Pir Zöhre Ana Forum

Tam Versiyon: Nilüfer'in Hikayesi
Şu anda arşiv modunu görüntülemektesiniz. Tam versiyonu görüntülemek için buraya tıklayınız.
[Resim: 5d910be6.jpg]

Sular arasında başkaldırmak, güneşe ve toprağa inat…
İsyansa bu isyan…
Gülerek dağılmak isterdim,
Bataklıkta olsa mekânım,
Bir nilüfer çiçeği olmak isterdim.
Yıldızlara küskün geceleri içime kapanıp,
Gün ışığına nispet edercesine,
Kıskandırmak için yediveren gülleri, çiğdemleri…
Bir nilüfer çiçeği olmak isterdim.
Ayaklarımın dibindeki serin suyu hissetmek,
Yağmurlarla göğsümü yıkamak,
Suyumdan başka birşeye muhtaç olmadan,
Bir nilüfer çiçeği olmak isterdim.
Kardelenleri kıskandıracak kadar beyaz,
Tüm doğaya inat görkemli…
Yedi yaprak arasından yol bularak,
Bir nilüfer çiçeği olmak.
Hep bir yere gidecekmiş gibi duran yalnız ve bir yere gitmeyen bir cicek…
Bütün bir hayatın özeti buydu….
Bende bir yere baglanamadım ve bir yere gitmedim.
Öyle solgun bir Nilüfer gibi bir havuzun içinde yalnız başıma durdum
köklerimi salmadan.
Ne olduğum yere saglamca baglandım
Ne de başka diyarlara kacabildim...
İçinde durdum havuzla birlik soldum,eskidim.
Bana bakanlar,
Bana özenenler,
Beni seyredenler,
Beni sevenler oldu ama kimse yakasına takamadı beni,
Kimse odasına koyamadı,
Kimse beni sulayıp büyütmek için ugraşmadı.
Onlara ihtiyacım olmadıgını
Havuzda tek başıma yüzebilecegimi düşündüler…
Ben de yüzdüm…
Kederi
Yalnızlıgı
Tek başına sevmeyi ögrendim
Ve hayata benzedim..
Ne garip başka bir şeyle olmak istemedim..
Beni unutmaları ve havuzumda seyretmeleri yetti bana…
Ama artık yetmiyor…..

Alıntı...