<![CDATA[Pir Zöhre Ana Forum - Çeşitli Hastalıklar ve korunma yolları]]>

<![CDATA[Pir Zöhre Ana Forum - Çeşitli Hastalıklar ve korunma yolları]]> https://www.zohreanaforum.com/ Sun, 09 Aug 2026 00:46:26 +0000 MyBB <![CDATA[Tüm Hastalıklar İNDEX]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-tum-hastaliklar-index.html Thu, 27 Nov 2008 11:48:02 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-tum-hastaliklar-index.html Site içerisinde bulunan Çeşitli Hastalıklar başlığı altında toplanmış tüm hastalıklara buradan ulaşabilirsiniz.
Yıllardır gözükmeyen hastlıklardan milyonda bir gözükenlere, en son görülen güncel hasatalıklardan, en sık görünenlere kadar..
Her şey burda :ok:

Aradığınız hastalığı kolaylıkla bulmak için klavyenizden ctrl + f tuşlarını kullanabilirsiniz.

Diyafram Fıtığı - Dördüncü Hastalık-Ektopi-Endotelyom-Enterit [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/diyafram_fitigi_dorduncu_hastalik_ektopi_endotelyom_enterit-t7997.html"]

Fare Isırığı Humması

Ludwig Anjini

Mantar Hastalıkları

Mastit

Mediyastinit

Megakolon-Melena-Mediyastinit-Meme İltihapları

Fekalom-Feokromositom-Fibrilasyon

Mide Düşüklüğü

Menenjit

Mide Genişlemesi (Gastrektazi)

[BNefridoz (Hidronefroz)[/B]

[BNefrit[/B]

[BNefroskleroz[/B]

[BNefroz[/B] [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/nefroz-t8021.html"]

Hashimoto Hastalığı - Hashimoto Hastalığı - Havale

Henoch-Schönlein Hastalığı-Herpanjin-Hidrosefali-Hiperplazi

Horlama

Niemann-Pick Hastalığı

Niktüri [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/nikturi-t8030.html"]

Onikiparmak Bağırsağı Ülseri

Onikiparmak Bağırsağı Yangısı

Otit (Kulak Yangılanması)

Onikya- Otosekleroz

Ödem

Öd Taşları - Pankreas Taşları

Papağan Hastalığı

Paratifo [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/paratifo-t8042.html"]

Parkinson Hastalığı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/parkinson_hastaligi-t8043.html"]

Pellagra Hastalığı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/pellagra_hastaligi-t8044.html"]

Pfeiffer Hastalığı

Piyemi

Prostat Büyümesi

Pnömoperiton - Polip -Prostat İltihabı

Prostat Taşları -Riketsiya

Prostat Yangılanması - Rabdomiyom

Romatizma [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/romatizma-t8051.html"]

Sarkomatoz -Scarpa Hastalığı

Sırt Ağrısı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/sirt_agrisi-t8064.html"]

Sinir Hastalığı

Sinir Yangısı

Sinüzit [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/sinuzit-t8067.html"]

Sistit

Siyanoz

Siyalotiyaz -Siyatik - Siyek Taşı

Skleroz

Soğuk Algınlığı

Smith Hastalığı - Spina Bifida - Sodoku

Su Çiçeği

Stenoz

Şarbon Hastalığı (Antraks)

Şeker Hastalığı (Diabet)

Şekersiz Şeker Hastalığı

Şistosomiyaz

Taşıt Tutması

Tavşan Dudağı - Tay-Sach Hastalığı - Testis Ağrısı

Tetani Hali [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/tetani_hali-t8082.html"]

Uyurgezerlik (Somnambulizm)

Üreterit - Vagotoni

Vurgun

Veba

Yemek Borusu Daralması

Yemek Borusu Kasılması

Yemek Borusu Yangılanması [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/yemek_borusu_yangilanmasi-t8097.html"]

]]> Site içerisinde bulunan Çeşitli Hastalıklar başlığı altında toplanmış tüm hastalıklara buradan ulaşabilirsiniz.
Yıllardır gözükmeyen hastlıklardan milyonda bir gözükenlere, en son görülen güncel hasatalıklardan, en sık görünenlere kadar..
Her şey burda :ok:

Aradığınız hastalığı kolaylıkla bulmak için klavyenizden ctrl + f tuşlarını kullanabilirsiniz.

Addison Hastalığı

Adenit

Adenoid

Adipsi (Susama Yokluğu)

Akdeniz Anemisi [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/akdeniz_anemisi-t7878.html"]

Albers-Schönberg Hastalığı

Artrit - Artritizm - Artroz - Asya Gribi

Bartonellozis (Carrion)

Burkitt Lenfoması

Bruksizm (Diş Gıcırdatma)

Böbrek Taşları

Bakteriyüri-Bakışımsızlık-Balantidiyaz

Damak Felci - Cüzam - Dang Hastalığı-Deniz Tutması

Difteri (Kuşpalazı)

Displazi - Dişeti Kanamaları

Gastroenterit [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/gastroenterit-t7937.html"]

Gaucher Hastalığı-Geeherter Hastalığı

Kadında İşeme Bozukluğu

Kafatası Travmaları

Kalp ve Damar Hastalıkları

Kulak Ağrısı (Otalji)

Kulak Çınlaması

Hemanjiyom-Hematom-Hemoglobinüri-Hemokromatoz

Hodgkin Hastalığı

Lambliyaz

Lenfadenit-Lenfanjit-Lenfanjiyom-Lenfom-Leontiyaz

Lepra (Hansen Hastalığı)

Leproma-Leptospiroz-Lindau Hastalığı-Linit

Lipom

Lökoplazi

Malta Humması

Diyafram Fıtığı - Dördüncü Hastalık-Ektopi-Endotelyom-Enterit [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/diyafram_fitigi_dorduncu_hastalik_ektopi_endotelyom_enterit-t7997.html"]

Megakolon-Melena-Mediyastinit-Meme İltihapları

Fekalom-Feokromositom-Fibrilasyon

Mide Düşüklüğü

Menenjit

Mide Genişlemesi (Gastrektazi)

[BNefridoz (Hidronefroz)[/B]

[BNefrit[/B]

[BNefroskleroz[/B]

[BNefroz[/B] [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/nefroz-t8021.html"]

Hashimoto Hastalığı - Hashimoto Hastalığı - Havale

Henoch-Schönlein Hastalığı-Herpanjin-Hidrosefali-Hiperplazi

Horlama

Niemann-Pick Hastalığı

Niktüri [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/nikturi-t8030.html"]

Onikiparmak Bağırsağı Ülseri

Onikiparmak Bağırsağı Yangısı

Otit (Kulak Yangılanması)

Onikya- Otosekleroz

Ödem

Öd Taşları - Pankreas Taşları

Papağan Hastalığı

Paratifo [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/paratifo-t8042.html"]

Parkinson Hastalığı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/parkinson_hastaligi-t8043.html"]

Pellagra Hastalığı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/pellagra_hastaligi-t8044.html"]

Pfeiffer Hastalığı

Piyemi

Prostat Büyümesi

Pnömoperiton - Polip -Prostat İltihabı

Prostat Taşları -Riketsiya

Prostat Yangılanması - Rabdomiyom

Romatizma [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/romatizma-t8051.html"]

Sarkomatoz -Scarpa Hastalığı

Sırt Ağrısı [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/sirt_agrisi-t8064.html"]

Sinir Hastalığı

Sinir Yangısı

Sinüzit [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/sinuzit-t8067.html"]

Sistit

Siyanoz

Siyalotiyaz -Siyatik - Siyek Taşı

Skleroz

Soğuk Algınlığı

Smith Hastalığı - Spina Bifida - Sodoku

Su Çiçeği

Stenoz

Şarbon Hastalığı (Antraks)

Şeker Hastalığı (Diabet)

Şekersiz Şeker Hastalığı

Şistosomiyaz

Taşıt Tutması

Tavşan Dudağı - Tay-Sach Hastalığı - Testis Ağrısı

Tetani Hali [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/tetani_hali-t8082.html"]

Uyurgezerlik (Somnambulizm)

Üreterit - Vagotoni

Vurgun

Veba

Yemek Borusu Daralması

Yemek Borusu Kasılması

Yemek Borusu Yangılanması [/url[U]RL="http://www.zohreana.com/forum/yemek_borusu_yangilanmasi-t8097.html"]

]]> <![CDATA[Zona]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-zona.html Wed, 26 Nov 2008 22:42:53 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-zona.html
Hastalığın nedeni, süzülebilir bir virüstür. İnsan organizmasına deriden ya da mukozalardan girerek, belkemiği ya da beyin sinirleri diplerinin boğumlarına yerleşir ve yangılanmaya yol açar. Hastalık ateşle başlar. Ateşin hemen ardından kızarmış olan derinin üstünde, yangılanmış sinir veya sinirler boyunca, uzun bir çizgi halinde kabarcıklar belirir. Çeşitli büyüklükte olabilen ve genellikle salkım biçiminde bir araya toplanan kabarcıkların içinde, hastalığın başlangıcında berrak bir sıvı oluşur. Daha sonra, bu sıvı bulanık (bazı kez irinli) bir nitelik alır. İçinde bir miktar kan bulunması nedeniyle kanamalı da olabilir.

