.::Atatürk Kütüphanesi::.

GAMZE · 03.05.2009, 19:47

ÖYKÜLERLE ATATÜRK

SİYASET ADAMLIĞI İLE ÜLKE ÇIKARLARI ÜZERİNE OLANLAR

BU MİLLETVEKİLLİĞİ AYRICALIĞINI HİÇ BEĞENMEDİM

Atatürk bir sabah florya’dan dolmabahçe sarayına dönüyor. Yeşilköy istasyonunun önünden geçerken birdenbire otomobili durduruyor ve başyaver’e:

- sorunuz, tren var mı? Diye emir veriyor.

O sırada tren hemen hareket etmek üzeredir, hep birlikte otomobilden inip yanındakilerle trene biniyor. Karar ani verildiği ve tatbik edildiği için bu trene biniş hemen kimsenin nazarı dikkatini çekmiyor. Bir müddet sonra, her şeyden habersiz olan kondüktör ata’nın bulunduğu kompartımana geliyor. Kafileyi görünce çekilmek istiyor. Ata hemen sesleniyor;

- vazifeni yap! (yanındakileri göstererek) bu efendilere niçin bilet sormuyorsun?

Yanındakiler cevap verirler.

- paşam biz mebusuz. Tren bileti almayız. Parasız seyehat ederiz.

Ata hayretle:

- bu imtiyazı hiç beğenmedim, der. çok ayıp ve acayip bir kaide. çok güzel halkçılık!

GAMZE · 03.05.2009, 19:52

DEVLET İMKANLARINI AMACINA UYGUN KULLANMA

Sivas kongresi sonrası, heyeti temsiliye’nin ankara’ya gelmesi kararlaştırıldı ktan sonra mustafa kemal ve hüseyin rauf beraberlerindek ilerle ankara’ya geldiklerinde keçiören yolu üzerindeki ziraat mektebi’ne misafir edilmişlerdi. Daha sonra mustafa kemal ankara istasyonundaki gar müdürlüğü binasına yerleşti. Burası hem evi, hem çalışma yeriydi.

O tarihlerde ankara vilayetinin şehir merkezi kale ve onun hemen çevresi idi. Keçiören, etlik, dikmen, ayrancı’da bağ evleri vardı. Bunlar arasında çankaya'da papazın bağı olarak adlandırılan iki katlı ev mustafa kemal’e armağan edildi ve o da evi ordu’ya devrederek evin adı ordu köşkü oldu. Iki katlı binaya 1924’de ilaveler yapıldı fakat bina ısıtılamıyor idi. Zafer, inkılaplar, cumhuriyet, dünyanın üzerimizde toplanan gözleri, mustafa kemal’in müstesna şahsiyeti, mütevazi de olsa yeni bir devlet başkanlığı konutunu zorunlu kılıyordu.

Mustafa kemal yeri kendi seçti, kayalar düzenlendi, dış cephe pembe rengin hakimiyetinde, içerde yeşilin her tonu ile ve planın esası mustafa kemal’in olan yapı 1932’de tamamlandı ve aynı yılın haziran ayında da taşınıldı.

Pembe köşkün döşenmesi için bütçede pek mütevazi para vardı. Gazi, gerekli olanı şahsi imkanları ile karşılama kararı aldı ve kendisine tavsiye edilen o günlerde beyoğlu istiklal caddesinde bir türk’ün açtığı dekorasyon mağazası sahibi selahattin refik beyi ankara’ya davet etti. Binayı gezdirdi, arzularını açıkladı ve kendisinden teklif istedi.

Kısa süre sonra kendisine sunulan tasarıyı inceledi, muhatabı konuyu gerçekten biliyordu ve anladı ki, kendisini tanıyanlarca da uyarılmıştı. Buna rağmen teklifleri hazırlayanları kırmadan ülkenin mütevazi imkanlarını izah edebilmiş olmanın rahatlığı içinde feragatlar istedi. O sırada ata’nın yanında olan ankara belediye başkanı asaf ilbay bey ata’nın şu açıklamasını kaydeder.

“biliyorsu nuz burası cumhurbaşkanlığ ı köşkü... Mülkiyeti devletin... Benden sonra buraya meclisin veya belki milletin doğrudan seçeceği zatlar gelecek. Bu eşyaların parasını benim şahsen verdiğimi sizler biliyorsunuz ama, yarın bunu bilmeyenler içinde yanlış hükümler veren olmaz mı? Memlekete en zaruri hizmetlerin yapılamadığı bütçe darlığı içinde israf yapıldığını düşünenler bulunmaz mı? Bir endişem de karar mevkinde olanların şahsi arzularını devlete yükleme mevzuunda beni emsal göstermelidir. Bunu hiç istemem.”

sonra selahattin refik bey’e döner:

“şahsi imkanların olsa bile, böyle mekânlara asgari masraflarla rahat ve zevkli tefrişi tercih etme tercihindeyim. Beni anlıyorsunuz zannederim.” der.

CEMAL KUTAY, ATATÜRK OLMASAYDI

GAMZE · 03.05.2009, 19:55

BAYRAĞA SAYGI

Atatürk bu engin insanlık duygusu ile milletlerin istiklali prensibine olan gönülden saygı ve bağlılığını izmir’e girdiği sırada da göstermişti... O’na izmir’de karşıyaka’da bir ev hazırlanmıştı ki, bu evde işgal esnasında yunan kralı konstantin de kalmıştı... Evin sahibinin oğlu ile hazırlıkta çalışanların bazı yakın akrabası yunanistan’da esir bulunuyorlardı; işgal esnasında, bütün türkler gibi çok ızdırap çekmişlerdi; içlerinden yaralıydılar ve yunanlılardan öç almak ateşiyle yanıp tutuşuyorlardı. Bu duyguların etkisi altında evin dış merdiveninin üzerine, muzaffer başkomutanının basıp geçmesi için, ipek bir düşman bayrağı sermişlerdi...

Atatürk yere serili bayrağın önünde durmuştu; etrafında bulunan kadın-erkek izmirliler, kendisini içeriye girmeye davet ediyor, gözleri yaşlarla dolu:

“buyurunuz , geçiniz, bizim öcümüzü yerine getiriniz. Yabancı kral bu evden içeri, bizim bayrağımıza basarak girmişti; siz lütfedin, bu karşılıkla o lekeyi silin. Burası bizim şehrimizdir, bu ev sizin evinizdir, bu hak sizindir” diye yalvarıyorlardı .

