda aktif rol almaya teşne olması, onları silahlandırması bugün yaşanan gerçekliğin en belirleyici nedeni olmuş, emperyalizm elini kolaylaştırmıştır.

TÜRK DEVLETİ TUZAĞA DÜŞMÜŞTÜR!
Sonuç itibarıyla Batı, AKP’nin mezhepçi tavrını fena halde ve aleni olarak kullanmış, Türk Devletini tuzağa düşürmüştür. Kürt devletinin Suriye ayağının şekillenmesi beklentisini tereyağından kıl çeker gibi çözmüş, Kürtleri, İsrail’i ve Batılı lobileri rahatlatmıştır.
***
Mezhep kavgasının kökü cehalettir! Dolaysıyla, kopkoyu bir cehalet içinde olan İslam dünyasında her farklılık bir boğazlaşma potansiyeli taşıdığından, Bu zihniyette insan malzemesi bulmak her dönemde gayet kolay olmuştur… İslam ülkelerinin istisnasız tamamında, mezhepçiliği meslek edinen, yaşamını, mezhep nefreti ekerek idame ettiren, dolaylı ya da direkt devlet tarafından finanse edilen çok sayıda odak ve kurum vardır.

BİRİNCİSİ DE DİYANET’TİR
Devletin Diyanet’e gözü gibi bakmasının, “ne isterse vermesinin” nedeni budur.
Yüz binlerce kadrosuyla mezhebi fay hatlarını tetikleme “görevini” layıkıyla yerine getiren, Alevileri devlet olanaklarından uzak tutan, inançlarını gayrı meşru-gayrı ahlaki sayan Diyanet’in, evrensel insan ahlakına, çoğulculuğa, farklılığın zenginlik olduğu ilkesine dair tek olumlu çabası bulunmamaktadır.

Nefreti çoğaltmak, fay hatlarını derinleştirmek ve ortamıza fitne ekmekle meşguldür.
Atatürk ilkeleri, laiklik, demokrasi gibi kavramlara şiddetle karşıdır. İslam ülkelerinde emperyalizmin kullanımına, alınıp satılmasına ve nefreti körüklemeye teşne olan böylesi yapılar, her türlü melanete hazır ve nazırdır.
Suriye coğrafyasında örneklerini gördüğümüz üzere mezhep ayrımcılığından beslenen odaklar, “öteki” ilan ettikleri anlayışlara karşı öyle bir öfke ve nefret beslerler ki, bu öfke üzerine şiddeti de narkozlandığınızda İnsan, insanlığını kaybedip vahşileşir. Kelle kesmeye, hemcinslerini yakmaya, öldürmeye başlar! Ölümler arttıkça kesimler arasındaki faylar derinleşir, karşılıklı boğazlaşmaya, bir süre sonra da iç savaşa dönüşür!

Suriye, Irak vb. İslam âleminde kurgulanan budur…
Batı dediğimiz “medeniyet”, çeşitli kurumları ve gizli servisleriyle bizdeki fay hatlarını beslerken, kendisi laikliği gözü gibi sakınarak, din işlerini devlet sisteminin dışında tutuyor. Anımsayalım; Fransa eski Cumhurbaşkanı Jack Shirack; “okul bizim mabedimizdir, dini simgeleri mabedimize sokarsak, birliğimizi koruyamayız” diyerek, okulda türban ve haç gibi simgeleri reddetmiştir. Kendi okullarında her türlü dini simgeyi yasaklayan Fransa, bizde okulda türbanın serbest bırakılmasını “demokrasinin zaferi” diyerek övüyor…
***
Konuya dönelim…
Emperyalist teoriye göre, “İslam dünyası bütün enerjisini kendi içinde tüketmeli, eğitim ve bilime uzak durmalı ki, Batının sömürüsü kolaylaşsın, İsrail rahat etsin, potansiyel tehdit kalmasın…”
Uzunca zamandır uygulamada olan teori bu…
Batı ve yedeklediği; Türkiye, Arabistan, Katar gibi ülkeler, Suriye isyancılarını bu nedenle desteklediler. Meşru Suriye Yönetimi, isyan çıkaran bu gruplara karşı çok sert tedbirlere başvurduysa da, başta Doğu ve Kuzeydoğu Suriye, Halep ve kısmen Şam olmak üzere ülkenin çok büyükçe bir bölümünün IŞİD ve diğer İslamcı çetelerce işgal edilmesini engelleyemedi.
Küresel güçler, teröristlere silah ve para yağdırarak Suriye’yi böldüler! “Mezhep” denilince ülkeyi, milleti, hakkı hukuku unutan başta AKP Hükümeti ve tüm Selefi hücreler, Suriye iç savaşına bütün güçleriyle müdahil oldular…
Hatta bu savaşı kendi savaşları kabul edip seferber oldular…
İç ve dış hukuk olmak üzere meşruiyeti bir yana attılar. “Alevi Esad gitsin de kim gelirse gelsin” diyerek IŞİD’le organik bağ kurdular…
Mezhepçilik gözlerini kör etmişti!
Öyle ki, Suriye’deki otorite boşluğunun bir Kürt devletinin kurulmasına neden olacağını, bu devletin Türkiye ve Irak’ın Kürt coğrafyasıyla birleşeceğini, esas amacın bu olduğu gerçeğini dahi ıskalamışlardı… Oysa bu amacı gösteren haritalar yıllardan beri havada uçuşuyor, ABD ve Batılı gizli servisler bu hayalin gerçekleşmesi için yıllardır çalışıyorlardı.
Mezhep manivelasını kullanma amaçlarının otorite boşluğu yaratmak olduğunu, bırakın “stratejik derinlik” gibi ‘derin’ bilgilere sahip olmayı, dağdaki çoban da biliyordu ama bunlar bilmiyor, duymuyor, görmüyorlardı.
Dedim ya, Alevi düşmanlığı gözlerini kör etmişti!
Günümüzün “stratejik derinlikli devlet adamları” salt Aleviliğe değil; demokrasi ve çoğulculuk gibi çağdaş değerlerin tamamına düşmanlık güdüyorlardı. Esad’ın otoritesini öteleyince, oradaki boşluğun bir şekilde doldurulacağını, en yakın adayın Kürtler olduğunu bile öngörememişlerdi…
Ne zaman uyandılar?
Suriye’nin kuzeyinde resmen bir Kürt Devleti kurulduğunda…
Şimdi kıvranıyorlar ama heyhat!!! Eski şartları geri getirmek için çok geç!
1 Kasım’dan sonra yargıya hesap verecekler…
Sadece hırsızlık, yolsuzluk, sahtecilikten değil…
Tarihe karışmakta olan mezhepçiliği güncellemek, dini siyasete alet etmek, mezhep kışkırtıcılığı yapmak da değil…
Daha beteri, hatta en beteri…
Demokratik Cumhuriyeti yıkıp, yerine mezhep devleti inşa etmeye çalışmak…
“Şii hilalini delip, Sünni eksen oluşturayım” derken, ülkenin bölünmesine neden olmak!
VATANA İHANET!