İki hafta ya da daha uzun bir süre sonra,, kabarcıklar kuruyarak kabuk bağlarlar. Kabuk düşünce ortasında dokunun rengi kaybolmuş (beyazlaşmış) kenarlarında dokunun rengi koyulaşmış küçük yara izleri kalır.

Hastalığın tüm süresi boyunca hasta yangılanmış sinir ya da sinirler boyunca (kaburgalar arası sinirler, beşinci kafa siniri vb.), az ya da çok şiddette yakıcı bir ağrı hisseder. Ağrının şiddeti değişir; kim kez azalır. Ardından dayanılmaz bir hal alabilir ve bu değişmeler birbirini izler.

Hastalığın en çok görüldüğü yer göğüstür. Mikrop kaburgalar arası sinirleri etkiler. Göğüs ve karın zonası, yüzün bir yarısından, vücudun o yanındaki kollara yayılır; baş ve kol zonası, başın arka kısmı zonası, bel zonası daha az görülen türlerdir. Beyin sinirlerinde bu hastalığın en fazla belirdiği yer, özellikle beşinci kafa sinirinin göz siniridir. Göz zonasının kabarcıkları, göz çukurunun kenarlarından başka, göz sümüksü zarında ve göz yuvarlağında da çıkabilir ve çeşitli göz hastalıklarına yol açabilir.

Zona daima vücudun bir yanında gelişir. Kaburgalar arası sinirlerini tutan zona sadece göğsün bir tarafında görülür; hiç bir zaman göğsün iki yanında olmaz. Göz zonası da sadece bir gözde olur. Hastalığın diğer türlerinde de durum aynıdır.

Hastalığın teşhisi genellikle çok zor değildir. Fakat az rastlanan bir tür olan dış belirtisiz zonada durum zorlaşır. Bu türde, deride kabarcıklar belirmemesi nedeniyle (zoster sine zoster) bütün bulgular, yangılı sinir boyunca duyulan az ya da çok şiddette ağrılardan ibarettir. Hastalığın bu türünü nevralji ile karıştırmak çok kolaydır.

Tedavi kabarcıkların ikinci bir mikroplanma dan korunmasından ve bileşiminde piramidon, B1 ve B12 vitaminleri, aureomisin ve terramisin bulunan ilaçların verilmesinden ibarettir.]]>
Hastalığın nedeni, süzülebilir bir virüstür. İnsan organizmasına deriden ya da mukozalardan girerek, belkemiği ya da beyin sinirleri diplerinin boğumlarına yerleşir ve yangılanmaya yol açar. Hastalık ateşle başlar. Ateşin hemen ardından kızarmış olan derinin üstünde, yangılanmış sinir veya sinirler boyunca, uzun bir çizgi halinde kabarcıklar belirir. Çeşitli büyüklükte olabilen ve genellikle salkım biçiminde bir araya toplanan kabarcıkların içinde, hastalığın başlangıcında berrak bir sıvı oluşur. Daha sonra, bu sıvı bulanık (bazı kez irinli) bir nitelik alır. İçinde bir miktar kan bulunması nedeniyle kanamalı da olabilir.

İki hafta ya da daha uzun bir süre sonra,, kabarcıklar kuruyarak kabuk bağlarlar. Kabuk düşünce ortasında dokunun rengi kaybolmuş (beyazlaşmış) kenarlarında dokunun rengi koyulaşmış küçük yara izleri kalır.

Hastalığın tüm süresi boyunca hasta yangılanmış sinir ya da sinirler boyunca (kaburgalar arası sinirler, beşinci kafa siniri vb.), az ya da çok şiddette yakıcı bir ağrı hisseder. Ağrının şiddeti değişir; kim kez azalır. Ardından dayanılmaz bir hal alabilir ve bu değişmeler birbirini izler.

Hastalığın en çok görüldüğü yer göğüstür. Mikrop kaburgalar arası sinirleri etkiler. Göğüs ve karın zonası, yüzün bir yarısından, vücudun o yanındaki kollara yayılır; baş ve kol zonası, başın arka kısmı zonası, bel zonası daha az görülen türlerdir. Beyin sinirlerinde bu hastalığın en fazla belirdiği yer, özellikle beşinci kafa sinirinin göz siniridir. Göz zonasının kabarcıkları, göz çukurunun kenarlarından başka, göz sümüksü zarında ve göz yuvarlağında da çıkabilir ve çeşitli göz hastalıklarına yol açabilir.

Zona daima vücudun bir yanında gelişir. Kaburgalar arası sinirlerini tutan zona sadece göğsün bir tarafında görülür; hiç bir zaman göğsün iki yanında olmaz. Göz zonası da sadece bir gözde olur. Hastalığın diğer türlerinde de durum aynıdır.

Hastalığın teşhisi genellikle çok zor değildir. Fakat az rastlanan bir tür olan dış belirtisiz zonada durum zorlaşır. Bu türde, deride kabarcıklar belirmemesi nedeniyle (zoster sine zoster) bütün bulgular, yangılı sinir boyunca duyulan az ya da çok şiddette ağrılardan ibarettir. Hastalığın bu türünü nevralji ile karıştırmak çok kolaydır.

Tedavi kabarcıkların ikinci bir mikroplanma dan korunmasından ve bileşiminde piramidon, B1 ve B12 vitaminleri, aureomisin ve terramisin bulunan ilaçların verilmesinden ibarettir.]]> <![CDATA[Yutma Güçlüğü]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutma-guclugu.html Wed, 26 Nov 2008 22:42:07 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutma-guclugu.html
Merkez sinir sistemindeki zedelenmeler, sinirsel bozukluklar, bulaşıcı hastalıklar, zehirlenmeler, yutma güçlüğüne yol açan etkenlerdir. Yutma güçlüğü bir başka hastalığın belirtisi olduğundan, bu duruma yol açan hastalığın tedavi edilmesi gerekir.]]>
Merkez sinir sistemindeki zedelenmeler, sinirsel bozukluklar, bulaşıcı hastalıklar, zehirlenmeler, yutma güçlüğüne yol açan etkenlerdir. Yutma güçlüğü bir başka hastalığın belirtisi olduğundan, bu duruma yol açan hastalığın tedavi edilmesi gerekir.]]> <![CDATA[Yutak Felci]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutak-felci.html Wed, 26 Nov 2008 22:41:35 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutak-felci.html
Difteri kökenli yutak felcinde difteri serumu verilmesi; merkez sinir sistemi kökenli yutak felcinde, felç nedenini gidermek gerekir.]]>
Difteri kökenli yutak felcinde difteri serumu verilmesi; merkez sinir sistemi kökenli yutak felcinde, felç nedenini gidermek gerekir.]]> <![CDATA[Yutak Apsesi]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutak-apsesi.html Wed, 26 Nov 2008 22:40:59 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yutak-apsesi.html
Mikroplar yutak gerisine kan dolaşımı ile veya balık kılçığı, iğne gibi nesnelerin yanlışlıkla yutulması sonucunda ulaşırlar. Yutağı kapayan şiş, sıvıların bile yutulmasını zorlaştırır; tükürük yutmada ağrıya yol açabilir. İrinin akması için şişin delinmesi gerekir. Bu işlem sırasında dilin zedelenmesini önlemek için gövdesine kılıf geçirilmiş bir bisturi ile şişin delinmesi gerekir. Sülfamitler, penisilin ve benzeri antibiyotikler apsenin giderilmesinde olumlu sonuç verir
]]>
Mikroplar yutak gerisine kan dolaşımı ile veya balık kılçığı, iğne gibi nesnelerin yanlışlıkla yutulması sonucunda ulaşırlar. Yutağı kapayan şiş, sıvıların bile yutulmasını zorlaştırır; tükürük yutmada ağrıya yol açabilir. İrinin akması için şişin delinmesi gerekir. Bu işlem sırasında dilin zedelenmesini önlemek için gövdesine kılıf geçirilmiş bir bisturi ile şişin delinmesi gerekir. Sülfamitler, penisilin ve benzeri antibiyotikler apsenin giderilmesinde olumlu sonuç verir
]]> <![CDATA[Wilson Hastalığı]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-wilson-hastaligi.html Wed, 26 Nov 2008 22:40:25 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-wilson-hastaligi.html <![CDATA[Yemek Borusu Yangılanması]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-yangilanmasi.html Wed, 26 Nov 2008 22:39:51 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-yangilanmasi.html
Nezle kökenli yemek borusu yangılanmasında mukoza kızarır, şişer, sümüksü madde ile kaplanır. Yemek borusu yangılanmasının bu türünde önemli rahatsızlıklar meydana gelmez. Bu tip bir yangılanma kimyasal, ısısal, mekanik bir takım etkenlerin bölgesel etkisi ile başgösterir. Bazen de tifo, çiçek, kızıl, kızamık gibi bulaşıcı hastalıklar esnasında patlak verir.

İrinli yemek borusu yangılanması kaza ile yutulan sivri cisimler ya da yanlışlıkla veya intihar maksadı ile vücuda alınan asit sülfirik, asit hidroklorik, sud kostik gibi yakıcı maddelerin yemek borusu çeperlerinde açtıkları yaralar sonucu meydana gelir. Mukozanın altında bir irin tabakası toplanır; bu irin yemek borusunu şiddetli bir şekilde sıkıştırır. Ateş yükselmesi görülür. Tedavide sülfamitlerden ve penisilinden yararlanılır.