Hiçbir durumda benliğini ve sağduyusunu kaybetmeyen civanmert insan; kendilerine en tatlı bakış ve sesi ile:

“o, geçmişte hata etmiş; bir milletin iskitlalinin timsali olan bayrak çiğnenmez, ben onun hatasını tekrar edemem,” cevabını vermişti ve ancak bayrağı yerden kaldırttıktan sonra beyaz mermerlere basarak içeri girmişti...

Hasan rıza soyak; atatürk’ten hatıralar, s. 136

GAMZE · 03.05.2009, 19:57

Cumhuriyet

Atatürk, mudanya yolu ile bursa’ya gidiyordu. Kalabalık bir halk kitlesi iskelede etrafını çevirmiş bulunmakta idi. Bir kadının, elinde bir kağıtla atatürk’e yaklaştığı görüldü. Ihtiyar, zayıf bir kadındı. Ata’nın yolunu keserek titrek bir sesle:

- beni tanıdın mı oğul? Dedi. Ben sizin selanik’te komşunuzdum. Bir oğlum var; devlet demiryollarına girmek istiyor. Siz onu alsınlar dediniz. Fakat müdür dinlemedi. Oğlumu yine işe almamış..ne olur bir kere de siz söyleseniz.

Atatürk’ün çelik bakışlı gözleri samimiyetle parladı... Elleriyle geniş jestler yaparak ve yüksek sesle :

- oğlunu almadılar mı? Dedi. Ben tavsiye ettiğim halde mi almalıdar? Ne kadar iyi olmuş... çok iyi yapmışlar... Işte cumhuriyet böyle anlaşılacak...

Kadın kalabalığın içinde kaybolmuştu. Ve atatürk adeta vecd (çoşku) dolu bir sesle:

- işte cumhuriyetten beklediğimiz netice... Diyordu.

Hulusi köymen; atatürk’ü anmak kitabından, s. 260

GAMZE · 03.05.2009, 20:05

Vatan işlerinde korkmak olmaz

Sivas'ta vatan bütünlüğü ve bütün millet adına bir kongre toplamaya karşı olanlar çoktu.

Işgal kuvvetleri ile istanbul hükümeti de kongreyi toplatmamak için el birliği etmişlerdi. Binbaşı rütbesinde bir fransız jandarma subayı, yanına bir tercüman alarak sivas valisine geldi.

"eğer burada kongre toplanırsa fransızlar sivas'ı işgal edecekler" dedi.

Vali, mustafa kemal'e ikinci bir kongreden vazgeçilmesini yahut erzincan'da toplanmasını söyledi. Kuva-i milliyeci bir genç sonradan sivas milletvekili kasım da valiyi desteklemekteyd iler. Mustafa kemal, ingilizlerin samsun'u topa tutmak, on güne kadar yeni işgaller yapmak şantajı ile kendi çalışmalarına engel olmak istediklerini hatırlatarak bu blöflere kulak asmamaları cevabını verdi.

Hiç bir vaka olmadan 2 eylül akşamı sivas'a varılmıştır. şehirde ne kadar fayton ve yaylı araba varsa hepsini karşılayıcılar tutmuşlardı. Yalnız hürriyet ve itilaf partisinden kimse yoktu. Kalabalık arasında fransız subayın tehdidi üzerine telaşlanan genç rasim'i gören mustafa kemal:

- "gençler için vatan işlerinde ölmek olabilir, korkmak asla !

Kurtuluş savaşı’nda sakarya zaferi nasıl bir kader dönümü olmuşsa, anadolu'da yeni devletin kuruluşunda sivas kongresi’nin o kadar büyük önemi vardır.

F. Rıfkı atay, çankaya

adgan · 03.05.2009, 20:17

Emeğine sağlık hepsi çok güzel gerçek hikayeler...

GAMZE · 03.05.2009, 20:29

Satı kadın

Ankara'da yakıcı bir yaz günü idi atatürk beraberinde arkadaşları ve yaverleri olduğu halde kızılcahamam'a giderken kazan köyü yakınlarında durmuş ve otomobilinden inmişti. Köyün kadını, genci, yaşlısı, ihtiyarı köylerin içinden geçen, şosede duran bu yabancı konukları görünce hep koşuştular. Kimi su seyirtti, kimi ayran , bunlardan biri, güğümünden aktardığı soğuk ayranı ata'ya uzattı:

- bir soğuk ayran içer misiniz, dedi.

Bu çorak iklimin kavurduğu yüzünde bronzlaşmış türk kadının en bariz ifadelerini taşıyan, bir türk anası idi. Böğrüne sıkıştırdığı kundağı biraz daha bastırdıktan sonra, sağ elindeki ayran bardağını uzattı, bekledi. Ata'sı, ayranı kana kana içmiş ve biran durakladıktan sonra ona :

- senin kocan kim ? Diye sormuştu

köylü kadını,yüzü tunçlaşmış, elleri nasırlı bir türk anası ankara'nın kendine has şivesi ile kocasının sakarya harbinde boğazından yaralanmış bir cengaver olduğunu söyledi. Ata bir soru daha sordu :

- ne zaman doğdun?

- 1919'da atatürk samsun'a çıktığı zaman doğdum.

Ata, bir an düşündü. Yıl 1934 idi. Kadının bu ifadesine göre 15 yaşında olması lazım gelirdi. Halbuki karşısındaki kadın 25 yaşlarında görünüyordu tekrar sordu :

- nasıl olur

evet, nasıl olurdu. Bu satı kadın hiç tereddütsüz, o her zamanki nüktedan haliyle ve memleketin işgal altında geçirdiği acı yılları ima ederek:

- evet paşam, ondan evvel yaşamıyordum ki !

Bu espiri ata'yı bir hayli düşündürdü. Ayrılırken yaverine kadının ismini ve adresini not ettirdi. Daha sonra biz satı kadını büyük millet meclisine giren ilk kadın milletvekili olarak görmekteyiz.