Murtaza Demir
Odatv.com]]> <![CDATA[Laik devletin dini ve mezhebi olur mu?]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-laik-devletin-dini-ve-mezhebi-olur-mu.html Mon, 13 Jan 2025 00:09:58 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-laik-devletin-dini-ve-mezhebi-olur-mu.html Alıntı:
“Beni hor görme gardaşım
Sen altınsın, ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün, ben sac mıyım? ”
Aşık Veysel Şatıroğlu
Devletin dini olur mu? Devletin dini olacaksa o da mutlaka adalet olmalı!
Cumhuriyetin laiklik ve eşit yurttaşlık ilkesi devletin dininin ve mezhebinin olamayacağına hükmeder.
İnanma veya inanmama hakkı, devlete değil; kişiye ait evrensel bir insan hakkıdır. Bu temel insan hakkı “dinsizliğe” neden olmadan; gerçek anlamda din, vicdan, inanç ve düşünce özgürlüğüne dayanır.
Laik, demokratik devletin görevleri arasında dini yönetmek ve yönlendirmek yoktur. Laik devlet, dindar yurttaş ya da mezhep üretemez. Kimin nasıl ibadet edeceğini ve oruç tutacağını yurttaşına dayatamaz. İbadet yeri yapamaz; dini kurumları finanse edemez!
Alevi olsun, Sünni olsun, Hıristiyan olsun, Musevi olsun; tüm inanç sahipleri kendi ibadetini gerçekleştireceği mabetlerini yapmakla ve finanse etmekle yükümlüdür.
Laik devletin din bütçesi de olamaz. Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB) üzerinden bir mezhebi finanse edemez. Alevi’den, Sünni’den, Hıristiyan’dan, Musevi’den ve seküler kesimden topladığı vergileri, koruyup, kolladığı mezhebin kurumlarına aktaramaz. Daha doğrusu devlet yurttaşlarının dini ihtiyaçlarını yerine getirmesi için hazineden pay veremez.
Çoğulcu demokrasi ile yönetilen bir ülkede devlet, yurttaşlarından aldığı vergileri, onların eğitim, sağlık, barınma gibi ihtiyaçlarını karşılamak için kullanmak zorundadır.
Devletin tek dinci, tek mezhepçi Diyanet kurumu ile yasalarla yasaklanmış olan tarikat ve cemaatler; hukuk dışı, din dışı davranmaktadır. Bu yapılar helal olmayan ve hak etmedikleri tüyü bitmemiş yetimin hakkına çökmüş durumdalar.
Oysa tanıdığımız dindar Sünniler, “helal” tüketirler!
Milli Eğitim Bakanlığı’nın son yıllarda irticacı tarikat, cemaat ve ülkücü yapılarla protokol imzalayıp, işbirliği yapması büyük bir sorun olarak toplumsal yapıları tedirgin etmektedir. Dinileştirilen eğitim politikası ile laik demokratik eğitim terk edilmiş, çağdaş bilimin ışığında nesillerin yetiştirilmesi rafa kaldırılmıştır.
AKP iktidarı ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel alanlarda olduğu gibi, eğitim alanını da kendi ideolojisine uygun siyasal İslamcılığa göre şekillendirmektedir. Son olarak Ülkü Ocakları ile yaptığı protokol bardağı taşıran damla niteliğindedir.
Milli Eğitim Bakanlığı, cumhuriyetin okullarında dini eğitim yoluyla Alevi çocuklarını asimile ederek Sünnileştirmektedir. ÇEDES uygulaması ile ilkokul çağındaki çocuklarımızın psikolojilerini çağ dışı dini ritüellerle alt üst etmektedir.
Özellikle eğitim alanında devreye sokulmuş dinselleştirme ve gericileştirme projelerinin hızı ve sayısı her geçen gün artmaktadır. “Çevreme Duyarlıyım, Değerlerime Sahip Çıkıyorum” başlığı altında çocuklarımıza dayatılan ÇEDES projesi, mezhepçi dinselleştirme faaliyetleriyle ‘Değerler Eğitimi’ kisvesi altında okul öncesinden başlatılmış, okullarımız camiye dönüştürülmüştür.
ÇEDES projesi kapsamında yapay Kabe, yapay mezar yaptırılarak, okullarda uydurma törenlerle körpe yavrularımızın ruh halini bozmaktadır.
Bu iktidar biat ve şükür pedagojisi ile dindar ve kindar bir nesil yetiştirmeyi hedeflemektedir. Bu anlayışını da “evrensel değerlere”, “çocuk haklarına” ve “laikliğe” karşı durarak, ısrarla sürdürmektedirler.

AKP-MHP iktidarının Siyasal İslamcı bir projesi olan ÇEDES, farklılıkların asimilasyonunu, dinselleştirilmesini, tektipleştirilmesini ve kendi dinci nesillerini yetiştirmekten başkaca “değer” taşımamaktadır. Cami imamlarını okullara atayarak, müfredatı uhrevileştirerek ve okulları camileştirerek, eleştirel akla, laikliğe ve bilimsel eğitime karşı dinci barikat örmektedir.
Aleni olarak cumhuriyetin kuruluş ilkesi olan laiklik yok sayılmaktadır.
Bir mezhebin kurumsallaştırılarak kollanıp finanse edilmesi, diğer inançların ötekileştirilmesi ve düşmanlaştırılması insan haklarına aykırıdır ve kabul edilemez.
Aleviler, devletin Emevi İslamiyetçiliğine dayalı mezhepçiliğe karşı, herkesin inanma ve inanmama hakkına dayalı bir anlayışla özgürce yaşamasını savunmaktadır.