Ülserli yemek borusu yangılanması yukarıda adı geçen yakıcı maddeler tarafından meydana gelen ağır zehirlenme hallerinde ortaya çıkar. Bazen de ülserleşmeler çok derin olurlar ve yemek borusu çeperi tamamen delinir.

Ülserli peptik yangılanma mide ağzı bölgesinin yukarısında mide ülserine benzer bir ülserin yerleşmesi sonucu oluşur. Nedeni mide ağzı yetmezliği yüzünden mide özünün mideden geri dönüşüdür.]]>
Nezle kökenli yemek borusu yangılanmasında mukoza kızarır, şişer, sümüksü madde ile kaplanır. Yemek borusu yangılanmasının bu türünde önemli rahatsızlıklar meydana gelmez. Bu tip bir yangılanma kimyasal, ısısal, mekanik bir takım etkenlerin bölgesel etkisi ile başgösterir. Bazen de tifo, çiçek, kızıl, kızamık gibi bulaşıcı hastalıklar esnasında patlak verir.

İrinli yemek borusu yangılanması kaza ile yutulan sivri cisimler ya da yanlışlıkla veya intihar maksadı ile vücuda alınan asit sülfirik, asit hidroklorik, sud kostik gibi yakıcı maddelerin yemek borusu çeperlerinde açtıkları yaralar sonucu meydana gelir. Mukozanın altında bir irin tabakası toplanır; bu irin yemek borusunu şiddetli bir şekilde sıkıştırır. Ateş yükselmesi görülür. Tedavide sülfamitlerden ve penisilinden yararlanılır.

Ülserli yemek borusu yangılanması yukarıda adı geçen yakıcı maddeler tarafından meydana gelen ağır zehirlenme hallerinde ortaya çıkar. Bazen de ülserleşmeler çok derin olurlar ve yemek borusu çeperi tamamen delinir.

Ülserli peptik yangılanma mide ağzı bölgesinin yukarısında mide ülserine benzer bir ülserin yerleşmesi sonucu oluşur. Nedeni mide ağzı yetmezliği yüzünden mide özünün mideden geri dönüşüdür.]]> <![CDATA[Yemek Borusu Kasılması]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-kasilmasi.html Wed, 26 Nov 2008 22:39:12 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-kasilmasi.html
Bu hastalıklardan başlıcaları kanser, ülser ve yemek borusu yangılanmasıdır. Bunun yanısıra kafa içi yaraları da yemek borusu kasılmasını meydana getiren başlıca sebeplerden biridir. Bağırsak kurdu hastalıklarına tutulan küçük çocuklarda da yemek borusu kasılmasına tesadüf edilmektedir.

Bunlardan başka bir de birincil, idyopatik ya da esas yemek borusu kasılması adı verilen bir kasılma vardır. Bu tür bir kasılma hiç bir hastalık haline bağlı değildir. Yemek borusu kasılmasının sebebi ne olursa olsun yemek borusu çeperlerinde meydana gelen spazm şeklindeki kasılma krizleri çoğu kez kısa bir süre devam eder.

Tedavi güzel avrat otu ile kasılmayı giderici etkileri olan ilaçlar yardımı ile sağlanır. Bu ilaçlar sayesinde yemek borusunda bulunan yuvarlak kas tellerinin gevşetilmesi ile kasılma krizi geçiştirilir. Bunun yanı sıra yemek borusu kasılmasına yol açan temel hastalığın (kanser, ülser, bağırsak kurtları, yemek borusu yangılanması) da tedavisi gerekir.]]>
Bu hastalıklardan başlıcaları kanser, ülser ve yemek borusu yangılanmasıdır. Bunun yanısıra kafa içi yaraları da yemek borusu kasılmasını meydana getiren başlıca sebeplerden biridir. Bağırsak kurdu hastalıklarına tutulan küçük çocuklarda da yemek borusu kasılmasına tesadüf edilmektedir.

Bunlardan başka bir de birincil, idyopatik ya da esas yemek borusu kasılması adı verilen bir kasılma vardır. Bu tür bir kasılma hiç bir hastalık haline bağlı değildir. Yemek borusu kasılmasının sebebi ne olursa olsun yemek borusu çeperlerinde meydana gelen spazm şeklindeki kasılma krizleri çoğu kez kısa bir süre devam eder.

Tedavi güzel avrat otu ile kasılmayı giderici etkileri olan ilaçlar yardımı ile sağlanır. Bu ilaçlar sayesinde yemek borusunda bulunan yuvarlak kas tellerinin gevşetilmesi ile kasılma krizi geçiştirilir. Bunun yanı sıra yemek borusu kasılmasına yol açan temel hastalığın (kanser, ülser, bağırsak kurtları, yemek borusu yangılanması) da tedavisi gerekir.]]> <![CDATA[Yemek Borusu Daralması]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-daralmasi.html Wed, 26 Nov 2008 22:38:35 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-yemek-borusu-daralmasi.html
Eğer daralan nokta bir tane ise ve yemek borusunun aşağı kesiminde, yani yemek borusunun mide boşluğuna açılmadan önceki kısmında bulunuyorsa, daralma nedeni çoğu kez yemek borusu kanseridir, Yemek borusu kanseri yuvarlak biçimli az ya da çok şiddetli bir daralmaya yol açar. Eğer daralan noktalar çok sayıda ise, daralmaya yol açan neden çoğu kez yara kökenlidir.

Yemek borusu çeperindeki bu tür yaralar darbelerden, ülserli yemek borusu yangılanmalarından ve özellikle sülfirik asit, nitrik asit, hidroklorik asit, sud kostik gibi yakıcı maddelerin yol açtığı zehirlenmeler sonucu mukozanın ağır bir şekilde yanmasından ileri gelir. Bazen da daralmaya yol açan neden yemek borusu çeperi üzerinde meydana gelmez; tersine yemek borusu içinde (kanalın en daralmış noktalarında duran dışarıdan gelen cisimler) ya da dışında (kalkanbezi urları, ana atardamar anevrizmaları, omurilik abseleri) meydana gelir.

Yukarıda sözü edilen organik kökenli yemek borusu daralması şekillerinden başka, bir de yemek borusu çeperindeki iç içe geçmiş kasların kasılmalarından ileri gelen işlevsel kökenli daralmalar vardır. Ayrıca doğuştan yemek borusu daralmalarına da rastlanır.

Daralmayı meydana getiren sebep ne olursa olsun, daralma daima mide köpürmesi ve kusma gibi belirtilerle ortaya çıkar. Bundan başka hasta özellikle katı yiyecekleri çok zor yutar, yutarken de acı duyar. Çünkü katı yiyeceklerin yemek borusunun anormal şekilde daralmış olan noktalarından geçişi çok zor olur ve hastaya acı verir.

Hastalığın teşhisi yukarıda sözü edilen belirtiler ve hastanın verdiği bilgiyle mümkün olur. Yemek borusunun özel aygıtlar yardımı ile gözle incelenmesi de yemek borusunun daralmış bölümlerinin kesin olarak yerlerinin teşhisini sağlar.

Tedavide, çapları gitgide büyüyen sondalar yardımı ile yemek borusunun daralmış nokta ya da noktalarının genişletilmesi sağlanır. Sondalar yemek borusuna büyük bir dikkatle sokulur. Ağız yolu ile sokulan sondalar kesin bir genişleme elde etmek için birkaç gün yemek borusunun içinde bırakılır. Besinler sondalar yolu ile vücuda girerler. Bu tedavide başarı sağlanamazsa cerrahi girişim zorunlu olur.]]>
Eğer daralan nokta bir tane ise ve yemek borusunun aşağı kesiminde, yani yemek borusunun mide boşluğuna açılmadan önceki kısmında bulunuyorsa, daralma nedeni çoğu kez yemek borusu kanseridir, Yemek borusu kanseri yuvarlak biçimli az ya da çok şiddetli bir daralmaya yol açar. Eğer daralan noktalar çok sayıda ise, daralmaya yol açan neden çoğu kez yara kökenlidir.

Yemek borusu çeperindeki bu tür yaralar darbelerden, ülserli yemek borusu yangılanmalarından ve özellikle sülfirik asit, nitrik asit, hidroklorik asit, sud kostik gibi yakıcı maddelerin yol açtığı zehirlenmeler sonucu mukozanın ağır bir şekilde yanmasından ileri gelir. Bazen da daralmaya yol açan neden yemek borusu çeperi üzerinde meydana gelmez; tersine yemek borusu içinde (kanalın en daralmış noktalarında duran dışarıdan gelen cisimler) ya da dışında (kalkanbezi urları, ana atardamar anevrizmaları, omurilik abseleri) meydana gelir.

Yukarıda sözü edilen organik kökenli yemek borusu daralması şekillerinden başka, bir de yemek borusu çeperindeki iç içe geçmiş kasların kasılmalarından ileri gelen işlevsel kökenli daralmalar vardır. Ayrıca doğuştan yemek borusu daralmalarına da rastlanır.