Yazılmayan yönleriyle atatürk, s.arif terzioğlu sayfa 22-23

GAMZE · 03.05.2009, 20:31

Gerçekçilik

Birgün çankaya’daki eski köşkün alt katında, o zaman, içinde bir de havuzu bulunan holde oturuyordum. Atatürk, yandaki yeşil salonda, birkaç konuğu ile görüşüyordu.

Zamanın hatırı sayılır adamlarından olan konuklar bir aralık sözü zafere ve yunanistan’ın zayıf durumuna getirdiler; biri diğerinin görüşünü tamamlıya tamamlıya özetle şöyle konuştular :

- “karşımızd a kuvvet diye bir şey kalmamıştır. Büyük devletlerin artık bizim işlerimizle fazla uğraşamaya niyetleri olmadığı görülüyor. Bundan ötürü elverişli durumlardan faydalanarak batı trakya’ya girelim ve selanik’e kadar yürüyelim.”

belli ki, ifadelerini kuvvetlendirmek için atatürk’ün selanik’li olmasından da faydalanmak istiyorlardı. Atatürk, bütün bunları sessizce dinledikten sonra oturduğu koltuktan kalktı ve yüksek sesle şu karşılığı verdi :

- “ arkadaşlar! Zafere ulaşmak için insan güç ve dayanıklılığını n son aşamasına geldiğimizi dünya bilmese bile bizim her zaman unutmamamız gerekir. Bilirsiniz ki, başlarken davamızı ' milli misak' namı altında toplamış ve dünyaya ilan etmiştik. Bu ilan, dünyaya karşı bir üstlenme durumundadır. Daha ilk adımda verdiğimiz sözü tutmamış bir kurul durumuna giremeyiz. Asla hatırdan çıkarmamalısını z; bizim en büyük kuvvetimiz, bugün de yarın da dürüst, açık bir siyaset ve sözlerimize içten bağlılık teşkil edecektir. Bununla beraber arkadaşlar, sizden “ricayı mahsusla rica ederim” bir daha böyle bir konuyu ağıza almayalım.”

arıburnu, age, s:323-324

GAMZE · 03.05.2009, 20:32

Insan idare etme

Çiftlik, marmara havuzu:balkan antlaşmasından yaklaşık olarak yedi sekiz yıl evvel:

Huzurunu bozmaktan korkarak ayaklarımın ucuna bas basa

kendisine doğru ilerledim. Ancak iyice yaklaştıktan sonra benim kendisine doğru gelmekte olduğumu gördü ve her zamanki inceliğiyle yanına çağırdı.

- burada kendi kendime biraz düşünceye dalmıştım. Dedikten ve bir kaç havai soru ve cevaptan sonra kendisi:

- biliyor musun, deminden beri neler düşündüm? Düşündüm ki, ben cumhurbaşkanlığ ından çekileyim, veyahut yeni seçimde arkadaşların beni tekrar cumhurbaşkanı yapmamalarını rica edeyim. Bu durumda hükümete geçmekliğim söz konusu olabilir ama onuda yapmayayım.

Hareketlerinde hürriyet ve bağımsızlığına sahip, sadece bir vatandaş olarak. Bu takdirde yalnız bir şeyi bırakamam: Partinin şefliğini. Başkanı bulunduğum cumhuriyet halk partisi,türk milletinin bon şahsına (sağduyu) dayanan bir kuruluşturki herhangi bir koşul altında ondan ayrılamam. Beni,bütün külfeti resmi sınıflardan ayıracak olan bu durum şunun için istiyorum:

Yanıma çok değil, bir iki arkadaş alarak gösterişsiz, tantanasız, hatta özellikle sessiz sedasız bir balkan gezisi yapmaya çıksam, bundan ancak büyük sonuçlar alınabileceğini kesin olarak görüyorum. Bu gezide kimseye haber vermeksizin atina’ya uğrarız; belgrada fatiyle yok olacaktır. Herhangi bir şahsın, yaşadıkça kıvançlı ve mutlu olması için lazım gelen şey, kendisi için değil, kendisinden sonra gelecekler için çalışmaktır. Akıllı bir adam, ancak bu suretle hareket edebilir. Hayatta tam zevk ve mutluluk, ancak gelecek kuşakların şerefi, varlığı, mutluluğu için çalışmakta bulunabilir.

Bir insan böyle hareket ederken, “benden sonra gelecekler acaba böyle bir ruhla çalıştığımı farkedecekler mi?” diye bile düşünmemelidir. Hatta en mutlu olanlar, çalışmalarının bütün kuşakların bilmemesini isteyen karakterde bulunanlardır.

Herkesin kendine göre bir zevki var. Kimi bahçe ile uğraşmak, güzel çicekler yetiştirmek ister. Bazı insanlarda adam yetiştirmekten hoşlanır.

Bahçesinde çicek yetiştiren adam çicekten bir şey bekler mi? Adam yetiştiren adam da, çiçek yetiştiren adamın duyguları gibi hareket edebilmelidir. Ancak bu biçimde düşünen ve çalışan adamlardır ki, memleketlerine ve milletlerine ve bunların geleceğine faydalı olabilirler. Bir adam ki, memleketin ve milletinin mutluluğunu düşünmekten ziyade kendisini düşünür. O adamın değeri ikinci derecedir. Temeldeğeri kendine veren ve bağlı olduğu millet ve memleketi ancak kişiliği ile sanan adamlar, milletlerinin mutluluğuna emek vermiş sayılmaz.ancak kendisinden sonrakini düşünebilenler, milletlerini yaşamak ve ilerlemek olanağına eriştirebilirle r. Kendi gidince ilerleme ve hareket durur sanmak bir gaflettir.

şimdiye kadar sözünü ettiğim noktalar ayrı ayrı toplumlara aittir. Fakat bugün bütün dünya milletleri aşağı yukarı akraba olmuşlardırve olmakla meşguldürler. Bu itibarla insan bağlı olduğu milletin varlığını ve mutluluğunu düşündüğü kadar, bütün dünya milletlerinin dirlik ve göneçliğini düşünmeli ve kendi milletinin mutluluğuna ne kadar değer veriyorsa bütün dünya milletlerinin mutluluğuna yararlı olmağa elinden geldiği kadar çalışmalıdır. Bütün akıllı adamlar taktir ederler ki, bu alanda çalışmakla hiçbir şey kaybedilmez. çünkü dünya milletlerinin mutluluğuna çalışmak, diğer bir yoldan kendi milletinin dirlik ve mutluluğunu temine çalışmak demektir. Dünyada ve dünya milletleri arasında anlaşma, açıklık, ve iyi geçim olmazsa, bir millet kendi kendisi için ne yaparsa yapsın, dirlikten yoksundur. Onun için ben sevdiklerime şun öğütlerim:

Milletleri yöneten adamlar, tabiidirki herşeyden evvel kendi milletlerinin varlığının ve mutluluğunun faktörü olmak isterler. Fakat aynı zamanda bütün milletler için aynı şeyi istemek lazımdır.