Aleviler, Milli Eğitim Bakanlığı’nın din eğitimi yoluyla Alevi çocuklarını asimile ederek Sünnileştirmesine karşı devleti laiklik ilkesine uyması konusunda göreve çağırmaktadır.
12 Eylül 1980 faşist darbecilerinin kararıyla devletin din ve millet tasarımını oluşturan ve millete dayatılan Türk İslam Sentezi ideolojisi, dine dayalı devlet ve millet tezini kutsamaktadır. Siyasal İslamcılık, devletin ideolojisi haline getirilmiştir. Bu durum yurttaşlık hakkını savunan laik ve demokratik cumhuriyetin temeline dinamit koymaktadır.
Taziye
Sevgili Murtaza Demir, dünyasını değiştirdi. Hakk Muhammed Ali yolunun bir neferi olarak 40 yıldır faşizme, irticacı-selefi siyasi iktidarın haksızlıklarına, ayrımcılığa ve asimilasyona karşı mücadele bayrağını yere düşürmemiştir. Kendisi hakkında açılan onlarca davada Anadolu Alevi yolu ve öğretisinin yol önderleri gibi savunmalar yaparak, haklılıktan ve doğruluktan ayrılmayan bir kanaat önderidir.
Murtaza ağabey, ululara, velilere, evliyalara, yol önderlerimize mihman oldu.
Saygıyla anıyorum
]]> Alıntı:
“Beni hor görme gardaşım
Sen altınsın, ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün, ben sac mıyım? ”
Aşık Veysel Şatıroğlu
Devletin dini olur mu? Devletin dini olacaksa o da mutlaka adalet olmalı!
Cumhuriyetin laiklik ve eşit yurttaşlık ilkesi devletin dininin ve mezhebinin olamayacağına hükmeder.
İnanma veya inanmama hakkı, devlete değil; kişiye ait evrensel bir insan hakkıdır. Bu temel insan hakkı “dinsizliğe” neden olmadan; gerçek anlamda din, vicdan, inanç ve düşünce özgürlüğüne dayanır.
Laik, demokratik devletin görevleri arasında dini yönetmek ve yönlendirmek yoktur. Laik devlet, dindar yurttaş ya da mezhep üretemez. Kimin nasıl ibadet edeceğini ve oruç tutacağını yurttaşına dayatamaz. İbadet yeri yapamaz; dini kurumları finanse edemez!
Alevi olsun, Sünni olsun, Hıristiyan olsun, Musevi olsun; tüm inanç sahipleri kendi ibadetini gerçekleştireceği mabetlerini yapmakla ve finanse etmekle yükümlüdür.
Laik devletin din bütçesi de olamaz. Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB) üzerinden bir mezhebi finanse edemez. Alevi’den, Sünni’den, Hıristiyan’dan, Musevi’den ve seküler kesimden topladığı vergileri, koruyup, kolladığı mezhebin kurumlarına aktaramaz. Daha doğrusu devlet yurttaşlarının dini ihtiyaçlarını yerine getirmesi için hazineden pay veremez.
Çoğulcu demokrasi ile yönetilen bir ülkede devlet, yurttaşlarından aldığı vergileri, onların eğitim, sağlık, barınma gibi ihtiyaçlarını karşılamak için kullanmak zorundadır.
Devletin tek dinci, tek mezhepçi Diyanet kurumu ile yasalarla yasaklanmış olan tarikat ve cemaatler; hukuk dışı, din dışı davranmaktadır. Bu yapılar helal olmayan ve hak etmedikleri tüyü bitmemiş yetimin hakkına çökmüş durumdalar.
Oysa tanıdığımız dindar Sünniler, “helal” tüketirler!
Milli Eğitim Bakanlığı’nın son yıllarda irticacı tarikat, cemaat ve ülkücü yapılarla protokol imzalayıp, işbirliği yapması büyük bir sorun olarak toplumsal yapıları tedirgin etmektedir. Dinileştirilen eğitim politikası ile laik demokratik eğitim terk edilmiş, çağdaş bilimin ışığında nesillerin yetiştirilmesi rafa kaldırılmıştır.
AKP iktidarı ekonomik, siyasi, sosyal ve kültürel alanlarda olduğu gibi, eğitim alanını da kendi ideolojisine uygun siyasal İslamcılığa göre şekillendirmektedir. Son olarak Ülkü Ocakları ile yaptığı protokol bardağı taşıran damla niteliğindedir.
Milli Eğitim Bakanlığı, cumhuriyetin okullarında dini eğitim yoluyla Alevi çocuklarını asimile ederek Sünnileştirmektedir. ÇEDES uygulaması ile ilkokul çağındaki çocuklarımızın psikolojilerini çağ dışı dini ritüellerle alt üst etmektedir.
Özellikle eğitim alanında devreye sokulmuş dinselleştirme ve gericileştirme projelerinin hızı ve sayısı her geçen gün artmaktadır. “Çevreme Duyarlıyım, Değerlerime Sahip Çıkıyorum” başlığı altında çocuklarımıza dayatılan ÇEDES projesi, mezhepçi dinselleştirme faaliyetleriyle ‘Değerler Eğitimi’ kisvesi altında okul öncesinden başlatılmış, okullarımız camiye dönüştürülmüştür.
ÇEDES projesi kapsamında yapay Kabe, yapay mezar yaptırılarak, okullarda uydurma törenlerle körpe yavrularımızın ruh halini bozmaktadır.
Bu iktidar biat ve şükür pedagojisi ile dindar ve kindar bir nesil yetiştirmeyi hedeflemektedir. Bu anlayışını da “evrensel değerlere”, “çocuk haklarına” ve “laikliğe” karşı durarak, ısrarla sürdürmektedirler.

AKP-MHP iktidarının Siyasal İslamcı bir projesi olan ÇEDES, farklılıkların asimilasyonunu, dinselleştirilmesini, tektipleştirilmesini ve kendi dinci nesillerini yetiştirmekten başkaca “değer” taşımamaktadır. Cami imamlarını okullara atayarak, müfredatı uhrevileştirerek ve okulları camileştirerek, eleştirel akla, laikliğe ve bilimsel eğitime karşı dinci barikat örmektedir.
Aleni olarak cumhuriyetin kuruluş ilkesi olan laiklik yok sayılmaktadır.
Bir mezhebin kurumsallaştırılarak kollanıp finanse edilmesi, diğer inançların ötekileştirilmesi ve düşmanlaştırılması insan haklarına aykırıdır ve kabul edilemez.
Aleviler, devletin Emevi İslamiyetçiliğine dayalı mezhepçiliğe karşı, herkesin inanma ve inanmama hakkına dayalı bir anlayışla özgürce yaşamasını savunmaktadır.

Aleviler, Milli Eğitim Bakanlığı’nın din eğitimi yoluyla Alevi çocuklarını asimile ederek Sünnileştirmesine karşı devleti laiklik ilkesine uyması konusunda göreve çağırmaktadır.
12 Eylül 1980 faşist darbecilerinin kararıyla devletin din ve millet tasarımını oluşturan ve millete dayatılan Türk İslam Sentezi ideolojisi, dine dayalı devlet ve millet tezini kutsamaktadır. Siyasal İslamcılık, devletin ideolojisi haline getirilmiştir. Bu durum yurttaşlık hakkını savunan laik ve demokratik cumhuriyetin temeline dinamit koymaktadır.
Taziye
Sevgili Murtaza Demir, dünyasını değiştirdi. Hakk Muhammed Ali yolunun bir neferi olarak 40 yıldır faşizme, irticacı-selefi siyasi iktidarın haksızlıklarına, ayrımcılığa ve asimilasyona karşı mücadele bayrağını yere düşürmemiştir. Kendisi hakkında açılan onlarca davada Anadolu Alevi yolu ve öğretisinin yol önderleri gibi savunmalar yaparak, haklılıktan ve doğruluktan ayrılmayan bir kanaat önderidir.
Murtaza ağabey, ululara, velilere, evliyalara, yol önderlerimize mihman oldu.
Saygıyla anıyorum
]]> <![CDATA[Erkan Baş: 'HTŞ'nin Alevi halkına işlemekte olduğu suçlar kabul edilemez']]> https://www.zohreanaforum.com/konu-erkan-bas-hts-nin-alevi-halkina-islemekte-oldugu-suclar-kabul-edilemez.html Mon, 13 Jan 2025 00:03:47 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-erkan-bas-hts-nin-alevi-halkina-islemekte-oldugu-suclar-kabul-edilemez.html TİP Genel Başkanı Erkan Baş, "HTŞ bileşeni unsurların Arap Alevi halkına ve diğer topluluklara yönelik işlediği ve işlemekte olduğu suçlar kabul edilemez" dedi.

Kısa Dalga - Türkiye İşçi Partisi (TİP) Parti Meclisi Genel Başkan Erkan Baş başkanlığında toplandı. Toplantıya TİP Hatay İl Başkanı Hasan Yılmaz ve Samandağ Belediye Başkanı Emrah Karaçay da katıldı. Toplantının içeriğine ilişkin X hesabından yazılı açıklama yapan Genel Başkan Baş, Suriye'de mezhep temelli ayrımcılığın körüklendiği bir durumla karşı karşıya kalındığını vurguladı.