Daralmayı meydana getiren sebep ne olursa olsun, daralma daima mide köpürmesi ve kusma gibi belirtilerle ortaya çıkar. Bundan başka hasta özellikle katı yiyecekleri çok zor yutar, yutarken de acı duyar. Çünkü katı yiyeceklerin yemek borusunun anormal şekilde daralmış olan noktalarından geçişi çok zor olur ve hastaya acı verir.

Hastalığın teşhisi yukarıda sözü edilen belirtiler ve hastanın verdiği bilgiyle mümkün olur. Yemek borusunun özel aygıtlar yardımı ile gözle incelenmesi de yemek borusunun daralmış bölümlerinin kesin olarak yerlerinin teşhisini sağlar.

Tedavide, çapları gitgide büyüyen sondalar yardımı ile yemek borusunun daralmış nokta ya da noktalarının genişletilmesi sağlanır. Sondalar yemek borusuna büyük bir dikkatle sokulur. Ağız yolu ile sokulan sondalar kesin bir genişleme elde etmek için birkaç gün yemek borusunun içinde bırakılır. Besinler sondalar yolu ile vücuda girerler. Bu tedavide başarı sağlanamazsa cerrahi girişim zorunlu olur.]]> <![CDATA[Veba]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-veba.html Wed, 26 Nov 2008 22:38:01 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-veba.html
Doğu ülkelerine, özellikle Hindistan'a özgü olan veba hastalığı, geçen yüzyıllarda, doğu ülkelerinden gemilerle gelen yolcuların hastalığı bulaştırmaları sonucunda birçok Avrupa ülkesinde de görülmüştür. Hastalığın görüldüğü ülkelerden gelen gemilere gerekli sağlık tedbirlerinin uygulanması (karantina, farelerin öldürülmesi vb.) ve gerekli ek tedbirlerin alınması sayesinde uzun bir süreden beri Avrupa ülkelerinde veba salgını görülmemektedir.

Veba hastalığı hıyarcıklı veba, akciğer veba sı, septisemi vebası olmak üzere klinik bakımdan üç şekil gösterir. Hıyarcıklı veba, vebanın en çok görülen türüdür. Salgınlarda bu türün yaygınlık oranı %6090'dır. Ağır bir hastalığın belirtilerinin (yoğun titreme ile birlikte görülen yüksek ateş, kusma, ishal, dil kuruması, hezeyan) yanı sıra, hastalanan lenf bezinin şişmesi sonunda koltuk altında, kasıkta ya da boyunda bir şiş oluşur. Şişler yarılırsa içi basilli irin dışarı akar. Vebanın en hafif türü hıyarcıklı vebadır. Ancak ölüm oranı yine de yüksektir.

Akciğer vebası daha az görülmekle birlikte oldukça ağır geçer, genel hastalık belirtilerinin yanında akciğerlerin biri ya da ikisi yangılanır. Hastalık genellikle ölümle sonuçlanır. Septisemi vebası en tehlikeli türdür; ölümle sonuçlanır. Sinirsel belirtiler çok belirgindir. Burun, mide, bağırsak kanamaları görülür. Bu türe kara veba da denilir.

Üç veba türü de birbiriyle yakından ilişkilidir. Bir tür de her zaman başka türe dönüşebilir. Veba hastalığı hızla ilerler. Ağır septisemi vebası birkaç saat içinde hastanın ölümüne yol açar. Genellikle belirtilerin tedavisinden başka hastanın kurtulması için yoğun bir serum tedavisinin uygulanması gerekir. Yüksek dozda sülfamitlerin, antibiyotiklerin (özellikle streptomisin) uygulanması iyi sonuç vermektedir.

Hastalığın yayılmasını önlemek için hastalar karantinaya alınmalı, sağlıklı kişilere veba aşısı uygulanmalı, fareler öldürülmelidir.]]>
Doğu ülkelerine, özellikle Hindistan'a özgü olan veba hastalığı, geçen yüzyıllarda, doğu ülkelerinden gemilerle gelen yolcuların hastalığı bulaştırmaları sonucunda birçok Avrupa ülkesinde de görülmüştür. Hastalığın görüldüğü ülkelerden gelen gemilere gerekli sağlık tedbirlerinin uygulanması (karantina, farelerin öldürülmesi vb.) ve gerekli ek tedbirlerin alınması sayesinde uzun bir süreden beri Avrupa ülkelerinde veba salgını görülmemektedir.

Veba hastalığı hıyarcıklı veba, akciğer veba sı, septisemi vebası olmak üzere klinik bakımdan üç şekil gösterir. Hıyarcıklı veba, vebanın en çok görülen türüdür. Salgınlarda bu türün yaygınlık oranı %6090'dır. Ağır bir hastalığın belirtilerinin (yoğun titreme ile birlikte görülen yüksek ateş, kusma, ishal, dil kuruması, hezeyan) yanı sıra, hastalanan lenf bezinin şişmesi sonunda koltuk altında, kasıkta ya da boyunda bir şiş oluşur. Şişler yarılırsa içi basilli irin dışarı akar. Vebanın en hafif türü hıyarcıklı vebadır. Ancak ölüm oranı yine de yüksektir.

Akciğer vebası daha az görülmekle birlikte oldukça ağır geçer, genel hastalık belirtilerinin yanında akciğerlerin biri ya da ikisi yangılanır. Hastalık genellikle ölümle sonuçlanır. Septisemi vebası en tehlikeli türdür; ölümle sonuçlanır. Sinirsel belirtiler çok belirgindir. Burun, mide, bağırsak kanamaları görülür. Bu türe kara veba da denilir.

Üç veba türü de birbiriyle yakından ilişkilidir. Bir tür de her zaman başka türe dönüşebilir. Veba hastalığı hızla ilerler. Ağır septisemi vebası birkaç saat içinde hastanın ölümüne yol açar. Genellikle belirtilerin tedavisinden başka hastanın kurtulması için yoğun bir serum tedavisinin uygulanması gerekir. Yüksek dozda sülfamitlerin, antibiyotiklerin (özellikle streptomisin) uygulanması iyi sonuç vermektedir.

Hastalığın yayılmasını önlemek için hastalar karantinaya alınmalı, sağlıklı kişilere veba aşısı uygulanmalı, fareler öldürülmelidir.]]> <![CDATA[Vurgun]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-vurgun.html Wed, 26 Nov 2008 22:37:13 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-vurgun.html
Deniz seviyesinde hava basıncı l atmosferdir. İnsan vücudunun solunum ve dolaşım sistemi bu basınca ayarlıdır. Ancak suyun içinde, derine gittikçe, her 10 metrede basınç l atmosfer daha artar. 30 metre derinlikte su basıncı 3 atmosferdir, yani bu derinlikte vücudumuzun her santimetrekaresine suyun yaptığı basınç, yüzeye oranla üç mislidir.

Hiçbir gereç kullanmadan, 30 metre derinliğe inildiğinde, akciğer kapasitesi dörtte birine düşer, kan basıncı artar, vücut ısısı düştüğünden kalbin atış hızı artar, bilinç bulanıklığı başlar. Bu nedenle yardımcı gereç kullanmadan 30 metrenin altına inmek tehlikelidir.

Ancak tüple dalışın da kendine özgü sorunları vardır. Derinde dış basıncın yüksek olmasından dolayı tüpten solunan havanın içindeki oksijen, azot gibi gazlar, dokulara daha küçülmüş bir hacimle dağılırlar.

Eğer su yüzeyine süratle çıkılırsa, basıncın azalmasıyla bu gazlar da süratle genleşir. Oksijen dokularda kullanıldığından sorun yaratmaz, ama Özellikle azot gazı damarlarda süratle genleşerek, damar tıkanıklığı, akciğer yırtılması ve hatta felç gibi önemli vücut hasarlarına yol açar.

Bu şekilde vurgun yiyenler, süratle basınç odalarına alınırlar. Burada tekrar vurgun yediği derinlikteki basınç verilir ve dengeli olarak azaltılır. Bir başka önlem de vurgun yiyeni, aynı derinliğe tekrar indirmektir.

Vurgun yememek için yüzeye yavaş çıkmalı, hatta belirli derinliklerde beklenmelidir. İdeal çıkış hızı dakikada 20 metre olup, pratikte eğitmenler bunu dalgıç adaylarına 'yüzeye gelen en küçük bir hava kabarcığından daha hızlı çıkma' şeklinde öğretirler.]]>
Deniz seviyesinde hava basıncı l atmosferdir. İnsan vücudunun solunum ve dolaşım sistemi bu basınca ayarlıdır. Ancak suyun içinde, derine gittikçe, her 10 metrede basınç l atmosfer daha artar. 30 metre derinlikte su basıncı 3 atmosferdir, yani bu derinlikte vücudumuzun her santimetrekaresine suyun yaptığı basınç, yüzeye oranla üç mislidir.

Hiçbir gereç kullanmadan, 30 metre derinliğe inildiğinde, akciğer kapasitesi dörtte birine düşer, kan basıncı artar, vücut ısısı düştüğünden kalbin atış hızı artar, bilinç bulanıklığı başlar. Bu nedenle yardımcı gereç kullanmadan 30 metrenin altına inmek tehlikelidir.

