Pir Sultan Abdal dar ağacına aşk ile giderken dilinden deyişleri duvazları düşmüyor ...

Gözleri dolu dolu pirine kavuşacağı dakikalar ile daha heyecanla yürümeye başlarken ,
Mana aleminden bir anda Muhamamet ve Ali gelir ,
Hz.Muhammet Hz.Aliye hitaben, senin aşık seni çağırıyor bak bakalım ya ALİ senden yardım mı istiyor der tebessüm ederek,
Hz.Ali Pir Sultana nedir dileğin canını mı kurtarmamı istiyorsun, Ey Haydar
Pir Sultan Abdal,hayır ey Pirim darda iken dünya gözü ile son bir defa cemalini görmek istedim der eğilerek niyaz eyler Hz.Aliye, sonra gönül sarhoşluğu ile yağlı urganı boynuna geçirir ve o an gündüz geceye döner bir an ve bakarlarki Pir Sultan Abdal dar ağacında yok,o anda sır olur,gözlerden kaybolur.
Ya gönül sende eğer sevdiğine can vermede korkak isen, aşığım deme hakkına sahip değilsin,çünkü aşk kah kanat açtırır,kah kanadı yaktırır.

alıntıdır...