'HTŞ unsurlarının Alevi halkına işlediği suçlar kabul edilemez'
Baş'ın açıklamasında şu ifadeler yer aldı:

"Suriye’de iktidarı ele geçiren HTŞ bileşeni unsurların Arap Alevi halkına ve diğer topluluklara yönelik işlediği ve işlemekte olduğu suçlar kabul edilemez. İntikam duygusuyla Alevilerin hedef alındığı ve mezhep temelli ayrımcılığın körüklendiği, insan hakları ve uluslararası hukuk açısından endişe verici bir durumla karşı karşıyayız. Öte yandan Suriye’de yaşanan hak ihlallerine, baskılara ve yargısız infazlara tepki gösteren Türkiye'deki yurttaşlarımız da aynı mezhepçi zihniyet tarafından suçlanıyor ve hedef gösteriliyor. İktidara yakın çevreler ve yandaş medya tarafından ortaya atılan "Siyasi Alevilik" kavramı bu art niyetin dile yansımasıdır ve toplumsal barışımızı zedeleyen tehlikeli bir söylemdir. Suriye'de yaşanan hak ihlalleri, yargısız infazlar ve şiddet olayları derhal durdurulmalıdır.

'Uluslararası toplumu toplumsal barışı tesis etmek için etkin adımlar atmaya davet ediyoruz'
Arap Alevilerin, Hristiyanların ve diğer tüm toplulukların özgür ve eşit birer yurttaş olarak sahip olduğu tüm haklar demokratik temelde güvence altına alınmalıdır. Türkiye’de bu ihlallere karşı sesini yükseltenleri düşmanlaştırmaya ve mezhepçi nefreti körüklemeye çalışanlar derhal durdurulmalıdır. Sürecin aktörlerini, tüm yetkilileri ve uluslararası toplumu Suriye'deki hak ihlallerine sessiz kalmayıp acil müdahalede bulunmaya, insani yardım süreçlerini hızlandırmaya ve toplumsal barışı tesis etmek için etkin adımlar atmaya davet ediyoruz. Etnik, dini, mezhepsel kökeni fark etmeksizin tüm halkların eşit, bir arada ve barış içerisinde yaşayacağı bir Suriye, Türkiye ve Orta Doğu için mücadelemizi sürdüreceğiz."

Kaynak:ANKA ]]> TİP Genel Başkanı Erkan Baş, "HTŞ bileşeni unsurların Arap Alevi halkına ve diğer topluluklara yönelik işlediği ve işlemekte olduğu suçlar kabul edilemez" dedi.

Kısa Dalga - Türkiye İşçi Partisi (TİP) Parti Meclisi Genel Başkan Erkan Baş başkanlığında toplandı. Toplantıya TİP Hatay İl Başkanı Hasan Yılmaz ve Samandağ Belediye Başkanı Emrah Karaçay da katıldı. Toplantının içeriğine ilişkin X hesabından yazılı açıklama yapan Genel Başkan Baş, Suriye'de mezhep temelli ayrımcılığın körüklendiği bir durumla karşı karşıya kalındığını vurguladı.

'HTŞ unsurlarının Alevi halkına işlediği suçlar kabul edilemez'
Baş'ın açıklamasında şu ifadeler yer aldı:

"Suriye’de iktidarı ele geçiren HTŞ bileşeni unsurların Arap Alevi halkına ve diğer topluluklara yönelik işlediği ve işlemekte olduğu suçlar kabul edilemez. İntikam duygusuyla Alevilerin hedef alındığı ve mezhep temelli ayrımcılığın körüklendiği, insan hakları ve uluslararası hukuk açısından endişe verici bir durumla karşı karşıyayız. Öte yandan Suriye’de yaşanan hak ihlallerine, baskılara ve yargısız infazlara tepki gösteren Türkiye'deki yurttaşlarımız da aynı mezhepçi zihniyet tarafından suçlanıyor ve hedef gösteriliyor. İktidara yakın çevreler ve yandaş medya tarafından ortaya atılan "Siyasi Alevilik" kavramı bu art niyetin dile yansımasıdır ve toplumsal barışımızı zedeleyen tehlikeli bir söylemdir. Suriye'de yaşanan hak ihlalleri, yargısız infazlar ve şiddet olayları derhal durdurulmalıdır.

'Uluslararası toplumu toplumsal barışı tesis etmek için etkin adımlar atmaya davet ediyoruz'
Arap Alevilerin, Hristiyanların ve diğer tüm toplulukların özgür ve eşit birer yurttaş olarak sahip olduğu tüm haklar demokratik temelde güvence altına alınmalıdır. Türkiye’de bu ihlallere karşı sesini yükseltenleri düşmanlaştırmaya ve mezhepçi nefreti körüklemeye çalışanlar derhal durdurulmalıdır. Sürecin aktörlerini, tüm yetkilileri ve uluslararası toplumu Suriye'deki hak ihlallerine sessiz kalmayıp acil müdahalede bulunmaya, insani yardım süreçlerini hızlandırmaya ve toplumsal barışı tesis etmek için etkin adımlar atmaya davet ediyoruz. Etnik, dini, mezhepsel kökeni fark etmeksizin tüm halkların eşit, bir arada ve barış içerisinde yaşayacağı bir Suriye, Türkiye ve Orta Doğu için mücadelemizi sürdüreceğiz."

Kaynak:ANKA ]]> <![CDATA[Alevilik tarikat, Cemevi de zikirevi değildir]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-alevilik-tarikat-cemevi-de-zikirevi-degildir--55007.html Tue, 09 Apr 2024 14:16:33 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-alevilik-tarikat-cemevi-de-zikirevi-degildir--55007.html Farklı olanı kendine benzetme ve onun üzerinde sosyal baskı mekanizma kurmak ve hegemonik ahkam kesme arzusu bir tür faşizmdir. Bu türden tektipleştirme, ırkçı ve mezhepçi politikaların merkezi ise sağcılıktır, sağ politikalardır. Türkiye’de sağı ise Türk İslam Sentezinden beslenir.

Dolaysıyla bu ekolden gelen Ümit Özdağ’ın; “Cemevlerine ibadethane statüsü vermeyeceğiz, Tarikatlar da aynı şeyi ister” diye ideolojik ahkam kesmesi de, Osmanlıdan beri süregelen hakikat ve tarih dışı hegemonik söylemin ve üstenci kibrin dışavurumudur. Çünkü faşizm buyurgan konuşur, ötekinin ise buna uymasını ister. Asırlardır daha fazla gürültü koparan şiddetli buyurgan sözlere uymayan Aleviler açısından Özdağ’ın fısıltısına da uyulmaz.

Tıpkı Dersim’de Seyit Rıza’nın heykelini yıktırma hayali gibi, şimdi de cemevleri konusunda hayal pazarlıyor. Örtülü Alevi fobisini gizleyemiyor! Dışa vuruyor!

Bir parti genel başkanı ve akademisyen! Ama bir cümlede birçok yanlışı ve resmi tarihin ezberini hegemonik dile sığınarak mesaj verecek kadar da cahil ve mezhepçi! Çünkü Alevileri, İslamcı tarikatlarla bir görmek cahillikten değilse, Osmanlıdan beri süregelen Emevi zihniyetinin tarih ve ideolojik hamallığını yapmaktır.