Ancak tüple dalışın da kendine özgü sorunları vardır. Derinde dış basıncın yüksek olmasından dolayı tüpten solunan havanın içindeki oksijen, azot gibi gazlar, dokulara daha küçülmüş bir hacimle dağılırlar.

Eğer su yüzeyine süratle çıkılırsa, basıncın azalmasıyla bu gazlar da süratle genleşir. Oksijen dokularda kullanıldığından sorun yaratmaz, ama Özellikle azot gazı damarlarda süratle genleşerek, damar tıkanıklığı, akciğer yırtılması ve hatta felç gibi önemli vücut hasarlarına yol açar.

Bu şekilde vurgun yiyenler, süratle basınç odalarına alınırlar. Burada tekrar vurgun yediği derinlikteki basınç verilir ve dengeli olarak azaltılır. Bir başka önlem de vurgun yiyeni, aynı derinliğe tekrar indirmektir.

Vurgun yememek için yüzeye yavaş çıkmalı, hatta belirli derinliklerde beklenmelidir. İdeal çıkış hızı dakikada 20 metre olup, pratikte eğitmenler bunu dalgıç adaylarına 'yüzeye gelen en küçük bir hava kabarcığından daha hızlı çıkma' şeklinde öğretirler.]]> <![CDATA[Üreterit - Vagotoni]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-ureterit-vagotoni.html Wed, 26 Nov 2008 22:36:42 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-ureterit-vagotoni.html Üreterit Sidik borularından bir tanesinin veya ikisinin birden yangılanması. Genellikle böbrek havuzcuğunun veya sidik kesesinin yangılanması sonucunda oluşur.

Vagotoni

Onuncu kafa çifti sinirinin (vagus) biyolojik ve yapısal olarak aşırı etkilenmesi durumu. Vagotoni sonucunda onuncu kafa çifti siniri ile sempatik sinir arasındaki denge bozulur.

Vagotoni bir hastalık olmayıp, migren, aritmi, anjin do puatrin, mide ve onikiparmak bağırsağı ülseri, vb. gibi bazı hastalıklara ortam hazırlayan yapısal bir durum olarak kabul edilmelidir.

Bazı uzmanlara göre, vagotonili kişilerin düş güçleri zayıftır; kolayca düşünceye dalar, sinirlenir, heyecanlanırlar; çoğu zaman melankoli krizleri geçirir, kötümserliğe kapılırlar. Bu kişilerde çoğu zaman kalkanbezi, böbrek üstü, hipofiz bezleri yetersizliği, kalbin dakikadaki vuruş sayısında azalma görülür.]]> <![CDATA[Uyurgezerlik (Somnambulizm)]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-uyurgezerlik-somnambulizm.html Wed, 26 Nov 2008 22:36:05 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-uyurgezerlik-somnambulizm.html
Genellikle çocuklarda olur, yetişkinlerde nadirdir. Uyurgezerlik nöbetleri ağır değilse ilaçtan kaçınılır. Diazemin faydası olur. Ayrıca entidepresanlar da kullanılabilir. Hastanın nöbetin geldiği saatten önce uyandırılması da yararlı olabilmektedir.

Kişi uyurgezerlik sırasında tehlikeli girişimlerde bulunabileceğinden yaralanmayı önlemek için pencereye korkuluk konmalı ve kapı açılması zorlaştırılmalıdır.]]>
Genellikle çocuklarda olur, yetişkinlerde nadirdir. Uyurgezerlik nöbetleri ağır değilse ilaçtan kaçınılır. Diazemin faydası olur. Ayrıca entidepresanlar da kullanılabilir. Hastanın nöbetin geldiği saatten önce uyandırılması da yararlı olabilmektedir.

Kişi uyurgezerlik sırasında tehlikeli girişimlerde bulunabileceğinden yaralanmayı önlemek için pencereye korkuluk konmalı ve kapı açılması zorlaştırılmalıdır.]]> <![CDATA[Verem (Tüberküloz)]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-verem-tuberkuloz.html Wed, 26 Nov 2008 22:35:29 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-verem-tuberkuloz.html
M.Ö. 34 bin yıllarında ve neolitik dönem insanlarının kemiklerinde saptanan verem belirtileri hastalığın ne kadar eski olduğunu göstermektedir. Avrupa'da on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda gerçekleşen sanayi devrimi sırasında veremden ölenlerin sayısı çok olmuştur. Hastalığın yayılmasını önlemek için alınan ilk tedbirlerin bilimsel bir temeli yoktu. Ancak son yirmi beş yıl boyunca tedavide başarılı yöntemler geliştirilmiştir. Yirminci yüzyılın başında yaşama koşullarının düzelmesiyle veremden meydana gelen ölümlerin sayısı çok azalmıştır. Bununla birlikte hastalığın süratle gerilmesi ancak vereme karşı uygulanan çok etkili bazı ilaçların geliştirilmesinden sonra gerçekleşmiştir.

Verem gelişmiş ülkelerde hemen hemen bütünüyle kontrol altına alınabilmişse de, az gelişmiş ülkelerde yine de etkisini sürdürmektedir. Dünya sağlık örgütünün hazırladığı istatistikler, günümüzde yeryüzünde yirmi milyon kadar veremli hastanın yaşamakta olduğunu ve bunların hastalığı bulaştırabilecek durumda sayılabileceklerini göstermektedir. Her yıl veremden ölenlerin sayısı ise iki milyonu bulmaktadır.

Veremli hastaların dörtte üçü az gelişmiş ülkelerde yaşamakta ve hastalık gelişmiş ülkelerin bazı bölgelerinde de büyük sorunlara yol açmaktadır. Gelişmiş ülkelerde veremin gerilemesi bu hastalıkla yapılan savaşın getirdiği bir sonuçtur. Gelişmiş ülkelerde verem vakalarının azaltılmış olması tıp tarihinde önemli bir başarı sayılır. Ancak ölüm oranında önemli ölçüde bir düşüş olmakla birlikte, yeni vakaların sayısı aynı hızla azalmamaktadır. Veremin bütünüyle ortadan kalkabilmesi için, bulaştırıcı verem hastalıklarının zamanında teşhis edilmesi ve sağlıklı kişilere zarar vermeyecek şekilde tedavi edilmeleri gerekir.

PUSUDAKİ MİKROPLAR

Verem vücudun birçok organını etkileyebilmekle birlikte en çok zararlı olduğu kesim akciğerlerdir. Veremin tehlikeli bir hastalık sayılmasına, vereme yol açan organizmaların veremli hastaların öksürükleriyle etrafa yayılması sebep olmaktadır. Son yıl.ara kadar hastalar daha çok küçük yaş arda vereme yakalanmaktaydılar.

Çocuklar solukla verem basili aldıkları zaman akciğerlerin üst bölümünde verem başlar; ancak vücudun doğal savunma mekanizmaları hastalığı bu dönemde kolayca yenerler. Hastalık iyileşir ve akciğerlerin, röntgen filmlerinde, hastanın tüm yaşamı boyunca görülebilen bir iz bırakır. Bazı durumlarda çocuk hastalığı yenemez ve yayılan mikrop akciğerleri bütünüyle tahrip eder. Verem mikropları kan dolaşımı ile bütün vücuda yayılabilir ve birçok başka organı etkileyebilirler. En tehlikeli vakalar mikrobun meninkslere yerleşmesiyle ortaya çıkar. Çocuk hastalığı yenmiş görünse bile, tamamen iyileşmiş sayılmaz. Çünkü akciğerlerinde pusuda bekleyen bir miktar basil vardır.

Bu nedenle yaşamın ilerdeki bir döneminde hastalığın yinelemesi sözkonusu olabilir. Erişkinleri etkileyen verem vakalarının aslında vücuda küçüklükte girmiş olan mikropların etkinliği sonucu ortaya çıktıkları söylenebilir.

Meydana gelen verem vakaları azaldıkça, hayatlarında ilk kez verem belirtisi gösteren büyüklerin sayısı artmaktadır. Hastalık, çocuklukla giren mikropların etkinliği sonucu veya yeni bir mikroplanma nedeniyle ortaya çıkmışsa, akciğerlerin üst bölümünde zatürre başgösterir. Bu zatürrenin öteki zatürre türlerinden farklı bir gelişimi vardır. Verem, basili akciğeri tamamen tahrip edecek güçtedir ve bazen akciğerlerde delikler açacak kadar zararlı olur. Bu delikler hızla genişleyebilir. Bu nedenle veremin erişkinlerdeki olumsuz etkileri akciğer dokusunda meydana gelen bu eksiklikler nedeniyle ortaya çıkan aksaklıklarla belirir.

Akciğerlerinde verem başladığı için terleyen, kilo kaybeden ve ateşlenen hastaların bu tür belirtiler göstermeyen hastalardan daha şanslı oldukları söylenir. Çünkü, hastalığın ilerleyişi saptanamadığı sürece akciğerlerin büyük ölçüde tahrip olma tehlikesi doğar. Sürekli öksürük ve balgam tükürme bir verem belirtisi sayılıp teşhiste yararlı olabilir. Ancak aynı belirtiler sigara içen kimselerde rastlanılan süreğen bronşit olaylarında da görülmekte olduğundan yanılmalara yol açabilmektedir.