Bütün dünya olayları bize bunu açıktan açığa kanıtlar. En uzakta zanettiğimiz bir olayın bize bir gün işlemeyeceğini bilemeyiz.

Bunun için insanlığın hepsini bir vücut ve bir milleti bunun bir uzvu addetmek icabeder. Bir vücudun parmağının uçundaki acıdan diğer bütün üye etkilenmiş olur.

Türkiye, romanya ve diğer dostları kuvvetlidirler. Hiçbir taraftan bize gelecek bir şey beklemem. Beklemeğe de gerek yoktur.

Işte bu sessizlik içinde bütün dünyayı düşünmek bizdedir. “dünyanın filan yerinde bir rahatsızlık varsa bana ne?” dememeliyiz. Böyle bir rahatsızlık varsa benzeri kendi aranda olmuş gibi onunla ilgilenmeliyiz. Olay ne kadar uzak olursa olsun, bu temelden şaşmamak lazımdır. Işte bu düşünüş, insanları, milletleri ve hükümetleri bencilikten kurtarır. Bencillik kişisel olsun, milli olsun daima fena anlaşılmamalıdı r.

O halde konuştuklarımız dan şu sonucu çıkaracağım:

Tabii olarak kendimiz için bütün lazım gelen şeyleri düşüneceğiz ve gereğini yapacağız. Fakat bundan sonra bütün dünya ile ilgileneceğiz. Kısa bir örnek:

Ben askerim. Birinci dünya savaşında bir ordunun başında idim. Türkiye’de diğer ordular ve onlarun komutanları vardı. Ben yalnız kendi ordumla değil, öteki ordularlada uğraşıyordum. Birgün erzurum cephesindeki hareketlere ait bir sorun üzerinde durduğum sırada yaverim dedi ki :

- niçin sizinle ilgili olmayan sorunlarla da uğraşıyorsunuz?

Cevap verdim :

- ben bütün orduların durumunu iyice bilmezsem kendi ordumu nasıl yürütebilirim ve yönetebileceğim i belgileyemem.

Bir devlet ve milleti yönetir durumda bulunanlarun daima gözönünde tutmaları lazım gerelen sorun budur.

Bu nedenle sayın konuklarımaıza şunu diyeceğim :

Ben düşündüklerimi sevdiklerime olduğu gibi söylerim. Aynı zamanda gerekli olmayan bir sırrı kalbimde taşımak gücünde olmayan bir adamım. çünkü ben bir halk adamıyım. Ben düşündüklerimi daima halkın huzurunda söylemeliyim. Yanlışım varsahalk beni yalanlar. Fakat şimdiye kadar bu açık konuşmam da halkın beni yalanladığını görmedim.

GAMZE · 03.05.2009, 20:35

Halka değer verme

Acı işgal günlerinde, önemli devlet adamlarının da hazı bulundukları toplantıda herkes, türkiye’nin düştüğü acıklı duruma bir çare arıyor. Amerikan, ingiliz kruyuculuğundan söz ediliyor. Bir aralık, mustafa kemal paşa’ya da ne düşündüğünü sordular. Atatürk, şu kısa cevabı verdi:

- “efendiler , hepiniz konuştunuz, isteklerinizi beyan ettiniz ve birbirinize sordunuz, hepinizi dinledik. Fakat... Anadolu'ya bir şey sordunuz mu? Anadolu’yu dinlediniz mi?

Ona da soralım, bir de onu dinleyelim efendiler!”

arıburnu, age, s:334

dava adamı olmak

yıl 1918, selanik’te bir konferanstan sonra arkadaşlarıyla konuşması:

- devrimi tamamlamak lazımdır. Biz bunu yapabiliriz. Ben, bunu yapacağım. O zaman için düşündüklerimi size kısaca anlatayım: Bu günki osmanlı imparatorluğu’n un yüksek sayılan komutanları, benim için yoktur. Ordu kumanda sicilleri içinde ben, son limit olarak, binbaşıyı kabul ediyorum. Geleceğin büyük komutanı bunlar olması gerekir. Sicil defterlerini binbaşıya kadar olanları saklayacağım, üst tarafını yaktıracağım.

Arkadaşlardan biri, bu söz üzerine bana karşı duruyor ve bu büyük ayıklama işinin nasıl yapılabileceğin i anlamak istiyor. Mustafa kemal şu cevabı veriyor :

- evet, binbaşından yüksek olanlar aybaşında, benim kuracağım bürolara gelip maaşlarını istedikleri zaman, büro şefleri defterleri dikkatle inceledikten sonra : “efendim, defterlerde sizin adınız yoktur, sizi tanımıyorum” diyeceklerdir.

Arıburnu, age, s:337-338

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı .::Atatürk Kütüphanesi::.	Konudaki Cevap Sayısı 27
	Şu an Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 288