Özdağ, İslamcılığın ve Diyanetin Aleviliği “tarikat” ve cemevlerini “zikirevi” gören tarihsel ezberine sığınıyor.
Oysa Alevilik “tarikat”, cem ise “zikir” değildir. Türkiye’deki İslami tarikat ve cemaatlerle karıştırılamaz. Onlar Osmanlıdan günümüze kadar devlet ve siyaset eliyle beslenip, kollanıp, şeffaf olmayan karanlık ve kapalı ilişkileriyle denetlenmeyen, holdingleşen ve artık birbirlerini kasetlerle tehdit eden yapılardır! Cami-Namaz, Şeyhlik-Müritlik, din-siyaset ve din-ticaret gibi ilişkilerini kapalı ve şeffaf olmayan zeminlerde yaşarlar.

Bir yandan “laik” olduğunu söyleyen, diğer yandan Aleviliğin inançsal kimliğine dair “tarikat” tanımı yapan siyasi yetmezlik ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın resmi görüşüne hamallık yapıyor. Geçmişte Aleviliği “katli vacip”, cemevlerini “mum söndü yeri” olarak tanımlayanlar ve sonra da “cümbüş evi, kültür yeri”, bugünse “tarikat türevi özel ibadethane” denmeye başlandı.

Özdağ aslında Diyanet İşleri Başkanlığı gibi düşünüyor. Sünni Ulemanın ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın; “Cemevi diye bir ibadet yeri yoktur”, Aleviliği “folklorik unsur”, Cemevlerini de “zikir evi” olarak tanımlama çabasındaki hükmedici, hak gaspı içeren hukuk dışılığın, sözcülüğünü ve ideolojik hamallığını üstleniyor.

Dolaysıyla Alevilik “tarikattır” diyor. Sinsice şunu söylemek istiyor; “Tarikatların özel zikir ve ibadethaneleri vardır. Ama sonuçta hepsi genel ibadet için camiye gider ve namaz kılarlar. Aleviler sizde “cem zikrinden” sonra genel ibadethane olarak camiyi kullanın.”

Özdağ şeriatın ve İslamın penceresinden bakarak Aleviliği İslami kavramlar ve kurumlarla tanımlamayı tercih ediyor, Oysa Aleviliğin İslâm’ın şeriatçı tanımları ve kalıpları içinde aramak, anlamak ve tanımlamak dipsiz kuyudan su çekmeye benzer.

Özdağ belli ki, İslamcı Ulemanın ve Diyanet’in ezberlerini aşamamış ve milyonlarca Alevinin yol kurumlarını ve inançlarının içini boşaltmak, asimile etmeye çalışmaktadır.

Aleviler bu türden tektipleştirici asimilasyon politikalara karşı, din, vicdan ve inanç özgürlüğünü için laikliği savunmakta, siyaseti ve devleti dinsizleştirmek istiyorlar.

Çünkü Aleviler biliyor ki; din ve inanç siyasetçinin, devletin, sermayenin ve tarikat şeyhlerinin eline düşünce, toplumsal barışı engelleyen, kutuplaştırma ve ayrımcılığı körükleyen ideolojiye dönüşüyor.

Alevilik kendine özgür bir inanç ve cemevleri ise Alevilerin ibadet yeridir. Gizli değil şeffaftır, denetlenebilir. Holdingleşmez ve din istismarı yapmaz. Şeyh ve mürit ilişkilerindeki biati reddeder. Zafer Partisi türevi sağcılığa, ırkçılığa, bölücülüğe ve mezhepçiliğe kapalıdırlar. Ne Ümit Özdağ’a ne onun proje partisine minnet eylemezler.

Özdağ, genetik kodlarındaki tekçi, ırkçı ve mezhepçi kimliği dışa vurmuştur.

Aleviler asırlardır bu topraklarda cem yaptılar. Cemevleri kadim tarihin gerçeğidir. Osmanlı zulmüne rağmen Alevilerin ibadethanesi cami değil cemevi, ibadeti ise cem olmuştur. Genetik kodlarında ırkçılık ve mezhepçilik olan bu türden siyasetçilerin ahkam kesme beyanları, farklılıkların birarada yaşamasının teminatı olan toplumsal barışa yönelik saldırıdır.

Aleviler devlet parasını ya da halkın vergisine güvenerek inancını yaşamaz ya da öğrenmez. Parayla ibadeti ibadetten saymaz. Devlet parasıyla cemevi yapmaz! Aleviler Özdağ vari siyasetçilerin sözüne göre de hareket etmez.

Alevilik bir yoldur, bu yol İnsani Kamil olma yoludur.

Yolunu şaşırmış, tarikatların ideolojik pusulalarını, Aleviliğin evrensel kimliği ile karıştırmış, cehalet örneği ile karşı karşıyayız. Bilmez mi, Aleviler, 130 bin memur imam yanına memur dede kontenjanı talep etmez. İmam hatip yanına dede hatip okulu da istemez.

Alevilerin devlet kurma ya da dine dayalı devlet talebi yoktur. İnancın devletleşmesini değil, insanileşmesini ve vicdanileşmesini savunur.

Cemevlerinden şiddet ya da cihad çıkmaz! “Hadi insan yakmaya gidelim” diye canlar tahrik edilmez ve galeyana getirecek laf edilmez. Çorum, Maraş, Sivas, Malatya, Dersim, Gazi gibi katliamları yaşatmaz!

Cemevlerinde mercedesli şeyhler ya da imamlar olmaz. Gönüllü hizmet eden kadın-erkek pirleri vardır! Cemevine küskün ya da dargın giren barışık çıkar. Cemevlerinde biat ve iktidar yoktur. Dedeler ve analar para toplamaz. Dedeleri “Şeyh” gibi uçurtan müritleri yoktur. Muhabbet eden, sorgulayan, eleştirel düşünceyle cemlerde muhabbet eden bir çağdaş nesil canları vardır. Hurafeler ve vahiylerin değil, aklın rehberliğinde cem olurlar.

Aleviler çağımızın ve tüm insanlığın ortak evrensel değerleri olan laiklik, demokrasi, hukuk, cumhuriyet, sosyal devlet, eşit yurttaşlık, eşit haklara dayalı ve insan hakları ve onuruna dayalı anayasadan yanadır.
Aleviler tekçi, ırkçı ve faşizan politikalara karşı, yetmiş iki milleti bir görür. Herkesin farklılıklarıyla, kendi kimlikleriyle eşit koşullarda, eşit haklarla bir arada ve barış içinde yaşamasını savunur. Özdağ’ın entelektüel cari açığı bunu kavrayamaz.

Milliyetçi, İslamcı partiler ve Diyanet şu gerçeği artık kavramalıdır; Alevilik kendine özgü bir inançtır. Bu inanç, İnsani Kâmil olmaya giden yolun adıdır. İbadeti Cem, ibadethanesi ise Cemevidir. Bu inancın ibadeti gökyüzüne değil, yeryüzünedir, insanadır ve doğayadır. İbadetini de, bir vahiy emri olduğundan, cehennem korkusu ya da cennet mükafatı vaat edildiğinden değil, aksine yeryüzündeki cehennemi cennete çevirmek için yaparlar.

O nedenle Aleviliği “İslami ve şeriatçı tarikatlarla eş görmek” gibi teolojik bir eksende tartışmaya, değerlendirmeye ve sorgulamaya kamu görevlisi olarak hiç kimsenin hakkı yoktur. Kamu görevlisi sıfatı taşıyan siyasiler ve kamu bütçesinden beslenen memur Ulema da buna karar veremez. O kararı Aleviler asırlardır vermiş olup, taleplerine çözüm bekliyorlar. Çözümlerini ise son 30 yıldır daha net şekilde dile getirmişlerdir.