Akciğerlerin delinmesi kanamalara sebep olur ve balgam kanlanır. Hastaların doktora ilk gidiş nedeni, genellikle kan tükürmeleridir. Vücuttaki çoğu organlar gibi akciğerlerin dokusunda da yedek hücreler vardır; bunlar yıpranan dokuların işlevini bir ölçüde giderirler. Bu nedenle soluksuz kaldığı için doktora başvuran hastalarda verem gerçekten ilerlemiş sayılır. Bu durum tahrip olmuş akciğer bölümlerini bir daha hiç kullanamayacak olan hastalar kadar, toplum için de bir sakıncadır. Çünkü hasta belki de yıllarca çevresine verem basili saçmış ve hastalığını yüzlerce kişiye bulaştırmıştır.

Erişkinlerde hastalık çoğunlukla vücudun öteki bölümlerine yayılmaz. Ancak çocuklar ve gençler için aynı şey söylenemez. Yayılma genellikle kemiklere (en çok omurlara), böbreklere, dölyatağına ve deriye doğru olur. Verem basillerinin kan dolaşımına girdikleri durumlarda vücudun hemen her yerinde verem apseleri meydana gelir. Çocuklarda çok görülen bu durum, beyne yakın olduğu zaman özellikle tehlikeli olur.

NASIL ÖNLEMELİ?

Son yıllara kadar verem, ancak belirtileri kesin olarak ortaya çıktığı zaman teşhis edilebiliyordu. Bu durum, özellikle yaşlı hastaların hastalığı aylarca ve hatta yıllarca çevreye bulaştırmalarına yol açıyordu. Günümüzde başarıyla uygulanan antibiyotiklerin yardımıyla, hastalar kolayca tedavi edilebilmektedir. Ancak hastalığın teşhisinden önceki bulaşma tehlikesi henüz ortadan kaldırılamamıştır. Bu nedenle birçok gelişmiş ülkede veremin, henüz belirti göstermediği sıralarda teşhis edilmesine çalışılmaktadır.

Veremi saptamak amacıyla uygulanan en yaygın yöntem, dış görünüşüyle sağlıklı olan kişilerin röntgen filmlerinin çekilmesidir, iş yerlerinde, fabrikalarda, okullarda özel ekipler ücretsiz olarak röntgen filmi çekerler, böylece gizli verem vakalarının saptanmasına çalışılır. Bu çalışmalar sırasında hiç bir hastalık belirtisi göstermeyen birçok kişide akciğer veremi saptanır ve toplum sağlığı ve ulusal ekonomi açısından çok yararlı sonuçlar elde edilir.

Ancak yaşama koşullarının yükselmesi ve verem vakalarının azalmasıyla, bu yöntem yardımıyla saptanan verem vakalarının sayısı azalmış ve dolayısıyla maliyet yükselmiştir. Ayrıca, hasta olma olasılığı en yüksek olan işsizler, yaşlılar ve yoksullar genellikle bu araştırma çalışmalarının kapsamına girmemektedirler. Bu nedenle günümüzde ilgili çalışmalar daha çok verem vakalarının en yoğun olduğu gecekondu bölgeleri ve tutukevleri gibi yerlerde yapılmaktadır. Ayrıca günlük işleri sırasında çok sayıda insanla ve özellikle çocuklarla ilişkide bulunan kişilerin (örneğin öğretmenlerin) sık sık denetimden geçirilmesine çalışılmaktadır. Bütün bu çalışmalar veremin erken teşhisinde ve hastaların toplumdan uzaklaştırılmasında çok yararlı olmaktadır.

Veremi saptamak amacıyla uygulanan bir başka yöntem de deriye yapılan testlerdir (tüberkülin testi). Verem basilinden çıkarılan bir parça protein deriye şırınga edilir. Verem geçirmiş kişilerde basilin verildiği noktanın hemen yanında küçük kırmızı ve ağrısız bir yumru meydana gelir. Bu testler veremin çok yaygın olduğu yıllarda son derece yararlı olmaktaydı, örneğin otuz yıl önce, bu testler vücudun verem mikrobu ile temasa gelip gelmemiş olduğunu belli etmekteydi. Verem vakalarının azalmasından sonra, bu testler daha çok testin yapıldığı sırada veremli olan hastaların teşhisinde yararlı olmaya başladı. Birçok yerde, verem geçirmiş veya geçirmekte olan kişilerin saptanmasıyla hastalığın etkisi önemli ölçüde azaltılmış oldu. Daha sonra bu yöntemin yerini vereme karşı uygulanan aşılar almaya başladı.

Hangi yöntemle olursa olsun bir kişinin veremli olduğu kanısına varıldığı zaman, kesin teşhise varabilmek için verem basilinin mikroskop incelemesiyle saptanması gerekir. Akciğer vereminde mikroskopla balgam incelenir. Verem böbrekleri etkiliyorsa, mikroplar sidik içinde görülürler. Gerek sidikten ve gerek balgamda elde edilen basiller iaboratuvarlarda kültür içine konabilirler. Bu işlem, basile karşı hangi ilacın daha başarılı olacağını saptamak amacıyla yapılır.

NASIL TEDAVİ EDİLMELİ?

Röntgen filmleriyle veya deriye uygulanan tüberkülin testiyle veremli oldukları saptanan kişilerin birçoğu hastalığı vücutlarındaki savurma mekanizmaları ile yenmiş veya hiç olmazsa kısmen etkisiz hale getirmişlerdir. Bu kişilerin vereme karşı hazırlanan, ilaçlarla tedavi edilmelerine gerek yoktur. Ancak hastalığın yineleyebilmesi olasılığı olduğu için bunlar sürekli denetim altında tutulurlar.

Verem tedavi yöntemlerinde son otuz yıldız büyük gelişmeler kaydedilmiştir. Bazı ilaçların bulunmasından önce, hastalara yatakta dinlenmeleri öneriliyor ve böylece hastalığın yayılması önlenmek isteniyordu. 1950 yılına kadar akciğer veremi çoğunlukla bir dağ sanatoryumunda yatak tedavisiyle geçirilmeye çalışılıyordu. Ayrıca bazen pnömotoraks denilen bir işlemle akciğerin çevresine hava vererek büzülmesi yoluna gidilirdi. Bu yöntemler artık hemen hiç uygulanmamaktadır. Bugün veremin başarılı tedavisi en yaygın ilaçların yerinde ve gerektiği biçimde kullanılmasına dayanmaktadır.

Ancak veremin ilaçla tedavisi, gerek doktor gerek hasta için bazı güçlüklere yol açar. ilkin, kesin sonuca varabilmek için tedaviyi uzun süre devam ettirmek gerekir. Çoğu verem hastaları en az bir buçuk iki yıl süren bir ilaç tedavisi gerektirirler. Bazı hastaların ise çok daha uzun bir süre tedavi edilmeleri gerekebilir. İlaç tedavisi gören hastalardan bazılarının hiç bir hastalık belirtisi göstermedikleri ve belirti gösteren hastalarda ise bu belirtilerin birkaç ay sonra kaybolduğu göz önüne alınırsa, uzun süreli tedavi için ne denli sabırlı olmak gerektiği ortaya çıkar.

Hastalığın tedaviyi güçleştiren bir başka özelliği de, verem basilinin ilaca karşı olan direncinin çabuk kırılmamasıdır. Verem basillerinin ilk uygulanan ilaçla kolayca öldürülebildikleri, ancak bir süre sonra bu ilaca karşı bağışıklık kazandıkları sanılmaktadır. Sonuç olarak, tedavide başarılı olduğu sanılan bir ilaç birkaç ay sonra etkisiz hale gelmekte ve verem yeniden çevreye bulaşmaya başlamaktadır. Ancak verem basili aynı anda uygulanan birkaç ilaca karşı kolayca bağışıklık kazanamaz. Bu nedenle hemen bütün hastalar birkaç ilaç birden verilerek tedavi edilirler.

Bir hastada herhangi bir ilaca karşı dirençli organizmalar meydana gelir ve hasta dolayısıyla yeniden bulaştırıcı hale gelirse, veremi bu hastadan alan kişiler de aynı ilaca karşı dirençli olurlar. Gerçekten, dirençli verem basillerine karşı tedbir alınmadığı durumlarda hastalık çok yaygınlaşır. Böylece bir süre sonra belli bir yörede bağışıklık kazandıran ilacın kullanılması olanağı ortadan kalkar ve yeni ilaçların uygulanması gerekir.

Veremin ilaçla tedavisi o kadar başarılı sonuçlar vermiştir ki, eskiden uygulanan yatakta dinlenme tedavisi ve güçlü bir beslenme rejimi gibi tedbirlere artık gerek kalmamıştır. Geçmiş yıllarda hastalar uzun bir süre sanatoryumlarda kapalı kalırlarken, günümüzde günlük işlerini sürdürürken ilaçla tedavi olabilmektedirler. Ayrıca tedavi sırasında bulaştırıcı olmadıkları için, tamamen iyileşmeseler de toplum içine dönebilmektedirler. Ancak, bu şekilde toplum içine girdikten sonra tedaviyi devam ettirmeyen hastalar çok kötü sonuçlara yol açabilirler.

