Asaf İlbay anlatıyor:

“Evimizin bahçesi büyüktü. Sık sık mahalle arkadaşları toplanır ve o zamanlar Selanik’te çok moda olan 'mancınık' oyununu oynardık. Bu bir nevi 'birdirbir' oyunuydu. Bir kişi eğiliyor ve diğerleri sırayla üzerinden atlıyorlardı. O, oyuna iştirak etmezdi ama seyrine de bayılırdı. Hele içimizde düşenler falan olursa, keyfine diyecek olmazdı. Bir gün kararlaştırdık, yaka paça onu zorla oyuna soktuk. Sırayla hepimizin üzerinden atladı ve sıra kendisine gelince, eğilmeden dimdik durdu ve:

-‘Haydi atlayın!’ Dedi.

Biz başını yere doğru eğilmesi için ısrar ettikçe, o:

-‘Ben eğilmem! Böyle atlarsanız atlayın’ diyordu. Bir türlü razı edemedik.”


Kaynak: Atatürk’ten Gençliğe Unutulmaz Anılar, Ahmet Gürel, Mayıs 2009

Tüm forumdan rastgele konular:

  • » "Bu da mı inkilap istiyor?"
  • » Zöhre Ana Kişisel Web Sitesi Ziyaretci ...
  • » Aşk Sözleri Tiyatro Oyunu
  • » Şahin'den Günay'a Ergenekon cevabı
  • » Ülkelerin Gece Görüntüleri
  • » Pir zohre anam icin
  • » Merhaba...
  • » Gezi Parkı tekrar açıldı
  • » Kılıçdaroğlu, yemin töreniyle ilgili...
  • » Bu vahşetin adı gelenek olmuş!

Aynı kategoriden rastgele konular:

  • » Ata köpekleri çok severdi
  • » “Dağ Başını Duman Almış”
  • » Ben Mareşal ve Türk Orduları...
  • » Türkiye Atatürk’ü Allah'a borçlusun...
  • » Vatan Elden Giderse! (Atatürkden bir...
  • » Atatürk Hangi Takımlıydı (?!)
  • » Atatürk ve Halil Ağa
  • » Devrim Bir Anda Olur Ya Da Olmaz
  • » "Derhal limanı terk edin!"
  • » alın 1000 liranızı verin çekimi