O Çözümler Bellidir, Muhatap İse Yüzde 1’lik Zafer Partisi ve Özdağ Değil, Devlettir!

Bir; Belediye mülkiyetinden olan tüm cemevlerinin tapuları, hak sahiplerine devredilmelidir.
İki; sadece mülkiyeti değil, anahtarı ve kadroları dahi belediye ait olan Cemevleri, artık anahtarıyla birlikte Alevilere devredilmelidir. Devretmiyorlarsa, o binaların üstündeki “Cemevi” ibarelerini derhal kaldırmalı ve Alevi inancı yerel siyaset adına istismar etmemelidir. Çünkü Belediyeler ibadethane sahibi olamaz ve buraları memurları ile “işletme” mantığı içinde açamaz.
Üç; Yasalarda ve kanunlarda ibadethaneler “Cami, mescid, kilise ve sinagog” gibi isimlendirmeler üzerinden değil, sadece “ibadethane” olarak tanımlanmalıdır.
Dört; Aleviler öncelikle eşit yurttaşlık hakkı ve eşit haklar talep ediyor.
Beş; Aleviler her türden ayrımcılığa, tek tipleştirme, ötekileştirme ve dışlama politikalarına karşı, farklılıkların barış içinde, birlikte ve çoğulcu yaşamın garantisi olan laiklik ve demokrasi talep ediyor.
Altı; Aleviler, laiklik ilkesinin olmazsa olmaz kuralı olan, din ve devlet işlerinin ayrılmasını, inanma ve inanmama hakkını da içerecek şekilde, tüm farklı inançların ve kültürlerin özgürlük ve eşitlik haklarının sağlanmasını talep ediyor.
Yedi; Aleviler, devletin bir inancı beslemesini, kollamasını, kullanmasını, o inancın da devletin tüm imkanlarını, kamu kurumlarını, finansmanını ve hizmetlerini Sünnilik ekseninde kullanmasını, bu kamu gücüyle farklı inançlara yönelik ayrımcı ve asimile edici yaklaşımlarının ortadan kaldırılması için, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın kaldırılmasını talep ediyor. Tarikatların Diyanet, Kamu kurumları ve siyaset arasındaki şeffaf olmayan çıkar ve rant ilişkileri araştırılsın!
Sekiz; Aleviler çocuklarının zorunlu din dersleri ile Sünnileştirme ve asimile etmeye yönelik eğitimin, temel insan haklarına müdahale ve laiklik ilkesine aykırı olduğu için, eğitimin dinselleştirilmesine son verilmesini talep etmektedir.
Dokuz: Aleviler gerek merkezi gerekse yerel kamu yönetimlerinin, kamu hizmetlerindeki mezhepçi uygulamalara, finansmana ve kadrolaşmaya karşı, kamu hizmetlerine erişimde ayrımcılığa son verilmesini talep ediyor.
On: Aleviler, Diyanet TV/Diyanet Radyo gibi mezhepçi yapılanmasını, kamu yayıncılığı üzerinden farklı inançtan ya da inanmama hakkına sahip insanların dinselleştirilmesini, eşitlik ve laiklik ilkesine aykırı olduğu, tüm mezhepçi/dinci programlara son verilmesini talep ediyor.
Onbir: Aleviler cumhuriyet dönemindeki katliamlarla devletin yüzleşmesini ve Sivas Madımak Oteli’nin “Utanç Müzesi”ne dönüştürülmesini talep ediyor.
Oniki: Aleviler sadece “kendileri olma” haklarına saygı duyulmasını ve bunun tanınmasını talep ediyorlar. Aleviler kendileri olarak yaşamak ve eşit yurttaşlık istiyor.
Son olarak, Alevilerin başkalarının ideolojik ve teolojik hikayesine “kul” olmak gibi bir niyetleri yoktur.

Kaynak: https://www.birgun.net/makale/alevilik-t...dir-395937]]> Farklı olanı kendine benzetme ve onun üzerinde sosyal baskı mekanizma kurmak ve hegemonik ahkam kesme arzusu bir tür faşizmdir. Bu türden tektipleştirme, ırkçı ve mezhepçi politikaların merkezi ise sağcılıktır, sağ politikalardır. Türkiye’de sağı ise Türk İslam Sentezinden beslenir.

Dolaysıyla bu ekolden gelen Ümit Özdağ’ın; “Cemevlerine ibadethane statüsü vermeyeceğiz, Tarikatlar da aynı şeyi ister” diye ideolojik ahkam kesmesi de, Osmanlıdan beri süregelen hakikat ve tarih dışı hegemonik söylemin ve üstenci kibrin dışavurumudur. Çünkü faşizm buyurgan konuşur, ötekinin ise buna uymasını ister. Asırlardır daha fazla gürültü koparan şiddetli buyurgan sözlere uymayan Aleviler açısından Özdağ’ın fısıltısına da uyulmaz.

Tıpkı Dersim’de Seyit Rıza’nın heykelini yıktırma hayali gibi, şimdi de cemevleri konusunda hayal pazarlıyor. Örtülü Alevi fobisini gizleyemiyor! Dışa vuruyor!

Bir parti genel başkanı ve akademisyen! Ama bir cümlede birçok yanlışı ve resmi tarihin ezberini hegemonik dile sığınarak mesaj verecek kadar da cahil ve mezhepçi! Çünkü Alevileri, İslamcı tarikatlarla bir görmek cahillikten değilse, Osmanlıdan beri süregelen Emevi zihniyetinin tarih ve ideolojik hamallığını yapmaktır.

Özdağ, İslamcılığın ve Diyanetin Aleviliği “tarikat” ve cemevlerini “zikirevi” gören tarihsel ezberine sığınıyor.
Oysa Alevilik “tarikat”, cem ise “zikir” değildir. Türkiye’deki İslami tarikat ve cemaatlerle karıştırılamaz. Onlar Osmanlıdan günümüze kadar devlet ve siyaset eliyle beslenip, kollanıp, şeffaf olmayan karanlık ve kapalı ilişkileriyle denetlenmeyen, holdingleşen ve artık birbirlerini kasetlerle tehdit eden yapılardır! Cami-Namaz, Şeyhlik-Müritlik, din-siyaset ve din-ticaret gibi ilişkilerini kapalı ve şeffaf olmayan zeminlerde yaşarlar.

Bir yandan “laik” olduğunu söyleyen, diğer yandan Aleviliğin inançsal kimliğine dair “tarikat” tanımı yapan siyasi yetmezlik ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın resmi görüşüne hamallık yapıyor. Geçmişte Aleviliği “katli vacip”, cemevlerini “mum söndü yeri” olarak tanımlayanlar ve sonra da “cümbüş evi, kültür yeri”, bugünse “tarikat türevi özel ibadethane” denmeye başlandı.

Özdağ aslında Diyanet İşleri Başkanlığı gibi düşünüyor. Sünni Ulemanın ve Diyanet İşleri Başkanlığı’nın; “Cemevi diye bir ibadet yeri yoktur”, Aleviliği “folklorik unsur”, Cemevlerini de “zikir evi” olarak tanımlama çabasındaki hükmedici, hak gaspı içeren hukuk dışılığın, sözcülüğünü ve ideolojik hamallığını üstleniyor.