HEKİMİN SİLAHLARI

Yukarıda da sözü edildiği gibi veremin önlenebilmesi için alınacak en etkili tedbir, veremli hastaların saptanması için yapılan çalışmalardır. Bu nedenle hastaların açığa çıkarılmasında daha etkili olabilecek tedbirler araştırılmaktadır. Bir verem vakası saptandığı zaman, hastanın yakınındaki kişiler de titizlikle incelenir. Hastanın iş arkadaşlarının ve yakın akrabalarının röntgen filmleri alınır ve belirti göstermeyen hastalar varsa saptanır. Deri üzerine uygulanan testlerle, hastalığı daha önceki yıllarda geçirmiş olanlar ayırt edilir. Birçok ülkede, veremli hastaların ilişkide bulunduğu sağlıklı kişilere de verem tedavisi uygulanmaktadır.

Hastanın yakın akrabalarında verem belirtileri görülürse, izoniyazit adlı ilaçla en az bir yıl süren bir tedaviye başlanır. Avrupa'da vereme karşı alınan tedbirlerin başında verem aşısı (BCG) gelmektedir. BCG aşısı veremin en zararlı türlerine karşı bile çok etkilidir. Bu aşı bir tür verem basilinden hazırlanmıştır ve birçok ülkede okul çağındaki çocuklara yapılır, önemli ölçüde bağışıklık sağlayan bu aşı verem vakalarını çok azalmıştır. Ancak aşılanan kişilere deri testleri yapılmaz; çünkü bu kişiler daima daha önce verem geçirmiş hastaların belirtilerini gösterdikleri için yanıltıcı durumlar meydana gelir.]]>
M.Ö. 34 bin yıllarında ve neolitik dönem insanlarının kemiklerinde saptanan verem belirtileri hastalığın ne kadar eski olduğunu göstermektedir. Avrupa'da on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda gerçekleşen sanayi devrimi sırasında veremden ölenlerin sayısı çok olmuştur. Hastalığın yayılmasını önlemek için alınan ilk tedbirlerin bilimsel bir temeli yoktu. Ancak son yirmi beş yıl boyunca tedavide başarılı yöntemler geliştirilmiştir. Yirminci yüzyılın başında yaşama koşullarının düzelmesiyle veremden meydana gelen ölümlerin sayısı çok azalmıştır. Bununla birlikte hastalığın süratle gerilmesi ancak vereme karşı uygulanan çok etkili bazı ilaçların geliştirilmesinden sonra gerçekleşmiştir.

Verem gelişmiş ülkelerde hemen hemen bütünüyle kontrol altına alınabilmişse de, az gelişmiş ülkelerde yine de etkisini sürdürmektedir. Dünya sağlık örgütünün hazırladığı istatistikler, günümüzde yeryüzünde yirmi milyon kadar veremli hastanın yaşamakta olduğunu ve bunların hastalığı bulaştırabilecek durumda sayılabileceklerini göstermektedir. Her yıl veremden ölenlerin sayısı ise iki milyonu bulmaktadır.

Veremli hastaların dörtte üçü az gelişmiş ülkelerde yaşamakta ve hastalık gelişmiş ülkelerin bazı bölgelerinde de büyük sorunlara yol açmaktadır. Gelişmiş ülkelerde veremin gerilemesi bu hastalıkla yapılan savaşın getirdiği bir sonuçtur. Gelişmiş ülkelerde verem vakalarının azaltılmış olması tıp tarihinde önemli bir başarı sayılır. Ancak ölüm oranında önemli ölçüde bir düşüş olmakla birlikte, yeni vakaların sayısı aynı hızla azalmamaktadır. Veremin bütünüyle ortadan kalkabilmesi için, bulaştırıcı verem hastalıklarının zamanında teşhis edilmesi ve sağlıklı kişilere zarar vermeyecek şekilde tedavi edilmeleri gerekir.

PUSUDAKİ MİKROPLAR

Verem vücudun birçok organını etkileyebilmekle birlikte en çok zararlı olduğu kesim akciğerlerdir. Veremin tehlikeli bir hastalık sayılmasına, vereme yol açan organizmaların veremli hastaların öksürükleriyle etrafa yayılması sebep olmaktadır. Son yıl.ara kadar hastalar daha çok küçük yaş arda vereme yakalanmaktaydılar.

Çocuklar solukla verem basili aldıkları zaman akciğerlerin üst bölümünde verem başlar; ancak vücudun doğal savunma mekanizmaları hastalığı bu dönemde kolayca yenerler. Hastalık iyileşir ve akciğerlerin, röntgen filmlerinde, hastanın tüm yaşamı boyunca görülebilen bir iz bırakır. Bazı durumlarda çocuk hastalığı yenemez ve yayılan mikrop akciğerleri bütünüyle tahrip eder. Verem mikropları kan dolaşımı ile bütün vücuda yayılabilir ve birçok başka organı etkileyebilirler. En tehlikeli vakalar mikrobun meninkslere yerleşmesiyle ortaya çıkar. Çocuk hastalığı yenmiş görünse bile, tamamen iyileşmiş sayılmaz. Çünkü akciğerlerinde pusuda bekleyen bir miktar basil vardır.

Bu nedenle yaşamın ilerdeki bir döneminde hastalığın yinelemesi sözkonusu olabilir. Erişkinleri etkileyen verem vakalarının aslında vücuda küçüklükte girmiş olan mikropların etkinliği sonucu ortaya çıktıkları söylenebilir.

Meydana gelen verem vakaları azaldıkça, hayatlarında ilk kez verem belirtisi gösteren büyüklerin sayısı artmaktadır. Hastalık, çocuklukla giren mikropların etkinliği sonucu veya yeni bir mikroplanma nedeniyle ortaya çıkmışsa, akciğerlerin üst bölümünde zatürre başgösterir. Bu zatürrenin öteki zatürre türlerinden farklı bir gelişimi vardır. Verem, basili akciğeri tamamen tahrip edecek güçtedir ve bazen akciğerlerde delikler açacak kadar zararlı olur. Bu delikler hızla genişleyebilir. Bu nedenle veremin erişkinlerdeki olumsuz etkileri akciğer dokusunda meydana gelen bu eksiklikler nedeniyle ortaya çıkan aksaklıklarla belirir.

Akciğerlerinde verem başladığı için terleyen, kilo kaybeden ve ateşlenen hastaların bu tür belirtiler göstermeyen hastalardan daha şanslı oldukları söylenir. Çünkü, hastalığın ilerleyişi saptanamadığı sürece akciğerlerin büyük ölçüde tahrip olma tehlikesi doğar. Sürekli öksürük ve balgam tükürme bir verem belirtisi sayılıp teşhiste yararlı olabilir. Ancak aynı belirtiler sigara içen kimselerde rastlanılan süreğen bronşit olaylarında da görülmekte olduğundan yanılmalara yol açabilmektedir.

Akciğerlerin delinmesi kanamalara sebep olur ve balgam kanlanır. Hastaların doktora ilk gidiş nedeni, genellikle kan tükürmeleridir. Vücuttaki çoğu organlar gibi akciğerlerin dokusunda da yedek hücreler vardır; bunlar yıpranan dokuların işlevini bir ölçüde giderirler. Bu nedenle soluksuz kaldığı için doktora başvuran hastalarda verem gerçekten ilerlemiş sayılır. Bu durum tahrip olmuş akciğer bölümlerini bir daha hiç kullanamayacak olan hastalar kadar, toplum için de bir sakıncadır. Çünkü hasta belki de yıllarca çevresine verem basili saçmış ve hastalığını yüzlerce kişiye bulaştırmıştır.

Erişkinlerde hastalık çoğunlukla vücudun öteki bölümlerine yayılmaz. Ancak çocuklar ve gençler için aynı şey söylenemez. Yayılma genellikle kemiklere (en çok omurlara), böbreklere, dölyatağına ve deriye doğru olur. Verem basillerinin kan dolaşımına girdikleri durumlarda vücudun hemen her yerinde verem apseleri meydana gelir. Çocuklarda çok görülen bu durum, beyne yakın olduğu zaman özellikle tehlikeli olur.

NASIL ÖNLEMELİ?

Son yıllara kadar verem, ancak belirtileri kesin olarak ortaya çıktığı zaman teşhis edilebiliyordu. Bu durum, özellikle yaşlı hastaların hastalığı aylarca ve hatta yıllarca çevreye bulaştırmalarına yol açıyordu. Günümüzde başarıyla uygulanan antibiyotiklerin yardımıyla, hastalar kolayca tedavi edilebilmektedir. Ancak hastalığın teşhisinden önceki bulaşma tehlikesi henüz ortadan kaldırılamamıştır. Bu nedenle birçok gelişmiş ülkede veremin, henüz belirti göstermediği sıralarda teşhis edilmesine çalışılmaktadır.

Veremi saptamak amacıyla uygulanan en yaygın yöntem, dış görünüşüyle sağlıklı olan kişilerin röntgen filmlerinin çekilmesidir, iş yerlerinde, fabrikalarda, okullarda özel ekipler ücretsiz olarak röntgen filmi çekerler, böylece gizli verem vakalarının saptanmasına çalışılır. Bu çalışmalar sırasında hiç bir hastalık belirtisi göstermeyen birçok kişide akciğer veremi saptanır ve toplum sağlığı ve ulusal ekonomi açısından çok yararlı sonuçlar elde edilir.