03.05.2009, 19:47	#1 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	.::Atatürk Kütüphanesi::. ÖYKÜLERLE ATATÜRK SİYASET ADAMLIĞI İLE ÜLKE ÇIKARLARI ÜZERİNE OLANLAR BU MİLLETVEKİLLİĞİ AYRICALIĞINI HİÇ BEĞENMEDİM Atatürk bir sabah florya’dan dolmabahçe sarayına dönüyor. Yeşilköy istasyonunun önünden geçerken birdenbire otomobili durduruyor ve başyaver’e: - sorunuz, tren var mı? Diye emir veriyor. O sırada tren hemen hareket etmek üzeredir, hep birlikte otomobilden inip yanındakilerle trene biniyor. Karar ani verildiği ve tatbik edildiği için bu trene biniş hemen kimsenin nazarı dikkatini çekmiyor. Bir müddet sonra, her şeyden habersiz olan kondüktör ata’nın bulunduğu kompartımana geliyor. Kafileyi görünce çekilmek istiyor. Ata hemen sesleniyor; - vazifeni yap! (yanındakileri göstererek) bu efendilere niçin bilet sormuyorsun? Yanındakiler cevap verirler. - paşam biz mebusuz. Tren bileti almayız. Parasız seyehat ederiz. Ata hayretle: - bu imtiyazı hiç beğenmedim, der. çok ayıp ve acayip bir kaide. çok güzel halkçılık! __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 19:52	#2 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	öykülerle Atatürk DEVLET İMKANLARINI AMACINA UYGUN KULLANMA Sivas kongresi sonrası, heyeti temsiliye’nin ankara’ya gelmesi kararlaştırıldı ktan sonra mustafa kemal ve hüseyin rauf beraberlerindek ilerle ankara’ya geldiklerinde keçiören yolu üzerindeki ziraat mektebi’ne misafir edilmişlerdi. Daha sonra mustafa kemal ankara istasyonundaki gar müdürlüğü binasına yerleşti. Burası hem evi, hem çalışma yeriydi. O tarihlerde ankara vilayetinin şehir merkezi kale ve onun hemen çevresi idi. Keçiören, etlik, dikmen, ayrancı’da bağ evleri vardı. Bunlar arasında çankaya'da papazın bağı olarak adlandırılan iki katlı ev mustafa kemal’e armağan edildi ve o da evi ordu’ya devrederek evin adı ordu köşkü oldu. Iki katlı binaya 1924’de ilaveler yapıldı fakat bina ısıtılamıyor idi. Zafer, inkılaplar, cumhuriyet, dünyanın üzerimizde toplanan gözleri, mustafa kemal’in müstesna şahsiyeti, mütevazi de olsa yeni bir devlet başkanlığı konutunu zorunlu kılıyordu. Mustafa kemal yeri kendi seçti, kayalar düzenlendi, dış cephe pembe rengin hakimiyetinde, içerde yeşilin her tonu ile ve planın esası mustafa kemal’in olan yapı 1932’de tamamlandı ve aynı yılın haziran ayında da taşınıldı. Pembe köşkün döşenmesi için bütçede pek mütevazi para vardı. Gazi, gerekli olanı şahsi imkanları ile karşılama kararı aldı ve kendisine tavsiye edilen o günlerde beyoğlu istiklal caddesinde bir türk’ün açtığı dekorasyon mağazası sahibi selahattin refik beyi ankara’ya davet etti. Binayı gezdirdi, arzularını açıkladı ve kendisinden teklif istedi. Kısa süre sonra kendisine sunulan tasarıyı inceledi, muhatabı konuyu gerçekten biliyordu ve anladı ki, kendisini tanıyanlarca da uyarılmıştı. Buna rağmen teklifleri hazırlayanları kırmadan ülkenin mütevazi imkanlarını izah edebilmiş olmanın rahatlığı içinde feragatlar istedi. O sırada ata’nın yanında olan ankara belediye başkanı asaf ilbay bey ata’nın şu açıklamasını kaydeder. “biliyorsu nuz burası cumhurbaşkanlığ ı köşkü... Mülkiyeti devletin... Benden sonra buraya meclisin veya belki milletin doğrudan seçeceği zatlar gelecek. Bu eşyaların parasını benim şahsen verdiğimi sizler biliyorsunuz ama, yarın bunu bilmeyenler içinde yanlış hükümler veren olmaz mı? Memlekete en zaruri hizmetlerin yapılamadığı bütçe darlığı içinde israf yapıldığını düşünenler bulunmaz mı? Bir endişem de karar mevkinde olanların şahsi arzularını devlete yükleme mevzuunda beni emsal göstermelidir. Bunu hiç istemem.” sonra selahattin refik bey’e döner: “şahsi imkanların olsa bile, böyle mekânlara asgari masraflarla rahat ve zevkli tefrişi tercih etme tercihindeyim. Beni anlıyorsunuz zannederim.” der. CEMAL KUTAY, ATATÜRK OLMASAYDI __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 19:55	#3 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	öykülerle atatürk BAYRAĞA SAYGI Atatürk bu engin insanlık duygusu ile milletlerin istiklali prensibine olan gönülden saygı ve bağlılığını izmir’e girdiği sırada da göstermişti... O’na izmir’de karşıyaka’da bir ev hazırlanmıştı ki, bu evde işgal esnasında yunan kralı konstantin de kalmıştı... Evin sahibinin oğlu ile hazırlıkta çalışanların bazı yakın akrabası yunanistan’da esir bulunuyorlardı; işgal esnasında, bütün türkler gibi çok ızdırap çekmişlerdi; içlerinden yaralıydılar ve yunanlılardan öç almak ateşiyle yanıp tutuşuyorlardı. Bu duyguların etkisi altında evin dış merdiveninin üzerine, muzaffer başkomutanının basıp geçmesi için, ipek bir düşman bayrağı sermişlerdi... Atatürk yere serili bayrağın önünde durmuştu; etrafında bulunan kadın-erkek izmirliler, kendisini içeriye girmeye davet ediyor, gözleri yaşlarla dolu: “buyurunuz , geçiniz, bizim öcümüzü yerine getiriniz. Yabancı kral bu evden içeri, bizim bayrağımıza basarak girmişti; siz lütfedin, bu karşılıkla o lekeyi silin. Burası bizim şehrimizdir, bu ev sizin evinizdir, bu hak sizindir” diye yalvarıyorlardı . Hiçbir durumda benliğini ve sağduyusunu kaybetmeyen civanmert insan; kendilerine en tatlı bakış ve sesi ile: “o, geçmişte hata etmiş; bir milletin iskitlalinin timsali olan bayrak çiğnenmez, ben onun hatasını tekrar edemem,” cevabını vermişti ve ancak bayrağı yerden kaldırttıktan sonra beyaz mermerlere basarak içeri girmişti... Hasan rıza soyak; atatürk’ten hatıralar, s. 136 __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 19:57	#4 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	öykülerle atatürk Cumhuriyet Atatürk, mudanya yolu ile bursa’ya gidiyordu. Kalabalık bir halk kitlesi iskelede etrafını çevirmiş bulunmakta idi. Bir kadının, elinde bir kağıtla atatürk’e yaklaştığı görüldü. Ihtiyar, zayıf bir kadındı. Ata’nın yolunu keserek titrek bir sesle: - beni tanıdın mı oğul? Dedi. Ben sizin selanik’te komşunuzdum. Bir oğlum var; devlet demiryollarına girmek istiyor. Siz onu alsınlar dediniz. Fakat müdür dinlemedi. Oğlumu yine işe almamış..ne olur bir kere de siz söyleseniz. Atatürk’ün çelik bakışlı gözleri samimiyetle parladı... Elleriyle geniş jestler yaparak ve yüksek sesle : - oğlunu almadılar mı? Dedi. Ben tavsiye ettiğim halde mi almalıdar? Ne kadar iyi olmuş... çok iyi yapmışlar... Işte cumhuriyet böyle anlaşılacak... Kadın kalabalığın içinde kaybolmuştu. Ve atatürk adeta vecd (çoşku) dolu bir sesle: - işte cumhuriyetten beklediğimiz netice... Diyordu. Hulusi köymen; atatürk’ü anmak kitabından, s. 260 __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 20:05	#5 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	Vatan işlerinde korkmak olmaz Sivas'ta vatan bütünlüğü ve bütün millet adına bir kongre toplamaya karşı olanlar çoktu. Işgal kuvvetleri ile istanbul hükümeti de kongreyi toplatmamak için el birliği etmişlerdi. Binbaşı rütbesinde bir fransız jandarma subayı, yanına bir tercüman alarak sivas valisine geldi. "eğer burada kongre toplanırsa fransızlar sivas'ı işgal edecekler" dedi. Vali, mustafa kemal'e ikinci bir kongreden vazgeçilmesini yahut erzincan'da toplanmasını söyledi. Kuva-i milliyeci bir genç sonradan sivas milletvekili kasım da valiyi desteklemekteyd iler. Mustafa kemal, ingilizlerin samsun'u topa tutmak, on güne kadar yeni işgaller yapmak şantajı ile kendi çalışmalarına engel olmak istediklerini hatırlatarak bu blöflere kulak asmamaları cevabını verdi. Hiç bir vaka olmadan 2 eylül akşamı sivas'a varılmıştır. şehirde ne kadar fayton ve yaylı araba varsa hepsini karşılayıcılar tutmuşlardı. Yalnız hürriyet ve itilaf partisinden kimse yoktu. Kalabalık arasında fransız subayın tehdidi üzerine telaşlanan genç rasim'i gören mustafa kemal: - "gençler için vatan işlerinde ölmek olabilir, korkmak asla ! Kurtuluş savaşı’nda sakarya zaferi nasıl bir kader dönümü olmuşsa, anadolu'da yeni devletin kuruluşunda sivas kongresi’nin o kadar büyük önemi vardır. F. Rıfkı atay, çankaya __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 20:17	#6 (permalink)
Yazar adgan Forumu Seven Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 24.02.2008 Yaş: 38 İletiler: 1.026 Saygınlık Tecrübe Puanı: 19 İtibar Puanı: 6365 Ettiği Teşekkür: 6.824 1.017 Mesajına 7.513 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	*Emeğine sağlık hepsi çok güzel gerçek hikayeler...* __________________ Mustafa dediler benim adıma Bir sıfatı Ali bindi atıma Şimdi de ZÖHRE ANA geldi sıfata Duyulsun şanımız Yüce Allah' a (PİR ZÖHRE ANA)