Dolaysıyla Alevilik “tarikattır” diyor. Sinsice şunu söylemek istiyor; “Tarikatların özel zikir ve ibadethaneleri vardır. Ama sonuçta hepsi genel ibadet için camiye gider ve namaz kılarlar. Aleviler sizde “cem zikrinden” sonra genel ibadethane olarak camiyi kullanın.”

Özdağ şeriatın ve İslamın penceresinden bakarak Aleviliği İslami kavramlar ve kurumlarla tanımlamayı tercih ediyor, Oysa Aleviliğin İslâm’ın şeriatçı tanımları ve kalıpları içinde aramak, anlamak ve tanımlamak dipsiz kuyudan su çekmeye benzer.

Özdağ belli ki, İslamcı Ulemanın ve Diyanet’in ezberlerini aşamamış ve milyonlarca Alevinin yol kurumlarını ve inançlarının içini boşaltmak, asimile etmeye çalışmaktadır.

Aleviler bu türden tektipleştirici asimilasyon politikalara karşı, din, vicdan ve inanç özgürlüğünü için laikliği savunmakta, siyaseti ve devleti dinsizleştirmek istiyorlar.

Çünkü Aleviler biliyor ki; din ve inanç siyasetçinin, devletin, sermayenin ve tarikat şeyhlerinin eline düşünce, toplumsal barışı engelleyen, kutuplaştırma ve ayrımcılığı körükleyen ideolojiye dönüşüyor.

Alevilik kendine özgür bir inanç ve cemevleri ise Alevilerin ibadet yeridir. Gizli değil şeffaftır, denetlenebilir. Holdingleşmez ve din istismarı yapmaz. Şeyh ve mürit ilişkilerindeki biati reddeder. Zafer Partisi türevi sağcılığa, ırkçılığa, bölücülüğe ve mezhepçiliğe kapalıdırlar. Ne Ümit Özdağ’a ne onun proje partisine minnet eylemezler.

Özdağ, genetik kodlarındaki tekçi, ırkçı ve mezhepçi kimliği dışa vurmuştur.

Aleviler asırlardır bu topraklarda cem yaptılar. Cemevleri kadim tarihin gerçeğidir. Osmanlı zulmüne rağmen Alevilerin ibadethanesi cami değil cemevi, ibadeti ise cem olmuştur. Genetik kodlarında ırkçılık ve mezhepçilik olan bu türden siyasetçilerin ahkam kesme beyanları, farklılıkların birarada yaşamasının teminatı olan toplumsal barışa yönelik saldırıdır.

Aleviler devlet parasını ya da halkın vergisine güvenerek inancını yaşamaz ya da öğrenmez. Parayla ibadeti ibadetten saymaz. Devlet parasıyla cemevi yapmaz! Aleviler Özdağ vari siyasetçilerin sözüne göre de hareket etmez.

Alevilik bir yoldur, bu yol İnsani Kamil olma yoludur.

Yolunu şaşırmış, tarikatların ideolojik pusulalarını, Aleviliğin evrensel kimliği ile karıştırmış, cehalet örneği ile karşı karşıyayız. Bilmez mi, Aleviler, 130 bin memur imam yanına memur dede kontenjanı talep etmez. İmam hatip yanına dede hatip okulu da istemez.

Alevilerin devlet kurma ya da dine dayalı devlet talebi yoktur. İnancın devletleşmesini değil, insanileşmesini ve vicdanileşmesini savunur.

Cemevlerinden şiddet ya da cihad çıkmaz! “Hadi insan yakmaya gidelim” diye canlar tahrik edilmez ve galeyana getirecek laf edilmez. Çorum, Maraş, Sivas, Malatya, Dersim, Gazi gibi katliamları yaşatmaz!

Cemevlerinde mercedesli şeyhler ya da imamlar olmaz. Gönüllü hizmet eden kadın-erkek pirleri vardır! Cemevine küskün ya da dargın giren barışık çıkar. Cemevlerinde biat ve iktidar yoktur. Dedeler ve analar para toplamaz. Dedeleri “Şeyh” gibi uçurtan müritleri yoktur. Muhabbet eden, sorgulayan, eleştirel düşünceyle cemlerde muhabbet eden bir çağdaş nesil canları vardır. Hurafeler ve vahiylerin değil, aklın rehberliğinde cem olurlar.

Aleviler çağımızın ve tüm insanlığın ortak evrensel değerleri olan laiklik, demokrasi, hukuk, cumhuriyet, sosyal devlet, eşit yurttaşlık, eşit haklara dayalı ve insan hakları ve onuruna dayalı anayasadan yanadır.
Aleviler tekçi, ırkçı ve faşizan politikalara karşı, yetmiş iki milleti bir görür. Herkesin farklılıklarıyla, kendi kimlikleriyle eşit koşullarda, eşit haklarla bir arada ve barış içinde yaşamasını savunur. Özdağ’ın entelektüel cari açığı bunu kavrayamaz.

Milliyetçi, İslamcı partiler ve Diyanet şu gerçeği artık kavramalıdır; Alevilik kendine özgü bir inançtır. Bu inanç, İnsani Kâmil olmaya giden yolun adıdır. İbadeti Cem, ibadethanesi ise Cemevidir. Bu inancın ibadeti gökyüzüne değil, yeryüzünedir, insanadır ve doğayadır. İbadetini de, bir vahiy emri olduğundan, cehennem korkusu ya da cennet mükafatı vaat edildiğinden değil, aksine yeryüzündeki cehennemi cennete çevirmek için yaparlar.

O nedenle Aleviliği “İslami ve şeriatçı tarikatlarla eş görmek” gibi teolojik bir eksende tartışmaya, değerlendirmeye ve sorgulamaya kamu görevlisi olarak hiç kimsenin hakkı yoktur. Kamu görevlisi sıfatı taşıyan siyasiler ve kamu bütçesinden beslenen memur Ulema da buna karar veremez. O kararı Aleviler asırlardır vermiş olup, taleplerine çözüm bekliyorlar. Çözümlerini ise son 30 yıldır daha net şekilde dile getirmişlerdir.

O Çözümler Bellidir, Muhatap İse Yüzde 1’lik Zafer Partisi ve Özdağ Değil, Devlettir!

