Asaf İlbay anlatıyor:

“Evimizin bahçesi büyüktü. Sık sık mahalle arkadaşları toplanır ve o zamanlar Selanik’te çok moda olan 'mancınık' oyununu oynardık. Bu bir nevi 'birdirbir' oyunuydu. Bir kişi eğiliyor ve diğerleri sırayla üzerinden atlıyorlardı. O, oyuna iştirak etmezdi ama seyrine de bayılırdı. Hele içimizde düşenler falan olursa, keyfine diyecek olmazdı. Bir gün kararlaştırdık, yaka paça onu zorla oyuna soktuk. Sırayla hepimizin üzerinden atladı ve sıra kendisine gelince, eğilmeden dimdik durdu ve:

-‘Haydi atlayın!’ Dedi.

Biz başını yere doğru eğilmesi için ısrar ettikçe, o:

-‘Ben eğilmem! Böyle atlarsanız atlayın’ diyordu. Bir türlü razı edemedik.”


Kaynak: Atatürk’ten Gençliğe Unutulmaz Anılar, Ahmet Gürel, Mayıs 2009

Tüm forumdan rastgele konular:

  • » Aşik ereni ah o kerbela
  • » İşte Facebook'u kullanma nedenimiz
  • » Deprem film oluyor
  • » Kare Kare Türkiye
  • » "Ucu kime dokunursa dokunsun gereken...
  • » Çok güzel kalpler!!!
  • » Pierre Curie
  • » CEMAL SAFİ - Hadi Git & Kâinatın Ulu...
  • » Yarış atları 1.6 milyar dolar
  • » En İlginç Fotoğraf Makinesi

Aynı kategoriden rastgele konular:

  • » "Atatürk, kendini alaya alabilecek...
  • » Yenilseydik sorumlu ben olacaktim
  • » Zafer sabahı yapılan kahvaltı
  • » ' gel bu işten vazgeç! '
  • » Atatürk`ün mektubu (Mister Frew'a )
  • » Ata'nın çocuk özlemi
  • » Yaralı Mustafa Kemal
  • » Yenilseydik Sorumlu Ben Olacaktim
  • » Ben Hastayım Çocuk...
  • » Kurtdereli...