03.05.2009, 20:29	#7 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	Satı kadın Ankara'da yakıcı bir yaz günü idi atatürk beraberinde arkadaşları ve yaverleri olduğu halde kızılcahamam'a giderken kazan köyü yakınlarında durmuş ve otomobilinden inmişti. Köyün kadını, genci, yaşlısı, ihtiyarı köylerin içinden geçen, şosede duran bu yabancı konukları görünce hep koşuştular. Kimi su seyirtti, kimi ayran , bunlardan biri, güğümünden aktardığı soğuk ayranı ata'ya uzattı: - bir soğuk ayran içer misiniz, dedi. Bu çorak iklimin kavurduğu yüzünde bronzlaşmış türk kadının en bariz ifadelerini taşıyan, bir türk anası idi. Böğrüne sıkıştırdığı kundağı biraz daha bastırdıktan sonra, sağ elindeki ayran bardağını uzattı, bekledi. Ata'sı, ayranı kana kana içmiş ve biran durakladıktan sonra ona : - senin kocan kim ? Diye sormuştu köylü kadını,yüzü tunçlaşmış, elleri nasırlı bir türk anası ankara'nın kendine has şivesi ile kocasının sakarya harbinde boğazından yaralanmış bir cengaver olduğunu söyledi. Ata bir soru daha sordu : - ne zaman doğdun? - 1919'da atatürk samsun'a çıktığı zaman doğdum. Ata, bir an düşündü. Yıl 1934 idi. Kadının bu ifadesine göre 15 yaşında olması lazım gelirdi. Halbuki karşısındaki kadın 25 yaşlarında görünüyordu tekrar sordu : - nasıl olur evet, nasıl olurdu. Bu satı kadın hiç tereddütsüz, o her zamanki nüktedan haliyle ve memleketin işgal altında geçirdiği acı yılları ima ederek: - evet paşam, ondan evvel yaşamıyordum ki ! Bu espiri ata'yı bir hayli düşündürdü. Ayrılırken yaverine kadının ismini ve adresini not ettirdi. Daha sonra biz satı kadını büyük millet meclisine giren ilk kadın milletvekili olarak görmekteyiz. Yazılmayan yönleriyle atatürk, s.arif terzioğlu sayfa 22-23 __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 20:31	#8 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	Gerçekçilik Birgün çankaya’daki eski köşkün alt katında, o zaman, içinde bir de havuzu bulunan holde oturuyordum. Atatürk, yandaki yeşil salonda, birkaç konuğu ile görüşüyordu. Zamanın hatırı sayılır adamlarından olan konuklar bir aralık sözü zafere ve yunanistan’ın zayıf durumuna getirdiler; biri diğerinin görüşünü tamamlıya tamamlıya özetle şöyle konuştular : - “karşımızd a kuvvet diye bir şey kalmamıştır. Büyük devletlerin artık bizim işlerimizle fazla uğraşamaya niyetleri olmadığı görülüyor. Bundan ötürü elverişli durumlardan faydalanarak batı trakya’ya girelim ve selanik’e kadar yürüyelim.” belli ki, ifadelerini kuvvetlendirmek için atatürk’ün selanik’li olmasından da faydalanmak istiyorlardı. Atatürk, bütün bunları sessizce dinledikten sonra oturduğu koltuktan kalktı ve yüksek sesle şu karşılığı verdi : - “ arkadaşlar! Zafere ulaşmak için insan güç ve dayanıklılığını n son aşamasına geldiğimizi dünya bilmese bile bizim her zaman unutmamamız gerekir. Bilirsiniz ki, başlarken davamızı ' milli misak' namı altında toplamış ve dünyaya ilan etmiştik. Bu ilan, dünyaya karşı bir üstlenme durumundadır. Daha ilk adımda verdiğimiz sözü tutmamış bir kurul durumuna giremeyiz. Asla hatırdan çıkarmamalısını z; bizim en büyük kuvvetimiz, bugün de yarın da dürüst, açık bir siyaset ve sözlerimize içten bağlılık teşkil edecektir. Bununla beraber arkadaşlar, sizden “ricayı mahsusla rica ederim” bir daha böyle bir konuyu ağıza almayalım.” arıburnu, age, s:323-324 __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 20:32	#9 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	Insan idare etme Çiftlik, marmara havuzu:balkan antlaşmasından yaklaşık olarak yedi sekiz yıl evvel: Huzurunu bozmaktan korkarak ayaklarımın ucuna bas basa kendisine doğru ilerledim. Ancak iyice yaklaştıktan sonra benim kendisine doğru gelmekte olduğumu gördü ve her zamanki inceliğiyle yanına çağırdı. - burada kendi kendime biraz düşünceye dalmıştım. Dedikten ve bir kaç havai soru ve cevaptan sonra kendisi: - biliyor musun, deminden beri neler düşündüm? Düşündüm ki, ben cumhurbaşkanlığ ından çekileyim, veyahut yeni seçimde arkadaşların beni tekrar cumhurbaşkanı yapmamalarını rica edeyim. Bu durumda hükümete geçmekliğim söz konusu olabilir ama onuda yapmayayım. Hareketlerinde hürriyet ve bağımsızlığına sahip, sadece bir vatandaş olarak. Bu takdirde yalnız bir şeyi bırakamam: Partinin şefliğini. Başkanı bulunduğum cumhuriyet halk partisi,türk milletinin bon şahsına (sağduyu) dayanan bir kuruluşturki herhangi bir koşul altında ondan ayrılamam. Beni,bütün külfeti resmi sınıflardan ayıracak olan bu durum şunun için istiyorum: Yanıma çok değil, bir iki arkadaş alarak gösterişsiz, tantanasız, hatta özellikle sessiz sedasız bir balkan gezisi yapmaya çıksam, bundan ancak büyük