Bir; Belediye mülkiyetinden olan tüm cemevlerinin tapuları, hak sahiplerine devredilmelidir.
İki; sadece mülkiyeti değil, anahtarı ve kadroları dahi belediye ait olan Cemevleri, artık anahtarıyla birlikte Alevilere devredilmelidir. Devretmiyorlarsa, o binaların üstündeki “Cemevi” ibarelerini derhal kaldırmalı ve Alevi inancı yerel siyaset adına istismar etmemelidir. Çünkü Belediyeler ibadethane sahibi olamaz ve buraları memurları ile “işletme” mantığı içinde açamaz.
Üç; Yasalarda ve kanunlarda ibadethaneler “Cami, mescid, kilise ve sinagog” gibi isimlendirmeler üzerinden değil, sadece “ibadethane” olarak tanımlanmalıdır.
Dört; Aleviler öncelikle eşit yurttaşlık hakkı ve eşit haklar talep ediyor.
Beş; Aleviler her türden ayrımcılığa, tek tipleştirme, ötekileştirme ve dışlama politikalarına karşı, farklılıkların barış içinde, birlikte ve çoğulcu yaşamın garantisi olan laiklik ve demokrasi talep ediyor.
Altı; Aleviler, laiklik ilkesinin olmazsa olmaz kuralı olan, din ve devlet işlerinin ayrılmasını, inanma ve inanmama hakkını da içerecek şekilde, tüm farklı inançların ve kültürlerin özgürlük ve eşitlik haklarının sağlanmasını talep ediyor.
Yedi; Aleviler, devletin bir inancı beslemesini, kollamasını, kullanmasını, o inancın da devletin tüm imkanlarını, kamu kurumlarını, finansmanını ve hizmetlerini Sünnilik ekseninde kullanmasını, bu kamu gücüyle farklı inançlara yönelik ayrımcı ve asimile edici yaklaşımlarının ortadan kaldırılması için, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın kaldırılmasını talep ediyor. Tarikatların Diyanet, Kamu kurumları ve siyaset arasındaki şeffaf olmayan çıkar ve rant ilişkileri araştırılsın!
Sekiz; Aleviler çocuklarının zorunlu din dersleri ile Sünnileştirme ve asimile etmeye yönelik eğitimin, temel insan haklarına müdahale ve laiklik ilkesine aykırı olduğu için, eğitimin dinselleştirilmesine son verilmesini talep etmektedir.
Dokuz: Aleviler gerek merkezi gerekse yerel kamu yönetimlerinin, kamu hizmetlerindeki mezhepçi uygulamalara, finansmana ve kadrolaşmaya karşı, kamu hizmetlerine erişimde ayrımcılığa son verilmesini talep ediyor.
On: Aleviler, Diyanet TV/Diyanet Radyo gibi mezhepçi yapılanmasını, kamu yayıncılığı üzerinden farklı inançtan ya da inanmama hakkına sahip insanların dinselleştirilmesini, eşitlik ve laiklik ilkesine aykırı olduğu, tüm mezhepçi/dinci programlara son verilmesini talep ediyor.
Onbir: Aleviler cumhuriyet dönemindeki katliamlarla devletin yüzleşmesini ve Sivas Madımak Oteli’nin “Utanç Müzesi”ne dönüştürülmesini talep ediyor.
Oniki: Aleviler sadece “kendileri olma” haklarına saygı duyulmasını ve bunun tanınmasını talep ediyorlar. Aleviler kendileri olarak yaşamak ve eşit yurttaşlık istiyor.
Son olarak, Alevilerin başkalarının ideolojik ve teolojik hikayesine “kul” olmak gibi bir niyetleri yoktur.

Kaynak: https://www.birgun.net/makale/alevilik-t...dir-395937]]> <![CDATA[AİHM kararı Türkiye’ye yeni gündem yarattı: Alevilik ayrı bir inançtır]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-aihm-karari-turkiye-ye-yeni-gundem-yaratti-alevilik-ayri-bir-inanctir.html Tue, 09 Apr 2024 14:12:57 +0300 donanma44]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-aihm-karari-turkiye-ye-yeni-gundem-yaratti-alevilik-ayri-bir-inanctir.html Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avusturya Alevi Toplulukları Federasyonu’nun (ATF) başvurusu üzerine Aleviliği İslamiyet’ten ayrı bir inanç olarak kabul etti.

Mart 2009'da Federasyon yasal olarak tanınan bir dini topluluk olarak tanınmak için Avusturya kurumlarına başvurdu.

Ancak Avusturya'daki ‘İslam Dini Cemaati’ talepler hakkında olumsuz yanıt verilmesini istedi.
ATF ise Aleviliğin İslam'ın dini doktrinine taban tabana zıt olan senkretik bir inanç olduğunu savundu. Fakat Avusturya devleti Alevilerin taleplerini reddetti.

Alevi inancının İslami olarak tanımladığını İslam Yasası kapsamında tanındığı belirtildi.
Anayasa Mahkemesi, 1 Aralık 2010’da bu kararı iptal etti. Ancak İslam Dini Cemaati bu kararı tekrar Anayasa Mahkemesi’ne taşıdı. Anayasa Mahkemesi görüşmeyi reddetti. Bunun üzerine olay Yüksek İdare Mahkemesi’ne taşındı. Mahkeme İslam Dini Cemaati’ni haklı buldu. 2019 yılına kadar devam eden bu süreçte Aleviler haksız bulundu. Konu ardından AİHM’ye taşındı.

MANEVİ TAZMİNAT VERİLMESİNE HÜKMEDİLDİ
AİHM İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin 9.maddesindeki “Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır; Bu hak, dinini veya inancını değiştirme özgürlüğünü ve tek başına veya başkalarıyla topluca ve kamuya açık veya özel olarak dinini veya inancını ibadet, öğretim, uygulama ve ayin yoluyla açıklama özgürlüğünü içerir” ifadelerinden yola çıkarak Aleviliğin İslam’dan ayrı bir inanç olduğunu kabul etti.

Ayrıca ATF’ye manevi zarar tazminatı olarak 10 bin euro ve masraf ile giderler için 20 bin euro verilmesine hükmedildi.

Kaynak: https://www.odatv.com/guncel/aihm-karari...-120033735]]> Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avusturya Alevi Toplulukları Federasyonu’nun (ATF) başvurusu üzerine Aleviliği İslamiyet’ten ayrı bir inanç olarak kabul etti.

Mart 2009'da Federasyon yasal olarak tanınan bir dini topluluk olarak tanınmak için Avusturya kurumlarına başvurdu.

Ancak Avusturya'daki ‘İslam Dini Cemaati’ talepler hakkında olumsuz yanıt verilmesini istedi.
ATF ise Aleviliğin İslam'ın dini doktrinine taban tabana zıt olan senkretik bir inanç olduğunu savundu. Fakat Avusturya devleti Alevilerin taleplerini reddetti.

Alevi inancının İslami olarak tanımladığını İslam Yasası kapsamında tanındığı belirtildi.
Anayasa Mahkemesi, 1 Aralık 2010’da bu kararı iptal etti. Ancak İslam Dini Cemaati bu kararı tekrar Anayasa Mahkemesi’ne taşıdı. Anayasa Mahkemesi görüşmeyi reddetti. Bunun üzerine olay Yüksek İdare Mahkemesi’ne taşındı. Mahkeme İslam Dini Cemaati’ni haklı buldu. 2019 yılına kadar devam eden bu süreçte Aleviler haksız bulundu. Konu ardından AİHM’ye taşındı.

MANEVİ TAZMİNAT VERİLMESİNE HÜKMEDİLDİ
AİHM İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin 9.maddesindeki “Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır; Bu hak, dinini veya inancını değiştirme özgürlüğünü ve tek başına veya başkalarıyla topluca ve kamuya açık veya özel olarak dinini veya inancını ibadet, öğretim, uygulama ve ayin yoluyla açıklama özgürlüğünü içerir” ifadelerinden yola çıkarak Aleviliğin İslam’dan ayrı bir inanç olduğunu kabul etti.

Ayrıca ATF’ye manevi zarar tazminatı olarak 10 bin euro ve masraf ile giderler için 20 bin euro verilmesine hükmedildi.

Kaynak: https://www.odatv.com/guncel/aihm-karari...-120033735]]>