Ancak yaşama koşullarının yükselmesi ve verem vakalarının azalmasıyla, bu yöntem yardımıyla saptanan verem vakalarının sayısı azalmış ve dolayısıyla maliyet yükselmiştir. Ayrıca, hasta olma olasılığı en yüksek olan işsizler, yaşlılar ve yoksullar genellikle bu araştırma çalışmalarının kapsamına girmemektedirler. Bu nedenle günümüzde ilgili çalışmalar daha çok verem vakalarının en yoğun olduğu gecekondu bölgeleri ve tutukevleri gibi yerlerde yapılmaktadır. Ayrıca günlük işleri sırasında çok sayıda insanla ve özellikle çocuklarla ilişkide bulunan kişilerin (örneğin öğretmenlerin) sık sık denetimden geçirilmesine çalışılmaktadır. Bütün bu çalışmalar veremin erken teşhisinde ve hastaların toplumdan uzaklaştırılmasında çok yararlı olmaktadır.

Veremi saptamak amacıyla uygulanan bir başka yöntem de deriye yapılan testlerdir (tüberkülin testi). Verem basilinden çıkarılan bir parça protein deriye şırınga edilir. Verem geçirmiş kişilerde basilin verildiği noktanın hemen yanında küçük kırmızı ve ağrısız bir yumru meydana gelir. Bu testler veremin çok yaygın olduğu yıllarda son derece yararlı olmaktaydı, örneğin otuz yıl önce, bu testler vücudun verem mikrobu ile temasa gelip gelmemiş olduğunu belli etmekteydi. Verem vakalarının azalmasından sonra, bu testler daha çok testin yapıldığı sırada veremli olan hastaların teşhisinde yararlı olmaya başladı. Birçok yerde, verem geçirmiş veya geçirmekte olan kişilerin saptanmasıyla hastalığın etkisi önemli ölçüde azaltılmış oldu. Daha sonra bu yöntemin yerini vereme karşı uygulanan aşılar almaya başladı.

Hangi yöntemle olursa olsun bir kişinin veremli olduğu kanısına varıldığı zaman, kesin teşhise varabilmek için verem basilinin mikroskop incelemesiyle saptanması gerekir. Akciğer vereminde mikroskopla balgam incelenir. Verem böbrekleri etkiliyorsa, mikroplar sidik içinde görülürler. Gerek sidikten ve gerek balgamda elde edilen basiller iaboratuvarlarda kültür içine konabilirler. Bu işlem, basile karşı hangi ilacın daha başarılı olacağını saptamak amacıyla yapılır.

NASIL TEDAVİ EDİLMELİ?

Röntgen filmleriyle veya deriye uygulanan tüberkülin testiyle veremli oldukları saptanan kişilerin birçoğu hastalığı vücutlarındaki savurma mekanizmaları ile yenmiş veya hiç olmazsa kısmen etkisiz hale getirmişlerdir. Bu kişilerin vereme karşı hazırlanan, ilaçlarla tedavi edilmelerine gerek yoktur. Ancak hastalığın yineleyebilmesi olasılığı olduğu için bunlar sürekli denetim altında tutulurlar.

Verem tedavi yöntemlerinde son otuz yıldız büyük gelişmeler kaydedilmiştir. Bazı ilaçların bulunmasından önce, hastalara yatakta dinlenmeleri öneriliyor ve böylece hastalığın yayılması önlenmek isteniyordu. 1950 yılına kadar akciğer veremi çoğunlukla bir dağ sanatoryumunda yatak tedavisiyle geçirilmeye çalışılıyordu. Ayrıca bazen pnömotoraks denilen bir işlemle akciğerin çevresine hava vererek büzülmesi yoluna gidilirdi. Bu yöntemler artık hemen hiç uygulanmamaktadır. Bugün veremin başarılı tedavisi en yaygın ilaçların yerinde ve gerektiği biçimde kullanılmasına dayanmaktadır.

Ancak veremin ilaçla tedavisi, gerek doktor gerek hasta için bazı güçlüklere yol açar. ilkin, kesin sonuca varabilmek için tedaviyi uzun süre devam ettirmek gerekir. Çoğu verem hastaları en az bir buçuk iki yıl süren bir ilaç tedavisi gerektirirler. Bazı hastaların ise çok daha uzun bir süre tedavi edilmeleri gerekebilir. İlaç tedavisi gören hastalardan bazılarının hiç bir hastalık belirtisi göstermedikleri ve belirti gösteren hastalarda ise bu belirtilerin birkaç ay sonra kaybolduğu göz önüne alınırsa, uzun süreli tedavi için ne denli sabırlı olmak gerektiği ortaya çıkar.

Hastalığın tedaviyi güçleştiren bir başka özelliği de, verem basilinin ilaca karşı olan direncinin çabuk kırılmamasıdır. Verem basillerinin ilk uygulanan ilaçla kolayca öldürülebildikleri, ancak bir süre sonra bu ilaca karşı bağışıklık kazandıkları sanılmaktadır. Sonuç olarak, tedavide başarılı olduğu sanılan bir ilaç birkaç ay sonra etkisiz hale gelmekte ve verem yeniden çevreye bulaşmaya başlamaktadır. Ancak verem basili aynı anda uygulanan birkaç ilaca karşı kolayca bağışıklık kazanamaz. Bu nedenle hemen bütün hastalar birkaç ilaç birden verilerek tedavi edilirler.

Bir hastada herhangi bir ilaca karşı dirençli organizmalar meydana gelir ve hasta dolayısıyla yeniden bulaştırıcı hale gelirse, veremi bu hastadan alan kişiler de aynı ilaca karşı dirençli olurlar. Gerçekten, dirençli verem basillerine karşı tedbir alınmadığı durumlarda hastalık çok yaygınlaşır. Böylece bir süre sonra belli bir yörede bağışıklık kazandıran ilacın kullanılması olanağı ortadan kalkar ve yeni ilaçların uygulanması gerekir.

Veremin ilaçla tedavisi o kadar başarılı sonuçlar vermiştir ki, eskiden uygulanan yatakta dinlenme tedavisi ve güçlü bir beslenme rejimi gibi tedbirlere artık gerek kalmamıştır. Geçmiş yıllarda hastalar uzun bir süre sanatoryumlarda kapalı kalırlarken, günümüzde günlük işlerini sürdürürken ilaçla tedavi olabilmektedirler. Ayrıca tedavi sırasında bulaştırıcı olmadıkları için, tamamen iyileşmeseler de toplum içine dönebilmektedirler. Ancak, bu şekilde toplum içine girdikten sonra tedaviyi devam ettirmeyen hastalar çok kötü sonuçlara yol açabilirler.

HEKİMİN SİLAHLARI

Yukarıda da sözü edildiği gibi veremin önlenebilmesi için alınacak en etkili tedbir, veremli hastaların saptanması için yapılan çalışmalardır. Bu nedenle hastaların açığa çıkarılmasında daha etkili olabilecek tedbirler araştırılmaktadır. Bir verem vakası saptandığı zaman, hastanın yakınındaki kişiler de titizlikle incelenir. Hastanın iş arkadaşlarının ve yakın akrabalarının röntgen filmleri alınır ve belirti göstermeyen hastalar varsa saptanır. Deri üzerine uygulanan testlerle, hastalığı daha önceki yıllarda geçirmiş olanlar ayırt edilir. Birçok ülkede, veremli hastaların ilişkide bulunduğu sağlıklı kişilere de verem tedavisi uygulanmaktadır.

Hastanın yakın akrabalarında verem belirtileri görülürse, izoniyazit adlı ilaçla en az bir yıl süren bir tedaviye başlanır. Avrupa'da vereme karşı alınan tedbirlerin başında verem aşısı (BCG) gelmektedir. BCG aşısı veremin en zararlı türlerine karşı bile çok etkilidir. Bu aşı bir tür verem basilinden hazırlanmıştır ve birçok ülkede okul çağındaki çocuklara yapılır, önemli ölçüde bağışıklık sağlayan bu aşı verem vakalarını çok azalmıştır. Ancak aşılanan kişilere deri testleri yapılmaz; çünkü bu kişiler daima daha önce verem geçirmiş hastaların belirtilerini gösterdikleri için yanıltıcı durumlar meydana gelir.]]> <![CDATA[Tüberkül]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-tuberkul.html Wed, 26 Nov 2008 22:34:44 +0200 PELİN]]> https://www.zohreanaforum.com/konu-tuberkul.html
Doku bilimi açısından tüberkül, Langhans adı verilen dev hücrelerden, epitelsi hücrelerden, lenf düğümlerinden ve plazma hücrelerinden oluşmuş bir granülomdur. Basit tüberkül dan tanesi büyüklüğündedir. Basit tüberküllerin birleşmesinden bileşik tüberküller meydana gelir.]]>
Doku bilimi açısından tüberkül, Langhans adı verilen dev hücrelerden, epitelsi hücrelerden, lenf düğümlerinden ve plazma hücrelerinden oluşmuş bir granülomdur. Basit tüberkül dan tanesi büyüklüğündedir. Basit tüberküllerin birleşmesinden bileşik tüberküller meydana gelir.]]>