sonuçlar alınabileceğini kesin olarak görüyorum. Bu gezide kimseye haber vermeksizin atina’ya uğrarız; belgrada fatiyle yok olacaktır. Herhangi bir şahsın, yaşadıkça kıvançlı ve mutlu olması için lazım gelen şey, kendisi için değil, kendisinden sonra gelecekler için çalışmaktır. Akıllı bir adam, ancak bu suretle hareket edebilir. Hayatta tam zevk ve mutluluk, ancak gelecek kuşakların şerefi, varlığı, mutluluğu için çalışmakta bulunabilir. Bir insan böyle hareket ederken, “benden sonra gelecekler acaba böyle bir ruhla çalıştığımı farkedecekler mi?” diye bile düşünmemelidir. Hatta en mutlu olanlar, çalışmalarının bütün kuşakların bilmemesini isteyen karakterde bulunanlardır. Herkesin kendine göre bir zevki var. Kimi bahçe ile uğraşmak, güzel çicekler yetiştirmek ister. Bazı insanlarda adam yetiştirmekten hoşlanır. Bahçesinde çicek yetiştiren adam çicekten bir şey bekler mi? Adam yetiştiren adam da, çiçek yetiştiren adamın duyguları gibi hareket edebilmelidir. Ancak bu biçimde düşünen ve çalışan adamlardır ki, memleketlerine ve milletlerine ve bunların geleceğine faydalı olabilirler. Bir adam ki, memleketin ve milletinin mutluluğunu düşünmekten ziyade kendisini düşünür. O adamın değeri ikinci derecedir. Temeldeğeri kendine veren ve bağlı olduğu millet ve memleketi ancak kişiliği ile sanan adamlar, milletlerinin mutluluğuna emek vermiş sayılmaz.ancak kendisinden sonrakini düşünebilenler, milletlerini yaşamak ve ilerlemek olanağına eriştirebilirle r. Kendi gidince ilerleme ve hareket durur sanmak bir gaflettir. şimdiye kadar sözünü ettiğim noktalar ayrı ayrı toplumlara aittir. Fakat bugün bütün dünya milletleri aşağı yukarı akraba olmuşlardırve olmakla meşguldürler. Bu itibarla insan bağlı olduğu milletin varlığını ve mutluluğunu düşündüğü kadar, bütün dünya milletlerinin dirlik ve göneçliğini düşünmeli ve kendi milletinin mutluluğuna ne kadar değer veriyorsa bütün dünya milletlerinin mutluluğuna yararlı olmağa elinden geldiği kadar çalışmalıdır. Bütün akıllı adamlar taktir ederler ki, bu alanda çalışmakla hiçbir şey kaybedilmez. çünkü dünya milletlerinin mutluluğuna çalışmak, diğer bir yoldan kendi milletinin dirlik ve mutluluğunu temine çalışmak demektir. Dünyada ve dünya milletleri arasında anlaşma, açıklık, ve iyi geçim olmazsa, bir millet kendi kendisi için ne yaparsa yapsın, dirlikten yoksundur. Onun için ben sevdiklerime şun öğütlerim: Milletleri yöneten adamlar, tabiidirki herşeyden evvel kendi milletlerinin varlığının ve mutluluğunun faktörü olmak isterler. Fakat aynı zamanda bütün milletler için aynı şeyi istemek lazımdır. Bütün dünya olayları bize bunu açıktan açığa kanıtlar. En uzakta zanettiğimiz bir olayın bize bir gün işlemeyeceğini bilemeyiz. Bunun için insanlığın hepsini bir vücut ve bir milleti bunun bir uzvu addetmek icabeder. Bir vücudun parmağının uçundaki acıdan diğer bütün üye etkilenmiş olur. Türkiye, romanya ve diğer dostları kuvvetlidirler. Hiçbir taraftan bize gelecek bir şey beklemem. Beklemeğe de gerek yoktur. Işte bu sessizlik içinde bütün dünyayı düşünmek bizdedir. “dünyanın filan yerinde bir rahatsızlık varsa bana ne?” dememeliyiz. Böyle bir rahatsızlık varsa benzeri kendi aranda olmuş gibi onunla ilgilenmeliyiz. Olay ne kadar uzak olursa olsun, bu temelden şaşmamak lazımdır. Işte bu düşünüş, insanları, milletleri ve hükümetleri bencilikten kurtarır. Bencillik kişisel olsun, milli olsun daima fena anlaşılmamalıdı r. O halde konuştuklarımız dan şu sonucu çıkaracağım: Tabii olarak kendimiz için bütün lazım gelen şeyleri düşüneceğiz ve gereğini yapacağız. Fakat bundan sonra bütün dünya ile ilgileneceğiz. Kısa bir örnek: Ben askerim. Birinci dünya savaşında bir ordunun başında idim. Türkiye’de diğer ordular ve onlarun komutanları vardı. Ben yalnız kendi ordumla değil, öteki ordularlada uğraşıyordum. Birgün erzurum cephesindeki hareketlere ait bir sorun üzerinde durduğum sırada yaverim dedi ki : - niçin sizinle ilgili olmayan sorunlarla da uğraşıyorsunuz? Cevap verdim : - ben bütün orduların durumunu iyice bilmezsem kendi ordumu nasıl yürütebilirim ve yönetebileceğim i belgileyemem. Bir devlet ve milleti yönetir durumda bulunanlarun daima gözönünde tutmaları lazım gerelen sorun budur. Bu nedenle sayın konuklarımaıza şunu diyeceğim : Ben düşündüklerimi sevdiklerime olduğu gibi söylerim. Aynı zamanda gerekli olmayan bir sırrı kalbimde taşımak gücünde olmayan bir adamım. çünkü ben bir halk adamıyım. Ben düşündüklerimi daima halkın huzurunda söylemeliyim. Yanlışım varsahalk beni yalanlar. Fakat şimdiye kadar bu açık konuşmam da halkın beni yalanladığını görmedim. __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

03.05.2009, 20:35	#10 (permalink)
Yazar GAMZE Forum Tiryakisi Üye Bilgileri Üyelik tarihi: 08.01.2008 Bulunduğu yer: İsTaNbUl İletiler: 3.868 Saygınlık Tecrübe Puanı: 30 İtibar Puanı: 6201 Ettiği Teşekkür: 6.638 3.192 Mesajına 15.911 Kere Teşekkür Edildi Radyomuz	Halka değer verme Acı işgal günlerinde, önemli devlet adamlarının da hazı bulundukları toplantıda herkes, türkiye’nin düştüğü acıklı duruma bir çare arıyor. Amerikan, ingiliz kruyuculuğundan söz ediliyor. Bir aralık, mustafa kemal paşa’ya da ne düşündüğünü sordular. Atatürk, şu kısa cevabı verdi: - “efendiler , hepiniz konuştunuz, isteklerinizi beyan ettiniz ve birbirinize sordunuz, hepinizi dinledik. Fakat... Anadolu'ya bir şey sordunuz mu? Anadolu’yu dinlediniz mi? Ona da soralım, bir de onu dinleyelim efendiler!” arıburnu, age, s:334 dava adamı olmak yıl 1918, selanik’te bir konferanstan sonra arkadaşlarıyla konuşması: - devrimi tamamlamak lazımdır. Biz bunu yapabiliriz. Ben, bunu yapacağım. O zaman için düşündüklerimi size kısaca anlatayım: Bu günki osmanlı imparatorluğu’n un yüksek sayılan komutanları, benim için yoktur. Ordu kumanda sicilleri içinde ben, son limit olarak, binbaşıyı kabul ediyorum. Geleceğin büyük komutanı bunlar olması gerekir. Sicil defterlerini binbaşıya kadar olanları saklayacağım, üst tarafını yaktıracağım. Arkadaşlardan biri, bu söz üzerine bana karşı duruyor ve bu büyük ayıklama işinin nasıl yapılabileceğin i anlamak istiyor. Mustafa kemal şu cevabı veriyor : - evet, binbaşından yüksek olanlar aybaşında, benim kuracağım bürolara gelip maaşlarını istedikleri zaman, büro şefleri defterleri dikkatle inceledikten sonra : “efendim, defterlerde sizin adınız yoktur, sizi tanımıyorum” diyeceklerdir. Arıburnu, age, s:337-338 __________________ Hayatın karşına çıkardıgı müşkül hadiselere sabır ve tahammül et. Onları hiç kimseden bilme. Ve hiç kimseye hiddet ve şiddet gösterme. Bu suretle hareket edersen en büyük zorlukları yenersin. Sende olgun insan derecesine eresin. Hayatı azaltan afetlerden biride başkalarının iyi hallerini kıskanmaktır. Akıllı insanlar az konuşur Çok söyleyenler yalnız ahmaklardır. Her şeye ibretle bakınız. Ve gördüklerinizde n ibret alınız. Allahın insanlara bahşettiiği nimetlerin en büyüğü akıldır.(Hz Ali)

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son İleti
"Dünya Sayısal Kütüphanesi" yayında	ŞahimAlidir	Güncel Olaylar	0	21.04.2009 16:55
Atatürk ve abd	meral	Anıları	0	10.02.2009 13:14
365 gün Atatürk...	AYFER	Etkinlikler - Duyurular	0	08.12.2008 08:46
din ve atatürk	GAMZE	Din	0	19.02.2008 19:27

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

.::Atatürk Kütüphanesi::.

Anıları